Home » Forum » Voel me een vreselijk slechte moeder mijn zoon is pestkop sorry lang

Voel me een vreselijk slechte moeder: mijn zoon is pestkop ( sorry lang)

6 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Polly Shearman
Voel me een vreselijk slechte moeder: mijn zoon is pestkop ( sorry lang)

Mijn middelste zoon van 7,5 jaar heeft deze week een jongen uit zijn klas gepest, zo erg.. dat het ventje er snachts niet van kon slapen en de volgende morgen eigenlijk liever niet naar school wilde.
Ook is zoonlief nogal druk en aanwezig in de klas, en daar hebben meerdere kinderen last van.

Nou weet ik heel goed dat hij geen lieverdje is, en druk is hij thuis ook. Maar dat hij een kindje zo kon pesten.... pfff daar schrik ik natuurlijk wel van.

Kort gesprek met de juf gehad, die denkt dat het komt omdat hij weer moet wennen na de kerstvakantie op school, die denkt dat het een fase is. Ze vond het nog niet heel ernstig, heeft hem nu even apart gezet in de klas in de hoop dat dat helpt. Ik vind het echter wel heel ernstig.

Voel me een slechte moeder, ik had niet in de gaten dat zijn drukke gedrag uit de hand was gelopen. ( hij vertelt trouwens niks thuis, net als zijn grote broer)

Lang gesprek met zoon gehad na school, waarbij hij behoorlijk overstuur raakte. Hij voelt wel degelijk dat wat hij doet niet goed is, maar hij kan het niet toegeven. Ik kreeg steeds te horen: ja maar hij, en de andere kinderen... en ik word opgestookt....
Later werd het hem wel duidelijk dat hij met de waarheid toch een stuk verder zou komen. En heeft hij verteld dat HIJ degenen is die zijn vrienden opstookt omdat hij denkt dat ze daarmee echte vrienden zijn.
Toegeven dat je fout zit is natuurlijk vreselijk moeilijk. We hebben de volgende afspraak gemaakt, als hij het gevoel krijgt dat hij boos word, of druk, of wil gaan pesten, Loopt hij naar de juf ( zeggen wat er is durft hij niet, maar ik praat wel met de juf om te zeggen wat het betekend als hij bij haar komt)
De klas moet tegen hem in bescherming worden genomen,en hij tegen zichzelf. en dus moet hij zich als hij merkt dat het fout gaat maar even afzonderen.

Ik heb duidelijk tegen hem gezegd dat pesten echt heel verkeerd is, dat doe je niet PUNT maar dat we wel gewoon van hem houden, heel veel zelfs.

Bovendien bespreek ik regelmatig Karma met mijn zoons: mijn uitleg aan hen: alles wat je geeft kan je ooit terug verwachten, dus als jij lief en aardig bent, zijn mensen dat ook voor jou. Maar als jij dus iemand pest, zal jij ook ooit zo gepest worden.

Mijn zoons zijn druk, ja dat weet ik. Ze zijn met 3 jongens, dus idd soms gaat het van kwaad tot erger.
Maar wat doe ik toch in hemelsnaam verkeerd dat mijn zoon zo'n pestkop is???
Zucht.....

hij heeft blauwe ogen, blonde lange haren en sproetjes, hij ziet er zooooo lief en onschuldig uit.. maar schijn bedriegd.. ik ken hem!

bobbit
Geen vreselijke moeder

Lieve Polly,
Ik weet niet wat erger is :als je zoon gepest wordt of pest.Mijn zoon is wel eens een tijd gepest ,maar daarbij reageerde de ouders ontkennend Hun kind deed dit niet,of wel als ze iets deden kwam het door iets wat mijn zoon bij hun kind opriep. Dus alle lof dat jij het wel onder ogen durft te zien. En...het zijn nog kinderen die nog moeten leren . Ook jou zoon probeert een plekje te veroveren , groot te worden ,zit er een onzeker jongentje achter dat drukke gedrag die zich wil bewijzen?. Goede tip om hem naar de juf te laten gaan,misschien kun je samen met hem ook het gevoel achter het pesten en druk gedrag achterhalen. Kom je dichter bij hem zelf en vandaar uit ook de hulpvraag richting de juf. (als er .......gebeurt, voel ik me van binnen .....en dan wil ik stoer doen en ga ik pesten; als ik me weer zo voel dan ga ik naar de juf.)
Probeer hem dus ook zeker positief te benaderen ,dat jullie niet blijven steken in het pestkop-beeld,Steek even extra tijd in hem, ga leuke dingen doen en wie weet komt dan het gesprek eerder op de onzekere gevoelens achter zijn gedrag.
Een kind wat zich weer goed in zijn vel voelt, hoeft minder druk te zijn en minder behoefte aan pesten. Enne..
hou ook van jezelf, je bent zeker geen sleche moeder

purk
Polly

ik kan me je gevoel voorstellen. Je wilt niet dat je kind dit doet en zeker niet dat het in die mate is dat een ander kind er 's nachts niet van kan slapen.
En dus ben je gaan praten met je kind! Hartstikke goed toch. Volgens mij heb je het dus prima aangepakt. Je kind is 7,5 jaar oud. De wereld draait nog in grote mate om hem...dus hij kan best een beetje invoelen dat het kind in kwestie zich rot heeft gevoeld, maar zijn eigen gevoel is denk ik simpel weg op het moment van pesten belangrijker. Hij geeft dat eigenlijk ook indirect toe.
Kan het zijn dat hij eigenlijk ontzettend graag geliefd wil zijn in de klas? Wie weet kan je het daar met hem over hebben en uitleggen wat juist daarvoor gedrag is wat je dan ten toon zou moeten spreiden. Uiteindelijk komt hij daar op de lange termijn verder mee (inderdaad what you give is what you get...).

Heb je trouwens nog met de moeder van het kind dat hij gepest heeft, gepraat? Hoe lastig dat ook is, kan uiteindelijk wel prettig zijn. Als zij weet dat het wel degelijk een issue is thuis, kan haar dat ook een begrepen gevoel geven.

Goed, succes ermee...en je bent dus geen slechte moeder!

groetjes van Purk

Hillary
Juist dat je er zo mee zit

bewijst al dat je geen slechte moeder bent. Het grootste probleem met pesten is dat de ouders het meestal ontkennen. Dat vind ik dus echt slecht. Ik ben zelf als kind (brugklas) gespest en ben erg alert op pestgedrag. Persoonlijk denk ik dat pesters erg onzeker zijn en steeds bevestiging nodig hebben door anderen naar beneden te halen. Als je wel eens artikelen leest over de invloed van de positie in het gezin lees je vaak dat de middelste zich er een beetje tussen voelt hangen, hoeft niet zo te zijn, maar is een gevoel. Ik denk dat je daar alert op moet zijn. Probeer eens wat alleen met de middelste te doen, zodat hij zich de moeite waard voelt en dat je de kans hebt een rustig gesprek te voeren. Sterkte ermee.

mirreke
Mijn zoon ook...

Vorig jaar op school heeft mijn zoon van nu 10 een jongetje uit een lagere groep een poos gepest, samen met en vriendje. Het had te maken met knikkers of pokemonkaarten of zoiets, en het is gewoon vriendschappelijk begonnen, ruilen. Daarna moest het jongetje een paar maal die spulletjes meenemen van mijn zoon en vriendje, en dat werd onder dwang. Het gebeurde niet altijd, en ook niet zo heel regelmatig, maar jongetje voelde zich natuurlijk onveilig en bedreigd en werd steeds wat ongelukkiger. Uiteindelijk heeft hij het gelukkig aan moeder verteld, moeder naar school, school naar mij en naar zoon, en het is allemaal in alle openheid opgelost.
De school heeft geregeld dat de kinderen hebben gepraat. Eerst mocht natuurlijk het jongetje in alle veiligheid zijn verhaal doen, en pas later zijn de andere jongens erbij gehaald. Goed vond ik wel van school dat er eerst contact is opgenomen met ons (de ouders van de pesters) zodat wij ook wisten wat er zou gebeuren en zelf ook inbreng hadden. Ik heb bv. gezegd dat mijn zoon zelf ook een brief ging schrijven. Enfin, het is allemaal opgelost. Ik ben zelf naar betreffende moeder toegestapt, en we hebben diverse malen gesproken. Zij was heel blij met mijn/onze reactie. Ik ben gewoon heel blij dat zij en haar zoon aan de bel hebben getrokken. Op school is alles goed opgelost. Kind was weer gelukkig en onze zoon ook.
Wat mij opviel is dat pesters ook ahw in hun rol gevangen zaten. Want er wisten wat meer jongens van, en die verwachtten weer van mijn zoon dat hij weer eens wat van het jongetje zou eisen. Niet om mijn zoon slachtoffer te maken, maar zo heeft hij het wel ervaren.
Wat ze op school deden was de kinderen met elkaar laten praten en uitleggen hoe ze het zelf ervaren hebben. Dan nog enkele keren wat met elkaar laten doen, zodat ze merken dat de ander ook gewoon een kind is.
Uiteindelijk werd mijn zoon zelfs degene die af en toe voor het andere jongetje opkwam als die bv. met tikkertje te weinig van zich af kon bijten.
Toen de lucht was geklaard had ik de indruk dat ook mijn eigen zoon enorm opgelucht was.
Ook goed van school vond ik dat er heel gewoon werd gedaan, het werd geen drama, en zoon werd er beslist niet anders op aangekeken. Verder werd er ook niet geheimzinnig over gedaan. Het werd voor alle partijen eigenlijk opgepakt als een leermoment.
Heel verhaal zo, maar kortom, zie jezelf niet als slechte moeder (ik wist er ook totaal niets van, had niets gemerkt) dat dit gebeurt. Het is gebeurd, en het gaat er nu om dat je er goed mee omgaat en dat het goed wordt opgelost, ook zonder schade voor hem. =Ik hoop voor jou dat de school het ook goed aanpakt.
Overigens, ik vond het zelf heel erg naar toen ik het hoorde. Je houdt van je kind, maar op dat moment had ik gewoon even een hekel aan hem. Wat dat betreft denk ik dat ik voor mezelf eigenlijk liever zou hebben dat hij gepest wordt dan dat hij een pester is. Aan de andere kant was die andere moeder weer heel bezorgd, omdat dit nl. niet de eerste keer was bij haar zoontje. Zij hebben hem nu in overleg met school op een soort training gedaan.

Polly Shearman
Hillary en de andere

jij zegt precies waar de schoen wringt. Zoon is idd me middelste en oudste is altijd een wat "lastig" kind geweest wat heel veel sturing en begleiding nodig heeft ( word trouwens steeds beter) jongste is nu 2,5 en eist van het hele gezin behoorlijk de aandacht op.
Ik kan me helemaal inleven in middelste, dat hij zich in een hoek gedrukt voelt. Hij is altijd het schattige lieve kind wat alles doet met 2 vingers in zijn neus. Duidelijk dat hij van dat imago af wil.
Ik zal er zeker op gaan letten dat ik wat meer met hem alleen doe! ( we sporten al wel samen, maar dat is toch niet echt samen)
BEdankt voor al jullie berichten, voel me al iets beter.
vanmorgen heb ik zoonlief wat vroeger naar school gebracht om met zijn juf te praten, met duidelijke regels en instructies voor zoon.
Ik ga hem zo halen en hoop dat het goed is gegaan.
nogmaals bedankt!
GROET, POLLY

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.