Home » Forum » Loslaten te overbezorgd

Loslaten / te overbezorgd?

26 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
sabje
Loslaten / te overbezorgd?

Mijn dochter is net 7 geworden.Een lekkere meid best wel zelfstandig ook wat naief,dromerig.
Er zijn een paar dingen waar ik niet zo goed mee weet omt te gaan.
Vorige week ging ze tussen de middag bij een vriendinnetje eten.Ze hadden in de middag gym ,is niet bij school een stukje verder vlak bij ons huis. Ik zou haar gym kleren brengen.Ze bleek in de regen bij het vriendinnetje achter de fiets te hebben gezeten en zo zijn ze naar de gym gegaan. De vader was werken en moeder kon ze niet naar school brengen omdat ze nog twee kleintjes heeft.Het vriendinnetje is erg zelfstandig.Ik weet nou niet wat ik hier van vind aan een kant schrik ik ervan het is toch een stukje fietsen aan de andere kant denk ik ja loslaten ze lopen niet in zeven sloten tegeljk.Zelf vond ze het wel leuk.
Vanmorgen een ander meisje mag zij bij mij vanmiddag een broodje eten ja tuurlijk waar is je mama of papa die zijn er niet maar het mag wel.Ik ga alleen naar huis.Ik heb gezegd dat ik dat liever niet heb ik hoor van de moeder, vader, oppas dat het goed is en niet van haar dadelijk heeft ze het verkeerd begrepen.
Ben ik dan te overbezorgd ? En hoe gaan jullie met je dochter van 7 om ? wat mag ze wel en wat niet.Alleen naar de winkel ? dat wil ze heel graag en ik denk ook wel dat ze dat kan hoor.
Haar broer is 11 en die wil dat soort dingen nooit of durft het niet die stimuleer ik juist daarin.
Teveel tegen houden vind ik ook niet goed ze moet toch zelfstandig worden maar hoe ga je er mee om ?
Vast bedankt
groetjes,
Sab

Vader
Net 7 jaar?

Zonder volwassen begeleiding naar gym/school: nee.
Achter op de fiets bij een kind: absoluut niet.
Alleen boodschappen doen: als het een vaste, bekende winkel is, niet meer dan 1x een kleine straat oversteken en als ze zelf graag wil.
Alleen thuis eten tussen de middag: nee.
Bij een ander kind dat alleen thuis is: absoluut niet.

En ik ben echt niet overbezorgd!

Vader

koentje
Helemaal

eens met vader!
Dingen die jij benoemd vind ik items worden voor een kind van ongeveer 11. Maar met 7 jaar dit soort dingen vind ik grenzen aan verwaarlozing.

koentje
Let op sabje

verwaarlozing is zeker niet bedoeld als verwijt naar jou. Maar er zijn nu eenmaal nog wel eens ouders die het allemaal niet zo nauw nemen en dan kun je aan jezelf gaan twijfelen. Niet doen!

Vic
Gaan we weer

Het hangt helemaal van de situatie af. Mijn dochter is op die leeftijd ook wel eens bij een vriendinnetje achterop gegaan van het huis van vriendinnetje naar ons. Daar was ik toen absoluut niet blij mee, omdat ze de halve stad door moesten. Het is gelukkig goed gegaan, en dat geeft misschien ook wel aan dat kinderen soms aan meer toe zijn dan je zelf denkt. De eerste keer dat mijn oudste alleen buiten speelde was ook niet bij mij maar bij een vriendinnetje (dat jongste kind was). De conclusie dat het grenst aan verwaarlozing vind ik dan ook veel te ver gaan. Sommige ouders zijn gewoon wat sneller met het loslaten.
Hier heb ik het dilemma gehad of ik oudste (die dus wel al 11 is) alleen uit bso naar huis kon laten gaan, waarna ze zelf eet en ik om 20.00 uur thuis ben. Dat heb ik niet gedaan, heb iets alternatiefs geregeld, maar ik sprak ook ouders die dat gerust hadden aangedurfd, zelfs nog met de zorg voor een jonger zusje erbij.

Anneque
Mijn 7-jarige

Mijn zoon mag sinds vorige week alleen naar gym lopen (rustige omgeving, wel straat oversteken). Fietsen absoluut niet (maar dat komt ook omdat ik van hem wéét dat-ie nog niet voldoende uitkijkt, het zal idd verschillen van kind tot kind). Bij een ander kind achterop: geen haar op mijn hoofd die eraan denkt. Bij een ander kind eten zonder volwassene thusi: nee. Even alleen thuis blijven in ons eigen huis: ja.

Puck
En mijn bijna 9-jarige

Mijn bijna 9-jarige is een erg zelfstandige meid maar ergens spelen of eten met een leeftijdsgenootje zonder dat er een ouder/verzorger is: echt niet. Laat staan voor een 7 jarige. Op die leeftijd zou het antwoord op al jouw opties ook nee zijn, ondertussen mag ze wel zelfstandig op de fiets naar school, bso, vriendinnetje etc. In eigen huis alleen blijven mag ook en naar de winkel ook.

Janna3
Vind het ook wel erg vrij...

Hier een bijna 8-jarige en een 10-jarige:
Alleen naar school: ja, 200 meter met alleen een fietspadoversteek, een eind fietsen alleen mag onze middelste echt nog niet. Oh, en achterop bij een vriendinnetje vind ik helemaal gevaarlijk!
Alleen boodschappen doen: ja, in het dorp kennen alle winkeliers onze kinderen
Alleen lunchen of thuisblijven: ja, maar beslist geen vriendjes of vriendinnetjes in dat geval. Andersom dus ook niet. En alleen als ze samen zijn.
Ik vind je beslist niet overbezorgd. Ik ben voor loslaten maar dat moet wel verantwoord zijn!

liora
Niet overbezorgd

Zeker niet. Ik kan niet beoordelen of het wel of niet ok is dat je dochter bij dat vriendinnetje achterop zat, maar ik vind het vreemd dat die moeder dit niet met jou heeft besproken. Erg raar en niet goed vind ik.

Verder is het zoals Vic zegt: wat een kind wanneer kan en mag hangt ook zo van het kind af en van de omgeving waar je woont. Dus weinig over te zeggen.

Liora

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Yaron
Hangt van de situatie af

Het hangt toch meer van de situatie af dan van de leeftijd van het kind. Hier zoons van 8 en 6 gaan samen of alleen naar school, oudste alleen naar sport en muziekles. Oudste heeft de vrijheid het hele dorp door te fietsen als ik maar weet waar hij naar toe gaat, boodschapje doen mag ook. Zoon van 6 heeft nog wat meer grenzen, maar elke keer laten we hem wat meer los. We hebben nog twee jongere kinderen en ik kan daardoor niet overal mee naar toe gaan. En we wonen in een redelijk klein dorp waar bijna iedereen elkaar wel kent. Dus hier veel vrijheid, maar ik snap dat dat in een stad of veel groter dorp anders is. Loslaten hoort er wel bij en vertrouwen in je kind hebben ook, maar dat hangt ook van het kind af

Coco
Vic

"Het is gelukkig goed gegaan, en dat geeft misschien ook wel aan dat kinderen soms aan meer toe zijn dan je zelf denkt."
Dus het feit dat het dit keer goed ging is voor jou het bewijs dat de kinderen er aan toe zijn? Dat is net zoiets als zeggen dat Russisch roulette best wel een veilig spel is, omdat je het de eerste keer hebt overleefd.
Ik vind niet dat kinderen van zeven achterop moeten bij andere kinderen van zeven (dit nog los van het feit of ze wel of niet alleen ergens naartoe mogen). Zelfs een kind van zeven dat al héél er goed en gecontroleerd kan fietsen is lang niet sterk genoeg om dat ook te kunnen met een ander kind achterop (en dan hebben we het er nog niet eens over of zo'n kinderfiets daarop berekend is).

Vic
Coco

Ja leuk, zo'n vergelijking met Russisch roulette. Ik geef alleen maar aan dat kinderen (i.i.g. mijn kind) zelf ook vaak een redelijke inschatting kunnen maken van wat ze kunnen. Het is lastiger voor ze om een inschatting te maken van de invloed van de omgeving, dus daar hebben ze dan ouders voor. Ik ben nog steeds geen voorstander van het fietsen met iemand achterop, maar omdat het nu al vier jaar goed gaat krijg ik steeds minder recht van spreken (ik verbied het nu ook niet meer, voordat je het idee krijgt dat ik geen overwicht heb).

Jesse_1
Afwegingen maken

Zoals gezegd maakt het veel uit in wat voor plaats je woont (hoe groot, hoeveel verkeer etc) en wat voor kind je hebt.
Onze zoon van 7 mag ook zelf naar school als hij wil, en 1x per week komt hij zelf naar huis. Hoewel hij dromerig is, is hij hierbij juist heel geconcentreerd en kijkt goed uit (hij loopt soms voor jongste en mij naar school).
Naar de winkel zou ik hem niet zo snel sturen omdat ik weet dat hij in de winkel het bewuste artikel waarschijnlijk niet kan vinden ;-). Zijn broer mocht en kon op deze leeftijd prima naar de winkel om een vergeten boodschap te halen.
Zoon van 7 mag niet met een vriendje alleen hier thuis of bij vriendje thuis, al zou ik ze wel even alleen laten als ik ergens heen moet (afhankelijk van welk vriendje).
Oudste van 10 mag nu eventueel alleen bij ons thuis met zijn vaste vriendjes, maar alléén als de ouder van vriendje daarvan afweet en het goed vindt. En dan ben ik zelf tussendoor ook wel even thuis.
Jesse

T&T
Vroeger en nu

Ik woon in het dorp waar ik ook opgegroeid ben, en liep zelf al vanaf de kleuterschool alleen naar school, ongeveer 500 meter, met 1 oversteek, mijn moeder vond dat toen doodnormaal. Toch... toen ze laatst haar kleindochter tegenkwam, in haar uppie op de fiets, vergelijkbare afstand van huis... schrok ze, en vroeg mij of dat wel kon? Ze is 9! En niet echt het zelfsatndige slag, dus op het moment dat ze eens zelf een paar meter verder van huis ging heb ik dat alleen maar gestimuleerd.
Ik denk wel dat het heel erg afhankelijk is van het kind, mijn zoon (bijna 8) krijgt die vrijheid duidelijk nog niet! Hij is me te dromerig, zelfs als ik erbij ben dwaalt hij nog totaal de verkeerde kant op om dan ineens te ontdekken dat hij niet meer weet waar hij is...
Dochter heeft een vriendinnetje die naar mijn mening wel heeeel zelfstandig is, die fietst trouwens ook gerust met een ander kind achterop naar huis (een drukke weg over), dat dat grenst aan verwaarlozing kan ik niet zeggen, ik vind het soms wel grappig om te zien zo'n zelfstandige tante, maar trek zelf toch echt mijn eigen grenzen; als je maar een fiets hebt met z'n tweeen dan loop je maar even!
Ik zie in mijn omgeving wel hele grote verschillen, van kleuters die alleen naar school komen tot 7 jarigen die nog gebracht worden terwijl ze om de hoek wonen... iedere situatie is anders, en moeilijk te beoordelen.
groetjes, Tess

Vera*
Haha

De buurvrouw van mijn ouders hebben al hun kinderen tot en met groep 8 naar school gebracht (en gehaald). Toen de jongste nog over was om te brengen liep hij zeker 50 meter voor zijn moeder uit. Het was wel een 'gevaarlijke' weg, het schoolplein grenst aan de achtertuin en er hoefde geen van de stoep af om er te komen. Volgens mij waren die kinderen heel blij toen ze eindelijk zelfstandig naar de middelbare school mochten :).

sabje
Bedankt voor jullie reacties en

waar ik al bang voor was :) is het dus kind en situatie afhankelijk.
Ik denk dat ik maar mijn gevoel moet volgen en niet moet kijken wat dat kind wel of niet mag.Ik word daar wat onzeker van als ik andere kinderen dingen wel zien doen die ik liever nog niet heb,dat kwam ook omdat er in een week twee van die voorvallen waren.
Wat ik eerlijk zeg ook wel jammer vond was dat ik niet ingelicht was dat mijn dochter alleen met vriendinnetje naar school zou gaan.
Als mijn zoon even alleen is omdat ik dochterlief naar dansen moet brengen en hij heeft een vriendje te spelen dan licht ik de ouder in.
Ik begin maar eerst eens haar alleen van en naar gym te laten gaan dat is hiet dichtbij en voor haar al een stap naar de zelfstandigheid :)
Ik heb weer stof tot nadenken bedankt!

kaatjecato
Zelfde dilemma

Ik ben het er helemaal mee eens dat het per kind verschilt, maar ik vind het toch wel kwalijk dat iemand gewoon maar aanneemt dat jouw kind dat ook aankan of mag.

Als vriendjes van mijn zoontje (7) hier komen spelen, ben ik altijd behoudender dat met mijn eigen kind. Ik weet immers wat hij aankan, maar niet hoe dat voor andere kinderen geldt.

Ik haalde laatst mijn zoontje op van een vriendje. De moeder van dat vriendjes zou met ze gaan zwemmen bij een strandje, 2 minuten lopen van hun huis. Later hoorde ik van mijn zoontje dat hij alleen met zijn vriendje was gaan zwemmen. Kennelijk mag zijn vriendje dat, en krijgen ze allerlei regels mee, maar ik was behoorlijk ontdaan. Ook al heeft mijn zoontje zijn B-diploma: ik laat hem niet zonder toezich van een volwassenen zwemmen, en al helemaal niet in open water waar ook boten varen.

Het lastige hiervan vind ik altijd dat als ik dat met mijn zoontje bespreek, hij het gevoel krijgt alsof hij dat niet zou kunnen. Dus dat ik geen vertrouwen heb in hem! Ik heb hem dan ook geprobeerd uit te leggen dat ik vind dat een 7-jarige dat sowieso niet van mij mag, wie het ook is.....
Ook weet ik nooit zo goed hoe en wanneer je dit nog met ouders bespreekt, want ik ben nu eigenlijk geneigd om hem dan gewoon maar niet meer mee te geven met deze ouders (ik hoorde ook later van mijn zoon dat hij ben hij in de auto zonder autogordel mag...zucht...).

Bespreken jullie dit soort zorgen met ouders van vriendjes en hoe pak je dat aan?

Vic
Dat zijn dan weer extreme voorbeelden

Kinderen van 7 alleen laten zwemmen in open water, en in de auto zonder gordel vind ik dan weer situaties die absoluut niet kunnen. Als ik daarachter zou komen zou ik daarover zeker iets zeggen tegen die ouders (en niet zomaar 'iets'). Als die ouders dat dan heel normaal vinden, zou mijn kind daar niet meer mogen spelen.

kaatjecato
Ja, en toch...

Ja, mijn reactie is ook meteen: WAT!? ZIJN ZE NOU HELEMAAL....?

Het vervelende is dat ik dat soort dingen pas achteraf hoor, terwijl die moeder allang weg is, en de kans om meteen te laten weten wat ik daarvan vind weg is. En ik zie haar weer niet zo regelmatig, dus tegen de tijd dat ik haar weer eens tegenkom bij het naar schoolbrengen komt het er niet van om het dan ter sprake te brengen, en denk ik er pas later aan.

Eigenlijk zou ik gewoon meteen op moeten bellen als ik zoiets hoor. Het stomme is... ook al vind ik het nog zo belachelijk, toch voel ik mij dan de overbezorgde moeder.

Tango
Ook zoiets

Een half jaar geleden ging Tangozoon naar een partijtje van een vriendje in een nabijgelegen overdekte speeltuin. Vanuit school ging hij met de moeder van vriendje in de auto mee. Tangozoon is 5 en ik had nog aan de moeder gevraagd of ze een stoelverhoger wilde lenen. Dat was niet nodig zei ze. Achteraf bleek waarom: Tangozoon had samen met nog een jongetje op de passagiersstoel gezeten, met z'n 2-en op 1 stoel dus. Hoorde ik overigens niet van die moeder, maar van Tangozoon zelf. Ik was er ook niet helemaal happy mee.
9-jarige hier (Tangodochter) mag dit jaar voor het eerst alleen van en naar school fietsen, vorig jaar reed ze wel af en toe alleen naar huis. Veilige weg, voornamelijk fietspad en geen gevaarlijke kruispunten. Achterop de fiets bij een vriendinnetje, ik moet er niet aan denken hoor. En andersom al helemaal niet. Alleen thuisblijven samen met een vriendinnetje, ook geen goed plan, vind ik. Thuis blijft ze best wel eens een uurtje alleen, maar niet als er een vriendinnetje bij is, dan blijf ik gewoon thuis hoor of anders is mijn man thuis.
Een boodschapje in het nabijgelegen winkelcentrum doet ze ook weleens, op de fiets of lopend. Gaat prima. En soms moet je weleens een stapje verder gaan: een paar maanden geleden vroeg een wat meer zelfstandig leeftijdsgenootje uit de straat of ze mee ging een ijsje eten in een wat verder weg gelegen winkelcentrum, samen met nog 2 meiden van 11 jaar. Ik moest wel even slikken, maar heb ze toch laten gaan. Was wel blij toen ze weer veilig terugwaren. Loslaten blijft moeilijk....

sabje
Wat bij mij misschien ook meespeelt

is dat ik als 8 jarige vaak alleen was tussen de middag.Mijn ouders werkte en mijn broer zat op de middelbare school afschuwelijk vond ik het.
Ik had vroeger zowiezo teveel verantwoordlijkheden voor mijn leeftijd moest al vroeg zelfstandig zijn.
Ik heb dus ook van huis uit niet meegekregen hoe je daar mee omgaat.
Gelukkig merk ik dat er meer ouders zijn die twijfelen :).
Ik denk inderdaad dat het erg situatie en kind verschillend is en ook weer ouder verschillend.
Maar ik blijf de reacties lezen hoor interessant deze discussie!

Dendy Pearson
Dochter van net 8

gaat alleen naar school en naar de gym, vanaf halverwege groep 3. Het is hier allemaal vlakbij. Boodschapjes doet ze ook al heel lang voor mij. Maar dat ligt dus idd aan de woonomgeving, want dochter zit nu net in groep 5 en volgens mij gaan al haar klasgenoten al zelfstandig hier door de buurt.
Ik weet trouwens zeker dat ze regelmatig bij een vriendje of vriendinnetje achterop springt. Maar dat soort dingen wil ik eigenlijk niet weten, want ergens is het natuurlijk gevaarlijk en ik hoor dan waarschijnlijk te zeggen dat het niet mag. Maar wij zaten vroeger wel eens met 3 op een fiets en dat hebben we ook overleeft.

Dendy

T&T
Je wilt toch niet alles weten?

Wij zaten vroeger wel eens met drie op de fiets... ooh ja! of heel hoog in een boom waar ik uit had kunnen vallen, of tussen het hoge gras waar het stikt van de teken, of... nou ja, verzin maar.
Kinderen zien het gevaar niet overal in, en dat is zowel en voordeel als een nadeel. Maar soms wil ik gewoon niet weten hoe hoog manneke (7)in de boom zat... wetende dat ik het vroeger ook deed ;) en mijn moeder wist het ook niet. Er mag een stukje "gevaar" over blijven dat gewoon kattekwaad heet. Belletje trekken mag ook niet, maar ik heb wel stiekem staan lachen toen ik mijn dappere dodo's in de weer zag. Wisten zij natuurlijk niet, en na afloop, toen ik ze toch "betrapte" heb ik een poging gedaan een min of meer passende preek te geven dat dat echt niet mag!
Natuurlijk, het verkeer is drukker, de tijden zijn verandert, maar toch...
Tess

T&T
Oh ja, haha,

Bedenk ik me net, ik ben wel wat voorzichtiger dan mijn moeder... ons meiske krijgt met skeeleren altijd kniebeschermers om! kijkend naar mijn eigen gehavende knieen ;) die zijn zoooo vaak bont en blauw en kapot geweest...
Tess

Guinevere
Ja t&t

Ik wil inderdaad ook niet alles weten. Soms steek ik mijn kop in het zand. Van sommige gevaarlijke dingen leer je ook, soms moet je de kans krijgen op je bek te gaan. Ik bracht vroeger mijn dagen stiekum in het struikgewas in het park door, dat mocht absoluut niet van mijn moeder, daar zaten enge mannen!

Pippin
Enge mannen

Mijn moeder waarschuwde ook altijd voor 'enge mannen' in bosjes bij ons in de buurt. Elke keer als ik erlangs kwam, tuurde ik die bosjes in, maar ik heb die mannen nog nooit gezien. ;))

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.