Home » Forum » Hoe omgaan met onderzoeken in het ziekenhuis

Hoe omgaan met onderzoeken in het ziekenhuis?

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

11 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
ayla
Hoe omgaan met onderzoeken in het ziekenhuis?

dochter van net 4 moet volgende week naar het ziekenhuis. Waarschijnlijk zullen er in de loop van de tijd wel een paar onderzoeken plaats vinden. Verpleegkundige waarschuwde al dat er waarschijnlijk volgende week bloed geprikt gaat worden. Slik, alleen al bij de gedachte krijg ik een brok in mijn keel. Dochter is best wel een bikkel maar niet dol op naalden. Bij de laatste vaccinatie huilde ze tranen met tuiten. Hoe sleep ik haar (en mij) hier doorheen zonder dat het voor ons allebei een trauma wordt:-)

MariaV
Emla?

Onze dochter heeft veel tijd in het ziekenhuis doorgebracht en er is ook vaak bloed geprikt. Als we op tijd wisten dat er bloed geprikt zou worden, dan kregen we altijd Emla-zalf (ofwel van het ziekenhuis, ofwel zelf gehaald op recept van de arts). Dat is een verdovende zalf die je een uurtje van tevoren aan de binnenkant van de ellebogen smeert, daar waar geprikt gaat worden. Ze voelde dan vrijwel niets van de prikken. Maar ook zonder verdoving ging het meestal goed, tenzij de prikkende zuster er een potje van maakte.
Verder is het een goed idee van tevoren min of meer te vertellen wat er gaat gebeuren. Alle pijn hoef je er niet bij te halen, maar ik vertelde altijd wel dat het niet lekker zou voelen en misschien wel wat pijn zou doen, maar ook dat het snel weer voorbij zou zijn (bij prikken). Andere onderzoeken zijn dan weer pijnloos, het is belangrijk dat ook te zeggen. Voor sommige onderzoeken kreeg ze een roesje, dus dan vertelde ik dat ze een kapje met raar (niet vies!) ruikend gas op haar mond zou krijgen waarvan ze zou gaan slapen. Over het algemeen ging het prima.
Maria

Chantelle
Eerlijk zijn en huilen mag...

Ons zoontje is ook diverse keren geprikt. Ik heb het hem altijd eerlijk verteld en ook gezegd dat huilen mag. Naderhand eten we altijd een ijsje in het ziekenhuis. Eén keer heeft hij niet eens gehuild. Vorige week moest het weer en ineens sloeg de paniek bij hem toe. Ze prikken altijd met twee personen. De één (plus de moeder/vader) houdt vast en de ander prikt. Tja, het was even flink krijsen, bij mij sprongen de tranen in de ogen. Maar het moet...en na een halve minuut is het voorbij, worden de tranen gedroogd en met een big smile wordt er een kadootje uitgezocht.

Renata
Voorbereiden met website

Hoi,

Toevallig ben ik voor mijn werk bezig geweest met een website voor een ziekenhuis om ze voor te bereiden op een ziekenhuisbezoek of opname. De site is nog niet klaar, maar kijk bijvoorbeeld eens naar Emmakids. Daar staan ook boekentips. Meerdere ziekenhuizen hebben zo'n site voor kinderen.
Ik heb enkele kinderartsen gesproken en die vertelden mij dat kinderen graag willen weten waar ze aan toe zijn. Maak ze niet bang, maar maak het ook niet mooier dan het is. Leer je dochter bijvoorbeeld een trucje: als je een prikje krijgt dan knijp je met je vinger in je hand. Zo krijgt ze controle. Toverzalf is inderdaad ook mogelijk, maar sommige kinderen zijn er allergisch voor.

ayla
Dank

Dochter weet ondertussen dat ze volende week naar de buikjesdokter gaat en die gaat dan kijken waarom ze altijd buikpijn heeft en blaasontstekingen. Heb haar verteld dat die even aan haar buikje gaat voelen en dat ze dan moet zeggen waar het precies pijn doet. Het rotte gedeelte vertel ik maar beter op de ochtend zelf. Nu vind ze het heel spannend.
Waarschijnlijk komt er later nog een onderzoek met een katheter etc. Wil er nu nog even niet aan denken.

Alle twee de kinderen zijn als baby al vaker in het ziekenhuis geweest en hebben toen ook onderzoeken gehad maar ergens vind ik het nu erger, ze maken het toch 'bewuster' mee

Irene
Zoon van 4

Bij onze 4 jarige zoon is nu 3x bloed geprikt (en er zijn nog diverse andere maar niet pijnlijke onderzoeken gedaan) De eerste keer zag ik er nogal tegen op, maar het valt eigenlijk erg mee. Het moment van prikken doet zeer (en ja huilen mag natuurlijk!) maar daarna is het ook gelijk over (als ze dit niet uit zichzelf doen vraag dan of ze 't prikken met een slangetje doen dan doet het buisjes wisselen ook geen pijn). We vertellen hem de dag zelf wat hem te wachten staat, niet langer van te voren om te voorkomen dat hij er alleen maar tegenop gaat zien.
Overigens geven wij nooit een beloning (in de zin van ijsje of kadootje o.i.d.) na afloop. Dan gaan we gewoon weer naar huis of naar school en over tot de orde van de dag. Prikken en andere onderzoeken zijn niet leuk, maar soms moet het nou eenmaal. Je moet het ook niet groter maken dan het is (maar nu heb ik het dus nadrukkelijk niet over heel invasieve, nare of pijnlijke onderzoeken of over opnames ofzo, in dat geval ligt het natuurlijk wel wat anders)

Djem
Kleine beloning

Ik zou het inderdaad niet groter maken dan het is. Het prikken is natuurlijk even vervelend. Maar het is ook zo gebeurd. Wel vind ik het een beetje bot om meteen te doen alsof er niks is gedaan en geen kleine beloning te geven. Mijn dochter moet vaak bloed laten prikken en is er al een beetje aan gewend. De vorige keer vroeg ze zelfs waarom ze geen bloed mocht prikken. Ze wou graag zo'n mooie sticker uitzoeken. Het helpt dus wel degelijk, zo'n kleinigheidje.

Djem

Dropke
Beloning

Hier hebben ze dat ook in het ziekenhuis. Een speciale kamer om bloed te prikken voor de kinderen en als het gebeurd is mogen ze iets kleins uitzoeken. Hetzelfde idee als bij de tandarts. Onze zoon moet regelmatig en hij heeft een prikkaart. Na 5 keer bloedprikken krijgt hij een wat groter cadeau. Hij gaat met veel plezier ! (Ook, omdat de zusters zoooo trots op hem zijn, dat hij geen kik geeft) Hij is 6 jaar en wordt sinds zijn 4e regelmatig geprikt. Ik vind een beloning dus ook geen slecht idee,

Succes ! Dropke

Irene
Tja

Past wel een beetje in de "beloningscultuur" van tegenwoordig, waar altijd voor alles en nog wat iets gegeven moet worden. Ik ben daar niet zo'n voorstander van. Ieder zijn keuze, toch?

Doro
Ayla

Probeer zelf zo nuchter mogelijk te doen, denk ik. Als je laat merken dat je het moeilijk vindt, zal zij dat meteen oppikken. Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het. Woensdag gaat mijn dochter voor hetzelfde onderzoek en ik vind het vreselijk.

Een kleine beloning is prima. Het hoeft helemaal niet groot te zijn. Een sticker is toch geweldig? Irene, als jij iets moeilijks hebt gedaan, vind je het dan ook niet fijn als iemand laat merken dat je het goed gedaan hebt? Een beloning hoeft niets materieels te zijn, daar gaat het ook helemaal niet om. Reken maar mijn meisje woensdag een sticker krijgt. Ach, misschien doe ik wel gek en krijgt ze er twee.

Doro

Dropke
Irene

Ja ieder zijn keuze. Maar het is nou eenmaal niet leuk en een beloning maakt het in ieder geval makkelijker voor een volgende keer. Mijn zoontje is panisch geweest, voor alles met een witte jas, omdat hij heel snel door had, dat dat pijn en ellende betekende. Hij wilde zelfs niet meer bij mij komen als ik een uniform droeg. (Ik werk in de zorg) Ik geef hem zelf alleen een beloning met woorden, maar vind het super hoe het ziekenhuis ermee omgaat. Als het echt om een enkele keer gaat zou ik misschien duidelijk uitleggen hoe het allemaal in zijn werk gaat. Dan is hij in ieder geval voorbereid. Er ook niet omheen draaien, maar zeggen dat het heel even pijn doet. De verdovende zalf zou je even moeten navragen. Bij ons wordt die eigenlijk alleen standaard gegeven bij een infuus.

Gr Dropke

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.