Home » Forum » Dochter kan het grote geheim niet bewaren

Dochter kan 'het grote geheim' niet bewaren

44 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
mar-ank
Dochter kan 'het grote geheim' niet bewaren

Mijn dochter is 8 (groep 5) en heeft dit jaar ontdekt dat de Sint niet bestaat. Een vriendinnetje heeft het haar verteld (die kan het geheim dus ook niet bewaren). Toen ik daar achter kwam heb ik er met haar over gesproken en uitgelegd dat het een geheim is en dat ze er niet met kleine kinderen over mag praten. De dag erna hoorde ik dat ze het al aan een meisje uit de straat (net 7) had verteld. Nogmaals met haar gesproken. Twee dagen daarna hoorde ik dat ze het (samen met haar vriendinnetje) aan nog een ander meisje uit de straat hadden verteld. En nu vanmiddag kwam mijn oudste dochter de trap af dat ze het aan ons overblijf vriendje aan het vertellen was (ook net 7). Ik haar weer naar beneden geroepen dus. 'Maar ik zeg alleen maar dat IK niet meer geloof', was haar reactie. Ik krijg haar maar niet aan het verstand hoe ze hier mee om moet gaan. Ze snapt dat het een geheim is, maar niet dat het dus een soort toneelstukje is waar je aan mee moet doen. En dat je helemaal niet moet praten over geloven, hulp-sinterklazen, geschminkte pieten, etc. Ik heb het haar nou al op 4 verschillende manieren proberen uit te leggen, maar het komt gewoon niet door. Ik baal daar verschrikkelijk van, want wil helemaal niet dat ze al die andere kinderen ook van hun geloof afbrengt. Als het nou kinderen van haar eigen leeftijd zijn, vooruit, die zijn er misschien toch al aan toe. Maar dit zijn kinderen uit groep 3 of 4, die nog volop geloven.
Ik heb haar nu maar gezegd om dan maar helemaal niet meer over Sint en Piet te praten, maar dat is natuurlijk ook niet haalbaar. HELP, wat kan ik hieraan doen?!?!

Sasvangent
Optie?

hier zoon (van 8) op het hart gedrukt niks aan dochter (6) te vertellen. Ik heb hem simpelweg gezegd dat als hij zijn mond voorbij praat en beide kinderen het dus geheim dan kennen, de Sint helemaal geen reden meer heeft om nog te komen.

Omdat jouw dochter haar mond voorbij praat tegenover andere kindjes, zou ik haar zeggen dat de Sint weleens heel wat minder zou kunnen brengen dan ze hoopt. Of als ze netjes zwijgt zou ze misschien een klein extraatje kunnen krijgen - een filmtiketje met mama ofzo... .
Als er voor haarzelf een consequentie aanhangt, is de boodschap misschien wat duidelijker.

tonny
Pfff

ik ben natuurlijk veel te nuchter hiervoor, maar waarom wordt er nu zo druk van alles uit de kast gehaald om kinderen te laten geloven in iets dat 'niet bestaat'?

Ik heb mijn leven lang niet geleerd om in Sinterklaas te geloven maar heb geen moment minder plezier gehad aan het feest.

Ik snap er niks van. Zo'n halszaak is het toch niet?

tonny

tonny
Ik vind het allemaal best

en ik zal heus geen andere ouders in de wielen rijden en hun kinderen van hun onwetendheid verlossen. Wees gerust. Maar ik snap gewoon niet dat volwassenen anno 2009 nog steeds willens en wetens kinderen voorliegen over een persoon die niet bestaat. Echt, ik snap er niks van.

De meeste mensen zien oprechtheid en betrouwbaarheid als eerbiedwaardige deugden. Maar als het om Sinterklaas gaat, moet een kind zelfs worden omgekocht (!) als het niet snapt dat het nú even anders is.

Ik zal als invaljuf op school heus niet roepen dat Sint een verhaal is, een grotemensengeheim, of whatever. Maar het zo zwaar aanzetten vind ik overdreven.

tonny

Zus
Niet druk om maken

Het is juist DE manier om HET te weten te komen, het horen van andere kinderen. Niks sneuer dan een kind dat het van zijn ouders moet horen. Mijn ervaring is dat als kinderen echt, echt geloven, zij ook niet zomaar van hun geloof te brengen zijn. Pas als kinderen zelf al in de twijfelfase zitten, kan zo'n bekentenis van een ouder kind het laatste zetje zijn. Dus maak je niet druk, laat het gewoon gaan.
Ik wilde dat mijn dochter van 8,5 jaar eindelijk eens haar vriendinnen ging geloven :-) Moet er niet aan denken om het te moeten gaan vertellen, help!

Talia
Niet geloven, toch feest

Tonny, ik ben blij dat jij het zei, ik dacht echt dat ik de enige was die dit niet zo'n groot vergrijp vond. Ik meng me meestal niet in Sint-discussies omdat ik er ook nooit in heb hoeven geloven en mijn kinderen ook niet. Toch beleven wij hier heel veel plezier aan het feest, dat gaat goed samen. En tja, het eerste wat ik dacht was dat de meeste kinderen het toch van elkaar te weten komen uiteindelijk? Het aparte aan de dochter van mar-ank is dat ze het doorverteld terwijl haar moeder het kan horen. Misschien moet ze eens vragen waarom dochter dat eigenlijk doet.

Groet, Talia

EsmeePF
Niet geloven

Hier geloven de oudste 2 (van 7 en 5) ook niet meer. Zo'n 2 jaar geleden kwam de oudste bij ons met de opmerking "Sinterklaas bestaat niet" en wij hebben dat bevestigd en uitgelegd hoe en wat. Daarbij wel gezegd dat hij het niet tegen andere kinderen moest zeggen, alleen vergat hij voor het gemak dat zijn zusje daar ook bij hoorde. En die vertelde hij het dus wel... Zoon van 2,5 begint nu het idee van Sinterklaas een beetje door te krijgen en dat is leuk om te zien, maar ik ga ook niet krampachtig proberen hem erin te laten geloven. Cadeautjes krijgen ze toch, we maken het gezellig, kijken de intocht, pepernoten en andere sinterklaas snoepjes wordt ze ook niet onthouden. Maar ik ga niet liegen tegen mijn kinderen als ze iets vragen over de Sint.

Lou
Tonny

Je doet me denken aan mijn lieve moeder, die haar best deed om met ons mee te gaan in het bewaren van het sintgeheim maar het duidelijk niet zo belangrijk vond :-) "Wat is het toch een leuk spel wat we met z'n allen spelen" zei ze rustig waar mijn dochter bij was. Zo te lezen doe jij dat niet, dat is fijn. Andere mensen vinden het nu eenmaal wél belangrijk.

Ik kan me niet herinneren ooit in Sinterklaas te hebben geloofd. We hebben altijd superleuke sintavondjes gehad. En toch vond ik het extra schitterend om te zien hoe dochter opging in het Sinterklaasjournaal, het schoen zetten, liedjes zingen, volledig overtuigd van haar geloof. Eigenlijk bedoel ik: toch denk ik dat ik iets gemist heb, vroeger.

groet,

Lou

Lou
Zus

"Niks sneuer dan een kind dat het van zijn ouders moet horen."

Meen je dat nou? Ik heb het mijn dochter (8) van de zomer juist verteld zodat ze het niet van kinderen zou horen. Van je ouders horen vind ik dus juist DE manier. Lekker veilig, je kan honderd vragen stellen, je weet zeker dat je niet uitgelachen wordt. Zoals wij daar gezellig samen in de schaduw lagen op de camping, zo relaxed zou het toch niet geweest zijn als ze het van andere kinderen te horen had gekregen. Ik ben echt heel blij dat ik de eerste was om het haar te vertellen.

groet

Lou

Lou
Mar-ank

Ik zou ook kiezen voor de optie van Sasvangent. Niet ideaal wellicht, maar waarschijnlijk wel doeltreffend.

Een vriendin van mijn dochter had er trouwens ook problemen mee, met het niet doorvertellen. Ze wilde graag weten of mijn dochter nog in Sinterklaas geloofde, maar dat kon ze natuurlijk niet zomaar rechtstreeks vragen. Oplossing: ze vroeg aan haar moeder om het aan mij te vragen. Een tikje omslachtig, maar wel heel zorgvuldig moet ik zeggen!

groet,

Lou

Zus
Misschien hebben jullie wel gelijk

Het komt omdat ik juist diegene ben die haar heeft 'voorgelogen' (groot woord, maar je weet wat ik bedoel misschien). En dan ineens ermee op de proppen te komen dat hij toch niet bestaat, tja. Denk je dat ze uitgelachen wordt als andere kinderen het haar vertellen? Dat zou wel sneu zijn inderdaad. Overigens is ze niet de enige in de klas die nog gelooft, hoor. Ze hebben wel voor het eerst lootjes getrokken (en dan nog het licht niet zien, he) Ik zie het er ook nog van komen dat mijn jongste van 6 haar inlicht.:-)

mamma die erg s...
Hoi

ik kan wel zeggen dat ik mij behoorlijk erger aan 'dit soort kinderen' die iets vertellen, bah. is echt helemaal niet leuk! Ik zou eens een heel ernstig gesprek met haar hebben en haar verbieden het te vertellen. gewoon. punt uit.

jippa
Nooit in geloofd

Als je je kinderen graag iets wil wijsmaken dat niet waar is, dan moet je dat zelf weten. Maar verwachten dat de hele wereld daaraan meedoet - en je zelfs ergeren aan 'dit soort kinderen' die daar niet in meegaan- vind ik echt redelijk bizar. Die van ons heeft er nooit in geloofd en altijd heel veel lol in het hele gedoe hoor.

Lou
Zus

"Het komt omdat ik juist diegene ben die haar heeft \'voorgelogen\' (groot woord, maar je weet wat ik bedoel misschien). En dan ineens ermee op de proppen te komen dat hij toch niet bestaat, tja."

Tja, dat vond ik nou net een goede reden om wél degene te zijn die haar inlicht. Ze heeft al die jaren van mij gehoord dat Sinterklaas bestaat (althans, ik heb het niet tegengesproken) dus nu zal ik ook degene zijn die haar uitlegt hoe het écht zit, zoiets. Leek me beter voor het 'vertrouwen' (ook een beetje groot woord, maar goed) dan als ze mij op een mooie dag zou vragen: mama, Sofie zegt dat jij liegt want Sinterklaas bestaat helemaal niet, hoe kan dat nou?

Het gevaar op uitlachen is niet zo groot hoor. Maar het is wel aanwezig, denk ik. Sowieso ben je de onwetende partij, da's toch altijd de minder leuke positie, vooral als de vertellende kinderen ook nog een paar jaar ouder zijn.

groet,

Lou

kien
Jippa

"verwachten dat de hele wereld daaraan meedoet"? Verreweg de meeste kinderen in Nederland geloven in Sinterklaas. Dus het grootste deel van de kinderen onderling hoeft niet mee te doen aan het "iets wijsmaken", maar doet mee aan het geloven. Op welk moment een kind eraan toe is om niet meer te geloven lijkt me een zaak van de ouders van dat kind, en hoeft niet bepaald te worden door andere kinderen, zeker zolang de kinderen die erin geloven nog echt de leeftijd ervoor hebben. Ik zal jou niet opdringen dat je je kind moet laten geloven, dring dan ook een andere ouder niet op dat hij zijn kind niet moet laten geloven, maar heb er respect voor dat een ander daarin een andere mening heeft. En dat respect kan je ook je kinderen bijbrengen.
Overigens heb ik nooit mijn kinderen iets wijsgemaakt. Ik heb nooit verhalen verzonnen om Sinterklaas en Zwarte Piet geloofwaardig te maken. Dat doen kinderen zelf wel. Ik heb ze altijd zelf antwoorden laten verzinnen op de vragen die het hele verhaal oproept.

Kien

Rafelkap
Van andere kinderen

Ik zou er niet teveel gewicht aan geven. Dat is ook de manier waarop kinderen horen dat sinterklaas niet bestaat: van andere kinderen! En echte gelovigen geloven het niet; ik wist met 4 jaar al dat het poppenkast was maar geloofde er tegen beter weten toch heimelijk in.

rivala
Sinterklaas

Wij hebben onze kinderen van kleins af aan het echte verhaal van Sinterklaas verteld. Wie hij was en waarom het elk jaar gevierd werd. Het grappige is dat ze het nooit geloofden als wij zeiden dat wij de pepernoten in de schoen hadden gedaan. Tot 2 jaar geleden ze ineens een aha-moment hadden. Wij hebben ze uitgelegd dat er ouders zijn die kinderen wel een ander verhalen vertellen met Sinterklaas (of kerstman, paashaas) en dat je bij de grote mensen hoort als je dus weet dat Sinterklaas niet bestaat.
En hoewel ze beiden( nu 9 en 11) weten dat Sinterklaas niet bestaat vinden ze het toch altijd weer spannend en willen ze hun schoen zetten. Maar dat hebben we gestopt, we gaan nu een surprise voor iemand uit het gezin maken, en dat vinden ze ook erg leuk.

Wij hebben er voor gekozen het hun meteen te vertellen omdat ik dus niet wil liegen tegen ze, zij mogen ook niet liegen.
En Tonny s reactie hier snap ik helemaal, de reactie van Pelle wat kort door de bocht. Eigenlijk zouden dus de mensen die niet met het Sinterklaas verhaal meegaan wel mee moeten werken aan dat verhaal, maar andersom is het dus zo dat er geen rekening wordt gehouden met mensen die dat niet doen/willen.

Ik moet dus mee gaan liegen met de "gelovigen" terwijl ik eigenlijk vindt dat die ouders het zelf zouden moeten oplossen als hun kinderen het horen op school of zo. Zij hebben besloten hun kinderen voor te liegen waarom moet ik daar rekening mee houden?

Mijn kinderen hebben ondanks dat ze het wisten en weten toch leuke Sinterklaasavonden.

Lou
Nou rivala

Rivala: "Ik moet dus mee gaan liegen met de "gelovigen" terwijl ik eigenlijk vindt dat die ouders het zelf zouden moeten oplossen als hun kinderen het horen op school of zo. Zij hebben besloten hun kinderen voor te liegen waarom moet ik daar rekening mee houden?"

Hoezo houden de ouders van de gelovigen geen rekening met jouw kinderen?

Ik ben het eens met Pelle, "meeliegen" is wel iets anders dan het niet vertellen. Het gaat om een fantasie die wezenlijk onderdeel is van een Nederlands feest. Je mag dat best liegen noemen maar om antwoord te geven op je vraag waarom je rekening moet houden met de gelovigen: het is prettig als je daar rekening mee wilt houden, omdat het geloven deel uitmaakt van het feest. Je zegt zelf al dat je kinderen bij de grote mensen horen, omdat ze weten hoe het zit. Nou, de meeste kinderen horen niet bij de grote mensen maar bij de kinderen :-)

En zoals Kien al zei:

"Ik zal jou niet opdringen dat je je kind moet laten geloven, dring dan ook een andere ouder niet op dat hij zijn kind niet moet laten geloven, maar heb er respect voor dat een ander daarin een andere mening heeft. En dat respect kan je ook je kinderen bijbrengen."

Als je het zo aanpakt, houd je prima rekening met de gelovigen onder de kinderen. Echt niet zo moeilijk, toch?

groet,

Lou

Guinevere
Meeliegen?

Nou, ik ben een fanatiek liegbeest dus. Ik verzin de mooiste antwoorden op de Sinterklaasvragen van mijn zoon. Ik vind het prachtig. Zelf heb ik vroeger ook heel erg genoten van mijn Sinterklaas-gelooftijd (daarna ook nog steeds hoor). Ik gun mijn zoon diezelfde mythische Sinterklaastijd die ik zelf ook heb gehad. Alsof hij me niet meer vertrouwt als binnenkort blijkt dat Sinterklaas toch een verklede man is!

jippa
Kien

Ik heb mijn dochter zeker respect bijgebracht voor de mensen die hun kinderen op dit punt - geheel conform de traditie - graag voorliegen. Ik heb haar uitgelegd dat ze het aan de ouders moet overlaten. Maar als jij zegt:

"Op welk moment een kind eraan toe is om niet meer te geloven lijkt me een zaak van de ouders van dat kind, en hoeft niet bepaald te worden door andere kinderen".

dan geloof je in mijn ogen wel heel erg in je eigen universum. Ik heb mijn kind niet aan een touwtje hoor. En jij bent niet de enige die invloed heeft op jouw kind(eren) lijkt mij. En dat is maar beter ook.

Jippa

kien
Jippa

Ik heb er geen enkel probleem mee dat mijn twee gelovigen van 8 en 9 (echt, ze zijn er niet vanaf te brengen!) van hun klasgenoten horen dat Sinterklaas niet bestaat. Maar wat is de leeftijd dat kinderen eraan toe zijn om niet meer te geloven? Daarover kunnen de meningen nogal verschillen. En zo vind jij misschien dat een kind van 6 oud genoeg is, maar heel veel mensen vinden wrsch. dat 6 nog klein genoeg is om te geloven. Dus daarom is dat meer een zaak van die ouders dan van andere kinderen.

Kien

Zus
Huh, ben ik bang?

Haha, ik ben niet bang om mijn dochter de waarheid te vertellen, hoor. Doe ik wel vaker over een heleboel andere zaken. Nee, het lijkt mij in de eerste plaats niet nodig, want ik geloof dat ze dat van andere kinderen beter kan horen, Ten tweede lijkt het mij vreemd als ze het van mij juist hoort, omdat ik haar juist heb lopen vertellen over de goede sint en alles erbij. Andere kinderen hebben het haar nooit wijsgemaakt.
Het lijkt mij aan één kant juist leuk als ze niet meer gelooft, zodat ze nog mee kan maken om mee te delen in het grote geheim voor haar zusje, aan de andere kant kan ze nog de rest van haar leven niet meer in de sint geloven. Dus ik laat het lekker gaan, van mij hoort ze niks :-)

rivala
Even iets rechtzetten

ik wil best wel rekening houden met degenen die hun kinderen wel laten geloven, maar al smijn zoon van toen 6 in de klas verteld dat Sinterklaas niet bestaat en ik dan vervolgens ouders naar me toe krijg die daar boos oer zijn, dan heb ik toch echt zoiets van tja....
Ik begrijp niet dat als kinderen het op een bepaald moment aan hun ouders vragen, de ouders op dat moment blijven volhouden dat hij echt bestaat, of dat Sinterklaas hulpsinten heeft omdat ie niet alles alleen kan doen.... Ik wete nog hoe belazerd ik me voelde toen ik de baard van Sinterklaas zag afwaaien......

Enne je kan ook heerlijk van Sinterklaasfeest genieten als je kinderen weten wat het echte verhaal on dat feest is.....

Maar ik hoop dat iedereen een fijn Sinterklaasfeest heeft en de discussie zal toch oneindig zijn omdat er altijd mensen zijn die wel hun kinderen laten geloven.

kien
Rivala

Sorry hoor Rivala, dit bedoel ik dus. Volgens mij gelooft het overgrote deel van de 6-jarigen nog in Sinterklaas en dan is jouw kind dus de uitzondering. Ik vind het niet raar dat ouders daar boos op reageerden. Als we het nou hebben over de paashaas waar 1 kind in geloofd, dan is het een ander verhaal. Zoals ik al zei heeft het te maken met respect voor andere meningen. Als ik in een arabisch land ga wonen en dan heel hard ga roepen dat Allah niet bestaat dan is dat toch ook een gebrek aan respect. Ik kan dat denken maar zal daar dan mijn mond over houden.

Kien

rivala
Vergelijking...

Vindt het een beetje raar om Sinterklaas te gaan vergelijken met Allah, maar ja.
Ik begrijp uit jouw verhaal dat IK dus respect moet hebben voor de mensen die hun kinderen laten geloven, maar ik hoef geen respect te verwachten om dat wij niet geloven in Sinterklaas.....

Maar zoals ik al zei, het is een oneindige discussie.....

kien
Nooit gezegd...

...dat jij geen respect hoeft te verwachten. Het gaat om respect over en weer. Zoals ik in eerdere posting al zei ga ik jou niet vertellen dat je je kind wel moet laten geloven. Ik heb er respect voor dat jij het anders doet dan ik. Maar als je ver in de minderheid bent kan je niet verwachten dat iedereen zich aan jou aanpast. Mijn dochters van 8 en 9 zijn als gelovers ver in de minderheid of de enige in hun klas. En dan begrijp ik heel goed dat iedereen zegt dat hij niet bestaat en hoeft voor hen de schijn niet opgehouden te worden.
En waarom is het zo raar om Sinterklaas te vergelijken met Allah. Ik vergelijk het geloof in Sinterklaas ook weleens met ons geloof in God.

Kien

Maylise
Kien

Het verschil tussen geloof in Sinterklaas en God is natuurlijk dat iemand die in God gelooft en zijn kinderen vertelt dat God bestaat er zelf ook van overtuigd is dat God bestaat terwijl iemand die zijn kinderen vertelt dat Sinterklaas bestaat zelf niet in sinterklaas geloofd.

Als Rivala dus haar kinderen vertelt dat Sinterklaas niet bestaat dan vertelt ze de waarheid zoverre wij allen hem kennen terwijl als jij aan je kinderen vertel dat Sinterklaas bestaat je bewust tegen hun liegt want ik neem aan dat jij zelf niet gelooft dat Sinterklaas in zijn huidige vorm en verschijning echt bestaat.

Maylise

ps: mijn kinderen hebben gewoon in sinterklaas geloofd maar ik vind niet dat het de verantwoordelijkheid van Rivala en haar zoon om dat geloof van mijn kinderen in stand te houden.

3kids mam
Geheim

Ik vind dat je je kinderen, zodra je verteld dat sinterklaas niet bestaat, moet leren dat ze dit 'geheim' niet aan andere kinderen moeten vertellen. Sommige kinderen geloven namelijk wel en het is aan die kinderen zelf er achter te komen dat het eigenlijk een verhaal is (of aan hun ouders), helemaal bij een leeftijd waarvop de meeste kinderen nog geloven.
De meeste kinderen vinden het trouwens leuk dat zij het 'geheim' al weten en andere kinderen nog niet. Ook snappen de meeste kinderen heel goed dat, en waarom, ze het geheim moeten houden. Vanaf groep 5 snap ik overgigens dat kinderen het wel of niet geloven willen gaan delen, maar dan nog zou ik ze meegeven hier voorzichtig in te zijn.

kien
Maylise

Maar mijn kinderen zijn dan toch even wijs als de mensen in dat arabische land? Het feit dat ik weet dat ik het Sinterklaasverhaal verzonnen is doet daar niets aan af. Overigens vind ik altijd dat Sinterklaas als concept bestaat. Als ik iemand over straat zie lopen met een rode mantel een mijter en witgrijze baard en haar, dan denk ik ook: "Hé, daar gaat Sinterklaas" en niet "Hé, daar gaat iemand die verkleed is als een Sinterklaas".

Kien

Tijgeroog
Verantwoordelijkheid

Maylise: "ik vind niet dat het de verantwoordelijkheid van Rivala en haar zoon om dat geloof van mijn kinderen in stand te houden."

Nee, maar het is ook niet hun verantwoordelijkheid om het om zeep te helpen. Er dan maar niets over zeggen lijkt me ook een optie. (en eentje die ik prefereer)

Fraz
Precies

omdat je iets mag zeggen hoeft niet te betekenen dat je het ook moet zeggen.

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.