Home » Forum » Opvoedenvragen bij zieke moeder

Opvoeden/vragen bij zieke moeder

6 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Morga1ne
Opvoeden/vragen bij zieke moeder

Op het moment ben ik een opbouwende fase van herstel van mijn ziekte, maar ik ben er nog niet. Mijn man neemt een groot deel van het huishouden over, de rest probeer ik te doen zo goed en kwaad als het gaat. Zo gaat het inmiddels 2 maanden.
Nu heb ik wel een zoon van 9, die naast het kind zijn, absoluut niet mee wil helpen in het huis bij dingen die ik normaal vind; te weten, eigen kamer opruimen (kamertje van 2 x 3,5, zijn speelgoed in de huiskamer opruimen, vaatwasser in of uitruimen. Misschien als de nood erg hoog is een boodschapje. De winkels zijn hier 5 minuten vandaan.
Ik vraag mij ernstig af, is dit te veel gevraagd?
Als het aan hem ligt wel, hij is vooralsnog liever lui dan moe en als ik in mijn wanhoop heel erg boos wordt, dan slaat hij ineens om als een blad aan de boom en werkt mee, waarna ik hem natuurlijk compimenteer door te zeggen hoe fijn het is dat hij het gedaan heeft.
Als hij wil, mag hij vriendjes mee naar huis nemen, mits er ook opgeruimd wordt, samen met de vriendjes of alleen.

Wie o wie herkent dit, en kan mij een richting aangeven wat te doen.

Morga1ne

o ja, na de kerstvakantie wil ik een gesprek bij een kinderpsychologe voor hem. Misschien dat hij daar zijn eigen verhaal kwijt kan.......

Guinevere
Verband tussen niet helpen en ziekte?

Wat ik me afvraag is of er wél of geen verband is tussen zijn "luiheid" en jouw ziekte? Hoe ging het daarvoor?
Ik zou in elk geval er mee beginnen om hem min of meer te dwingen om die paar dingetjes te doen. Die zijn beslist niet teveel gevraagd. Je kunt het bv afdwingen door: geen avondeten als je niet eerst hebt opgeruimd, geen toetje totdat de spullen in de vaatwasser staan, pas zakgeld (wekelijks?) nadat je je kamer op orde hebt.
En als het niet helpt zou ik heel drastisch stoppen met dingen voor hém te doen. Bijvoorbeeld: jij helpt mij niet met dat, dan doe ik (of man) geen boodschappen meer voor jou. Want we delen dit huis en daarom moet iedereen die kan een handje meehelpen.
Veel sterkte met je verdere herstel trouwens.

Morga1ne
In een cirkeltje

Dank je wel Guinevere voor je reactie. Om antwoord op je vraag te geven, voor dat deze periode aanbrak was hij ook al erg makkelijk. Het is en blijft een uitdaging voor mij om goed op m'n zoon te reageren. Boos worden heeft direct weerslag op mij en daarmee ook weer op hem, waardoor hij waarschijnlijk alleen maar weerbarstiger wordt. En zo komen we in het welbekende vicieuze cirkeltje waar het heel lastig uitkomen is. Zodra ik me iets beter voel, wordt zo snel mogelijk uitgeprobeerd waar mijn grens ligt.

MariaRosa
Scheiden

dat jij ziek bent en hij zij kamer moet opruimen zijn twee verschillende dingen waar je geen causaal verband tussen moet leggen. Een kind van negen kan makkelijk zijn eigen kamer opruimen (ja goed, ze raffelen het allemaal af). Dat moet hij doen ongeacht of jij ziek bent of niet.
Is niet boos worden goed reageren? Emotioneel reageren is wellicht niet goed hoewel heel begrijpelijk als je al ziek bent (ik weet het uit ervaring) maar een sanctie instellen omdat hij weigert zijn kamer op te ruimen vind ik heel logisch hoor. Geen tv kijken tot de kamer naar behoren is opgeruimd bijvoorbeeld.

sterkte, MariaRosa

Tirza G.
Normaal worden

Ik kan niet veel en doe vrijwel niets in huis. Ik heb mijn kinderen dan ook van jongsaf aan redelijk getraind, zodat dingen normaál zijn. Net zoals aankleden en tandenpoetsen, dat ga je toch ook niet meer elke keer vragen, voordoen, helpen enzovoort? Dus de ouderwetse regeltjes: nooit met lege handen naar de keuken. Nooit met lege handen naar boven.
En: het huishouden is niet van míj. Ze doen geen dingen voor mij, het is geen gunst. Ze doen dingen voor Het Gezin, voor Het Huis, voor het Algemeen Nut. Ze doen míj geen plezier, het hoort er gewoon bij.
Negen? Dan begonnen ze bij mij met leren koken.

Tirza

T&T
Andersom

Hier een kind van een moeder die veel ziek was. Ik ben in de tussentijd volwassen, en heb zelf kinderen. Het was bij ons vanzelfsprekend dat ook de kinderen taakjes hadden in het huishouden, al zal ik niet zeggen dat ik nooit gemopperd heb, het moest toch gewoon gebeuren. Waar is trouwens de papa in jou verhaal? die had bij ons kinderen nogal een vette vinger in de pap! Pa kon je op zo'n dringende manier een opdracht geven dat je hem echt niet weigerde! (meestal na ietwat dwars gedrag tegenover moeders)
In de tussentijd ben ik dus zelf moeder, en erg dankbaar dat ik gezond ben en alles kan. Toch probeer ik mijn kinderen aan te leren mee te helpen, en in ieder geval hun eigen spullen op te ruimen. Want ziek of niet, een huishouden loopt nou eenmaal niet vanzelf, en liever ook niet op 1 persoon!
groetjes Tess

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.