Home » Forum » Waarom gillen kinderen pas na 1900 uur zo hard buiten

Waarom gillen kinderen pas na 1900 uur zo hard buiten

Heeft je baby moeite met doorslapen?

Met deze tips heb je gauw weer een fijne dromer in huis!

45 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Lorwyn
Waarom gillen kinderen pas na 1900 uur zo hard buiten

Het is nu vakantie en overdag oorverdovend stil op straat. Mijn kinderen balen dat er zo weinig anderen zijn om mee te spelen. Ik weet van veel dat ze wel thuis zijn, maar binnen zitten. Ook gaan er een aantal overdag naar de opvang.
Maar na 19 uur breekt hier echt de hel los en dat duurt dan to een uur of 20.30.
Dan doen ze ineens allemaal schreeuw en krijs-spelletjes of maken schreeuwend ruzie. Mijn kinderen houden daar helemaal niet van, en komen vaak na het eten niet eens meer buiten, omdat ze niet van dat geruzie en geschreeuw houden (woorden van mijn eigen dochter).
Toch vind ik het een raar fenomeen, normaal overdag zijn die kinderen nooit zo luidruchtig, maar alleen in vakanties als ze na het eten buiten spelen (op gewone weken komt het veel minder voor).
Hoe komt dat toch? Is het de beginnende vermoeidheid? (er zitten ook een aantal groep1-2 kinderen bij) of speelt er iets anders?
Ik zelf zou bij zulks gekrijs mijn kind naar binnen halen, ik hou daar helemaal niet van dat nodeloze gegil (het is ook een beetje gillen om het gillen). Ik mocht dat vroeger ook absoluut niet (daar zal het mee te maken hebben.
Ik vind wel dat kinderen lekker buiten moeten spelen en daarbij best lawaai mogen maken, maar dit gekrijs is echt zo hard dat ik de tv niet eens kan horen op normale geluidssterkte...
Ik ga er niet over klagen verder, werkt denk ik alleen maar averechts. Een buurvrouw die er iets van gezegd heeft wordt nu ook de buurtheks genoemd...

Fiorucci
Moe

Ik herken het fenomeen, mijn dochter van 11 ziet overdag weinig kinderen buiten, maar na het avondeten zijn ze er ineens allemaal. En luid en duidelijk!
Van mijn eigen kinderen herinner ik me wel dat ze altijd druk werden bij vermoeidheid, alsof ze zichzelf zo wakker proberen te houden..:)

Vic
Tja

Waarom kunnen kinderen niet zonder gekrijs spelen in de ballenbak, op een klimrek, in de zandbak? Of in mijn eigen achtertuin? Van de week hadden wij een nichtje te logeren (6 jaar, net als mijn jongste). Het leek af en toe wel een dierentuin, en ik heb ze regelmatig tot stilte moeten manen. Je hoeft niet zo te schreeuwen als iemand een halve meter bij je vandaan zit. Het is gewoon zoals kinderen doen, en eerder regel dan uitzondering als je het mij vraagt. Ik woon naast een schoolplein, dus ik heb er wel kijk op ;-)

T&T
Hier gillen ze ook overdag hoor ;)

Ik vraag me dat ook wel eens af, waarom het niet zonder al dat gegil en gekrijs kan...heb ik zelf ook nog twee van die hypergevoelige piepers die niet tegen lawaai kunnen, die blijven dus wijselijk in de tuin als er veel kinderen buiten zijn, maar soms komen ze zelfs naar binnen door het kabaal dat anderen maken.
Ach gelukkig duurt het meestal niet heel lang...
groetjes, Tess

Clo
Dat zijn

Misschien kinderen die overdag naar de BSO zijn geweest, de hele dag luid hebben moeten praten om zich verstaanbaar te moeten maken in de groep en na het eten nog even buiten mogen terwijl ze nog steeds in schreeuwmodus zitten?

Moek
Altijd gillen

Mijn kinderen gillen vreselijk, ook binnen. En ik heb ongelooflijk zeikerige buren aan één kant. En ja, natuurlijk zeg ik ze steeds weer dat ze op moeten houden, dat ze naar buiten moeten als ze willen gillen (waar dan andere buren verderop weer last van hebben), dat je elkaar zelfs fluisterend kan verstaan, we doen daar spelletjes mee, ik prijs ze als ze rustig zijn...kortom, het heeft mijn volle aandacht. Maar het helpt gewoon niet erg. Kennelijk moet het er even uit na een lange schooldag. Het valt me idd wel op dat er in vakanties en weekends nauwelijks gegild wordt.

Puck
Klopt helemaal clo

Ik denk ook dat het BSO kinderen zijn. Maar dan omdat ze op de BSO zich normaal moeten gedragen en gillen niet getolereerd wordt en ze toch ergens moeten kunnen gillen. Duhhuh.

Clo
Het was maar

Een theorie ;-). Hier wordt vooral door onze buurvrouw gegild en die is toch al volwassen, haha, ze gaat ook niet naar de BSO. Maar ik merk wel eens aan mijn kinderen dat ze drukker zijn als ze net van de BSO komen. Vandaar dat ik dat dacht.
Verder denk ik inderdaad dat kinderen het vaak wel eens prettig vinden lekker luidruchtig te zijn.

wil40
Ja, ze hebben "lol"

Mijn 12 jarige vertelde me dat dat geblèr een kwestie van "lol" hebben is. Hmmm, ik vroeg of lol maken samen hoort bij herrie maken. Ja dus, volgens hem.
Vanaf een jaar of 13/14 wordt het duidelijker minder, wordt er meer "gepraat" ( chillen ). Vanaf deze leeftijd vinden ze dat geschreeuw toch meer bij "kleuters" horen.
Öok heb ik gevraagd waarom het `s avonds erger is. Volgens zoon zijn er overdag meer ouders in de buurt die op de kleintjes letten. Meer voorbijgangers. `s Avonds kan je lekker losgaan, geen zeurpieten in de buurt.
Ik heb er een interview van gemaakt, zoon vond het wel een grappig onderwerp.

Moek
Nog een paar jaar later

Maar nog een paar jaar later krijg je knetterende brommertjes, lage maar harde mannenstemmen, meidengegiechel en gilletjes, en keiharde muziek. Dan wordt het nog leuker.

T&T
Vreemde theorie...

van die bso kinderen.Zou dat betekenen dat alle kinderen uit die grote gezinnen vroeger ook zo schreeuwden?
Er zijn wel bso's en scholen die het schreeuwen stimuleren... echt ik woon achter een school, en als er iets te vieren is worden de kinderen aangemoedigd om zo hard mogelijk te krijsen (zo van "laat je maar eens horen JEEEEEEEE!!!") vreselijk vind ik dat. Op de school waar mijn kinderen zitten wordt gewoon een liedje gezongen als er iets te vieren valt, veel leuker. Mijn kinderen kunnen niet tegen harde geluiden, dus voor hen ook veel prettiger. Maar goed, ook hier wordt gegild hoor ;) het blijven kinderen, geen engeltjes. Toch denk ik dat opvoeding heel veel doet, en ja, daar dragen school en bso ook aan bij.
groetjes, Tess

Ekeim
Televisie

En wat dacht je van de invloed van de televisie. Mijn kinden kijken vaak nickelodeon en het lijtk wel of iedereen in die series gilt. Opvoeden is het goede voorbeeld geven maar volwassenen kunnen er ook wat van en maken luidruchtige kinderseries.

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app

T&T
Ja!

die tv series inderdaad! gatver, zo snel hier de begintune van spongebob klinkt gaat de tv uit... die irritante constant schreeuwende spons... vreselijk. Maar zo zijn er wel meer voorbeelden, en de reclames er tussendoor zijn nog erger. Ik heb er serieus meerdere keren over gedacht om de tv op te pakken en naar buiten te gooien ;) ach, niet zo drastisch, maar kinderen opvoeden zonder tv vind ik helemaal geen raar idee meer. Helaas zijn die van mij er al teveel aan gewend, en soms is de tv ook wel even handig, parkeer je kinderen ervoor en je kunt rustig doorwerken ;)
Wel hebben we hier duidelijke regels rondom tv kijken, en het "kassie" mag dan ook lang niet altijd aan! overdag kijken we eigenlijk nooit tv.
Maar goed, dat is weer een heel andere discussie.
groetjes, Tess

Poezie
Ja zeg!

Leg het maar lekker buiten jezelf! (t.v.)
Dit is gewoon een kwestie van (een gebrek aan) opvoeden.

Gr. Poezie.

Vic
Poezie

Ik heb een hekel aan geschreeuw. Mijn oudste was nooit zo'n krijser, maar de jongste hoor je overal bovenuit. Voor het overige is ze plooibaarder dan oudste, maar dat gekrijs krijg ik er niet uit.

T&T
Hahaha poezie...

maar mijn kinderen gillen ook niet ;)) ze hebben er ook een hekel aan als andere kinderen gillen.
Maar dat komt niet alleen door die tv hoor, dat snap ik ook wel, massa's kinderen die zonder tv ook al een beestachtig geluid kunnen produceren ;))
groetjes, Tess

Moek
O ja..

Dus dat kinderen niet gillen, ligt aan de fantastische opvoeding die ze ontvangen? Zeker net als dt huilbaby's alleen maar huilen als de ouders te gespannen zijn. En zo weet ik nog wel wat bakerpraatjes.

Mensen verschillen nu eenmaal, en kinderen dus ook. Je kan ze wel leren in bepaalde situaties niet te gillen, maar ergens moet dat er toch uit als het erin zit. Later vinden ze andere uitlaatkleppen (muziek bijvoorbeeld).

Poezie
Moek

Vind jij het nodig dan, dat kinderen zomaar gaan staan gillen? Natuurlijk zullen kinderen dat proberen, maar jij (en andere ouders) zijn ervoor om die kinderen te leren dat dat niet nodig is. Tenzij er iemand doof is bijvoorbeeld, of er is een nood-situatie.
Ik vind het onzin om te stellen dat gillen op straat (waar een ander er last van heeft) puur en alleen een uitlaatklep is. JIJ moet je kinderen leren dat dat onwenselijk is. En om dan een huilbaby als voorbeeld te nemen...... dat is appels met peren vergelijken.

Gr. Poezie.

Tirza G.
Gillen om te gillen

Ik deed het als kind ook. Ik woonde in een flat en dan ging ik met een vriendinnetje in het trappenhuis spelen. Zij op de 6e, ik op de 5e. En dan gillen. Als je elkaar kon horen, ging je een verdieping verder staan. Zij op 7, ik op 4. Net zolang tot je niet verder kon en elkaar nog steeds kon horen. Daar werden wij blij van :-)

Tirza

Moek
Sinilind en poezie

Nee, natuurlijk werden de buren daar niet blij van. Net zoals ik niet blij word van zaagmachines die zodra het mooi weer wordt in stelling worden gebracht, grasmaaimachines die eerder geschikt lijken voor een voetbalstadion dan voor een postzegeltuintje, honden (al dan niet opdringerig en/of blafferig), mensen die zo nodig een mening moeten uiten over de hoeveelheid onkruid in je tuin of de opvoeing die je kinderen krijgen, harde rotmuziek enzovoorts. Maar ja, leven en laten leven, hè.

Fiorucci
Precies moek

Zo kan ik inderdaad nog wel tien dingen verzinnen die niet altijd fijn zijn. Ik woon naast een basisschool, dus ik herken het fenomeen gillen. En moet je mijn buurmeisje eens horen als ze haar zin niet krijgt.:)

T&T
Ach ja...opvoeding...

Als je nou kon zeggen je doet zus met je kind en dan reageert ie zo... maar ieder kind is zo anders. Er zit heel veel in zijn eigen persoontje, ook gillen of niet ;) echt waar, mijn kinderen gillen niet snel, en ik denk echt niet dat dat door mijn fantastische opvoeding komt ;) want ze hebben wel weer andere "eigenaardigheden" waar niet iedereen vrolijk van wordt.
Dochter was trouwens een huilbaby, en is nu heel stilletjes en verlegen... als ze al gilt weet je wel dat je meteen in aktie moet komen! want dan is er iets heel ernstigs aan de hand!
Tess

Fiorucci
Tess

Ik denk ook dat opvoeding in deze overschat wordt. Zeggen dat iets niet mag wil niet zeggen dat ze het niet doen als je even uit zicht bent. Dat zou pas makkelijk zijn, kinderen die doen wat je zegt!

Fiorucci
Sini

Natuurlijk heb ik mijn kinderen erop aangesproken, als ze eens te luidruchtig waren. Maar het is een illusie te denken dat het probleem louter daarmee opgelost is natuurlijk.

Moek
Opvoeding

Ja, Fiorucci, dat is het precies. Een opvoeding duurt niet voor niets 18 jaar, dat heb je er echt wel voor nodig. Overigens zorg ik er dus wel voor dat er in bepaalde situaties niet gegild wordt, maar niet in alle situaties: het moet eruit.

Overigens: wie gaat de buurman met de zaagmachine alsnog voor me opvoeden? Die maakt veel meer herrie dan al mijn kinderen bij elkaar en heeft dus weinig reden tot klagen, lijkt me. Mensen meten toch vaak met twee maten als het om kinderen en volwassenen gaat.

Sera
Opvoeding

Natuurlijk kan je kinderen leren om niet te gillen. Wat een vreemd idee dat dit niet zou kunnen. Ik hou niet van gegil en ik wil dat ook niet horen. Bij gillen waarschuw ik ze overigens we altijd één keer. Dat is omdat ik kan begrijpen dat je in het spel vergeet dat gillen niet mag. De tweede keer volgen er consequenties.Dan stuur ik ze bijvoorbeeld naar hun kamer. Daarna mogen ze weer naar buiten.

Het gaat mij trouwens niet om de buren. Wij wonen buiten en daar hebben we er niet heel veel van. Het gaat erom dat gillen gewoon geen acceptabel gedrag is en dat ze moeten leren om daar ook in hun spel om te denken.

Ik heb het natuurlijk niet over luid spelen maar echt om dat snerpende gillen waar vooral mijn jongste dochter en zoon bijzonder goed in zijn.

Opvoeden houdt natuurlijk niet in dat ze nooit de fout in gaan en wat ze doen waar ik niet bij ben dat weet ik niet maar meestal zijn ze wel binnen gehoorsafstand dus dan weet ik heus wel wat ze doen.

Wel een hele fatalistische gedachte dat je dit kinderen niet bij kan brengen. Dat is toch niet te vergelijken met huilbabies.

Algebra
Helemaal eens met sera

De hele opveding gaat toch om gedrag sturen in de richting die jij als ouders acceptabel cq de moeite waard vindt? Dus je leert een hoop af: plas gewoon laten lopen, aan haren trekken, spullen uit je hand laten vallen en er dan van uitgaan dat iemand anders het opruimt, gillen, etc. En bij normale kinderen moet dat ook echt kunnen hoor. En dan snap ik wel dat dat in het vuur van het spel eens vergeten wordt, maar dan help ik ze even aan herinneren.
Maar je geeft toch niet zomaar op, in de categorie: dat kan je niet afleren? Dat snap ik echt niet. Of je moet het niet de moeite waard vinden, dat het je niet uitmaakt, of dat je het wel best vindt. Maar daar kan ik niet bij want ik vind het geen wenselijk gedrag.
Algebra

Vic
Luid spelen vs gillen

Wat is dan precies het gillen waar het hier over gaat? Mijn kind gilt nooit om het gillen op zich, maar haar hele verbale communicatie gaat met flink wat decibellen. Gisteren was ze met nichtje aan het buiten spelen bij oma, verstoppertje. Dan hoor je dus constant schreeuwend tellen, roepen naar elkaar, juichen als er iemand gewonnen heeft. Is dat dan geen gillen? Mijn zusje wilde al naar buiten gaan om iets te zeggen over het gegil (en de buren), maar dat heb ik tegengehouden ;-)

T&T
Werk in uitvoering...

opvoeden is gewoon "werk in uitvoering" het is nog niet klaar! bij sommige kinderen volstaat 1 waarschuwing, anderen moeten het 100x horen, en in een andere situatie vergeten ze weer dat iets daar dan ook niet mag! ;)
Tess

Fiorucci
Precies

Je hebt kinderen die aan een keer sturing voldoende hebben, maar ook binnen de categorie normale kinderen heb je de hardleerse types natuurlijk. En ieders speelomgeving is anders, maar hier kunnen kinderen heel veilig buitenspelen en niet altijd binnen gehoorsafstand zijn. En juist buiten bereik van mammie vergeet je weleens je opvoeding..:)

Moek
Afleren

Ja, er kan een hoop afgeleerd worden. En dat van die huilbaby's, dat slaat erop dat sommige kinderen van nature meer geneigd zijn te gillen dan andere. Meer niet.

De vraag is: op welke termijn moet er wat afgeleerd worden? Kun je er niet van uit gaan dat ze niet meer zullen gillen als ze 18 zijn? En in de tussentijd hoort een beetje lawaai gewoon bij het leven, vind ik. Ze moeten al genoeg afleren. Ik ben blij als ze netjes eten en praten en iedereen vriendelijk en beleefd behandelen. Waarom zouden ze op straat en in het speeltuintje niet lekker mogen gillen bij hun spel, terwijl het gedrag van die buurman (en vele andere buurtbewoners) kennelijk wel geaccepteerd is? Vanwaar die leeftijdsdiscriminatie bij het maken van lawaai?

Pagina's

Onderwerp gesloten

Begrijpend lezen: zo wordt het weer leuk

Lees hier tips voor thuis om je kind erbij te helpen.