Home » Forum » Erdoorheen praten als ik in gesprek ben met andere volwassene

Erdoorheen praten als ik in gesprek ben met andere volwassene

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

33 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
bertien
Erdoorheen praten als ik in gesprek ben met andere volwassene

Ik heb 2 lieve dochters van 5 en 7, die genoeg aandacht van ons krijgen. Als er bij ons iemand op bezoek komt, kan ik met moeite een gesprek voeren en verstaan omdat mijn kinderen de boventoon voeren en vaak dan erg aanwezig zijn of er steeds doorheen praten. Wij geven ze al genoeg aandacht en ik vind vooral van mijn oudste dochter dat zij langzaamaan moet leren om grote mensen uit te laten praten en er niet iedere x doorheen te praten of heel wild in de woonkamer te spelen met haar zusje. Op dat moment willen ze nooit boven spelen maar er altijd gezellig bij zijn en ik zeg ook dat ik dat ook erg gezellig vind, maar dat het ook wat rustiger kan zodat ik mijn bezoek kan verstaan! Dit is voor dovemansoren bestemd en nu is mijn vraag, is dit teveel gevraagd i.v.m. de leeftijd of zou ik ze de volgende x bij dit gedrag gewoon naar boven sturen of zeggen dat ze rustig gaan tekenen of zoiets!!

Bertien

amk
Afspraak maken

wat ik in zo'n geval doe is vooraf een afspraak maken met mijn 5 jarige. En ook afspreken wat er gebeurt als ze zich er niet aan houd. Bv op de mat, of maar 1 verhaaltje voor het slapen gaan.
Vaak moet ik haar er dan nog wel een keer aan herinneren maar meestal blijft het daar dan wel bij.
En geloof me, haar kwebbel staat bij voorkeur niet stil vanaf het moment dat ze haar ogen open doet, totdat ze weer dicht vallen.

Ik zou niet zomaar beginnen met straffen, ze moeten wel weten waarom en de mogelijkheid hebben zich goed te gedragen. En daarna natuurlijk belonen. Hier dan toch dat extra verhaaltje of samen een spelletje doen.

Guinevere
Echt wel naar boven

Nou, ik vind het helemaal niet teveel gevraagd. Gewoon naar boven met die dames.
Óf je neemt deel aan het gesprek, of je stoort het gesprek niet. En anders mag je je heil elders zoeken. Een kwestie van respect vind ik dat.
Hier thuis mogen ze er heus wel eventjes bij zijn en herrie maken, maar niet te lang aub, het bezoek komt voor ons en niet voor de kinderen. Als mijn zoon een vriendje te spelen heeft, ga ik er ook niet bijzitten op zijn kamer tenslotte. En ik stuur de kinderen ook regelmatig naar boven als ik géén bezoek heb. Ik heb niet altijd zin in dat kabaal beneden.

Pham
Hier

heeft onze 6 jarige dame ok die neiging. We hebben nu duidelijk afgespoken met haar 9nou afgesproken, wij hebben het haar mee gedeeld) dat ze er niet tussen zit. Doet ze het wel krijgt ze 1 waarschuwing waarbij ik haar eraan herinner dat het niet netjes is en bij de 2e keer moet ze op haar kamer gaan spelen.

Dochter zit regelmatig op haar kamer.

Groetjes Pham

bertien
Bedankt

Bedankt voor de duidelijke reactie, ik denk hier dus zelf ook zo over, maar wist niet of ik dit i.v.m. de leeftijd al kan verwachten. Ik waarschuw ze voor het eerstvolgende bezoek nog even en anders..........naar boven!!!

bertien
Reactie op amk

Even een reactie op de mail van amk, het stoort me nu het meest van mijn oudste dochter en ik denk dat als zij doorheeft dat ze dan een x haar mond moet houden dat haar zusje automatisch dit ook wel meer overneemt. Jij hebt meer voor mijn jongste dochter meegedacht, nog wel bedankt hiervoor, maar ik hoop dat deze automatisch gaat volgen met naar boven gaan.

amk
Zelfde aanpak voor beiden

zou ik doen, niet er van uitgaan dat de jongste het goede voorbeeld wel gaat volgen. Ze zijn beiden oud genoeg om het te snappen.
Met beiden dus een afspraak maken en ze er ook beiden op aanspreken, als er 1 luisterd en de ander niet gaat de gene met het foute gedrag naar boven. De ander mag blijven. instand reward.

liora
Lastig

Ik vind ook niet dat mijn oudste de hele tijd aan het gesprek hoeft deel te nemen.

En naar kamer kan, maar ik ga ook vaak ergens heen met een vriendin en mijn kinderen. Hoe moet ik het dan regelen? Mijn oudste praat het liefst de hele tijd en vraagt ook steeds wat we bedoelen ergens mee. Het ergert me behoorlijk maar wat kan ik doen?

Liora

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

amk
Liora

boven, andere ruimte ook bij vrienden of kennissen is er vast wel een plek waar je ze even kunt afzonderen. Trappen zijn ook altijd handig.

Ik kijk altijd even snel een ruimte rond voor ik mijn straf bedenk. Bij anderen (en ook bij Ikea afgelopen zaterdag) is het vaak ga daar (en dan wijs ik naar een plek) maar even met je neus naar de muur zitten. Is bijna overal wel toepasbaar.

liora
Nou

Dat valt tegen als je aan het winkelen bent, in de auto zit, wandelt in een bos...

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Anneque
Liora

In een auto kun je elkaar idd niet ontlopen, maar in andere situatis zet ik mijn kind zo nodig even bij een boom, of bij een paal in de supermarkt, bij een lantaarnpaal, een struikje, whatever. Het hoeft toch ook geen kwartier of zo?

Manda Rijn
Ik ben misschien ouderwets

maar als we bezoek hebben dan wil ik vooral dat de kinderen zichzelf gaan vermaken en bij voorkeur buiten, boven of nog verder boven op zolder. Ze mogen best af en toe even langs wippen bij ons maar dan is het maar kort. Verder als ik aan het bellen ben dan mag dochter mij niet storen. Gewoon consequent vanaf het begin zo gedaan. Ik zeg dan ook niet dat ik het gezellig vind als ze wel langs wippen, ze mogen wat vragen en als ik het aan ze heb gegeven dan vraag ik weer "zo gaan jullie nu weer naar boven, dan roep ik wel als we gaan eten".

Hier gisteren nog een gezellige avond gehad,met vrienden, totaal 5 kinderen over de vloer, de baby en dreumes blijven beneden en de rest gaat naar boven en het fijne is dat met deze vrienden precies op dezelfde lijn zitten. Ander vriendenstel idem trouwens, daar gaan de kinderen ook ergens anders spelen als wij aan het praten zijn. En tussendoor kijken we echt wel naar de voorstelling of mop maar daarna is het weer klaar en dan moeten ze weer uit de woonkamer.

Manda Rijn
En

je kan toch negeren, als een kind er telkens door heen kwekt en aandacht vraagt kan je het nog 1 keer uitleggen en dan waarschuwen ? Desnoods een keer een sanctie uitvoeren, precies zoals je andere dingen ook regelt met je kinderen ?? Jij bepaalt wat je belangrijk vindt en gedrag kan je dan sturen.

Ik zou ook niet op elke vraag antwoord geven, gewoon af en toe negeren en even kind andere kant op schuiven maar wel je aandacht op die andere volwassene blijven richten. En tussendoor weer dus even herhalen "ik was aan het praten dan moet jij er niet door heen kwekken" en als je even tijd hebt dan kan je nog vragen wat dat kind nou wou zeggen tussendoor en 9 van de 10 keer is het totaal onbelangrijk waarover ze nou eigenlijk wilden onderbreken.

Ik neem aan dat op school die kinderen ook niet door elkaar mogen praten, nou dat wil ik thuis dus ook niet.

liora
Nee

Nee een kind van zeven bij een boom zetten omdat hij erdoorheen praat? Sorry maar dat vind ik idioot.
En natuuuuuurlijk als er meerdere kinderen zijn gaan ze in zoons kamer spelen (is bij ons niet 'boven'). Mast als er 1kindetloze vriendin is, kan ik zoon toch niet wegsturen? Dat vind ik raar. Thuis gaat hij vaak wel spelen of een film kijken, maar mijn vraag is juist wat als je niet in een huis bent. Ik vind dat lastig.

Liora

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

amk
Nou liora

als je je gedraagt als een klein kind worden ze bij mij ook als zodanig behandeld. Ze kiezen er dus zelf voor. Of ze gedragen zich of ze krijgen te maken met de vooraf aangegeven sacntie.

Tirza G.
Tja

Ik heb een vriendin die net als jij alleenstaand moeder is en dus altijd op bezoek kwam met haar kind er bij, ongeacht of ik (of mijn kroost) daar nou op zat te wachten of niet. Je gaat ook niet voor iedere kop koffie een oppas regelen, heel logisch. Kind ging, na de gebruikelijke 5-10 minuten samen drinken en wat kletsen over school, zelf spelen. Aan tafel kleuren, onder tafel een tent bouwen, boekje lezen - weetikveel. Zoiets. Je ontkomt niet aan oren op steeltjes of gesprekken die gedeeltelijk in het Engels gevoerd moeten worden, maar soit.

Tirza

bertien
Bedankt allemaal

het probleem waar mijn vraag op gebaseerd is, is vooral als er geen andere kinderen met het bezoek meekomen, als deze er wel zijn is het probleem bij ons (meestal) ook veel minder en gaan ze lekker spelen met de andere kids. Maar nu na al deze reacties heb ik echt antwoord op mijn vraag gekregen en weet dat ik geen ontaarde moeder ben als ik eis dat ze naar boven gaan om te spelen, bij teveel aanwezig gedrag. Ik zie dit ook niet als straf, maar gewoon terecht dat ik tenminste mijn bezoek kan verstaan. Bedankt voor jullie meedenken!!!

liora
Tirza

Sorry maar ik vind je reactie erg irritant. Waarom nou weer een verband leggen met mijn alleendstaand moederschap? Omdat jouw vriendin haar kind altijd meenam???

Ik spreek met kinderen bijna altijd af met mensen met kinderen. Dan spelen de kinderen met elkaar. Daarnaast heb ik enkele kinderloze vrienden. Sommige zien me liever alleen en daar neem ik inderdaad oppas voor. De meeste vinden het leuk om soms mijn kinderen te zien en soms mij alleen.

Maar veel belangrijker: wat heeft dat er in godsnaam mee te maken Tirza?

Blijft voor mij een punt dat als ik even wil praten met een volwassen vriendin, mijn zoon moet leren er niet steeds doorheen te tetteren.

Liora

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Manda Rijn
Kinderen

vinden het soms moeilijk te accepteren dat jij je aandacht ook wel eens op een ander wil richten dan henzelf, bestaansrecht dingetje.

Net zoals kleine kinderen het maar moeilijk te accepteren vinden dat de juf zelf ook kinderen heeft, dat steekt dan. Maar dat is tot een paar jaar oud denk ik, daarna moeten ze ook leren afstand te nemen, ik vind het ook een stuk zelfstandigheid als je kinderen leert zichzelf te vermaken en te verplaatsen als er andere in gesprek zijn.

Ik denk zelfs dat als een ouder het toe laat en/of het kind dus contstant aandacht trekt als er een ander bij zit de relatie tussen ouder en kind te veel gelijkwaardig is/gehouden wordt. Wat ik al zei, kinderen moeten zich niet bemoeien met grote mensen gesprekken (om meerdere redenen) en daar moet je ze dus ook niet aanleiding toe geven door ze erbij te betrekken of om ze heen te hebben.

Hier wel regelmatig even een zinnetje Engels als er een kind langs wandeld, potjes oren etc.

Tirza G.
O nou

sorry hoor. Ik wist niet dat je kwaad werd. Net zoals bij mijn vriendin is er bij jou dus geen ander figuur in het leven van je kinderen waar je ze even achteloos achter kunt laten als je met een kinderloze vriendin wilt beppen. Of die even met je kroost naar de speeltuin verkast als die vriendin bij jou komt. En, maar dat is puur mijn invulling, je kinderen zijn gewend aan jouw aandacht, die hoeven ze immers in normal daily life ook niet te delen met een andere volwassene.

Tirza

liora
Tirza

Vrijwel al mijn vrienden hebben kinderen. Vier vrienden niet en die zie ik ook regelmatig alleen. Het is dus jouw vooroordeel dat ik nooit oppas neem om met een kinderloze vriend of vriendin bij te praten. Ook vraag ik die vrienden vaak te eten en dan kunnen we bijpraten als kinderen slapen.

Manda, leuke analyse, maar hoe doe je dat dan? Stuur je je oudste dan in haar eentje weg als er vrienden zijn zonder kinderen?

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

liora
En nog wat

Tirza:" En, maar dat is puur mijn invulling, je kinderen zijn gewend aan jouw aandacht, die hoeven ze immers in normal daily life ook niet te delen met een andere volwassene. "

Klopt niet helemaal. Inderdaad geen volwassene maar ik zeg heeeel vaak tegen mijn oudste dat hij me met rust moet laten. Hij kletst gewoon het liefst van de ochtend tot de avond.

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Vic
Ken het niet zo

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het probleem van door gesprekken kwebbelende kinderen eigenlijk niet ken. Sowieso kan ik er niet tegen als er dwars door gesprekken heen getetterd wordt, daar zeg ik altijd wat van (soms floept er ook wel eens iets uit naar een 'vreemd' kind). Maar dat komt zelden voor, heb ik er waarschijnlijk al uit opgevoed. Als ik visite heb of op visite ben mogen de kinderen best wel iets komen vertellen, maar over het algemeen vermaken ze zich prima en hebben me helemaal niet nodig.

Mona
Voor liora

Ik regel het hier ook ongeveer zoals Manda, even reagerend op jouw vraag Liora: maar hoe doe je dat dan? Stuur je je oudste dan in haar eentje weg als er vrienden zijn zonder kinderen?

Ja dus, mijn kinderen weten inmiddels duidelijk (omdat ik dat consequent doe) dat ze niet constant door gesprekken heen moeten kleppen. Ik kan me trouwens ook heel goed afsluiten voor onnodig gebabbel, meestal heb ik dan al een paar keer gezegd "even wachten mama is aan het woord/of mama is aan het luisteren naar haar vriendin"
Als ze dan blijft door babbelen, dan kan ze naar boven vertrekken, mag ze lekker met haar Barbies op haar slaapkamer gaan spelen. Ze mag ook beneden blijven, maar dan moet ze zich er niet mee bemoeien.

Guinevere
Op bezoek bij kinderlozen

Wij gaan ook regelmatig met onze kinderen op bezoek bij kinderloze vrienden. Het fijne is dat ze daar geen kinderen, maar wél een Playstation hebben. Sowieso vinden de kinderen het daar altijd al leuk, ook zonder die PS, maar dat apparaat is toch wel praktisch omdat we daar meestal úren doorbrengen. Meestal spelen we daar spelletjes, de kinderen mogen dan één ronde meespelen met het spel en daarna zichzelf weer vermaken. Ze hebben daar ook 400 DVD-tjes, dus dat is ook nog een optie.

Tirza G.
Ja

Wat Pelle zegt (schrijft), dat denk ik ook zo ongeveer. Kinderen in een eenoudergezin zijn op een bepaalde manier gelijkwaardiger aan de volwassene van dat gezin. Bij ons bungelen de kinderen er maar een beetje bij aan tafel (zeker nu er nog maar eentje thuis is - mond houden en eten), als er maar 1 volwassene is, is het kind meteen 50% van het eetgezelschap. Enzo. Wij overrulen (als ouders) ook makkelijk allerlei TVwensen. Is het toch sowieso al 2 tegen 1. Bij een eenoudergezin lijkt me het logischer om allebei inspraak te hebben. Enzo.

Tirza

amk
1-ouder of meer volwassenen

maakt idd wel uit, zeker bij het eten.
Ik merk het nu we vaker met z'n 3-en aan tafel zitten. Maar ook daar hebben ze het gewoon te leren en te accepteren dat er niet door het gesprek heen getaterd wordt. Deelnemen aan het tafel gesprek prima, en het onderwerp zal best iets aangepast worden, maar mondhouden en eten wordt hier ook wel toegepast.

Inspraak in de tv zit er hier nog niet in. Voor het eten is het de kindertv, tijdens het eten is hij uit, en daarna is hij voor de volwassenen. Kind is 5 en bedient niet zelf de afstandsbediening. Ze weet wel hoe het moet, maar ze doet het gewoon niet komt dan keurig vragen.

Tirza G.
Een vriendin van mij

moeder van zes zegt altijd berustend: als het aantal kinderen het aantal volwassenen in het gezin gaat overtreffen, moet je op gaan passen. Dan kunnen ze samen gaan spannen :-)

Tirza

Maylise
Tirza

Wat je vriendin zegt klopt wel want ik las met verbazing over gesprekken aan tafel tussen ouders die niet door kinderen gedomineerd worden. Ik ben al blij als ik er een woord tussen krijg. Overigens vind ik aan tafel dat ook geen probleem. Als we met elkaar aan tafel zitten is iedereen een gelijkwaardige gesprekspartner. Het enige wat ik fijn zou vinden als iedereen op zijn beurt zou praten maar dat is meestal ijdele hoop.

Maylise

bertien
Voor vic

Dat is nu de aanleiding van dit gesprek, dat ik er sowieso ook helemaal niet tegenkan dat mijn kinderen wel door het gesprek heen tetteren en ik ben geen makkelijke moeder, als ik jou reactie lees, denk ik dat ik of heel moeilijk opvoedbare kinderen heb of jij hele makkelijke volgzame kinderen en zo zwart/wit zal het toch niet zijn!!! Mijn kinderen zijn erg gezellig, maar ze zijn niet zo geboren dat ze al precies weten hoe ze op bepaalde momenten in hun kinderjaren precies weten hoe ze zich moeten gedragen! Groetjes Bertien

Vic
Bertien

Mijn reactie kwam wat ongelukkig over, zag ik ook. Ik wilde niet opscheppen over mijn voorbeeldige kinderen, maar iets zeggen over alleenstaand ouderschap. Dat was ik onderweg even kwijt, en nu ben ik mijn hele punt vergeten. Het was iets over het delen van aandacht met andere volwassenen. Ik had niet het idee dat mijn kinderen zich anders gedragen dan kinderen die altijd twee ouders om zich heen hebben. Waarschijnlijk wel als we met z'n drieën thuis zijn, gesprekken aan tafel gaan bijv. zelden over mijn werk ;-) Maar buitenshuis vragen ze niet overdreven veel aandacht. Dat is dan denk ik toch een kwestie van jarenlang hameren op zelfstandigheid en het feit dat ik niet hun entertainer ben.

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.