Home » Forum » Wat doen jullie kinderen in huis

Wat doen jullie kinderen in huis?

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

22 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Moek
Wat doen jullie kinderen in huis?

De mijne doen vrijwel niets, op het opruimen van hun eigen troep na. En ook dat gaat helaas niet vanzelf.

Mijn probleem is dat er eigenlijk nauwelijks tijd voor lijkt te zijn: muziek oefenen, soms een toets van school, ik kom soms laat uit mijn werk, en iedereen is moe.

Wat kunnen ze doen, wanneer, en hoe krijgen jullie ze zover? De mijne zijn 6, 8 en 10 jaar oud.

Maxime.M
Paar dingen

Hoi,

Als ik later thuis ben, ben ik ook vaak moe, vind ik dus geen excuus voor de kinderen om maar niets te doen. Hier doen ze kleine dingen. Naar de glasbak, vaatwasser in en uitruimen, tafel dekken en afruimen en natuurlijk gewoon hun eigen zooi opgeruimd houden. Meer niet eigenlijk, ze zijn nu 12 en 15 en ze doen dit zeker al een jaar of 4 zo. (vroeger met meer aansporing dan nu) maar trouwens nog steeds niet zomaar uit zichzelf

maxime

Picasso
Hier

Voornamelijk helpen met tafel dekken en afruimen en altijd je eigen beker, schaaltje, schoenen of wat dan ook opruimen. Oudste doet ook af en toe een boodschapje. Kinderen zijn 4 en 8 en we zijn al heel vroeg begonnen met kleine beetjes helpen in huis.

Lou
Mag wel iets meer

Mijn dochter van 9 houdt haar eigen kamer redelijk netjes, met hulp van ons, dat wel. Verder geeft ze elke ochtend de katten te eten en helpt ze mee met afruimen. Waar de klad in is gekomen: schooltas uitpakken en speelgoed opruimen. Daar gaan we binnenkort weer eens wat strakker op toezien. En wat er wat mij betreft nog bijkomt (maar dat weet ze nog niet, haha) is: vissen eten geven, helpen tafel dekken, eigen kamer stofzuigen.

Lou
En moek

Je vroeg nog: hoe krijgen jullie ze zo ver?

Ik zou zeggen, maak afspraken met de kinderen zelf. Leg uit dat ze nu zo groot zijn dat ze wat kunnen meehelpen in huis. Maak duidelijk hoe logisch het is dat iedereen op zijn minst zijn eigen spullen opruimt. En hoe logisch het is dat je samen voor de gezamenlijke dingen zorgt. Dat jullie nog veel groter zijn en dus veel meer doen dan zij en dat dat natuurlijk ook prima is en zo blijft. Laat ze vervolgens zelf dingen verzinnen die ze kunnen doen, ieder op zijn eigen niveau. Reik ideeën aan die je uit dit draadje haalt.

Dat was het makkelijke stuk :-)

Daarna moet je ze "gewoon" aan de gemaakte afspraken houden, dat is het moeilijke stuk. Ik ben er zelf ook niet zo goed in, maar wel vast van plan er iets meer werk van te maken.

Stoepkrijt
Hier aardig wat

Dochter (11) en ik wonen maar met ons tweeën en ik ben niet van plan hier de sloof te zijn. Ik werk vrijwel fulltime. Vanaf dat dochter een jaar of acht was moet ze de afwasmachine uitruimen, de droge was van de lijn halen en haar eigen was opruimen (en mijne op mijn bed gooien, die ruim ik zelf op en wat gestreken moet worden doe ik ook), het toetje na de maaltijd verzorgen, helpen de tafel af te ruimen, haar eigen kamer netjes houden, helpen met het schoonmaken van het aquarium (zij moest die ellendige vissen zo nodig), zelf voor gym- en balletspullen zorgen en de dag voor de hulp komt helpen opruimen. Verder een enkele keer de vuilnisbak aan de weg zetten en NOOIT een grote bek geven als ik druk ben met koken, wassen en opruimen tegelijk en haar vraag één klein dingetje te doen. Gelukkig is dat laatste eindelijk doorgedrongen. Ik houd er een strikt lik op stuk beleid op na als ze - binnen alle redelijkheid natuurlijk - niet doet wat ik vraag. Wil jij niet even borden pakken? Prima, dan hoef je ook niet te eten. Ruim jij je kamer niet op? Prima, hoeft de hulp daar niet te stofzuigen en mag je het in het weekend zelf doen. Doe je dat niet? Ook prima, hoef je er ook geen bezoek van vriendinnen meer te ontvangen. Uiteraard is aan alles wat ze doet een grondige inventarisatie van klussen vooraf gegaan, zodat ze ook goed in de gaten heeft wat ik nog allemaal doe, plus een gesprek over verantwoordelijkheid en hoe we, als we samen even doorwerken, allebei nog tijd overhouden voor leuke dingen. Toen dochter een jaar of negen was hebben we een dramatische periode gehad waarin alles haar teveel was en ze overal over zeurde. Vandaar dat lik op stuk beleid. Ik zeur nergens meer over maar alles heeft direct consequenties. Natuurlijk prijs ik haar de hemel in als ze haar taken uit zichzelf doet en maak ik het extra gezellig om samen aan de slag te gaan met hippe muziek tijdens het klussen en wat lekkers achteraf. Maar ja, nu komt de puberteit eraan, dus even afwachten of ik het zo gemakkelijk kan houden...
Een wat verwend vriendinnetje van dochter zag wat dochter allemaal deed en vroeg vol verbazing: "En doet je moeder zelf dan nog wel wat?" Gelukkig wist dochter een enorme lijst te produceren van wat ik dan nog allemaal doe. Ze vindt het trouwens ook leuk om te helpen koken (hoeft ze niet te doen) en ze kan eenvoudige maaltijden zelf klaarmaken. Soms word ik verrast met een maaltijd als ik nog laat aan het werk ben.

angel3
Hier ook

4 en 7 jaar. Ze doen niet altijd even structureel iets maar ik accepteer geen nee als ik iets vraag :)
Ze brengen altijd hun bord naar de keuken. Helpen soms met dekken. Geven planten water. Leggen wc rollen in toilet en hangen nieuwe op. Leggen schone handdoeken in de kast. Geven de kat eten. Scheppen de drollen uit de kattebak. Brengen vuilniszak naar ondergrondse container. Dat soort dingen. Niet echt structureel maar elke dag doet een kind wel iets....

wiggie
Hier

dochter bijna 6 doet: zelf tas voor school inpakken (brood en drinken staat in de koelkast, dat maak ik de avond ervoor), en zelf uitpakken en lege bekers/broodtrommel in de vaatwasser, opruimen na het spelen, helpen met tafeldekken, limo maken voor zichzelf en andere kinderen, kleine zus (net 2) uit bed halen en luier aandoen (gebeurt zelden, maar ze wil graag).
verder helpt ze broertje en zusje wel met jas/schoenen aantrekken.

Moek
Tsjongejonge...

Ik ben er stil van wat jullie allemaal gedaan krijgen! Hun eigen rotzooi opruimen doen ze gelukkig wel, maar ook niet vanzelf. Daar sta ik al op sinds ze een jaar of drie waren en dat zit er wel aardig in. Ik zeg gewoon: jij de Lego, jij de Barbies, enz, totdat het klaar is. Als er een zegt: "ik heb dat niet op de grond gegooid!" dan zeg ik: "nee, ik ook niet, maar nu ruimen we met zijn allen op - ik doe de keuken voor iedereen."

Zelf herinner ik me dat mijn moeder als je met een boos gezicht kwam afwassen, de doek uit je handen griste en snauwde: "Nou doe ik het zelf wel!" Vonden wij eventjes vervelend, maar we waren er wel mooi van af en ze trok later toch wel weer bij. Dat wil ik dus zelf graag vermijden!

Het idee van een gesprek waarin je uitlegt wat er gedaan moet worden en de taken verdeelt, lijkt me wel wat. Tot nu toe was het toch vooral "omdat ik het zeg!".

Rembrand
Tijd voor maken!

Inplannen dus.
Je hebt zelf wellicht ook weinig tijd, maar maakt deze om de noodzakelijke dingen te doen. Je zegt "iedereen is moe", jij dus ook !
Bij ons moeten ze alle drie op zondag hun kamer opruimen en stofzuigen. Verder bij toerbeurt tafel dekken, vuilniszak wegbrengen, glas naar de glasbak etc. De twee oudsten koken om de beurt op de zondag en ze stoppen ook regelmatig een was in de machine ( en zetten hem dan ook nog aan ).
Ik moet er wel bij zeggen dat ze 18,15 en 11 zijn.
Nu mee beginnen, want uit zichzelf doen ze het echt niet.
Succes ermee. M.

Irene
Hier

Oudste twee (9 en 6 jaar) ruimen altijd hun schooltas uit en op (ook gymtas) dekken de tafel en ruimen af en zetten de spullen in de vaatwasser. Ook moet elke avond alle speelgoed uit woonkamer en tuin opgeruimd zijn (daar helpen die van 3 en anderhalf jaar ook bij). De eigen kamers hoeven wat minder vaak opgeruimd. Af en toe helpen ze met eten koken (oudste vindt aardappels schillen nu erg leuk!) en met werkjes in de tuin (grasmaaien bijvoorbeeld). Verder zorgen ze zelf voor dingen als 's ochtends gordijnen open doen, bed openslaan, schone kleren uitzoeken en vieze kleren in de was gooien enz.

Beertje
Jong geleerd, oud gedaan?!

.....hoop ik dan maar :-)

Mijn 2 oudste (11 en 10) helpen mee met: tafel dekken/afruimen. Soms vaarwasser uitruimen. Cavia-hok verschonen, eigen bed opmaken, eigen kamer 1x in de week stoffen + stofzuigen + speelgoed opruimen. Kleren in de wasmand. Glas naar de glasbak brengen, planten water geven in de tuin (als het warm is maar dat vinden ze zelf gewoon leuk om te doen want een beetje klieren met water en stiekem je broertje nat spuiten). Eigenlijk wil ik ze ook mettertijd meer gaan betrekken bij het koken.

Ik heb er nog 1 van 5 en die fladdert een beetje mee met klusjes in huis: stoft wel de kastjes af in 'r kamertje of gaat zelf 'r speelgoed opruimen.

Gut, als ik het zo na lees, lijken ze wel erg voorbeeldig maar....ik moet ze er wel vaak op wijzen hoor. Of vragen of ze een klusje kunnen doen. Er wordt dan ook weleens flink gezucht en gekreund maar ik doe maar net alsof ik het niet hoor. Mijn dooddoener (nu al) is dan: "Het is hier geen hotel Mamma!". Hoe je een kind aan de klus krijgt? Gewoon vertellen dat het heel normaal is om mee te helpen. Je woont met zijn allen in een huis en dan is het belangrijk om het met zijn allen schoon en gezellig te houden vind ik. En na een grote klus gezellig een ijsje eten samen of een spelletje doen (want er is opgeruimd dus tijd voor iets wat ik en de kids echt leuk vinden haha).

bertje1
Wow!

ga hier ook maar eens de regels aanscherpen. als ik stoepkrijt hoor, zijn ze hier hartstikke verwend!
ga meteen een schema maken.

Stoepkrijt
Belonen

Het is inderdaad wel belangrijk om de kinderen het gevoel te geven dat ze bijdragen en dat daar ook iets leuks tegenover staat (zelfs al heeft dat leuke er niks mee te maken, haha). Ik ga redelijk vaak met dochter naar een theatervoorstelling, of een dagje Amsterdam of eens lekker een rondvaart maken in Amersfoort of samen met de trein naar Scheveningen, visje eten op de boulevard. Dan verzucht ik altijd: "Wat fijn he, dat we samen die klussen hebben afgemaakt, anders zaten we hier nu niet!" Reken maar dat ze dat in haar oren knoopt. Zo heeft ze echt het idee dat haar bijdrage er iets toe doet en dat we daardoor ook leuke dingen kunnen doen.
Nou heb ik natuurlijk ook het leukste, liefste, behulpzaamste en zorgzaamste kind van heel Nederland (grmpf), dat met veel liefde mij de taken uit handen neemt (uche-uche).

Puck
Dat vind ik dus juist niet stoepkrijt

Waarom moet er beloning tegenover staan (of moeten ze het gevoel hebben dat er iets leuks tegenover staat) als ze de gewone huishoudelijke taakjes doen? Ik wil ze juist meegeven dat je samen als gezin een huishouden draaiend probeert te houden en dat iedereen daar gewoon zijn steentje aan bij moet dragen. Dat staat bij ons los van leuke dingen doen en ik wil ze ook zeker niet meegeven dat als ze dat niet zouden doen dat er dan geen tijd zou zijn voor leuke dingen. Net zoals ik ze ook niet mee wil geven dat er altijd een leuk iets tegenover een klusje zou staan, want dat is gewoon niet waar. (Als dat het geval zou zijn zou ik het huishouden vast met veeeeel meer plezier doen LOL)

Moek
Beloning

Ik beloon mezelf ook hoor! Een kopje koffie met een krantje, bijvoorbeeld, terwijl ik tevreden uitkijk over een schone kamer (en probeer de uitpuilende kasten en vuilnisbelt-achtige tuin niet te zien).

Jolanda123
Beloning?

Moek schreef: Ik beloon mezelf ook hoor! Een kopje koffie met een krantje, bijvoorbeeld,

mijn reactie: En zonder die koffie en dat krantje zou je die klusjes niet doen?
Of drink je die koffie toch wel, en lees je dat krantje toch wel, ongeacht je werkzaamheden?

Stoepkrijt
Nee, dan niet

Ik beloon mezelf ook en door mijn calvinistische opvoeding mag ik dat van mezelf pas als een bepaald deel van het werk is gedaan. Misschien zou ik die koffie nog wel nemen, maar dat krantje mag echt pas als het voorgenomen werk klaar is. Dus als dochter totaal niks zou doen en ik alles in mijn eentje moest opknappen, dan bleef er inderdaad geen tijd over voor gezellig shoppen. Ik schrijf het nu een beetje zwart-wit, maar daar komt het wel een beetje op neer. En of ik zonder beloning die klusjes niet zou doen? Geen idee eigenlijk, ik stel mezelf altijd iets leuks in het vooruitzicht als ik aan de slag moet. Eerst opruimen, dan mag ik nog even lekker lezen, of eerst boodschappen en strijken, dan mag ik vanavond lekker naar een leuk programma kijken. Dan kan ik die klusjes doen zonder chagrijnige kop, want ik heb iets leuks in het vooruitzicht.

Moek
Chagrijnige kop

Ik zou de klusjes waarschijnlijk toch wel doen zonder krant, maar dan idd met een chagrijnige kop. En de krant lezen zonder klusjes ook wel, maar dan met een schuldgevoel.

Ik zit mezelf dus inderdaad gigantisch voor de gek te houden, maar het werkt als een trein en ik voel me er prima bij. Ik ga het dus zeker ook bij de kids proberen (arme zielen, die weten nog niet wat ze boven het hoofd hangt).

Sera
Belonen

Ik beloon mijn kinderen (en mezelf!) ook wel voor huishoudelijke karweitjes. Gewoon wat leuks tegenover iets vervelends zetten. Bijvoorbeeld zaterdag morgen gaan we eerst met elkaar het huis opruimen en als we dan klaar zijn gaan we naar het park of ergens een ijsje eten of lunchen bij de macdonalds. Als ik alles alleen zou moeten doen dan zou daar geen tijd voor zijn. Bovendien vind ik het helemaal niet nodig om alles alleen te doen. De kinderen kunnen best helpen.

IngridT
Simpel....

Als ik het druk heb & oudste wil dat ik hem even bij zijn huiswerk help, dan biedt ie vaak uit zichzelf aan om mij dan straks even te helpen koken. Iedereen blij. En de kinderen snappen heel goed (a la stoepkrijt) dat als ze mij helpen met wat-dan-ook ik eerder klaar ben om bv naar het zwembad te gaan of zo. Maar dit geldt meer voor de incidentele klussen, en zijn ook genoeg dingetjes die ze 'standaard' doen zonder dat er iets tegenover staat (tassen in en uitpakken, kamer eens in de week opruimen, vaatwasser, katten voeren, dat soort dingen)

Ingrid

Stoepkrijt
Tuurlijk

Ik ga niet bij elke keer dat dochter de vaatwasser uitruimt haar belonen met een leuk uitje. Maar dochter doet hier best veel, dus laat ik haar regelmatig merken dat ze mij daarmee flink ontlast en dat ik daar blij mee ben. En daar hoort dan gezellige aandacht bij. Ze vindt het bijvoorbeeld heel leuk als ik haar ophaal van ballet, terwijl ze heel goed zelf naar huis kan komen. Heeft ze me zonder mopperen een hoop uit handen genomen, dan sta ik af en toe als verrassing bij de balletschool. Dat soort dingetjes. Wij zijn er zelf in ieder geval blij mee en daar gaat het toch om!

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.