Home » Forum » Dochter valt buiten de groep

Dochter valt buiten de groep...

26 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Madge
Dochter valt buiten de groep...

... mijn oudste dochter zit in groep 6, en ze is een beetje een buitenbeentje; ze leest veel en graag (moeilijke boeken) maar kan aan de andere kant nog erg jong zijn (hondje spelen etc).
Ze zit op een dorpsschool in een klas waarin veel kinderen zitten van ondernemers etc, niks op tegen, maar het is wel het slag volk dat prat gaat op mooie auto's/kleren etc en de kinderen zijn over het algemeen ook zo. Wij vinden dit totaal niet belangrijk en laten haar zoveel mogelijk vrij in wat ze aantrekt etc, en we zijn ook niet echt van de merkkleding of dat het de laatste mode moet zijn. Vanochtend had ze heel trots een leuke maillot met rok en truitje uitgezocht, lekker felle kleuren, en die trutjes uit haar klas (allemaal in het zwart/zilver/merkkleding) gingen meteen roddelen over d'r (ik stond in de deuropening en zag het) Gelukkig had ze het zelf niet in de gaten.
Wat moet ik nou doen, haar ook al modepop aankleden? Daar voel ik niet zoveel voor. Die ouders aanspreken? Hm, ook niet zo'n goed plan. De leraar benaderen? Ik weet dat ik haar strijd niet kan strijden maar wil d'r wel helpen.
Madge

Marith
Idd lorwyn

Ik vind het berichtje ook nogal bevooroordeeld. Ik ben ook gek op mooie dingen maar maakt dat mij en mijn kind per definitie domme, leeghoofdige modepopjes? Uit jouw posting mag ik concluderen dat jij daar wel zo overdenkt.

En verder; jij hebt blijkbaar een probleem maar je dochter ook?

Marith

Pippin
Middenweg

Natuurlijk moet een kind dragen wat ze zelf leuk vindt. Maar...
Mijn dochter bijvoorbeeld is absoluut niet modebewust, voelt alleen maar of iets lekker zit. Als je dan met vreemde combinaties aan naar school gaat, roep je een bepaalde reactie op. En die reactie verwacht een kind niet altijd. Als volwassene kun je het kind daar wel voor waarschuwen. Net als wanneer ze tandpasta op haar mond heeft zitten, zeg ik het ook als haar kledingkeuze wel erg bijzonder is.
Meestal is dat dan absoluut niet haar bedoeling, had ze er gewoon niet over nagedacht en past ze het een beetje aan. Zodat het nog echt haar stijl is, maar niet te.
Ze kiest er dus zelf dan ook voor om niet te veel op te vallen, dat vind ze dan ook weer niet prettig.
Pippin

Marith
Toch wel bevooroordeeld

Blijkbaar is het hier algemeen geaccepteerd dat je een bepaalde groep mensen mag wegzetten als "dat slag volk", leeghoofdig, materialistische no-no's die geen (moeilijk) boek aanraken. Ik word daar inderdaad lichtelijk pissig van omdat inderdaad, ik me aangesproken voel omdat ik vast en zeker in jullie ogen (Sinilind, Madge) bij dat slag volk hoor. Proleten tref je aan in ALLE lagen van de bevolking; van uitkeringstrekkers tot het slag volk dat ondernemer is.

Marith (die nu weer in haar chicklit duikt want moeilijke boeken snap ik niet en oh ja, persoonlijkheid heb ik ook al niet)

Madge
Hallo allen...

.. fijn dat jullie zo meedenken. Ten 1e; ik zie dat ik idd een beetje kort door de bocht ben geweest in mijn 1e posting maar ik was net terug van school en het zat me hoog. Tuurlijk zitten er ook andere 'soorten' meiden in deze klas (alleen niet zo heel veel!) en tuurlijk is het zo dat die grietjes ook lief kunnen zijn en niet leeghoofdig zijn. Ik leg ook daar geen schuld. Het is alleen zo dat waar wij wonen, over het algemeen mensen wonen met redelijk wat poen (wij helemaal niet, 2x leraar!) die dure kleren etc kunnen betalen en dit ook belangrijk vinden. Dat mag, alleen de concentratie van dat soort mensen is nogal hoog; de balans is een beetje zoek. En als je 6 meiden giechelend naar jouw dochter ziet wijzen dan gaat dat door merg en been, dat zeg ik je...

Verder is het zo dat ik ook de neiging heb te projecteren; zelf ben ik erg gepest vroeger en pas er als een havik op dat dit mijn kinders niet overkomt; te veel soms, volgens mijn man, en ik zie ook wel dat ik dat doe. Ik heb inmiddels zelf overal maling aan maar dat heeft me ook 30 jaar gekost.. dit wil ik haar graag besparen...

Dan de vraag; wat vindt ze zelf? Ze ziet het wel. Ze zei letterlijk een uur geleden tegen me; het lijkt alsof ik jonger ben dan iedereen in de klas. Ik prent haar steeds in dat ze gewoon lekker zichzelf moet blijven en dat dat goed genoeg is. Als ik vraag of ze geplaagd word zegt ze van niet, ik weet niet honderd % zeker of ik haar moet geloven.

Ze spreekt ook niet vaak af, en ze wil wel graag een vriendin, zegt ze. Maar uit haar klas zijn er maar 2 die af en toe komen. Ze speelt wel met jongere kinderen of met haar jongere zusje. Hoe krijg ik haar zover om meer vriendinnen te zoeken, en waar?

Enfin, wat is wijsheid? Ik denk dat ik sowieso een keer met de leraar ga praten, om de boel in de gaten te houden. We hebben 2 jaar geleden overwogen om ze allebei naar een jenaplan school te sturen, maar uiteindelijk niet gedaan; te ver weg, grote verandering etc. Zouden we dit toch nog moeten overwegen?

Madge

Madge
En marith...

.. ik wil echt geen ruzie/meningsverschil uitlokken. Ik zit alleen met de handen in het haar. Misschien was mijn woordkeus niet handig maar ik hoop dat je wel snapt wat ik bedoel. Ik heb goeie vrienden met poen en dikke auto's en we zitten elkaar altijd af te zeiken over elkaars levensstijl, maar alles met een lach. Het gaat mij om respect; of dat kind nou een ondernemersdochter is of niet, ze heeft maar te leren dat ze in een groep niet fluistert/roddelt en daar anderen bij betrekt, om dan samen tegen een eenling te keer te gaan. Dat noem je fatsoen. En ze moet ook leren dat uiterlijk niet alles is, dat het om de binnenkant gaat. Of je nou moeilijke boeken of chicklit leest.

Madge (die ook chicklit leest maar ook moeilijk spul)

Marith
Madge

Uiteraard is het niet de bedoeling dat je mijn onderschrift helemaal letterlijk opvat ;-)

En verder heb je gelijk; natuurlijk gaat het om respect voor een ander. Ik moet er ook niet achter komen dat mijn dochter anderen pest. Daar wordt hier thuis flink op gehamerd. Haar beste vriendinnetje is overigens verre van modisch en heeft een kan ik wel zeggen, erg bijzondere stijl met een kakefonie aan kleuren bij elkaar. Toch is mijn "modepopje" helemaal wijs met haar. Het kan ook anders dus....

Marith
Ps

Je schrijft; waar zou mijn dochter een vriendinnetje kunnen vinden?

Ik zou zeggen; bij een sportvereniging? Doet ze aan sport?

Madge
Ja, ze zit op...

... hockey. Waar ze ook de helft van de tijd loopt te dromen. Zucht. Vandaag heeft ze d'r eerste tekenles, kijk dat is wat madam leuk vindt. Ik zat aan scouting te denken, of is dat ook weer te nerd-ig?

Ik hoorde laatst ook de ene moeder tegen de andere zeggen; kijk, daar heb je Marietje, pff... ach, tien kilo eraf en een keer naar een goeie kapper, dan is er nog iets van te maken.

Dát soort volk bedoel ik. Brrr....

Madge

Marith
Sini

Ik heb geen persoonlijke aanval gelezen op Marith als persoon maar ik
voelde mij inderdaad aangesproken. En omdat er "moeilijke" boeken bij gehaald werden en ik jullie vooroordeel nog even aandikte door er voor het gemak maar bij te halen dat de modepopjes te dom zijn voor moeilijke boeken, heb ik de chicklit maar van stal gehaald.
Overigens kan ik mij niet voorstellen dat "nieuw" geld gepaard gaat met weinig opleiding (uitzonderingen daargelaten, Frans Bauer ofzo?).

Marith
Hm madge

Niet in het Gooi hopelijk? Want als de hockeyvereniging ook maar iets lijkt op de hockeyvereniging die ik bij Gooische vrouwen zag, zou ik daar maar bij uit de buurt blijven ;-) Hier ook een dochter op hockey maar dan wel in het noorden des land en da's een heel verschil in mentaliteit denk ik.

albana
Kleren en boeken

volgens mij maakt het geen fluit uit wat je een kind 'aantrekt' (laat een kind van die leeftijd zich nog 'iets' aantrekken??) of qua kleding voor d'r koopt. dat is allemaal maar 'bijzaak'. het gaat erom of de dochter van madge zich 'zeker' voelt en de groep kan weersteen in hun eventuele kritiek. of die kritiek terecht of onterecht is laten we even in het midden...maar als zij zich 100% zeker en goed in d'r vel voelt zal ze dat kunnen. en daar helpt een nieuwe outfit geen fluit aan mee....dat die groep ook wel een beetje mag inbinde moge duidelijk zijn. dus naar de leerkracht ermee! en 't aankaarten.
en last but not least denk ik dat madge ook een beetje haar eigen 'angsten' projecteert op d'r dochter. ik lees tenminste nergens dat dochter zich er doodongelukkig bij voelt.
groeten albana
(met een zeer eigenzinnig geklede dochter die ook nog 's van lezen houd

Madge
Albana, je hebt..

... gelijk. Er zit nog een meisje in haar klas, die ziet eruit als een jongen en gedraagt zich ook zo, en die laat alles van zich afglijden vlgs mij. Mijn dochter daarentegen is zo'n gevoelig tiepje die al huilt als ik een mug doodsla.. ;-)
Trouwens, zij laat zich inderdaad wel door mij 'aankleden', mijn andere dochter van 5 echter niet meer! Die oudste boeit het gewoon niet.
En het klopt, het is ook veel projectie van mij, dat had ik ook al genoemd geloof ik. Loop al de hele dag met knoop in m'n maag en ben de helft vd boodschappen vergeten... ;-)
Ik ga er iig mee naar de leraar. Dan kan hij tenminste ff opletten/signaleren.
Jullie vragen je af of zij er erg ongelukkig onder is...ik denk soms wel, soms niet... ik werk zelf in het onderwijs en kan mijn leerlingen vaak beter peilen dan m'n eigen dochter. Gek! Hebben jullie dat ook?
Madge

Vijf
Vooroordelen

Ik vind dat deze discussie vol met vooroordelen zit: heel erg jammer. Mijn kind zit inderdaad op een hockeyclub in Aerdenhout, so what? Ik ben blij dat er mensen zijn die "met geen haar op hun hoofd eraan denken" om hun kind lid te maken. Zeker als je leest dat er zo wordt "geoordeeld" over de vrouwen (veel mannen bij het hockeyveld hier overigens).
Naar mijn mening krijgt een kind een zelfverzekerd gevoel vanuit zijn eigen nest. Als een kind zelfverzekerd is zal er op het sociale vlak ook een goede basis ontstaan. Laten de ouders nou geen problemen gaan benoemen die er (misschien) niet zijn. Ieder kind moet ruimte krijgen om te groeien, zowel de kinderen uit de "grote" groep als ook het individuele kind, groeten Vijf

*bella*
Jaloers?

Madge, als het een beetje klopt, het beeld dat je schetst kan ik me voorstellen dat er behoorlijk wat jaloezie zit bij de meiden in haar klas. (oei, ben nu weer harstikke bevooroordeeld)
Het lijkt me voor die meiden ook niet altijd fijn, zo´n sttrikte dress-code. Lijkt me dat daar best een stuk of wat tussen zitten die daar van balen, maar uiteraard niet durven afwijken. En dan zien ze je dochter, wel sterk, lekker eigenzinnig.
Je hebt er niets aan, maar misschien kan het een beetje relativeren. Je dochter hoeft niet persé de zwakkere te zijn, dat is ook maar een manier van kijken. Maar ik zou het zeker oppakken met leerkracht.

Marith
Altair

Je schrijft; zoon 'zou' het liefst in trainingspak naar school gaan. Mag hij dat niet van jou? Nou is mijn zoon 3-en-half en laat zich nog volledig naar mijn smaak kleden (hopelijk blijft dat zo ;-) maar in trainingspak komt hij in de toekomst never nooit niet naar school tenzij het verkleed-dag is. Dat is namelijk ook de enige dag in het jaar dat dochter van 6 met make up op naar school mag ;)

Paula B
Kijk naar je eige ;)

ha Madge, best een leuke discussie hoor, die zich hier ontspint, maar het lijkt me dat het kernpunt helemaal niet in de kleding zit. En eigenlijk ook niet bij je dochter. Ik heb tenminste nog niet gelezen dat zíj er erg mee zit, het is vooral jouw angst en projectie (zeg je zelf ook).

Het helpt niet om naar de juf/meester te gaan. Er is weinig aantoonbaars - moet de leerkracht de kinderen verbieden om in een groepje te giechelen?
Het enige wat jij kunt doen voor je dochter is haar zelfvertrouwen steunen. Níet door plekken op te zoeken waar ze vriendinnen kan vinden (tenzij ze zélf die behoefte aangeeft), niet door naar de leerkracht te stappen. Maar door je aandacht helemaal te verleggen naar wat je kind wél is, kan en leuk doet. Besteed geen aandacht meer aan alles wat je eigen angst je influistert, probeer niet om mogelijke narigheden voor te zijn - het enige effect is dat je kind jouw spanning voelt en probeert om jouw gevoelens te sparen. Zie haar zoals ze is en waardeer haar daarom. Sluit lekker aan bij wat zij leuk vindt: láát haar tekenen en geniet mee van haar plezier. Maak je er geen zorgen over dat ze met jongere kinderen speelt, dat past bij haar emotionele ontwikkeling en da's prima. Belast haar niet met jouw eigen pest-ervaringen - heel moeilijk hoor, dat weet ik - en gun haar haar eigen ontwikkeling. Dan komt het met haar sociale contacten vanzelf goed.

Jujube
Afwachten

Als je dochter zich niet gepest voelt zou ik me er niet mee bemoeien. Ze hoeft er echt niet als modepop bij te lopen om geaccepteerd te worden. Het enige waar je qua kleding op zou kunnen letten is dat haar kleren wel bij elkaar staan. Verder vind ik dat Paula B het goed heeft verwoord.
Groet,
Jujube

albana
Ook eens met paula

en ik zou ook proberen haar eigen smaak te ontwikkelen. ze is daar een beetje 'laat' mee (als je zo de gemiddelden leest) en voor haar zelfvertrouwen zou het goed zijn denk ik. laat háár aangeven wat ze leuk vindt en dan probeer je haar wat leuks erbij te laten kopen wat goed matched met elkaar. het voelt al heel anders denk ik als je bij kritiek op je kleding kan zeggen dat jij dit leuk vindt. (heel anders dan m'n moeder heeft dit uitgezocht). zelfs als het jouw smaak niet is (da's wel lastig) láát haar....
hier houd ik soms ook m'n hart vast voor hoe jongste eruit ziet, ze is nogal 'experimenteel' qua kleding...soms lijkt ze meer op een pipo dan op een schoolmeisje, maar van gespest heeft ze wat dat betreft geen enkele 'last' ze zegt gewoon dat dat háár smaak is. mijn enige kriterium is dat het enigzins bij elkaar past.en dat het qua seizoen warm/koud genoeg is. zelfs als ze kleding met hoog 'tuttengehalte' zou willen zou ik haar laten gaan...zolang het haar maar zelfverzekerd maakt en houd.
groeten albana

Mamasan
Het regelt zichzelf

Mijn dochter laat zich ook (in principe) niet voorschrijven wat ze moet dragen. Tot wanhoop van haar moeder ;-) draagt ze het liefst mierzoete kleertjes, leggings in alle kleuren roze, dat gecombineerd met veel te stoere laarzen. Ze zit sinds kort op een nieuwe school (groep 6), een stuk minder 'kakkineus' dan haar oude school, maar volgens mij zijn de reacties op haar kleding een beetje hetzelfde. Het hoort gewoon bij haar. Ze is best een beetje apart, wat dat betreft herken ik de combinatie moeilijke boeken en kinderlijk spelen wel, maar voelt zich wel op haar gemak binnen de klas, ook al kleedt ze zich wat anders dan anders. En ongetwijfeld zullen er kinderen (misschien ook ouders) zijn die daar commentaar op hebben. Dat is dan ook iets om mee om te leren gaan. Overigens had ze ooit eens, in de kleuterleeftijd, haar zinnen gezet op nogal jongensachtige donkerblauwe veterschoenen. Ik geloof dat ze die een keer aan gehad heeft, heel veel commentaar gekregen op school vermoed ik, en daarna nooit meer aan willen doen.

mammie2
Twee vriendinnen is toch prima?

Of heb je verder het gevoel dat ze niet goed in haar vel zit? Vertelt ze je wel eens dat de andere kinderen niet aardig tegen haar doen?

Madge
Hallo allen...

.. de storm is weer een beetje gaan liggen.
Velen hier meenden dat ik teveel mijn eigen angsten etc projecteer op haar. Dat is ook wel zo, maar ik zie ook wel degelijk dat zij gewoon een tikkie anders is, en ik wil haar iig weerbaar maken. Ik heb uitgebreid met d'r gesproken en haar uitgelegd dat ze idd zelf mag weten wat ze aantrekt en wat ze doet maar dat ze wel moet weten dat ze dan wel eens commentaar zou kunnen krijgen. Ze gaf aan dit wel vervelend te vinden maar ook dat ze er niet over piekert om ook 'de hele dag over kleren te praten enzo' (haar woorden). Verder zei ze dat ze hoopt dat ze ooit nog een goeie vriendin vindt, maar dat ze niet ongelukkig is, en dat ze wat vaker zelf zou proberen kinderen mee te vragen (dit is al 2 dagen achter elkaar gelukt, vandaag was er zelfs een jongen, haha)
Ik blijf er wel op letten, jullie zeggen steeds; wat zegt ze zelf? Maar het lullige is juist dat ik vroeger ook NOOIT iets tegen mijn ouders heb gezegd (die weten het nu nog steeds niet) uit ... schaamte? Dus, wat ze zegt en vertelt hoeft niet per sé de waarheid te zijn, hieromtrent, snap je. Ze lijkt me idd gelukkig en ontspannen, maar ik kon ook goed toneelspelen... en dat is erg eenzaam... enfin ik hou het in de gaten, probeer haar sova wat op te krikken, en laat haar verder zoveel mogelijk zichzelf zijn. Dan is ze ook goed genoeg, want ze is mijn superwijffie en ik hou onwijs veel van d'r.
Dank voor alle reacties,
Madge

Hillary
Ook dochter in groep 6

Mijn dochter zit ook in groep 6. Er zijn van 3 klassen 2 gemaakt en alles is door elkaar gehusseld. Ik zit nu echt met mijn oren te klapperen hoor van het pestgedrag al in groep 6. Dochter staat gelukkig overal buiten. Maar ze komt wel met verhalen thuis zeg, echt triest. Twee meiden zijn blijkbaar de aanstichters en die hebben het op een ander meisje gemunt. Gister ging er een briefje door de klas, daar hadden ze beiden wat hatelijks over het derde meisje op gezet. het was blijkbaar de bedoeling dat de hele klas er wat op schreef. Nog een ander meisje (meeloper) heeft er vermoedelijk wat op geschreven en toen kwam het bij het slachtoffer terecht. Die heeft het briefje aan de juf gegeven en daarna is het in de klas besproken. Ook hoorde ik van mijn dochter dat deze twee dames met zijn tweeen op een hekje zitten bij de ingang van de school en dan iedereen die langs komt becommentarieren op zijn of haar kleding. Gadver wat een vreselijke meiden. Gelukkig heeft mijn dochter zelf al een hekel aan ze, maar die komen er hier niet in. Overigens zijn hier de pestkoppen volgens mij niet de kinderen met de rijke ouders, tenminste 1 van beiden woont in een straat met sociale huurwoningen, daar kom je alleen in als heel wienig verdient. Dus volgens mij heeft dat er helemaal niets mee te maken. Het zijn gewoon rotmeiden, die vind je in alle lagen van de bevolking.
Maar ik ben dus echt geschokt dat er in groep 6 al zo op kleding wordt gelet. Dat was vroeger echt niet, begon dat pas op de middelbare school.

Paula B
Weerbaar maken

Madge, je schrijft: "Velen hier meenden dat ik teveel mijn eigen angsten etc projecteer op haar. Dat is ook wel zo, maar ik zie ook wel degelijk dat zij gewoon een tikkie anders is, en ik wil haar iig weerbaar maken."

Ja. Het punt is dat je dat níet bereikt door haar zich te laten aanpassen. Dat ze 'een tikkie anders' is is prachtig. Niet iets wat een beetje gladgestreken moet worden.
Door jouw bezorgdheid, doorvragen enzovoorts zal ze echt niet weerbaarder worden. Láát haar, in vertrouwen. (En inderdaad, niets is moeilijker dan dat)

Waarom zei jij neits tegen je ouders vroeger, kennelijk ook niet als ernaar gevraagd werd?
Kan het zijn dat je onbewust voelde dat je je ouders er verdriet mee deed dat je gepest werd en daar ongelukkig over was? Het gevoel dat zíj het verdriet niet konden dragen, zodat je het maar zelf droeg?

Madge
Paula,..

.. ik wil haar ook laten zoals ze is, ze is dan inderdaad goed genoeg. Ik vind zelf een tikkie anders juist altijd leuk. Ik ben zelf ook niet echt gemiddeld qua gedrag.. ;-))
En wat dat pesten betreft, het is heel gek, ik weet het echt niet. Heb er lang en breed over nagedacht waarom ik het niet aan mijn ouders durfde te vertellen. Het enige wat ik kan bedenken is dat we geen 'praat' familie zijn; ik inmiddels wel, met man en vrienden etc, maar mijn ouders en ook mijn zus in mindere mate vegen alles onder het vloerkleed, vreselijk. Ik denk dat het gewoon not done was om over je gevoel te praten. Het was erg eenzaam ookal waren mijn ouders (zijn) ze wel erg lief. Maar niet erg betrokken. Tja.
Madge

Kees
Rijk

Hier een rijke vent. Ik woon in Aerdenhout in een vrijstaande villa en in rij in het nieuwste model jaguar. Mijn dochter gaat naar een particuliere school. Dat doe ik voornamelijk omdat ik daar de ouderwetse manier van lesgeven prettig vind. Verder wil ik geen gelul of gedonder hebben.

Ik heb een pest hekel aan die kakkers met zijden sjaatjes om hun nek die staan te blaten op het schoolplein of tijdens schooluitvoeringen alsof ze de wereld haast uitgevonden hebben. Werkelijk, "ik heb er een broertje dood aan".

Ik zeg altijd maar: doe maar normaal, we doen al gek genoeg! We moeten allemaal schijten, toch? Dat iemand een goed hart heeft, vind ik vele malen belangrijker dan een dikke portemonnaie. Dat ik die toevallig heb door slim zaken te doen, is leuk. Maar het is mij zeker niet komen aanwaaien en ik moet er meer dan 80 uur per week voor buffelen en dat doe ik graag en ik geef het ook graag uit. Maar ik vind wel dat je altijd met beide pootjes op de grond moet blijven staan. Ik ben er ook erg gebrand op dat mijn dochters dat meekrijgen. Niks geen sterallures. daar waak ik dus echt voor.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.