Home » Forum » Ze wil niets meer zelf doen

Ze wil niets meer zelf doen....

11 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
evamama
Ze wil niets meer zelf doen....

Mijn dochter van bijna 5 wordt nu echt een grote meid en we vinden dat ze de dingen al een beetje zelf moet gaan doen. Ze kan al heel veel, maar schijnt er gewoon geen zin in te hebben. Ik ben begonnen met dat ze zich 's ochtends zelf moet aankleden en ze heeft 1 taakje gekregen namelijk 's avonds de tafel dekken (ik zet zelf alles klaar). Wat een drama's zeg. 's Ochtends aankleden gaat iedere keer weer met een hoop gezeur en gejammer, in de hoop dat ik het toch weer voor haar doe. 's Avonds de tafel dekken is helemaal een ramp. Ze huilt/schreeuwt/zeurt maar door en wil absoluut geen taakje doen. Ze vindt het het allerergste dat ze het elke dag moet doen. Ik heb er al een keertje uitgebreid met haar over gehad, en na overleg met haar mocht ze een dagje vrij hebben van haar taakje in de week. Ze mocht zelf kiezen welke dag. Nou dat heb ik geweten. Of ze ook een dagje vrij mocht hebben in de week van het aankleden, kwam 's ochtends naar voren? En of ze misschien ook een dagje niet hoefde over te blijven.....
Ik heb een hekel aan ruzie en probeer alles in overleg op te lossen maar ik vraag me ernstig af of dat hier wel de goede methode is. Het is een enigs kind en zo wordt het echt een verwend nest en dat was nou helemaal niet de bedoeling. Wie heeft tips?

maggietel
Sámen doen!

Misschien het aankleden en het tafeldekken niet als taakje brengen maar als iets wat gewoon moet gebeuren. Doe het samen met haar en probeer de druk er af te halen. Die drama's vreten energie en leveren niets op (nou ja, stress misschien maar dat is vast niet de bedoeling). Na verloop van tijd gaat ze misschien steeds meer zelf doen en ziet ze het niet als een móéten.

Ilva
Oh ja

Oh ja, ik het ken dit wel. Mijn zoon is 4 jaar en kan zichzelf aankleden. Dat doet hij op school na de gym ook. Maar thuis weigert hij. Hij zegt dan: Op school kan ik het wel maar thuis niet. Grrrr. Hopelijk is het slechts een fase (op z'n 16e zal ik het toch niet meer moeten doen, hihi)

zon
Thuis weigert hij?

En als jij nou eens weigert je kind aan te kleden?
Mijn dochter kleed zich vanaf haar derde zelf aan en ookal heeft ze daar vaak geen zin, ik doe het echt niet. Ik geef ruim voldoende tijd. In die tijd vraag ik het een aantal maal vriendelijk. Gaat ze vervolgens nog niet aankleden dan zet ik haar op de gang totdat ze wel gaat aankleden en als we bijna weg moeten zeg ik er gelijk bij dat ze anders maar in haar pyama en op blote voeten mee moet. Vervolgens doet ze het altijd wel en inmiddels is het nooit een drama meer want ze weet gewoon dat ze het zelf moet doen.
Met tafel dekken zou je hetzelfde kunnen toepassen. Haar uitleggen dat iedereen iets voor het eten moet doen en dat tafeldekken haar taak is. Vervolgens ruim de tijd geven en vriendelijk vragen. Doet ze het dan nog niet dan gaat ze maar naar de gang totdat ze het wel gaat doen. Verder kan je uitleggen dat ze als ze haar steentje aan de maaltijd niet wil bijdragen ook niet kan meeeten. Klinkt heel dramatisch maar met dergelijke dingen is het volgens mij meestal zo dat ze het na een paar dagen door hebben en het vervolgens zonder problemen elke dag gebeurd.

Rafelkap
Communiceren

Wat zijn jullie streng :-) (naar de gang sturen etc.)
Wat hier helpt is geen commando's: kleed je aan, doe dit, maar "als jij je aankleedt gaan we zo naar.. "
En inderdaad misschien eens de consequentie doorvoeren van het in pyjama naar school gaan. Hoe moeilijk ook, probeer niet boos te worden, dat werkt averechts. Hier werkt ook wel om er een wedstrijdje van te maken: wie het eerste boven is (om het pyjama aan getreuzel tegen te gaan)
Ze is duidelijk grenzen aan het aftasten (en kan nog totaal niet om met allerlei vrijheden) dus het is nu zoeken naar de juiste manier van communiceren.

evamama
Reactie op suggesties

Ik probeer allereerst niet te veel ruzie te maken, maar blijf wel op mijn strepen staan. Als ik vind dat ze zichzelf moet aankleden dan gebeurt dat gewoon. Ze is echt groot genoeg ervoor. Samen doen vind ik dan toch weer geen oplossing. Dat deed ik altijd al en nu wil ik dat ze het zelf doet. Dat is toch niet teveel gevraagd of vinden jullie van wel?
Als ik dat toepas dat als ze zich niet aankleedt dat ze dan maar in de pyama naar school moet, dan gaat dat ook echt gebeuren. Ik weet zeker dat ze dat een keertje zo ver laat komen. Zouden jullie dat doen? Hoe pak ik dat dan aan? Als ze niet mee mag eten, dat vindt ze niet erg. Ze houdt niet van avondeten.
Aan de communicatie op zich ligt het niet, we praten eerder te veel dan te weinig. De goede toon vinden, dat zou kunnen. Aan de andere kant heb ik echt heel veel geprobeerd en wil ik nu niet meer overleggen. Het is klaar. Misschien wat kortlijnig, maar voor deze overlegmama is de maat gewoon vol....
Groetjes

sus-anne
Evamama

je zegt:Aan de communicatie op zich ligt het niet, we praten eerder te veel dan te weinig.

misschien ligt het hier wel aan,dat je te veel uitlegt en praat waarom ze iets moet doen.
zij heeft misschien juist wel behoefte aan kortere duidelijke instructies,door zoveel te communiceren geef je haar ruimte om er tegen in te gaan,en die ruimte pakt ze graag,logisch ook.
dus zeg gewoon,je gaat nu aankleden,punt.niet overleggen,geen ruimte tot discussie.

Rafelkap
Boeksuggestie

"luisteren naar kinderen" van Thomas Gordon
helemaal eens met sus-anne verder, communicatie kan op zoveel verschillende manieren

angel3
Hoe ziet ochtend eruit?

hier moet zoon eerst aankleden en als er tijd over is mag hij even tv kijken s morgens. Dat wil hij ook graag dus dat gaat meestal redelijk vlot. Naarmate hij ouder werd steeds makkelijker. Nu 6.
Ruim een jaar geleden hielp ik gewoon. Totaal geen zin in drama in de ochtend. Ben zelf al niet op mijn best :)

Mbt taakje. Zoon vindt opgelegde taakjes echt niet leuk. Soms overleggen we dus welk taakje hij deze week wil doen dan heeft hij er invloed op en heeft hij het gevoel dat er keuze is. Er is zat te bedenken. Moet zeggen dat ik er niet altijd aan denk. Enige dat altijd moet is eigen bord naar keuken brengen na het eten.

suk6

*bella*
Teveel gevraagd?

Hier ben ik iig soepeler. Dochter is bijna 6, en kan zich zelf aankleden sinds ze twee was zo ongeveer. Meestal doet ze dat ook, maar soms heeft ze geen zin. Meestal ´s ochtends als ze moe is. En dan help ik, vind ik eerlijk gezegd helemaal geen probleem. Zou het zelf ook jammer vinden als zoiets leuks als aankleden beladen zou worden. Dochter doet het heel graag zelf normaal gesproken.
Zoon deed het wat minder graag zelf, die heb ik best lang geholpen. Inmiddels helemaal goed gekomen, hij is 7 en verzorgt zich praktisch helemaal zelf, ik poets nog tanden na. Maar soms, als hij heel moe is, of zin heeft om zich klein te gedragen, tsja dan help ik soms nog wel! Zo´n 3 keer per jaar schat ik.
Vaste taakjes zou ik niet doen bij een kind van 4. Dat werkt zo demotiverend, het plezier dat de meeste kinderen van 4 (nog) hebben in het helpen met maak je daarmee stuk denk ik, en dat is jammer. (tenzij je merkt dat een kind dat wel leuk vindt, een vast taakje, maar ik zou eerst beginnen met iets dat kind leuk vindt)

evamama
Dat is een goeie

Ik vind het idee van bella om eerst een leuk taakje te bedenken eigenlijk wel een goed idee. Ze heeft een hekel aan taakjes, maar vind het wel leuk bijvoorbeeld om me te "helpen" koken. Misschien kan ik één dag in de week samen koken invoeren. Niet zo'n druk en toch leuk. Ik blijf erbij dat ik de tafel dekken eigenlijk best vind moeten kunnen voor een kind van bijna 5.
Verder leg ik inderdaad veel uit. Dit geeft zeker weer ruimte voor discussie dat heb ik ook echt gemerkt. Aan de andere kant denkt ze zo ook al mee met dingen. Vooral als het haar aangaat. En dat vind ik wel weer heel erg goed. Ze komt vaak zelf al met een oplossing voor iets.
Groetjes

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.