Home » Forum » Niet eten

Niet eten

47 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Sanneke*
Niet eten

Ik weet het, al talloze discussies over gelezen, maar toch... Mijn zoontje is eind oktober 4 geworden en eet al sinds hij 1,5 is geen warm eten. We hebben in mijn beleving alles al geprobeerd, maar tot op heden zonder resultaat. Het laatste jaar hebben we het "negeren" gehandhaafd. Heeeeeeeeeel klein beetje opscheppen (1 theelepel), kijk maar of je iets eet of niet. Niet dus. Wel altijd een toetje, want dat hoort bij ons gewoon bij de maaltijd. Tijdje geprobeerd hem in ieder geval 1 hapje te laten eten, hij stopt dit in zijn mond. Trekt direkt een heeeeeeel vies gezicht, neemt een grote slok melk en probeert zo zijn ieniemieniehapje weg te spoelen. Hij is echt in paniek van dat hapje warm eten in zijn mond, met een beetje pech tot spugen toe!
Donderdag heb ik een controle afspraak bij de huisarts omdat hij veel last van obstipatie heeft. Ik wil dit dan toch maar eens ter sprake brengen. Wellicht is er iets als eettherapie voor kleuters ofzo? Iemand hier bekend mee?
Ik vraag me af of ik me onterecht druk maak, hij is bijna nooit ziek, levendig genoeg, meestal vrolijk. Hij is wel klein, 102 cm en 15,5 kg.
Wat vinden jullie? En misschien is er iemand die weet of er eettherapie is voor kleuters?
Bedankt alvast!

May
Hier ook een niet-eter

En ik maak me er niet meer druk om. Af en toe geef ik hem een worteltje of een stukje paprika als hij TV zit te kijken. Hij groeit goed en is gezond... Ik geef hem wel een paar happen op z'n bord als we gaan weten, maar meestal is het voor niets... pech gehad...

Guinevere
Koud

Misschien lust hij het wel als het "koud" wordt opgediend? Of in een andere setting wordt geserveerd, bv. komkommer en een stukje worst bij de "borrel". Vezels kan hij dan uit boterhammen halen. En lust hij wel graag fruit?
Kijk ook eens in basisschoolleeftijd, daar staat nu ook een draadje over eetproblematiek. Daar staat volgens mij ook het een en ander over therapie. Maar daarvoor schijn je écht een heel zwaar geval te moeten zijn, kinderen die "gewoon" niet van warm eten houden komen zeker niet in aanmerking.

Sjillie
Ruim 5 jaar geen warm eten

en pas nu mijn zoon 6½ is begint hij met warm eten. We hebben hem nu zover dat hij naast de friet, pannekoeken en pofertjes de kipkorn echt eet en niet de korst alleen, hij eet kip snitzel, aardappelkoek, kale rijst, macaroni en spagetti.

Per maaltijd zeker 2 eetlepels. Hij vind het "heerlijk" om af te tasten om welke compromise hij eruit kan slaan. Zoon denkt nu heel wat, maar valt mee. Na een paar muizen happen wil hij een hoopje op zijn bord wat hij niet hoeft te eten en een hoopje met wat hij moet eten.
We scheppen dus nu gewoon meer op, 3 lepels en daarvan eet hij er 2!

Wat bij ons enorm geholpen heeft is om de rijst en zo op een kroepoek te leggen. Kroepoek vind zoon lekker, begonnen met 3 rijstkorrels op 1 kroepoek.

Zo werd het wat knapperiger en meer van smaak. Zoon heeft waarschijnlijk een ondergevoeligheid in de mond en neemt smaken niet waar.
Ook hebben we gemerkt dat wat wij lauw vinden zoon als heet ervaart, dat maakt dus ook groot verschil en aanpassing onze kant!!!!

Daarnaast heb je een houding niet zomaar weg, zoon heeft 5 jaar warm eten geweigerd, dat is hij als normaal gaanbeschouwen en nu eet hij wel warm, brengt ook een spanning met zich mee.

Je moet het dan ook vooral rustig opbouwen.

Sanneke*
Dank!

Dank voor jullie reacties. Guinevere ik zal zeker even dat draadje doorlezen, dank voor de tip!
Morgen moet ik zowiezo naar de huisarts, om te controleren of zijn ontlasting nu beter gaat, hij krijgt elke dag een half zakje movicolon om de ontlasting wat soepeler te laten verlopen.
Ik kaart het slechte eten toch maar even aan, wie weet heeft zij nog een idee hierover.
Groetjes!

Sjillie
Sanneke

Heeft de dokter nog iets gezegd over het (niet) eten?

Sanneke*
Dokter

Gister dus bij de huisarts geweest. Zij vond het niet-eten eigenlijk niet echt verontrustend. Hij eet wel ontbijt en lunch, alleen warme eten 's avonds is een probleem. Ze gaf aan dat het echt een kwestie van gedrag is en dat de aanhouder wint. Kortom, doorgaan zoals we doen, opscheppen, geen aandacht aan besteden en zelf gewoon lekker eten en gezellig praten.
Hmmm... dit doen we al een poos, maar moeten we blijkbaar toch nog vol blijven houden met hoop op succes.
Over 2 maanden weer terug voor controle om te kijken of zijn ontlasting met movicolon goed blijft gaan. Misschien dan zijn groei weer eens laten controleren, want ik weet niet vanaf welke leeftijd hij bij de schoolarts terecht komt.

Wiggie
Schoolarts

Met 3 jaar en 9 mnd gaan ze nog een keer naar het Consultatiebureau, daarna komt de schoolarts. Maar ik geloof pas in groep 2.

Over het eten: ik zou toch inderdaad even verder kijken. Ik vind het antwoord van de huisarts een beetje standaard. En ik vind 4 jaar ook al best wel groot.

Bij ons heeft het 'geen aandacht aan besteden' niet geholpen trouwens. Wij hebben er daarom op een gegeven moment wel aandacht aan besteed. Negatief (bv. naar de gang) maar dat werkte niet. Positief werkte bij ons wel, stickers etc. Maar waarschijnlijk heb je dit al wel geprobeerd. Ik heb altijd gezegd: dit moet je nog leren eten, als dochter zei ik lust het niet.

Sjillie
Schoolarts

isinderdaaad in groep 2, als ze 5 zijn. Maar als je eerder wil kun je dat vaak bij de juf of meester aangeven.

Asa Torell
Sjillie

Klopt het dat jouw zoon eens zo slecht warm at dat je enorm blij zou zijn met een halve spercieboon? Wat geweldig dat het nu zo veel beter gaat!

Sjillie
Asa torell

Klopt dat mijn zoon ooit zo slecht warm at, eigelijk at hij helemaal geen normale dingen warm, alleen friet, pannenkoeken en poffertjes.

we hebben nu inderdaad goede stappen gemaakt en zijn erg trots op zoon!

Wat goed dat je dat nog weet!

Sanneke*
@ sjillie

Hoi,
Ik lees hierboven dat je een poos terug blij zou zijn geweest met een halve sperzieboon, ik zit hier hard te knikken! Als ik verder lees dat je zoon inmiddels wat is gaan eten, ben ik wel heel benieuwd hoe jullie dat hebben aangepakt! Misschien wil je daar wat over vertellen? Ik ben erg benieuwd.
Over 2 maanden moeten we weer op controle bij de huisarts, als het dan nog steeds zo'n drama is, wil ik graag toch dat er goed naar gekeken wordt.

Sjillie
Sanneke

Hoi Sanneke, had in mijn eerdere posting in dit draadje al wat beschreven, heb dat gecopieerd en wat aangevuld, ik hoop dat je er iets mee kunt. Anders hoor ik je vragen graag.

Mijn zoon, 6½, begint steeds beter warm te eten. We hebben hem nu zover dat hij naast de friet, pannekoeken en pofertjes de kipkorn echt eet en niet de korst alleen. Hij eet nu kip snitzel, aardappelkoek, kale rijst, macaroni en spagetti. Aardappels eet hij nu in verschillende soorten, eerst was het alleen friet en meer niet, gebakken aardappels moest hij niets van weten, maar die eet hij nu ook zowel schijfjes als partjes!

Per maaltijd zeker 2 eetlepels. Hij vind het "heerlijk" om af te tasten om welke compromise hij eruit kan slaan. Zoon denkt nu heel wat, maar valt mee. Na een paar muizen happen wil hij een hoopje op zijn bord wat hij niet hoeft te eten en een hoopje met wat hij moet eten.

We scheppen dus nu gewoon meer op, 3 tot 4 lepels en daarvan eet hij er 2 tot 3!
Zoon heeft nu ook ontdekt dat hij sojasaus lekker vind en daar krijgt hij dan iets van op zijn bord.
Wat bij ons enorm geholpen heeft is om de rijst en zo op een kroepoek te leggen. Kroepoek vind zoon lekker, begonnen met 3 rijstkorrels op 1 kroepoek.

Zo werd het wat knapperiger en meer van smaak. Zoon heeft waarschijnlijk een ondergevoeligheid in de mond en neemt smaken niet waar.

Ook hebben we gemerkt dat wat wij lauw vinden zoon als heet ervaart, dat maakt dus ook groot verschil en aanpassing onze kant!!!!

Daarnaast heb je een houding niet zomaar weg, zoon heeft 5 jaar warm eten geweigerd, dat is hij als normaal gaanbeschouwen en nu eet hij wel warm, brengt ook een spanning met zich mee.

Je moet het dan ook vooral rustig opbouwen. Zoon is begonnen om warm met zijn handen te eten en nu hebben we langzaam aan opgebouwd dat hij toch met vork of lepel eet. Dat gaat goed.

Succes Sjillie

Sanneke*
Dank!

Dank je wel Sjillie, ik hoop dat we hier over 2 jaar ook een successtory neer kunnen typen!

Clo
Genieten

Wat fijn om dit te lezen, mijn zoon van 4 eet ook bijna niets, zijn zus was ook zo, maar experimenteert nu af en toe met een spruitje of een wortelmolecuul. Ik geef er geen aandacht aan zolang ze gezond zijn en groeien, ik denk dat het wel over gaat en ik vind het belangrijk dat ze ooit leren genieten van eten. Zo kan ik me ook helemaal boos maken over het feit dat er een overblijfmoeder mijn dochter altijd zit te pushen haar brood op te eten en waarom geeft mama dan zoveel mee? Beter te veel dan te weinig, en laat dat kind met rust denk ik dan, ze geeft toch al aan dat ze van mama niet alles hoeft op te eten.
Ik heb trouwens een vriendin die toen ze ging samenwonen nog niet veel verder kwam dan friet met appelmoes en shoarma. Nu kent ze alle restaurants in de buurt en kookt ze met gemak de meest exotische dingen voor hele groepen vrienden. Het duurt misschien wel langer, maar ooit gaan ze wel eten. Dood van de honger gaan we hier niet zo gauw...

LindaJ
Obstipatie en niet eten...

Kan dat niet toch samenhangen? Obstipatie kan natuurlijk een heel 'vol' gevoel geven in de buik/ darmen, waardoor je zoontje misschien helemaal geen zin heeft in eten.
Of het kan juist darmkrampen veroorzaken, waardoor hij een slechte associatie heeft met eten (= pijn). 's ochtends is alles gezakt, en is een ontbijtje geen probleem, maar 's avonds...

Groet,
Linda

Renata
Geen toetje

Hoi,

Wij hadden precies hetzelfde. Ik gaf eerst ook sowieso een toetje, maar nu doe ik dat niet meer. Geen eten betekent geen toetje meer. En nu zie je dat hij toch wel een paar happen eet. En voor die paar happen krijgt hij als beloning een stuk fruit.
Melk bij het eten doe ik ook niet meer, alleen nog water. Want dat geeft ook een vol gevoel op een muizenmaag.

Sascha2
Heerlijk!

Weer een draadje vol herkenning! Ook hier een kleuter die weinig eet en een peuter die nog minder eet. Het eten overdag gaat goed, het warme eten is al jaren een drama. De oudste (vorige week 4 geworden) eet zoetjes aan wat meer en beter, maar de middelste van 2,5 eet bijna niets (op gehaktballetjes en aardappelwafeltjes na). Wat bij mijn oudste hielp was een uitdaging. Hoeveel worteltjes passen er in je mond, bijv. Het toetje wordt hier altijd gegeven, maar degene die goed eet krijgt een feesttoetje (en dat is hetzelfde toetje maar dan met een paar hagelslagjes erin bijvoorbeeld). Wonderbaarlijk hoe gehaaid hij daarop reageerde! Van mij hoeven ze hun bord niet leeg te eten, maar moeten ze goed eten. Goed eten is wat we afspreken dat hij op zal eten. Soms gaat het redelijk goed, soms heel goed en soms totaal niet. Sinds van de week heb ik ontdekt dat mijn dochter helemaal verzot is op geraspte parmezaanse kaas en ze at haar pasta (gortdroog zonder saus, anders lust mijn zoon hem niet) zowaar op! Weer wat ontdekt voor haar eetlust. Binnenkort maar eens kijken wat voor vreemde combinaties ik kan bedenken met parmezaanse kaas :)
Maar het is zo vervelend he, als je kind slecht eet! Alhoewel ik me er niet druk over probeer te maken, komt de wanhoop er met vlagen best doorheen. Mijn zoontje is nu 15,5 kilo en meet 104 cm, heel gemiddeld volgens mij. Mijn dochter daarentegen is vrij lang voor haar leeftijd. Zij eet alleen stukken minder.
Overigens, wat ik ook regelmatig doe is ipv warm eten een broodmaaltijd (maar dan bijvoorbeeld met een tartaartje of hamburger, toch iets warms), zodat die maaltijd prima verloopt. Kind blij want feesttoetje, moeders blij want buik gevuld...
Sterkte hoor!

amk
Sascha: parmezaanse kaas kan alrijd

Ik mik ook overal kaas op. alle groenten en vlees kunnen met kaas, aardappel puree met kaas. Alleen vis trekt mij nog steeds niet, maar dat hoeft hier ook niet.

En droge pasta met alleen een klontje boter is heerlijk. Mits je het dan wel kookt in bouillon. Dit eten wij heel vaak.

Couscous is ook een goed alternatief heb ik gemerkt, alleen het eten is wat lastig met al die kleine korreltjes. En ook daar kan kaas over.

groetjes,
Angela (iets illegaal hier dochter is pas 3)

Renata
Leuk idee

Leuk idee van dat feesttoetje met hagelslagjes, ga ik vanavond eens proberen. Wie goed eet mag hagelslagjes! Snapt een peuter van 2,5 dat ook?

Sanneke*
Feesttoetje

Ik vind het idee van een feesttoetje ook erg goed! Eens kijken of dat hier ook gaat werken. Vraag het me af hoor, want het is een eigenwijzerd! haha!

Asa Torell
Pasta droog of met saus

Sacha, je hebt het natuurlijk allang geprobeerd, maar wie weet heeft je dochter juist een voorkeur voor pasta met saus ipv droog? Hier dacht ik al dat dochter (toen 11 md) een kieskeurig etertje zou worden totdat er per ongeluk een keer pasta met saus voorbij kwam. Dat was het helemaal. Terwijl grote broer (4) het nog steeds niet moet, en ik dus al had geconcludeerd dat kinderen dat nou eenmaal niet lusten.

Sascha2
Asa torell

Je hebt helemaal gelijk. Zeker bij een tweede ben je nogal snel geneigd om het eetpatroon van de eerste te volgen, terwijl het natuurlijk een ander kind is met andere smaakvoorkeuren.
Dat merk ik hier ook: de middelste wil bij grote uitzondering wel een stukje vlees eten (alleen gehakt, vorm maakt niet uit), terwijl de oudste dat juist bijna niet eet.
Wat betreft de pasta: dat eet de middelste sowieso niet, droog of met saus. Jammer, want ik vond een eerdere tip om de saus te voorzien van veel gepureerde groente zo goed. Maar die werkt hier jammer genoeg niet. Ze at het gewoon niet, met of zonder saus, geen verschil. Tot afgelopen week de parmezaanse kaas op tafel stond. Nu is het natuurlijk ook erg spannend, omdat ze die kaas zelf mag raspen (ik heb een molentje voor parmezaanse kaas en die is behoorlijk kindvriendelijk en geen gevaar voor geraspte vingers). Dus die staat nu dan maar standaard op tafel...

Sascha2
Over het feesttoetje

Mijn dochter is ruim 2,5 en snapt het principe maar al te goed. Als je goed eet krijg je een feesttoetje en anders een gewoon toetje. Maar zij is de middelste en ziet dus regelmatig wat de bedoeling is bij haar grotere broer. Ik weet niet of een peuter van 2,5 die zelf de oudste of enige is, het wel zal snappen. Misschien wel, mijn ervaring is dat die kleintjes vaak meer begrijpen dan ik voorzie.
Wij hebben het feesttoetje wel voorzichtig met grote kans van slagen ingevoerd. Dus in het begin al gauw een feesttoetje verdiend en pas zoetjesaan de lat wat hoger leggen. Ook af en toe zelf niet alles opeten en dan geen feesttoetje krijgen of juist andersom. Dat levert - buiten een les voor je kind - ook een boel gezelligheid op, want als mama nu toch geen feesttoetje krijgt en de oudste wel, nou dan is het feest compleet :) De lat lag in het begin dus erg laag. Bijv. afgesproken dat hij 1 stukje gehakt op moest eten. Puur om hem het systeem duidelijk te maken. Toen dat duidelijk was, zijn we pas de nadruk op het eten gaan leggen.
Wat overigens ook nog wel eens helpt is een pot met appelmoes op tafel. Dan krijgen ze een schep en die wordt uiteraard (ja het zijn nu eenmaal kinderen ;)) binnen no-time verorberd. En dan komt steevast de vraag of ze nog wat appelmoes mogen. En dan komt steevast mijn antwoord: als je een hap van je aardappel (of zo) hebt gegeten mag je nog een schepje appelmoes. Ook dat werkt buitengewoon goed. Alleen doe ik dat niet iedere avond, omdat ik eigenlijk ook wel een beetje huiverig ben voor "onderhandelingseten".
Succes en ik hoop dat het bij jullie ook werkt!!

Irma
Bekend

Ik heb niet alles doorgelezen maar ik herken wel veel in je verhaal. Mijn oudste zoon (nu 8) at ook erg slecht rond die leeftijd en had ook problemen met de ontlasting. Ik ben twee keer bij een ortopedagoog geweest. En zij vertelde mij dat hij geen probleem had maar ik. Ik moest het loslaten. Ik vond het vooral erg omdat hij zo mager was. Toetje weigeren was geen goed idee zei zij omdat hij dan tenminste nog iets binnen kreeg. Een evergreen na schooltijd mocht ik ook niet stoppen want dan krijgt hij in iedergeval dat ook nog binnen. Hij heeft nu nog steeds problemen met de stoelgang en heeft daar nu medicijnen voor. Het gaat nu redelijk goed. En het eten gaat veeeeeeel beter. Het heeft pas zelfs spruitjes geprobeerd. Helaas vond hij het niet lekker maar hij probeert alles nu wel. En veel dingen gaan er nu gewoon goed in. Hij is nog steeds mager maar ik heb nu geaccepteerd dat het gewoon z'n bouw is. Eten dwingen helpt niet. Maar niet te veel opscheppen en het weghalen als iedereen klaar is, werkt prima. Geen ruzie maken en het gewoon gezellig houden. En laat het netjes met mes en vork eten ook gewoon even achterwege. Dat komt wel.

Succes
Irma

p.s. het gaat niet in een keer beter maar na een maand of twee zag ik verbetering.

Sjillie
Reacties

RENATA: mijn zoon was een dermate weigeraar dat het feit dat hij geen toetje kreeg hem niet overhaalde om te eten. We hebben later ook pas ontdenkt dat hij een ondergevoeligheid in zijn mond heeft. Daar kan hij dus niets aan doen, alleen nu zit wel die 5 jaar weigering “tussen zijn oren” en maakt de stap weer te gaan eten lastiger.

SASHA2: Soms kunnen kinderen inderdaad met combi’s komen, zo heeft zoon ontdekt dat hij ketjap lekker vind, dat eet hij nu dus bij veel dingen. Wat een leuk idee met dat feesttoetje, ga ik hier ook introduceren!
Gr Sjillie

Jesse_1
Wat hier ook wel hielp...

... soms horen lekkere dingen BIJ het eten.
Zo hoort bij nasi met saté kroepoek! (de kroepoekjes krijg je dus als je het 'gewone' eten ook eet).
En ze zijn gek op rookworst, dus de stamppot gaat er dan ook wel in.
Dat soort dingen dus...
Jesse

Foske
Mijn dochter

heeft heel lang babypotjes gegeten, wel tot ze vier was:( en ook elke dag hetzelfde potje..
Op een gegeven moment ben ik er toch maar mee gestopt en nu eet ze alleen macaroni, patat of pannenkoeken met kaas.. Brood eet ze wel goed trouwens maar warm eten dus niet. Ik maak alleen veel variaties met de macaroni;)
Mijn zoons eten ook nog steeds bijna geen warm eten en die zijn 10 en 11..
Ik at vroeger ook nooit warm en nu lust ik bijna alles, dus er is hoop:))

Sandra
Stevige aanpak

In tegenstelling tot de meesten hier, hebben wij gekozen voor een 'stevige' aanpak. Eerst alle andere opties gekozen: stickers, toetjes, negeren etc. Maar het schoot allemaal niets op. Iemand schreef hier 'ik probeer mij er niet druk om te maken'. Dat heb ik ook geprobeerd. Maar ik maakte mij er wél druk om. Om verschillende reden. Een kind heeft gewoon goed eten nodig. Je kunt jezelf als ouder wel wijsmaken dat het niet zo erg is omdat je kind voldoende groeit en nooit ziek, en dat het daarom niet zo ernstig is. Zal allemaal best, maar we kennen allemaal het belang van goed eten. En kind moet gewoonweg niet langere tijd eenzijdig eten. Dat vonden (en vinden) wij. Dus hebben wij besloten dat de keuze voor wel of niet eten niet bij ons kind moest liggen, maar bij ons. Net zoals dat wij bepalen dat hij moet tandenpoetsen, volwassenen met u moet aanspreken en moet wachten bij het oversteken.
Op enig moment (weet niet eens meer precies hoe oud hij was) hebben we met onze niet-etende zoon afgesproken dat het vanaf nu anders ging. Dat hij vanaf nu geacht werd zijn bordje (met kleine portie eten) leeg te eten. Op het moment dat hij er een strijd van ging maken, stuurden we hem naar de gang. Zo nodig tien keer tijdens de maaltijd. Na een paar dagen kreeg hij door dat - als hij dan weer terug was aan tafel - zijn bordje er nog steeds stond, maar dat het eten dan koud was. En dus nog minder aantrekkelijk. En dat we hem niet weg lieten gaan zonder dat hij had gegeten. Dit heeft een korte tijd (week?) flinke drama's opgeleverd aan tafel, maar toen koos hij eieren voor zijn geld en begon voorzichtig aan te eten. En hij had heel snel door dat eten eigenlijk gewoon erg lekker is.
Zoon 2 was een nog slechtere eter, met bovendien een koppig karakter. Ook bij hem zijn we op enig moment op de 'stevige aanpak' overgegaan en ook bij hem heeft het gewerkt. Minder snel en makkelijk dan bij zoon 1, hij bleef veel meer de strijd met ons aangaan. Hij is nu bijna 7 en eet vrijwel alles met veel plezier.

woutje
Poeh sandra

Ik vind dat toch wel heftig. Doet me denken aan mijn broer die toen hij een jaar of 6 was ook zo slecht at. Mijn moeder heeft hem een keer gedwongen zijn spruitjes op te eten en hij moest net zo lang blijven zitten tot zijn bord leeg was. Uit pure wanhoop heeft hij er uiteindelijk zijn vla overheen gedaan en kokhalzend zijn bord leeg gegeten. 's Nachts kwam alles eruit en kon mijn moeder alles verschonen (lekker puh).

Wij hebben drie kinderen die alledrie slechte eters zijn. We dringen wel aan, maar zullen nooit dwingen. Niet eten? Dan maar niet, maar er zijn geen alternatieven als een boterham of zo. En langzamerhand gaat het toch beter. Zoon van 8 proeft inmiddels ook nieuwe dingen en snapt nu dat je dingen ook kunt leren eten door het vaker te doen. Zoon van 5 doet redelijk mee en dochter van 2, ach, die is nog lang niet zover. Maar ook dat komt wel goed.

Sandra
Woutje

Tja, is het heftig? Ik vind het ook heftig als kinderen lange tijd weigeren om te eten. Niet uit logeren durfen omdat ze niets lusten. Niet mee op kamp gaan, want stel je voor dat hij macaroni krijgt... Dat soort berichten lees je op dt forum met grote regelmaat. En dat soort taferelen wilden wij voor zijn, maar alle 'zachte methoden' faalden. Dus ja, dan maar wat meer druk op de ketel.
En ik kan je geruststellen: mijn kinderen hebben nooit kokhalzend aan tafel gezeten. Van onze beide kinderen hadden we vooral het gevoel dat het (aanvankelijk) een 'machtstrijd' was. Heel logisch, want peuters en kleuters verkennen voortdurend hun grenzen. Ik vind dat het aan mij als ouder is om die grenzen vast te stellen en te bewaken. Als mijn kind om 12 uur een broodje heeft gegeten, dan is om 18 uur hoog tijd voor een volgende hap eten. Om ze dan vervolgens zonder eten naar bed te laten aan omdat ze het 'niet lusten' kan gewoonweg niet gezond zijn.
De keuze bij het kind laten is - vind ik in ieder geval - het slechte eetgedrag bevestigen. Er is immers niets aan de hand is ze niet eten. Als een kind er eenmaal aan gewend is om niet te eten, dan gaan heel andere dingen spelen. 'aangeleerd gedrag'. Ze zijn er zo aan gewend, dat ze bijna niet meer anders kunnen. En dan dus inderdaad gaan kokhalzen van een worteltje. Als pubermeisjes dit rare gedrag vertonen, aan bij iedereen de alarmbellen rinkelen...

Ik kan alleen maar aangeven dat het bij ons (eindelijk!) goed werkte. Denk dus niet: zij heeft makkelijk praten met twee goede eters. Dat waren ze nadrukkelijk niet.
Mijn kinderen (nu 6 en 11) vinden het nu trouwens volstrekt normaal om je bord leeg te eten, ook als je een keer wat minder lekker vindt. Een trauma hebben ze er dus echt niet van over gehouden.

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.