Home » Forum » Hygiëne manieren bij puberzoon met ass

Hygiëne/ manieren bij puberzoon met ASS

11 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Eva3
Hygiëne/ manieren bij puberzoon met ASS

Beste ouders,
Ik heb een lieve en slimme zoon van 15 met ASS, hij zit op het VWO. Hij lijkt zich weinig bewust van zijn omgeving. Vergeet vaak deodorant te gebruiken en ruikt dan erg naar zweet. Trekt kleding aan die veel te klein is, draagt het binnenstebuiten zonder er erg in te hebben, etc. Daarnaast eet en drinkt hij vaak erg onsmakelijk en met veel geluid. Als ik er iets van zeg doet hij er meestal wel iets aan en gaat zich bijvoorbeeld omkleden. Soms wordt hij boos en vaak zegt hij dat hij het zelf allemaal onzin vindt, wat hem betreft mag iedereen met zijn handen eten, boeren, slurpen en in rare kleding naar school gaan. Ik wil hem graag bewust maken van hoe anderen hem zien, hoop dat hij zelf meer op deze zaken gaat letten, maar ben ook bang voor teveel nadruk hierop of een negatieve sfeer. Hebben andere ouders hier ervaring mee?

Hanne.
ervaring ja, oplossing nee

Ervaring wel, althans het hygiene deel, maar helaas geen oplossing behalve tot in de treuren blijven melden dat hij moet douchen, deo gebruiken tandenpoetsen ed.

Voelt soms net alsof ik een 4 jarige ipv een 14 jarige heb. Op de een of andere manier lukt het ook niet om er routine in te krijgen. Terwijl het toch om dingen gaat die je dagelijks op min of meer het zelfde moment moet doen.

Ik blijf dus maar stug volhouden en tegen mijzelf zeggen dat het geen onwil is en dat het niet persoonlijk tegen mij gericht is. Als is het best lastig als hij me knuffelt maar ik dat meer ervaar als chemische oorlogsvoering. Wat een stank!

Aan de andere kant heb ik ook nog een 13 jarige puberdame die zich geheel volsmeert met cremetjes/smeerseltjes en weet ik veel wat. De combinatie van kokosshampoo, donut douchegel, appeltaart body lotion en bloemetjes deo met een vleugje nagellak(remover) ervaar ik - maar vooral zoon - ook als chemische oorlogsvoering.

Lagerfeuer
2 stuks

Een zoon met diagnose ASS die tot 3 VWO in joggingbroeken leefde, die niet altijd even fris roken ook en die alleen ging douchen als ik er erg op aandrong. Laten we zwijgen over tandenpoetsen en deo en schoon ondergoed.
En ineens is er een knop omgegaan, ik weet niet meer precies wanneer, ik denk dat hij 16 was, maar hij draagt schone kleren (tenzij hij vakantie heeft en een week het huis niet uitkomt, dan zie ik hem de hele week in hetzelfde shirt), hij ziet zelf dat het tijd wordt om zijn haar te wassen. Alleen deo blijft een dingetje, dus soms roep ik tegen hem dat hij stinkt en dat hij iets met deo moet. Dan doet hij expres zijn arm nog even dicht in mijn buurt omhoog en loopt dan lachend weg.

Dan dochter van 14, met een aversie tegen douchen, die doucht dus echt zo min mogelijk en als het aan haar ligt helemaal niet. Ik dénk dat ze haar tanden poetst, maar ik weet het niet zeker, van deo heeft ze nog nooit gehoord en waarom zou je je kleren ooit uittrekken en verwisselen voor iets schoons... Ik hoop zo hard dat het bij haar net zo zal gaan als bij haar broer, maar ik durf er nog niet in te geloven.

Sally MacLennane
douchen en hygiëne

Ik weet dat niet willen douchen een "typisch autistendingetje" kan zijn. Het is nogal prikkelrijk en vereist nogal wat handelingen: al dat kletterende water dat overal komt, inzepen en haren wassen, afspoelen, de kou (ondanks de verwarming) als je onder de douche uit komt, soms ook de galm in de badkamer, het afdrogen, je huid die nog wat stroef is als je je kleding aantrekt, het weer netjes maken van de badkamer (voor zover de gemiddelde puber daar al bij nadenkt ;-) )...

Het kan dan prettiger zijn om je niet elke dag te douchen, maar wel je te wassen aan de wasbak met een washandje.

Vraag wat je kind nodig heeft om zich wél vaker schoon te houden en deo te gebruiken en neem het antwoord serieus, ook al klinkt het nog zo belachelijk of vreemd.

Wat hygiëne (schone kleding, deo) en onsmakelijke eetgewoontes betreft: soms kun je maar beter duidelijk zijn. Sommige autisten vinden het ook grote onzin om zich aan te passen aan "hoe het hoort"; zij ruiken hun eigen geur niet en die kleding zit nou eenmaal lekker, ook al past het niet/is het stuk/vies.
Leg zonder veel omhaal uit dat het nou eenmaal "moet" in deze samenleving, dat mensen je afwijzen als je in vieze, kapotte of niet-passende kleding rondloopt of als je ruikt, dat je afkeer oproept en dat je nou eenmaal soms "offers moet brengen" om niet uit de toon te vallen. Misschien is dat niet aardig, maar afgewezen worden omdat je stinkt of er niet uit ziet is ook niet aardig. En autisten hebben behoefte aan duidelijkheid.

Doe kapotte en te kleine kleding meteen weg zodat het niet meer gedragen kan worden.

juf Ank
bij mijn zoon

met autistische trekjes heb ik van jongsaf aan een structuur er in 'geramd' van dagelijks douchen voor het naar bed gaan. Die wil nu nooit meer niet douchen.... Kan dan niet slapen.

Autimam
Ik herken het helaas

Als kleuter had mijn zoon erg veel moeite met aankleden. Hij vond het lastig te bedenken wat eerst moest en wat daarna. Ik heb toen pictogrammenkaarten gemaakt, en die hielpen.
Hij is inmiddels 16 en ik denk er sterk aan om weer met pictogrammen of lijsten te gaan werken. Want het blijft gezeur en we hebben daar allebei geen zin meer in. Dus op vaste dagen douchen en op dezelfde vaste dagen schone kleren aan. Regelmaat en routine. Goed gedaan dus, juf Ank.

Pirata
Nee hier niet

Hier staat lichte ASS-er van 16 dagelijks een half uur in de douche en het schone wasgoed is niet aan te slepen. Gelukkig weet hij hoe de wasmachine werkt.
Jammer genoeg gebruikt hij Axe 😵
En nee dit is er niet ingestructureerd door de ouders, hij doet het spontaan. Ook houdt hij zelf niet van onsmakelijke eters, dus doet het zelf ook vrij netjes. Alleen snapt nog steeds iemand hier in huis iets van tafeletiquette (qua juist gebruik van bestek etc.). Ze lachen om mij als ik vertel hoe het "hoort". Maar ik mag dus niet klagen. 🙂
@Eva3, hoe vindt hij het zelf als anderen niet fris zijn of onsmakelijke manieren hebben?

AnneJ
Hier

Zoon heeft ook wel slordige periodes gehad op de middelbare school, maar sinds hij af en toe verkering had is dat sterk verbeterd.:-)
Inmiddels doet hij een wat keuriger studie en is zijn hele alternatieve outfit veranderd in nette kleding en doucht hij regelmatig en gaat naar de kapper en scheert zich of trekt haartjes uit.
Hier heeft de tandarts ze beiden aan de electrische tandenborstel gekregen. Na hun 18e begonnen ze gaatjes te krijgen en dat was wel een stevige motivatie om beter te gaan poetsen en peuteren.
Bij zoon doe ik wasverzachter in zijn was voor de geur, vooral van sokken. Maar dat verschoont hij inmiddels ook dagelijks,
Tot hij het zelf ging doen bleef ik het wel regelmatig aanbieden met herinneren en een handreiking waar nodig.
Hij heeft een wasmand in zijn kamer zodat het wasgoed niet overal gaat zwerven.
Hier hadden we het douchedrama al op de basisschool weten te tackelen.
Ik doe nog wel de was maar inmiddels vouwt hij het zelf weg, als ik het aan hem vraag, dat moet nog even wennen.

Anonymized User
Dank!

Dank voor jullie reacties en tips! Goed om te horen dat het soms 'vanzelf' beter wordt, als een kind er kennelijk zelf aan toe is of de zin ervan in gaat zien.
@Pirata, die vraag stel ik hem soms ook maar mijn zoon lijkt zich aan dergelijk gedrag van anderen totaal niet te storen of het zelfs maar op te merken.
Douchen gaat gelukkig wel goed sinds een jaar of twee. In plaats van elke dag de discussie te voeren of douchen nu echt nodig was, heb ik hem verteld dat het van nu af aan iedere dag MOET. Hier heeft hij een paar dagen tegen geprotesteerd maar inmiddels is het routine en vindt hij het zelf ook vervelend als hij een keer niet kan douchen. Misschien dat de dingen die hij nog lastig vindt ook in een routine kunnen worden gegoten, in plaats van te blijven proberen dat hij zelf dingen gaat inzien of aanvoelen?

Angela67
dat is ass

sommige dingen groeien wel, qua besef, maar het is veel handiger om dit soort zaken routine te laten worden 'in opdracht'. Heeft ie direct plezier en profijt van (en jij en de rest van de wereld ook :-)). De dingen die je niet kunt 'opleggen' maar die hij ook niet vanzelf zal zien zijn dus de dingen om over in gesprek te gaan. Juist het besef dat hij dingen niet zelf zal bedenken (die niet-ass'ers wel vanzelf leren) kun je hem proberen bij te brengen. Zal hij ook hele leven profijt van hebben.
gr Angela

Eva3
Klopt

Dank voor je reactie Angela, inderdaad is dit juist de ass en kan ik beter mijn energie stoppen in het helpen hem routines aan te leren.