Home » Forum » Minder leuke reakties van kleuters

Minder leuke reakties van kleuters :(

17 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Yvonne
Minder leuke reakties van kleuters :(

Ik ben niet de jongste moeder meer, denk zelfs de oudste van de klas, maar zorg ervoor dat zowel mijn kleuterdochter als ik er leuk en modern uitzien:)
Toch zei laatst een andere kleuter tegen me:
"Wat ben jij een oude moeder"!!
Het IS ook zo, maar toch deed het me wel pijn, met name voor mijn dochter, alhoewel die er op dat moment helemaal niet mee zat, zij ervaart het niet zo(tenminste nu(nog) niet!
Horen jullie ook weleens reakties in die trant: Wat is je moeder dik, of papa oud, etc
Ik kan het toch niet goed van me afzetten, vandaar ik het maar hier van me afschrijf, in de hoop op reakties
Groetjes
Yvonne

dc
Joh

Kinderen zijn gewoon lekker eerlijk. Het is geen waardeoordeel. Ze zegt niet "arme jij, je moeder is zo oud", ze brengt het gewoon als een feit.

Net zoals mijn kind tegen de vader van een vriendje zei "wat ben jij bruin!". Het is geen discriminatie, of gemeen bedoeld, maar gewoon een uiting van een feit.

Je bent ouder dan de meesten, en? Als jij er niet mee zou zitten, dan zou niemand je ermee kunnen kwetsen. Dus het is zaak dat je met jezelf in het reine komt. Waarom is het erg om een oudere moeder te zijn? Mij kan de leeftijd niet boeien hoor, alleen of iemand voor zijn kinderen zorgt.

Shonagh
Inderdaad

Ik was 36 toen de jongste kwam en deze kwam op zekere dag thuis met de mededeling dat ik echt de oudste moeder van de heeeele klas was. Hij had aan zijn klasgenootjes gevraagd hoe oud hun moeders waren en ik had gewonnen, zo bracht hij het ! En hij deelde mee in de glorie, want hij had de oudste moeder van de klas. Later heb ik er ook met zijn juf om gelachen, want deze was ook op meteen hoogte gebracht van dit heugelijke feit.

vlinder72
Zo zijn kinderen

Mijn kleuterzoon heeft een keer aan de moeder van een vriendinnetje gevraagd waarom zij zo'n kleine auto heeft. En het is daar altijd nogal een bende in huis. Ik heb daar nog nooit iets over gezegd. Zeker niet tegen mijn kinderen. Het is immers niet mijn huis en ik hoef er ook niet te wonen. Maar op een gegeven moment waren ze een kamer aan het schilderen. Mijn zoon kwam spelen en ze zei dat het nogal een rommel was in huis. Mijn zoon (toen vijf) keek alleen even rond en zei toen "het is toch altijd al zo, ik zie helemaal geen verschil". Kinderen zeggen vaak gewoon wat ze denken of vinden (of horen). Er zit helemaal geen waarde oordeel achter. Ik zou mij er echt niet druk over maken. Je kan er de volgende keer ook een grapje van maken. Als nog een keer een kind zegt dat je al oud bent. Dan zeg je terug "ja leuk hè. Ik ben al 104 jaar en jij?".

Massi Nissa
Kan het me wel voorstellen

Mijn moeder was 49 toen ze haar jongste zoon naar de kleuterschool bracht en ze zag er ook ongeveer zo oud uit (gewoon, eind veertig dus). En ze baalde er wel eens van dat ze altijd automatisch voor de oma van het jongetje werd aangezien. Ze begreep het wel, maar leuk was anders.
Ik vind de tips van hierboven erg goed, vooral die van '104', daar moest ik om lachen zo op de vroege morgen.
En ja, mijn dochter zegt ook gerust: "Opa is dik!" (ofzo). Die kleintjes zeggen het zoals ze het zien, het zijn allemaal Pim Fortuyntjes.
Groetjes
Massi

buzz
Tja

Wat zal ik zeggen.
Mijn moeder was 50 toen ik 5 was, mijn broer 11 jaar ouder als ik.
Dan 4 zussen elk jaar een en daar kom ik met 6 jaar jonger als die boven mij achteraan.
En dan waren het geen moderne mensen, mijn moeder vrij dik geen geverfde haren, mijn vader kaal, mijn zussen en broer vrij klassiek.
Toen ik eind lagere school begin mavo zat, schaamde ik me echt. Opmerkingen opschool waren (als ik bijvoorbeeld iemand in de stad was tegen gekomen met zus of moeder) Wat heb jij een jonge oma, nee dat was mijn moeder zij ik dan een beetje schaamte vol.
Of wat heb jij een leuke vader, nee dat was mijn broer.
Mijn vriendinnen zijden U tegen mijn zussen en broer. Oh dat vond ik stom.
Ik heb het de hele middelbare school vervelend gevonden, daarna vond ik het wel weer appart of byzonder, en juist grappig dat ik toch uit een andersoort nest kwam.
6 kinderen de jongste zijn met veel verschil enz. Maar eerlijkgezecht heb ik het best een tijd vervelend gevonden. kan er ook niets aan doen.
(kwam wel omdat ik echt anders was ook denk ik, de rest was van de klasieke muziek, is was fan van bv prince, zij klasiek gekleed ik pikte ieder ding op wat in de mode was.Ik gebruikte make up de andere vonden dat verschrikkelijk. Ik ging op stap, de andere gingen naar orkest enz enz.

liora
Veel ervaring

Zoveel kinderen hebben al aan mij gevraagd of ik een baby in mijn buik heb! Ik vind het helemaal niet erg. Ook vragen als waarom ben jij zo dik. Doet me niks! Ik zeg dan: omdat ik teveel chips en koekjes eet. Veel vervelender vind ik het als er een moeder naast staat die dan helemaal begint te stamelen en niet weet wat ze moet zeggen. Dan vind ik het wel naar.

Toen mijn oudste nog op een vreselijke kakschool zat had hij wel vriendjes die zeiden: wat een klein huis, wat een kleine auto, oh wonen jullie in een flat... Dat soort dingen. Dat vond ik wel vervelend!

Liora

rodebeuk
Goede rubriek gekozen

..want het is idd typisch voor kleuters.
Niet alleen dat ze uitspreken wat ze zien, maar ook dat ze daardoor (zeker bij de voorbeelden die Liora noemt) genadeloos laten blijken met wat voor ideeën ze worden grootgebracht.

Kennis van mij werd grootgebracht met de overtuiging dat 'rijtjeshuis' zo ongeveer het laagste was wat er bestond. Valt in de categorie waar ook het begrip 'burgerlijk' bijhoort. Belachelijk natuurlijk om zo over mensen te praten, want je mag juist blij zijn dat al die mensen in die rijtjeshuizen wonen. Zo houden we echt meer ruimte over in NL dan als iedereen vrijstaand gaat wonen.

Dus Yvonne, zie waar het vandaan komt en laat het van je afglijden. En vergeet niet dat dit soort opmerkingen alleen maar bij jou kan resoneren als je zelf ook al twijfels hebt over je leeftijd. Niet doen! Zonde van je tijd. Bedenk maar dat al die andere ouders weer andere twijfelpunten heb, waar jij vaak niets over zult horen of zien. Ze twijfelen over hun relatie, of over hun gewicht, of of ze wel genoeg verdienen, of of ze toch hun haar hadden moeten verven, of juist niet, of dat ze hun kind iets aandoen omdat hij alleen is/te veel brusjes heeft, of dat dat kind beter met een andere partner hadden kunnen krijgen, of op een ander moment, of dat ze in een ander land hadden moeten gaan wonen enzenzenz.

Tis net als met solliciteren. Iedereen denkt dat hij/zij een verschrikkelijke fout in zijn CV heeft en dat andere mensen een perfect CV hebben. Terwijl iedereen wel iets kan vinden, als ze de Grijze Bril opzetten, waar ze onzeker over zijn. Zowel bij hun CV als in hun ouderschap.

Oh ja, die kennis van mij die is nu heel gelukkig in een rijtjeshuis, inkomen anderhalf keer modaal, twee kindjes. Ouders begrijpen het geloof ik nog steeds niet hihi.

Fleur
Hier ook

Niet meer de jongste en zeker niet de slankste, op een gegeven moment komt er een ,erg bijdehant meisje, uit de klas van Fleurkind en die zegt, wat heb jij een diiikkkkeeee buik,hihi,heb alleen geantwoord,Ja, maar ik ben wel heel lief,toen was het klaar en heb er ook niets meer over gehoord, maar ben ook wel bang dat mijn kind er straks op aangesproken wordt en kan alleen maar hopen dat hij er een gevat antwoord tegen aan kan knallen, want met humor kom je beter weg dan het hele argument aangaan, groet

thein
Grappig (beetje ot)

Totaal wat anders, maar mijn zoontje heeft een handafwijking en die kwam op school(voor het eerst) en Juf was helemaal gestressed want hoe moest ze dit nou uitleggen aan de kinderen? Ik zo: dat kan hij heel goed zelf en ze mogen er aan zitten en hij geeft zelf aan wanneer de "show" is afgelopen. En dat was dus ook zo. Mijn zoon zei: zo ben ik geboren en kids voelden eraan en mijn zoon zei op een gegeven moment: nu is het wel klaar. En toen was het klaar. Kinderen kijken er niet meer naar en de zaak is afgedaan!
Ik bedoel er mee te zeggen, dat als ze zo'n feit zeggen en je zegt eigenlijk alleen maar van: "ja dat is ook zo" dan is het eigenlijk al klaar.
Heerlijk die kleuters!

joep
Het is nog erger als je het niet bent

Ik ben 34 en ben al meer dan eens 40+ geschat, door volwassenen nog wel (meestal vrouwen, die houden ervan). Meest sterk: Ik kreeg mijn oudste op mijn 29e en werd door iemand gevraagd: heb jij dan nog zulke jonge kinderen (alsof ik de 50 al gepasseerd zou zijn). Ik doe beroepsmatig nogal serieus, dat maakt wat ouder, maar 15 jaar is erg stug.
Ik zie er overigens gewoon uit als echt 34, in ieder geval niet ouder. Mensen zeggen vaak maar wat, dan voelen ze zich lekkerder. Zou werd mij trouwens ook voortdurend gevraagd, na mijn 2e zwangerschap of ik weer in verwachting was. Verschrikkelijk. Nu is het gelukkig weer een beetje "in shape".
Bij kleuters is dat helemaal anders natuurlijk, die vinden iemand soms oud omdat zij een sjaaltje draagt, of bepaalde haardracht. Kleuters vinden alle moeders wel een beetje oud, de mijne wel.

Maria
Ach ja

Toen ik op mijn 42e mijn kindje kreeg (en er toen al ouder uit zag dan ik was) besefte ik me dat ik heel vaak voor de oma aangezien zou worden. Ik heb toen meteen de tekst voor het antwoord al verzonnen: Ja had ook gekund, Je hebt jonge oma's en oude moeders en ik ben een oude moeder.
Dat vinden kinderen meestal prima. Het zijn vaker de ouders die raar opkijken dat ik de moeder ben. En ze schamen zich als ik zeg dat ik wel de moeder ben. Maar dat vind ik echt niet nodig. Ik zie er inderdaad uit alsof ik de oma had kunnen zijn.
Tegenover mijn kind laat ik er wel eens iets over vallen. Zo van: goh je hebt wel de oudste moeder van de klas he? Hij heeft een keer geantwoord (negen jaar): nou en? Je bent gewoon een heel lief iemand.
Maria

Yvonne
Fijn al die reakties:)

Ben er reuze blij mee, en het klopt, dat ik mezelf anders moet gaan zien, en best trots op mezelf mag zijn, dat ik zomaar nog een prachtdochter op de wereld hebt gezet, die blij met haar ouders is, en van de verte al gilt,als ze me ziet...MAAMMMMMAAAA!!
En ook ben ik erg blij met jullie eigen soms minder leuke ervaringen, toch goed om te horen, en idd het gaat erom HOE je bent en niet hoe je eruit ziet (denk ik nu soms hardop)
Liefs van Yvonne

knevel
Wat heb jij een oude hand.

Dat zei een jongste kleuter uit de klas van knevelzoon. Ik moest wel lachen en kon alleen maar antwoorden: en de rest is net zo oud!

En dan vind ik mezelf geen oude moeder, maar ben het waarschijnlijk wel. ;-)

Mathilde
Het kan nog erger :-)

Mijn jongste (4) wisselt graag details over de buikomvang van mamma uit... Zo van, mijn moeder heeft een hele dikke buik, heeft jouw moeder ook zo'n dikke buik? En dat is nog altijd beter dan mijn oudste (7) die keihard zegt: mam, als je wilt afvallen, moet je niet zoveel op je bord scheppen. Pfff.

Bianca1969
Nog eentje?

als je kind naast je staat, naar je kijkt en vol vreugde roept: mama...zie je nou wel dat je een baby in je buik hebt!!!! (eh...voor alle duidelijkheid: niet dus;-))

lukke
Oud

Mijn moeder was bijna 39 toen ik geboren werd en ik was bijna 39 toen mijn dochter geboren werd. Nog nooit iets van gehoord. Nou zijn hier (in de stad, hoogopgeleidenwijk) bij school echt geen moeders van onder de 30.

Mijn vader was 52 toen ik werd geboren. Daarvan dachten ze wel vaak dat het mijn opa was, maar als kind vond ik dat wel grappig;-).

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.