Home » Forum » Op stap met jonger zusje

Op stap met jonger zusje

40 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Meningsverschilletje
Op stap met jonger zusje

Mijn man en ik hebben een meninsverschilletje. We wonen dicht bij een supermarkt in een kleine stad/groot dorp, onze jongens van 6 en 9 gaan geregeld om een kleine boodschap. Ze moeten daarvoor een voor hier geldende begrippen drukke weg over.

We hebben een dochter van 1. De jongens vreogen laatst of zij mee mocht om een pak melk. Van mij mocht dat. Als ze goed zouden uitkijken. Dus de jongens met de kinderwagen naar de supermarkt. Kwamen trots terug, kleintje had het pak melk in haar handjes.

's Avonds gaf mijn man aan dat het idee dat ze op deze manier met zijn drietjes weg gaan, hem onrust geeft. Vooral het oversteken is hem een probleem, daarnaast is de oudste een haantje die soms wil laten zien wat hij kan en dan soms gekke dingen doet. Mijn man zag dus al een omliggende kinderwagen voor zich. Of erger: dat de jongens niet goed opletten en met een lege kinderwagen terugkomen.

Ik heb gevraagd hoe we dan voortaan hiermee omgaan, en eigenlijk weten we het allebei niet. Hij accepteert mijn trots en vertrouwen, ik zijn zorgen, maar laten we de kinderen nou voortaan wel met zijn drieen een simpele boodschap halen of niet? In overleg peilen we hier de meningen eens.

Meningsverschilletje

Annet
Mijn gevoel

Ik heb geen ervaring met drie kinderen, wel met 2 kinderen met 5 jaar ertussen.
Ik zou een zesjarige er niet op uit sturen met een 1-jarige. Niet alleen om de drukke weg maar vooral om de verantwoordelijkheid. Daar ben je voor mijn gevoel te jong voor als je 6 bent.
Ik zou een 9-jarige er wel op uit durven sturen met een eenjarige in de kinderwagen (niet lopend!) aangenomen dat de eenjarige geen dwars geval is. Als 9-jarige normaal de drukke weg mag oversteken, dan kan dat ook met kinderwagen. Ik denk dat de verantwoordelijkheid van de kinderwagen zorgt voor extra oplettendheid.
Ik zou een 9-jarige niet de verantwoordelijkheid geven over zowel een 6-jarige als een 1-jarige. Met de 6-jarige gelden heel andere dimensies, zoals stoer willen doen, je niet willen laten kennen, etc. Een 6-jarige is ook moeilijker te corrigeren door een 9-jarige, zeker als de 9-jarige ook nog op de 1-jarige moet letten.
Samenvatting:
1 met 9 : ja
1 met 6 : nee
6 met 9 : ja (als 6-jarige gezag kan accepteren van 9-jarige, anders niet)
1 met 6 met 9: nee

Linda99
Nee

Ik zou het nooit doen. Kleintjes hebben naar mijn idee zowel binnen als buiten volwassen toezicht nodig. Verantwoordelijkheden kunnen je andere kinderen ook op een andere manier leren.

Tirza G.
Geen haar op mijn hoofd

Nog niet naar het speeltuintje, nog niet naar de hoek van de straat.

Tirza

Fraz
Nee

Ik zou geen 1 jarige met een ander kind op pad sturen. Daarvoor vind ik een 1 jarige nog te wispelturig en ze kan zich nog niet uiten. Stel ze verliest een speen o.i.d. en raakt over de rooie of ze wilt niet meer of wat dan ook. Nee dus geen 1 jarige met een 6 of 9 jarige. Een 6 en 9 jarige samen kan wel maar dan moet de 6 jarige wel naar de 9 jarige luisteren anders kan het niet meer.

Pippin
Ook niet

Als er ook maar iets misgaat... Brrrrr Grote enge honden, kinderwagens die de weg oprijden, in de sloot rijden, enge mensen, paniek om een kwijtgeraakte portemonee, paniek om een hysterische dreumes, ruzie tussen de gebroeders en zusje vergeten, een over het hoofd geziene vrachtauto, echt niet.
En dan blijft die eenjarige nu misschien nog braaf zitten, maar er komt een moment dat ze de wagen uitklautert. Die momenten waren er bij mijn kinderen altijd eerder dan ik dacht (of wilde).

Jade
Never-nooit-niet...

...geef ik twee kinderen de verantwoordelijkheid over een 1-jarig kind en al helemaal niet als ze moeten oversteken over een drukke weg.

Dus het antwoord op jouw vraag "maar laten we de kinderen nou voortaan wel met zijn drieen een simpele boodschap halen of niet?" zeg ik hartgrondig "NEE".

Judith1975
Een simpele reactie...

... Nee!

Ik vind dat een 9 jarige niet verantwoordelijk kan en mag zijn voor een kind van 1.De verantwoordelijkheid voor een 9 jarige om alleen zonder broertjes/zusjes naar de winkel te gaan is naar mijn mening al groot genoeg.

Manon Bleijenberg.
Onverwachte gebeurtenissen

Hallo,

Ik begrijp je trots en ik denk dat als alles perfect gaat het mischien ook allemaal goed gaat. Maar ooit komt een keer dat er iets onverwachts gebeurt en dat is dan teveel voor een 9-jarige en zeker voor een 6-jarige. Ik zou nooit de gok nemen.
Succes met je beslissing.
Groetjes,
Manon

Janna3
Hier ook niet hoor!

De oudste twee (9 en 7) gaan regelmatig alleen of samen een boodschap doen, maar de jongste van 3 gaat niet met hen mee. Ook niet vast in de buggy.
Maar bij ons gaat middelste van 7 alleen maar mee omdat hij het ook zelfstandig zou kunnen. Ze gaan dus samen, niet onder de verantwoordelijkheid van de oudste. Ik vind niet dat je kinderen de verantwoordelijkheid over andere kinderen moet geven, zeker niet in een situatie buitenshuis.

Petr@
Nee!

Ik snap niet dat je dat durft! Een kind van 9 met zo'n enorme verantwoordelijkheid op te zadelen. Ik geef jouw man groot gelijk.

Meningsverschilletje
Jeetje

Dat helemaal niemand dat zou doen zeg. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht.

Inderdaad is hier de situatie zo dat zowel de 9-jarige als 6-jarige zelfstandig naar de winkel kunnen, die hemelsbreed op 75 meter ligt. Is hier ook vrij gebruikelijk, in de buurt bedoel ik dan he. Er is dan ook geen sprake van dat die van 9 op die van 6 past oid. En die weg, het is de weg naar de winkel toe die zoals ik al schreef naar de begrippen van hier wat druk is, maar zeker geen drukke weg zoals je die in bv Rotterdam hebt met vier banen auto's en nog een paar trams.

Ik ben dus wel heel benieuwd vanuit welke situaties iedereen reageert. Reageren jullie vanuit een drukke stad waar je (misschien) je kinderen sowieso neit alleen naar de winkel stuurt of vanuit een rustig dorp en zouden jullie het dan ook niet doen?

ChrisH
Nee

Ik zou het niet doen, of ik nou in een rustig dorp woonde of een drukke stad. Omdat ik vind dat je van een kind van negen niet kunt verwachten dat hij de verantwoordelijkheid neemt voor een kind van 1. Of misschien nog duidelijker: dat je van een kind niet kunt verwachten dat hij verantwoordelijk is voor een kind.

Chris

*bella*
Vanuit de situatie

Ik heb nog niet gereageerd maar het zou mij niet gaan om een bepaalde verkeersituatie, het gaat mij puur om verantwoordelijkheden. Ik vind ook een kind van 9 hoe dan ook te jong om verantwoordelijkheid te dragen voor een ander kind, ook voor een kind van 6. Het is wel zo dat ik mijn dochter van 6 heel eventjes alleen laat met oudste van 8 en niet helemaal alleen, maar daarmee geef ik toch oudste geen verantwoordelijkheid. Het voelt voor mij gewoon veiliger om twee kinderen alleen te laten dan eentje. (de oudste blijft wel alleen) Ik denk ook niet dat jongste zich veilig genoeg voelt om alleen te zijn, terwijl ze zich toch verantwoordelijk gedraagt. (anders liet ik haar niet alleen)
Anderen hebben het over onvoorziene omstandigheden. Daarbij komt dat ik vind dat een kind van 1 jaar an sich al een zeer onstabiele factor is. Een kind gedraagt zich 99 keer vd 100 op een bepaalde manier en dan doen ze weer net dat wat je niet verwacht had. Veel te jong dus om zonder volwassen toezicht te zijn.

Linda99
Omdat

Mijn reactie was denk ik wel duidelijk waarom niet ;-) Een 9-jarige is gewoon geen volwassene. Ik neem aan dat je ook niet een avondje uit gaat als de jongste slaapt en de oudste oppast? Is voor mij dezelfde soort situatie.

Ook hier een winkel in de straat met een oversteek die niet echt druk te noemen is. Toch gaan de kinderen (8 en bijna 4) niet samen naar de winkel. Je weet gewoon maar nooit. Het feit dat een jonger kind vast zit in een kinderwagen verandert daar voor mij niks aan.

Petr@
Maakt niet uit

Het gaat om de verantwoordelijkheid waar je een 9-jarige mee opzadelt!

Vic
Oh nee

Ik vind dat ik best makkelijk ben, maar ik zou geen 9-, 6- en 1-jarige samen op pad laten gaan. Die van 9 en 6 wel samen, en ook alleen, maar ik zou ze zeker geen verantwoordelijkheid laten dragen voor een baby. Tegenwoordig laat ik mijn 10- en 4-jarige wel eens een uurtje alleen thuis samen, maar dat is pas sinds een paar maanden. Ik denk dat het nog wel een jaar duurt voordat ik ze samen een boodschap durf te laten doen. Dat is ook vanwege de verantwoordelijkheid voor oudste die ik haar niet wil laten dragen. Die van 4 kan zomaar zonder kijken oversteken, en ik moet er niet aan denken dat dat dan mis gaat als oudste daar alleen bij is.

Tirza G.
Zoals de anderen

Het gaat niet om de verkeerssituatie, het gaat om de verantwoording. Er kan meer gebeuren dan doodrijden om het maar even bot te zeggen. Er is hier een supermarkt (buitenwijk van een provinciestadje) op steenworp afstand, drie keer vallen en je bent er. Je kunt er over de stoep komen, voor de deur is dan wel het parkeerterrein waar je even overheen moet.
Zelfs dat trajectje zouden ze van mij niet mogen. Tussen hier en de supermarkt staan huizen en een school, wordt er op de stoep gefietst, honden uitgelaten - enzovoort. Gewoon een hele rustige woonwijk, maar geen omgeving om de verantwoording voor een peuter bij kinderen te leggen.

Tirza

Tirza G.
Sterker nog

Ik heb een verstandige en rustige dochter van 19. Zij past wel eens op twee kinderen, beiden basisschoolleeftijd. De ouders zijn dan niet thuis, wel bereikbaar per mobiel. Dát vind ik al een hele verantwoording. En het gaat prima hoor en alle vertrouwen in dochter, maar de verántwoording is gewoon groot.
Ik vind kinderen die een hond uitlaten al riskant :-)

Tirza

Pippin
Hier ook

Vanwege de verantwoordelijkheid en de onvoorspelbaarheid zou ik het nooit doen. En we wonen in een rustig dorp.

Anneque
Reactie uit een rustig dorp

Nooit van zijn leven gaf ik mijn 1-jarige mee aan siblings van 6 en 9. Er kunnen altijd onverwachte (potentieel gevaarlijke) dingen gebeuren en je kunt er totaal niet vanuit gaan dat een 6- en 9-jarige daar adequaat op weten te handelen.

Terpi
Ik zeg ook nee

En wel om de hele simpele reden dat jouw kind/kinderen wellicht de verantwoordelijkheid wel aan zouden kunnen (niet dat ik dit geloof hoor, maar dat terzijde) maar dat zij niet verstandig genoeg zijn om te weten wat zij moeten doen als de buitenwereld hen iets aan doet. Stel ze worden gepest of bang gemaakt, stel er komt een losgeslagen hond op ze af, stel stel stel... En hoe moet jouw kind verder als er, buiten zijn toedoen om maar wel onder zijn 'wakende' ogen iets vreselijks gebeurt met het kleintje? Het schuldgevoel zal onmetelijk zijn, of dit nou terecht is of niet.
Nee, hier gaat het dus ook niet op, ik laat mijn 7 jarige nog niet eens met mijn 11 en een half jarige mee naar school fietsen al denk ik dat ze het beiden prima kunnen. Er komt nog een heel leven waarin ze allerlei verantwoordelijkheden moeten dragen :)
Groet Terpi

shedi
"gebruikelijk in de buurt"

Het was hier "gebruikelijk in de buurt" dat twee- en drie-jarigen rustig zonder toezicht van papa en mama buiten op straat konden spelen, als ze tenminste met hun oudere broers en zussen meegingen. Waarbij de oudere broertjes en zusjes dan dus zelf ook pas vijf of zes jaar oud waren, maar - het moet gezegd - erg hun best deden om over hun kleinere broertjes en zusjes te moederen. Het was tenslotte een rustige wijk, en iedereen deed het, dus vond niemand het raar.

Maar toen gebeurde er iets ergs met een twee-jarige omdat haar vijf-jarige zusje even niet oplette. Ik merkte het zelf pas toen de trauma-heli landde. Men bleek toen al twintig minuten aan het reanimeren te zijn.

Ik heb het nooit gevraagd - zó goed kende ik het gezin ook weer niet en ze hadden wel wat anders aan hun hoofd - maar hoe zou het "grotere" zusje zich gevoeld hebben ??? Met haar vijf jaar had zij die verantwoordelijkheid nooit mogen hebben.

Shedi

Aaf
Nee, echt niet

Ik heb niet het hele draadje gelezen. Ik ben denk ik best makkelijk met veel dingen maar dit zou ik niet doen. Ik heb ook een verstandig kind van 10 jaar. Hij zal zijn best doen om ervoor te zorgen dat broertje/zusje niets overkomt. Maar niet alles ligt in zijn hand. Stel dat er een dronken malloot op de kinderwagen inrijdt, een hond een sprong neemt, een wielrenner er boven opklapt, er ruzie ontstaat met een ander kind, een groepje grappige pubers even leuk doen met de kinderwagen/kind.Een rotje in de kinderwagen beland. Dan is mijn zoon niet in staat zijn broertje/zusje te beschermen. Dat verwacht ik ook niet van hem. Maar de gevolgen zal hij altijd met zich mee dragen(afhankelijk van de afloop). En daar moet je denk ik als ouder je kind voor beschermen. Dus niet meegeven je jongste kind.

Dees *
Ligt aan het kind en aan de situatie

Ik zou het hier nooit doen met mijn bijna 11 jarige, die mag net aan samen met een vriendinnetje zijn 7 jarige zus meenemen naar de supermarkt. Geen haar op mijn hoofd denkt eraan om ook hun 1 jarige broertje te laten mee gaan.

Maar dat heeft idd puur met de situatie te maken. De supermarkt is hier veel verder weg (bijna 1km) en ze moeten een redelijk drukke weg over die nogal moeilijk over te steken is (vind ik).

Wat ze wel al eens hebben mogen doen is een rondje om het blok lopen met de kinderwagen. Wellicht dat dat meer vergelijkbaar is met de situatie die jij beschrijft.

Overigens kan ik me het trotse gevoel heel goed voorstellen. Is er niet een soort van middenweg te verzinnen? 75 m is namelijk bijna te overzien. Kun je niet een stukje mee lopen of ze de weg overzetten ofzo?

En wat betreft de verantwoordelijkheid, tja de ene 9-jarige is de andere niet! Mijn oudste zou ik dat zo toevertrouwen, die is gewoon heel wijs en verstandig voor zijn leeftijd. Het is ook maar net wat ze thuis gewend zijn en hoe ze daarmee omgaan.

En Shedi: Tjee, wat een naar verhaal is dat zeg. Is het achteraf nog een beetje goedgekomen? Al lijkt me dat het feit dat ze al 20 minuten aan het reanimeren waren eigenlijk al meer dan genoeg zegt. Tja verstandige keuzes maken in hoe je kinderen los te laten is het moeilijkste dat er is. Achteraf weet je pas of je er goed aan gedaan hebt....

Meningsverschilletje
Vergelijking met rondje om het blok

...gaat inderdaad op. Het gaat om welafgesproken iets halen, vergelijkbaar met het tijdbestek van dat rondje. Maar ik krijg de indruk dat velen ook dat niet zouden doen.

Wat mij betreft is zo'n rondje trouwens wel heel wat anders dan een 2 of 3-jarig kind los rond laten lopen in de wijk. Dat is hier nooit gebeurd. De oudste kinderen worden daarin nog begrenst, naar die supermarkt mogen ze in overleg en met een duidelijk doel.

Tineke
Nee

De afstand maakt niets uit. Al was de winkel je naaste buur. Het gaat erom dat je een kind alleen zelfstandig naar buiten kan sturen als het verantwoording voor zichzelf kan dragen. Dus zelf de weg weten, weten waarvoor je moet oppassen en uitkijken en lastige situaties enigszins kunnen oplossen, al is het maar door om hulp te roepen. Een kind van 9? Natuurlijk moet dat kunnen, in principe dan. 6 jaar? Dat hangt sterk van kind. Sommigen zullen het kunnen, anderen nog niet. 1 jaar? Ehm...nee, nonsens natuurlijk. Dus die kan alleen naar buiten inclusief volwassene.

Yaron
Hangt van de situatie af

Ik vind het wel degelijk van de situatie en van de kinderen afhangen. Ik zou mijn oudste van 7 die verantwoordelijkheid wel kunnen geven als zijn zusje met 1 jaar hetzelfde gedrag vertoonde als hij destijds. Middelste van 5 zal dat over 2 jaar denk ik niet kunnen. Zusje is nu 2 en is al vanaf dat ze 1 is aan het peuterpuberen en de winkel is hier verder vandaan. Maar dochter van 2 laat ik wel al een jaar met nichtjes van 11 en 12 uit wandelen gaan, wel in de buggy en niet aan de hand. Ik denk dat het moeilijk is om een voorstelling te maken van een woonsituatie van een ander als je er zelf niet woont. Hier een zeer klein dorp en onze oudste twee lopen regelmatig samen van en naar school, een paar minuten lopen. Er lopen meerdere ouders met kleuters dezelfde route en ik krijg vaak complimenten hoe goed ze uitkijken en hoe netjes ze samen lopen. Hier op OOL heb ik het idee dat dat not-done is, maar hier in het dorp kan dat wel. In een stad of groter dorp kan het misschien niet.

Jade
Dorp...

ik woon in een dorp, maar dat maakt voor mijn "NEE" niks uit.

Ik vind niet dat je de verantwoordelijkheid van een 1-jarig kind in handen kunt leggen van 2 kinderen, die vast zullen zeggen dat ze het wel ´aankunnen´.

Carmen
Gevraagd aan dochter van negen

Ik heb een dochter van negen. Zij doet "alleen" boodschappen vanaf de leeftijd van vier. We hebben ook een neefje van één. Ik heb gevraagd of dochter het aan zou durven om hem mee te nemen in de buggy, met boodschappen doen. Zij zou het niet willen. De redenen die ze noemt zijn hierboven al voorbij gekomen.

Carmen

Maylise
Hangt ervan af

Bij de combinatie 9, 6 en 1 jaar zeg ik in principe niet doen.Teveel verantwoordelijkheid voor de 9jarige. Onafhankelijk van hoe druk of hoe rustig het stukje is wat ze moeten lopen vind ik het veel verantwoordelijkheid.

Aan de andere kant liet ik mijn dochter (nu 13 jaar) wel toen ze 10 jaar was samen met haar nichtje (toen baby) hier alleen een rondje door de wijk lopen. Niet naar de supermarkt maar gewoon een blokje om. Mijn dochter was en is heel verantwoordelijk, rustig en denkt goed na. Mijn zoon van nu 10 jaar zou ik nog niet alleen met zijn nichtje van 4 jaar naar de winkel laten gaan. Mijn zoon is namelijk helemaal niet nadenkend en de kans is met te groot dat het misgaat. Ik vind het dus wel een beetje afhankelijk van het karakter van de kinderen.

De combinatie van 3 kinderen vind ik overigens al weer gevaarlijker dan 2 kinderen. Als de 9 en 6 jarigen ruzie krijgen of iets grappigs zien dan is de kans groot dat ze vervolgens meer op elkaar letten dan op de baby.

Maylise

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.