Home » Forum » Hoe te reageren op boosheidagressie

Hoe te reageren op boosheid/agressie

11 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
daan
Hoe te reageren op boosheid/agressie

Ik weet even niet goed hoe te reageren: dochter van 4 in een boze bui (algehele vermoeidheid nu zo voor de kerstvakantie, jaloers op broer die cadeau's krijgt etc) gooit een boek in mijn gezicht. Doet echt pijn, papier snijdt in mijn wang en het bloedt. Ik boos, zij huilen, ik denk mede de schrik omdat ze me (per ongeluk?!) pijn doet.

Een half uurtje later, enigszins gekalmeerd zegt ze: weet je waarom ik dat deed? Jij deed mij ook pijn en toen deed ik het bij jou. (?????) Wat moet ik daar nou mee?

Ook omdat dat dus NIET de gang van zaken in huis is bij ons en we dat soort dingen niet promoten stond ik met mijn mond vol tanden.

Rafelkap
Slimme meid

Deed jij haar dan ook pijn? (fysiek) Dan is het een slimme meid. Je zal toch echt met het goede voorbeeld nemen moeten (dus zelf niet met je handen wapperen)aanleren dat je boosheid niet met geweld moet oplossen. Dan kan je dit ook met recht zeggen. Anders heeft zij wel een point :-)

Beo
Onzin, rafelkap!

Uit alles wat Daan schrijft blijkt toch dat fysiek geweld niet aan de orde is in hun huishouden! Dochter is boos en moe en daardoor geïrriteerd. Mama heeft waarschijnlijk iets gezegd waar dochter niet blij mee was.
Mijn dochter heeft ook één keer iets dergelijks gedaan. Ik ben heel erg boos geworden. Extreem boos, om te laten merken dat dit gedrag echt niet door de beugel kon. Net als met jouw boek deed ook zij iets wat goed is afgelopen maar heel ernstig had kunnen zijn. Eerst naar haar kamer gestuurd om af te koelen (ik vooral). En daarna een donderpreek, laten zien wat er had kunnen gebeuren, en vooral benadrukt dat dit een volslagen belachelijke reactie was op ons meningsverschil. In ons geval mocht ze iets niet, en de gevolgen van de actie hadden in het ergste geval dodelijk kunnen zijn. Dat heb ik trouwens niet verteld.

Beo.

Rafelkap
Beo

Ik stelde een vraag. Ik zei niet dat het zo was. Voor mij werd niet duidelijk beschreven hoe de reactie van Daan was voor de opmerking van haar dochter. In het hypothetische geval dat Daan uit haar slof was geschoten gaf ik mijn repliek. Zo duidelijk?

Gaia*
Breder gesteld

De vraag is natuurlijk niet hoe te reageren op het gooien van het boek. Je vraagt volgens mij hoe jij het beste reageert op de boosheid van je kind (algemener). Tja, boosheid is heel normaal en hoe uit je dat? Blijkbaar kon je dochter zich niet meer beheersen en deed iets waar ze al niet achter stond (schrikken). Wat ze later zegt lijkt eerder op een soort 'goed praten', het van zichzelf weg zetten. De verantwoordelijkheid bij jou leggen. Dat maakt het voor haar beter te dragen.

Ik vraag mij af hoe je nu reageert op haar boosheid? Want dat heb je nog niet verteld. Alleen wat zij doet in haar boosheid. Ben je boos terug? Beheers je jezelf?
Misschien wel handig als je dat eerst even duidelijk maakt.

Massi Nissa
Hier ook agressie

Onze dochter is pas net drie en kan ook agressief gedrag vertonen: iemand recht in het gezicht slaan, smijten met wat ze op dat moment in haar handen heeft, schoppen. Ik verbaas me er ook enorm over, net als daan, want ook hier zijn man en ik niet gewend onze emoties op die manier te tonen. Blijkbaar zit het er gewoon in bij sommige kleine kindjes.
Wat dochter hier ook doet is alle 'scheldwoorden' die ze al kent heel hard brullen als ze kwaad is: "Jij bent een sukkel! Een akelig figuur! En een boze stiefmoeder! Hoor!!!". En ze wordt dan helemaal woedend als ik er per ongeluk om moet lachen.
Oplossing hier: soms moet ze even heel hard huilen, daarna knuffelen en dan is het weer opgelost. Ze vraagt dan wel altijd of ik boos ben en is opgelucht als dat niet zo is. Ik denk meestal ook wel even na of er soms iets aan ten grondslag kan liggen: is ze moe, heeft ze aandacht nodig, verveelt ze zich?
Soms word ik zelf ook boos, vooral als ik erg moe ben of heel druk in mijn hoofd. Dat werkt helemaal niet, als ik boos word (echt boos), raakt dochter in paniek en weet niet meer wat ze moet doen. Ze gaat dan hartverscheurend huilen of om oma roepen (au). Ik ben een kruidjeroermeniet, maar ik heb echt geleerd om eventuele woede niet te laten zien. Ik kreeg er een enorm slechtemoedercomplex van.
Oplossing is dus eigenlijk hier: uit laten razen en dan snel zand erover. Geen idee of dat op de lange termijn werkt.
Groetjes en sterkte
Massi

Beo
Driftbui

Massi's voorbeelden, vooral omdat haar dochter nog wat jonger is, vind ik meer klassieke peuterpubertijddriftbuien. De actie van Daans kind en mijn voorbeeld zijn eenmalig. Althans, bij de mijne wel en ik hoop bij Daan ook.
Rafelkap, je stelde inderdaad een vraag. Maar de manier waarop vond ik impliceren dat Daan ook wel geslagen zou hebben. Terwijl juist uit haar vraag blijkt dat ze volkomen verbaasd was, en geweld gebruiken niet normaal vindt.

Beo

Massi Nissa
Maar beo

Wat is dan het verschil tussen een peuter- en een kleuterdriftbui? Zijn kleuters cognitief en emotioneel al zoveel verder dat ze hun gedrag helemaal in de hand hebben en er bewust voor kiezen om hun moeder iets in het gezicht te smijten? Ik betwijfel dat, juist omdat uit het verhaal van daan blijkt (of lijkt te concluderen) dat haar dochter eigenlijk achteraf geen idee had waarom ze het had gedaan en er ter plekke een reden voor verzon. Ik zie overeenkomsten in de impulsiviteit, vandaar juist dat ik over de buien van mijn dochter begon.
Ik kan het helemaal fout hebben, hoor, ik heb weinig ervaring met kleuters :-).
Groetjes
Massi

Daan
Mijn reactie (gaia)

Gaia, mijn reactie het moment zelf: in eerste instantie schrok ik ervan en werd ik boos, vooral omdat het pijn deed! Ik heb haar snel en misschien wat ruw op de grond gezet (ze zat op schoot) en toen barste de bom helemaal. Probeerde troost te zoeken bij oma (maar die weigerde partij te kiezen). Ik trok me vooral even terug om mezelf een time-out te geven.

Kwartiertjes later, ze leek weer rustig, en dat was eigenlijk waar ik jullie naar vroeg, toen ze tegen me begon te vertellen dat ze het express had gedaan werd ik weer boos, en dan met name om de schok van "meent ze dit nou, hoe overtuig ik haar van deze slechte gedachte". Heb laten merken dat ik dat NIET kon waarderen en ben weggelopen omdat zij weer uit haar dak ging en ik vermoedde dat negeren het beste was. Inderdaad toen ik terug kwam na een paar minuten zat ze braaf te tekenen en zei direct "sorry".

Pas een dag later heb ik het echt aan durven kaarten, heel zijdelings overigens, want ze is nog steeds licht ontvlambaar en nogal koppig.

Uit jullie reacties wel geleerd dat het waarschijnlijk inderdaad meer een soort "goedpraten" was dan dat ze echt achter het idee van vergelden staat (bovendien deed ik ook niets wat haar pijn deed, hooguit dat op de grond zetten maar dat was achteraf..?!)

Het is uberhaupt een week vol met hele drukke kinderen die elkaar voortdurend in de haren zitten, slaan, duwen, schelden, overdreven en kinderachtige reacties die we "normaal" niet (zo) hebben. Beetje einde december koorts denk ik.

Ik denk dat dat ook een beetje achterliggend idee bij deze vraag is: wat sta je toe, wat negeer je onder het mom van "ze zijn een beetje uit hun doen" en hoe breng je ze het principe van "geen geweld (tenzij)" bij....

Sorry voor het lange verhaal!

Beo
Massi

Als ik terugkijk dan had mijn dochter als peuter regelmatig driftbuien. Schreeuwen, huilen, op de grond laten vallen. Je kent het wel. Dat hield op rond een jaar of vier. Het incident dat ik beschreef was eenmalig en heel anders. Dat was iets meer doelbewust. Geen driftbui, maar echt kwaad op MIJ en niet drift in het algemeen.

Beo

Massi Nissa
Beo

Blij om te horen dat er bij jou een duidelijk einde aan die peuterdrift kwam. Iets minder blij word ik van het idee dat er dan weer andere drama's om de hoek komen kijken, haha.
Groetjes
Massi

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.