Home » Forum » Vroege pubertijd bespreken met dochter

Vroege pubertijd, bespreken met dochter?

4 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Marja
Vroege pubertijd, bespreken met dochter?

Mijn dochter, net 11 geworden en volgens mij in de pubertijd.. Heeft de laatste maanden regelmatig brutale monden, etc. Nu was het vandaag weer zover.
Ik heb haar straf gegeven en me daaraan gehouden( geen televisie vandaag). Verder is ze onzekerder geworden en heeft ook meer angsten dat ze ziek wordt bijv. als ze haar handen niet goed heeft gewassen, of als ze iets opeet wat net op de grond thuis is gevallen enzovoorts. Nu heb ik vanavond een rustig gesprek met haar gehad over het veranderde gedrag. Dat het ook met de pubertijd te maken heeft dat je onzekerder wordt over sommige dingen omdat je lichaam aan het veranderen is.
En dat haar niet tolereerbaar gedrag ook wat te maken heeft met de pubertijd.
Ze leek wat gerustgesteld en antwoordde; mam, dan moet je daar meer rekening mee houden. Ik dacht dat ze bedoelde dat ik meer begrip dus makkelijker moest worden en minder streng. Maar ze zei dat ik door het te weten een betere straf kon geven als ze erg onhandelbaar was. Wat moet je daar nu van vinden? Het raakte me wel, het valt ook niet mee als je kind zulke grote monden heeft buien van razernij en dan toch met je "meedenkt"..
Had ik dit niet met haar moeten bespreken? Ben er een beetje onzeker over nu..
Marja

Annet
Goed gedaan juist!

Dochter is net 11. Ook zij is aan het veranderen. Inderdaad brutaler maar ook sneller van streek (om hele kleine dingen compleet uit haar dak gaan).
Wij praten er geregeld over. En dat helpt haar om wat meer grip te krijgen. Waar zij ook veel aan heeft zijn de Hoe overleef ik boeken van Francine Oomen. Daar zit ook een boek bij: hoe overleef ik mijn ouders (en zij mij). Er staan veel tips in die ze ook echt probeert toe te passen. En uiteraard heb ik de tips voor ouders onder mijn neus geduwd gekregen.

Hanny61
Vind ik ook!

Mijn oudste zoon is inmiddels 14 en zit echt midden in de puberteit. We hebben een paar maanden een vreselijke aanvaring gehad, die tot gevolg had dat hij wegliep.
Gelukkig vond ik hem aan het eind van de dag weer terug.
Toen de rust weer een beetje was weergekeerd heb ik met hem besproken dat dit soort dingen zich voordoen in de puberteit. Dat dit helemaal niet erg is, want hoort bij het losmakingsproces. En dat dit vast nog wel een keer zou gebeuren en dat dit ook niet erg is, want we houden nog steeds van elkaar en daar verandert een aanvaring ook niets aan. En inderdaad, onlangs weer een aanvaring, minder heftig, maar toch. En ook nu weer gezegd dat dit erbij hoort, maar dat we hopen dat dit niet te vaak gebeurd, want leuk is het niet. Het heeft mijn zoon veel rust gegeven, want voor pubers is het ook allemaal heel verwarrend. Dus is het volgens mij heel goed om dit soort zaken te benoemen, waardoor ze weten dat ze ondanks de problemen en probleempjes altijd bij hun ouders terecht kunnen.

Marjoleine64
Wel praten

dat probeer ik ook te doen met onze oudste die (net 11) ook al echt aan het puberen is. Laatst ging hij volledig door het lint toen ik ingreep in een treitersituatie/ruzie met zijn broertje waar ze volgens hem net mee gestopt waren (na 5 keer van afstand waarschuwen door mij). We hadden heel wat tijd nodig om de boodschap over te brengen. Moeilijk hoor...
Zijn die boeken van Francine Oomen ook leuk voor jongens? Dan wil ik dat best eens proberen (hij heeft alle Potters gelezen en is nu bezig met Kruistocht in spijkerbroek).
Marjoleine

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.