Home » Forum » Wel of niet aankaarten bij moeder vriendje

Wel of niet aankaarten bij moeder vriendje?

7 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
angel3
Wel of niet aankaarten bij moeder vriendje?

Even een situatie schets.
Zoon is bijna 6. Zit in groep 2 en gaat veel om met 3 andere jongetjes, echt zo n clubje 4 musketiers. Een van die mannetjes is zijn beste vriend en ik zie dat hij zich veilig voelt bij hem. Een van die andere jongetjes is X. X heeft wat bravoure. Zoon is heel gevoelig. Zoon kijkt dus wel tegen X op. Maar X is een jongen die vaak zegt: doe dit, doe dat, anders ben je mijn vriend niet meer, anders mag je niet op mijn feestje komen etc etc. Elke dag komt zoon wel thuis met een dergelijk akkefietje. Zoon is daar erg van ontdaan. Hij snapt niet waarom vrienden zo tegen elkaar doen? Als ik zeg dat hij DAT ook kan zeggen tegen X of dat hij verdrietig daarvan wordt, dan zegt hij: Maar dan wordt X vast heel boos op me, dat durf ik niet.
90% van de dag spelen ze erg leuk en ook bij elkaar thuis over en weer. Als X hier is merk ik wel aan zoon dat ie erg druk en overmoedig gaat lopen doen.

Gister kwam ie weer met zo n verhaal. Ik was het helemaal zat en had zoiets van: en nu ga ik X erop aanspreken!
Maar dat ga ik niet doen want dat vind ik intimiderend. Hij is tenslotte pas 6 en eigenlijk zo n tiepje ruwe bolster. Maar zou ik zoiets nou met moeder ofzo kunnen bespreken?
Man vindt dat zoon maar moet leren hiermee om te gaan. Dat vind ik ook. Dit gaat ie vaker tegenkomen maar goed ergens kom je ook op een punt soms dat je misschien een klein beetje moet helpen op watvoor manier dan ook. Hij durft echt niks te zeggen. Heb het hier ook met juffen over gehad en zij merken met name dat ze gewoon leuk spelen en dat zoon af en toe om hulp bij een conflictje komt vragen. Die conflictjes zijn wel altijd met X. Maar zo zegt juf: X is gewoon een ventje wat zegt: Het staat me niet aan! (dat is zijn goed recht). Zoon betrekt het meteen op zichzelf...

Wat zouden julie doen? laten gaan of toch even praten met moeder van X? (dat X vast niet doorheeft dat zijn vriend er verdrietig van wordt zoiets....)

Bedankt voor het lezen van dit lange verhaal :)

IngridT
Niet.

Ik zou er zeker geen 'moederding' vanmaken. En je zoontje leren het danwel het ene oor in en het andere weer uit te laten gaan (hij meent er immers ook niks van, X, want ze zijn nog steeds vriendjes toch?). danwel een snedige reactie te geven waardoor vriendje doorheeft dat ie niet helemaal serieus wordt genomen in zijn dreigementen.

Mijn oudste had jaren terug een vriendje wat te pas en te onpas dreigde 'nooit meer met zoon te willen spelen als ...(vul maar in). Die hebben we dus (in het kader van lik op stuk beleid, want zoon baalde ook van al die loze dreigementen) een paar keer onmiddelijk richting huis geschoven als ie bij ons speelde, en iets dergelijks riep. Oh" Piwetje? Nou, dan moest je maar gaan! Hier is je jas! Doooeeiii!! (die was wel iets ouder dan 6 trouwens, denk een jaar of 7,8)

Moet zeggen dat dat heel prima werkte. Na 3 keer was het klaar (dit was trouwens wel enigszins in overleg met de betreffende ouders, die goede vrienden van ons waren)

Ingrid (dit soort gedrag is overigens vrij normaal voor klweuters. hoe irritant je het als ouder ook kunt vinden)

angel3
Ingridt

inderdaad behoorlijk irritant ja want ik lees overal dat dit normaal gedrag is van kleuters maar is dat wel zo? die andere 3 jongetjes zeggen dit soort dingen niet en mijn eigen zoon ook niet. Maar goed jij hebt er toch wel naar die ouders ook iets mee gedaan toch?
Als X hier speelt zegt hij het niet. Het is altijd op school en altijd een beetje dat stokerige....
We proberen zoon inderdaad mee te geven dat ie de volgende keer dan zegt: ja daaaag X, zo n vriend die dit soort dingen zegt hoef ik niet'.
Maar hij is 'bang' voor de boosheid van X, terwijl dat jochie nooit echt boos is geweest op hem dus het is ook 'onzinnige' angst.... (in de zin dat zoon helemaal niet weet OF en hoe X boos wordt, is nooit gebeurd immers...)dank in elk geval

Ardnax
Onze dochter

Onze dochter was zo'n iemand als X en haar vriendinnetje als jouw zoontje.
De ouders van het vriendinnetje hebben ook getwijfeld om de vriendschap te laten afbreken, of onze dochter aan te pakken of het tegen ons te zeggen. Hebben ze allemaal niet gedaan.
Inmiddels zijn we 6 jaar verder en het zijn nog steeds beste vriendinnen. Onze dochter is vriendelijker en socialer geworden door de vriendschap en het vriendinnetje is mondiger geworden. Allebei de kinderen zijn er dus beter van geworden.
Inmiddels hebben de ouders van het vriendinnetje uiteraard gezegd wat ze toen dachten maar vertelden erbij dat ze blij waren het op z'n beloop gelaten te hebben.
Grtz.
Ardnax

Sabien-tje
Ja lastig

Mijn zoon was vorig jaar de jongste in de klas en liet zich veel vertellen en was meegaand. Nu is hij blijven zitten en de oudste en vertoont hij veel meer stoer gedrag en probeert meer te regelen.. Ben ik ook niet altijd blij mee dat gaat ook wel eens op aan minder tactische manier/toon. Kind met pit overigens :-) Maar aan de handere kant vormt het hem wel heel erg. Hij leert nu dat hij invloed kan hebben op anderen (soms te veel). Andere moeten nu weer leren dat ze schikken of hem negeren en links laten liggen. Als ze dat doen zal mijn kind gaan ontdekken dat er dan niemand met je speelt. En zal hij zich (als het goed is) weer gaan anpassen En inderdaad heb je kans dat de verlegen zachtere jongen en de stoere straks dikke maatjes kunnen zijn hoor. Nert als wat Ardnax vertelt

En dat je minder kinderen kent die zo zijn heeft gewoon met karkater verschillen te maken. Mijn zoon heeft dat nu wel maar mijn andere kinderen weer niet. En ze krijgen toch echt de zelfde opvoeding :-)

angel3
Dank

voor de reacties. Ik heb inderdaad zoon ook verteld dat X je misschien onzeker is en dat hij moet proberen het van zich af te laten glijden. Het is een kwestie van tijd en leren inderdaad. Ik laat het maar even zo dan....al vind ik het wel moeilijk elke keer als zoon met zo n verhaal uit school komt ben ik wel ff pissig op X :)

Zus
Hier ook zo'n kwestie

Dochter van 7 is een paar weken geleden steeds heel verdrietig uit school gekomen omdat vriendinnetje niet meer met haar wilde spelen. Steeds hoorde ik al verhalen dat als ze met iemand anders zou spelen, ze haar vriendin niet meer wilde zijn. Ik ook steeds pissig, haha. Heb mij met moeite erbuiten gehouden. Uiteindelijk is het goed gekomen, heeft mijn dochter haar tanden laten zien en logeert vriendinnetje op dit moment hier :-) Ik moet wel zeggen dat mijn dochter vergevingsgezinder is dan ik :-))

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.