Home » Forum » Positief op verantwoordelijkheid wijzen

Positief op verantwoordelijkheid wijzen

10 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Zomersproetje
Positief op verantwoordelijkheid wijzen

Mijn oudste dochter van 11 kiest altijd de makkelijkste weg. Op zich niet erg natuurlijk maar ze neemt ook weinig verantwoordelijkheid en initiatieven op het gebied van vriendschappen, huiswerk, taken in het huishouden en eigen hygiene. Ik moet haar vaak aanmoedigen om dingen te ondernemen. Maar wek daar eerder weerstand mee op.

Aangezien ze volgend jaar naar de middelbare school gaat vind ik het belangrijk dat ze inziet dat eigen verantwoordelijkheid nemen erg belangrijk is voor de toekomst. Ik wil haar daar dolgraag bij helpen maar ik kan niet alles voorkauwen.

Ik merk dat ik daar erg "zeurderig" naar haar ga worden en dat wil ik niet. Ik heb met haar gesprekken gevoerd ze belooft beterschap en we gaan weer op de oude voet verder...

Hoe kan ik haar op een positieve manier begeleiden zonder haar ( nog meer) onzeker te maken?

Groetjes, zomersproetje

Temet
Schot voor de boeg

"Ik heb met haar gesprekken gevoerd ze belooft beterschap en we gaan weer op de oude voet verder... "
"

Je noemt een aantal dingen, waaronder persoonlijke verzorging, taken in huis en huiswerk. Dat zijn concrete dingen die zijn in te plannen. Als jij een gesprek hebt in de zin van "je moet meer verantwoordelijkheid tonen" dan knikt ze braaf ja, maar kan er uiteindelijk vermoedelijk geen uitvoering aan geven. Mogelijk is het handiger om concrete doelen te stellen. Bijvoorbeeld: ik wil dat je voortaan om 8.15 klaar staat en dan gedoucht bent, gegeten hebt en je haren hebt gekamd. Ik noem maar wat.
Daar dan een paar weken achtereen extra op concentreren, tot het ingeslepen is. Is het routine geworden? Mooi, nieuw taakje erbij. Niet dat ze ondertussen al het andere moet laten zitten, maar mijn idee zou dus zijn: neem een ding wat ze zelfstandig moet doen, benoem de onderdelen en de eindtijd, en zorg dat ze dat aanleert. Is het ingeslepen, dan kan je je richten op het volgende aspect.

En misschien moet je het ook niet alleen presenteren als belangrijk voor haar (dat ziet ze toch niet) maar ook als nuttig voor jezelf (ikzelf ben daar schaamteloos in): beste kind, je bent 11, ik heb geen zin om alles achter je kont aan te dragen, dat kan je nu best zelf.

(zoals ik tegen mijn zoon van 6 zeg: denk je dat ik straks als je een grote meneer bent nog naar je werk kom om ...)

Nou ja, tot zover mijn schot voor de boeg.

Groeten,

Temet

+ Brunette +
Nog een schot

Stukje bij beetje zoals Temet zegt, maar ook vertrouwen op de toekomst, op een dag wordt ze een pubermeisje dat bang is dat ze stinkt en eindeloos voor de spiegel staat te tutten. Taken in het huishouden kun je opdragen: "vanaf nu wil ik dat jij de tafel afruimt", ik noem maar iets, en dan elke avond vragen "ruim jij de tafel af" totdat het kwartje valt. Huiswerk zal altijd wel een beetje een struikelblok blijven, het is niet anders. Contact met vrienden vind ik moeilijker: klaagt ze over een gebrek aan sociale contacten of ben jij degene die vindt dat het anders zou moeten terwijl er voor haar idee niets aan de hand is?

Vic
12

Ik heb met mijn dochter hetzelfde en voor sommige dingen valt nu toch het kwartje. Afgelopen week heeft ze zomaar uit zichzelf haar kleren in de wasmand gegooid. Voorheen meldde ik altijd even dat ik ging wassen, dus als ze nog iets te wassen had... Dan presteerde ze het zelfs wel eens om te zeggen dat onder haar bed nog wasgoed lag (dat ik dan natuurlijk níet voor haar ging uitzoeken, maar toch proberen hahaha). Komend weekend gaan we met z'n drieën om de tafel (ik en de kinderen van 12 en 6) om de taakverdeling te bespreken. Het sluipt er namelijk toch in dat ik overal voor opdraai, dus dan moet je het weer even onder de aandacht brengen.

Zomersproetje1
Vriendschap

Vele "schoten" heb ik inmiddels ook geprobeerd maar ik merk dat je er echt allert moet blijven anders verzanden de afspraken. Maar het probleem is dat je steeds balans moet vinden tussen streng zijn en toegeeflijk. Of per situatie een keuze maken of het faalangst of gemakszucht? Ze heeft (gelukkig)een goede vriendin uit de buurt en een paar kinderen uit de klas waar ze af en toe mee afspreekt. Maar dat moet ik echt motiveren. Het liefst speelt ze met haar zus met de playmobiel...!

Annet
Een lijstje bespreken

Zou het helpen om jouw lijstje met haar te bespreken in het kader van: wat moeten kinderen van 11 leren voordat ze naar de middelbare school gaan?
Je laat haar dan zelf één punt kiezen waar jullie aan gaan werken. Misschien een beloning (hier werkt een lievelingsgerecht eten erg goed) als dat punt bereikt is.
Daarna ga je naar het volgende punt en zo verder.
Wat bij mijn kinderen werkt is het verhaal dat ze nog niet volwassen zijn en dat elk kind een aantal dingen moet leren. Natuurlijk moet je per ding oud genoeg zijn, zodra je oud genoeg bent kun je het leren best uitstellen. Maar dat betekent veel gezeur om je heen omdat je wel oud genoeg bent om het te kunnen maar het nog niet doet.
Het meeste effect heeft denk ik dat ze weet welke punten eraan komen maar dat zij de volgorde mag bepalen. Oja, spreek wel een periode af hoe lang ze over dat punt mag doen, anders valt de beloning weg....

Zomersproetje1
Bedankt!

Bedankt voor de tips! Op deze manier kan ik haar op een positeve manier begeleiden maar haar zelf de keuzes laten maken. Ik overweeg wel om haar ipv meteen naar de Mavo / Havo te laten gaan, eerst een tussenjaar te laten doen, daar hoor ik goede verhalen over.

Vic
Tussenjaar?

"Ik overweeg wel om haar ipv meteen naar de Mavo / Havo te laten gaan, eerst een tussenjaar te laten doen, daar hoor ik goede verhalen over."
Wat is dat, een tussenjaar?

Zomersproetje1
Tussenjaar

Er zijn bij ons in de omgeving twee scholen die een tussenjaar aanbieden. Voor kinderen die nog net niet toe zijn aan het voortgezet onderwijs maar wel klaar zijn met de basisschool. Hier leren ze ook plannen, sociale vaardigheden en verantwoordelijkheden. Zo komen ze net iets steviger op hun benen te staan.

Vanavond gesprek met haar juf, ik ben heel benieuwd hoe de juf het ziet...!

Vic
Ah

Nee, ik vind zo'n tussenjaar ook weinig toevoegen. Mijn dochter zit nu in de brugklas en veel klasgenoten zijn nog redelijk jong in hun doen en laten. Ook sociaal gezien heb je nu eenmaal verschillen, en een wat terughoudend kind verander je in een jaartje niet in een sociale tijger. Plannen is ook bij uitstek iets wat je in de brugklas moet leren en verantwoordelijkheid komt waarschijnlijk in de jaren daarna ;-)

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.