Home » Forum » 7 jongvolwassenen » 19jarige met psychotische klachten

19jarige met psychotische klachten

8 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Even Als IADH moeder
19jarige met psychotische klachten

Normaal schrijf ik onder een andere naam. Maar omdat ik dan misschien te herkenbaar ben, en ik het kind in kwestie nog wel iets van privacy gun, heb ik iets anders verzonnen. En dat ik over "het" en "kind" praat, doe ik om het nog iets onherkenbaarder te maken. Al ben ik benieuwd hoe lang ik dat volhoud;-).

Goed. Dat kind dus. IADH kind. Met 14 een ADD stempel, Met 15 met depressie bij psychologen en psychiater belandt. Op zich heel goed traject geweest, waar het een combinatie van praten/creatieve therapie/sporttherapie kreeg; school heel goed meewerkte en wij als ouders ook super werden gecoached om het kind beter in zijn vel te laten zitten.

Dat is toen ook gelukt. Heeft de middelbare school in een keer afgemaakt, en startte vol goede moed aan het hbo. De eerste opleiding is het na anderhalf jaar gestopt, omdat de stage tegenviel. Kan gebeuren - al was het jammer omdat de andere cijfers echt prima in orde waren. Onlangs weer begonnen met nieuwe opleiding in een nieuwe stad. Wilde dolgraag op kamers, en dankzij de "eerste jaars krijgen voorrang"regeling, is dat ook nog gelukt.

Maar goed. Mijn moedersoverbezorgdheidmotor maakte al overuren de afgelopen periode. Vond inmiddels 19-jarig kind afwezig, vond dat kind te vaak blowde, vond dat kind wel heel erg moeilijk deed over mensen die bij het naar binnen keken (op xhoog). Loslaten werd me van alle kanten verzekerd. Loslaten, dan zou het misschien wel tegen een muurtje aanlopen, maar dan kwam het vanzelf goed.

Loslaten dus. Met buikpijn, maar als het beter voor kind was - dan was het dat waard. Dus... tot afgelopen vrijdag. Ik werd gebeld door een van de vrienden van het betreffende kind. Die had met kind gesproken en was erg geschrokken van de opmerkingen. Vond kind psychotisch, met opmerkingen over complotten, iedereen volgt mij en de gebouwen sturen signalen. Omdat Kind niet altijd fijn vindt om met moeders te praten, heb ik die VriendVanKind gevraagd om zijn zorg ook bij kind kenbaar te maken.

Dat heeft hij gedaan. Bleek dat andere vriend ook al zijn zorg had uitgesproken. En hoewel kind niet helemaal snapt waarom iedereen zich druk maakt, heeft hij toch het advies van vriend gevolgd en contact gezocht met een vrijgevestigde psycholoog waar vriend zelf ook gelopen heeft.

Gevolg is nu dat kind thuis is, en niet op zijn kamer of op school. Ik inmiddels weet dat kind drie weken geleden volledig is gestopt met blowen, omdat kind het idee had dat het er paranoïde van werd. Vanmiddag kan hij al terecht bij de hulp die zijn vrienden hem aanraden, en we hebben afgesproken dat we kind daar heen brengen en thuis brengen.

Lang verhaal - en knap dat je het tot hier gelezen hebt. Ik weet me met mezelf echt even geen raad. In mijn hoofd strijden gedachtes als "zie je wel - ik was niet overbezorgd, ik zag het juist"gedachtes met "potverd. daar gaan we weer", en "ik weet dat kind het zelf moet doen, maar ik maak me hier toch echt even heel erg druk over".

Wat ik dan nu zoek? Misschien wel ervaringsverhalen, dat afkicken van blowen inderdaad dit soort klachten kan veroorzaken en wel weer wegtrekt. Of tips, hoe je omgaat met een superslim kind dat toch echt gedachtes heeft die niet kloppen. Of hoe ik toch kan loslaten. Of misschien wilde ik wel gewoon even mijn gedachtes op een rij zetten, en was het forum waar ik al 20 jaar kom wel een goede plek. Dan is dát me in elk geval wel gelukt.

AnneJ
Pychose gevoeligheid

https://www.ypsilon.org/vroeg-ingrijpen

"Risico
Er is niet te voorspellen wie een psychose krijgt en wie niet. Er is wel in te schatten of iemand tot een groep met een verhoogd risico behoort. Goede begeleiding van mensen met high risk (HR) of ultra high risk (UHR) is belangrijk om er snel bij te zijn als zich een psychose ontwikkelt en die zo mogelijk te bekorten of te voorkomen. "

Heel positief in dit verhaal is dat het betreffende kind op voorspraak van een vriend zich direct gemeld heeft. Dat is een belangrijke verworvenheid. Uiteindelijk zelf onderkennen dat het niet goed gaat, ken de verschijnselen bij jezelf, en dan hulp zoeken is belangrijk.

Overigens zou ik zelf liever zaken doen met een psychiater omdat mogelijk ook medicatie nodig is, maar misschien is dit wel een praktijk waar ook artsen aan verbonden zijn?

Even Als IADH moeder
Wow.. die lijst

Dank je AnneJ.

De lijst die op die webpagina staat, daar schrik ik van. Want als ik hem invul met de antwoorden van de afgelopen dagen in mijn achterhoofd, dan scoort kind zeker meer dan 7.

En wat je omschrijft, is precies ook mijn buikpijn. Ik ben heel blij dat kind hulp heeft gezocht, en dat moet je altijd doen bij iemand waar je je thuis voelt. Maar dit is meer een vrijgevestigd iemand, dan een praktijk met psychiaters en psychologen, en naar de huisarts wil kind niet. Al typend, eigenlijk hoop ik dat kind door betreffende hulpverlener naar huisarts wordt gestuurd voor meer hulp en, inderdaad indien nodig, medicatie. Al maak ik me ook zorgen omdat kind behoorlijk intelligent is, en nog wel eens een rad voor iemand ogen kan draaien.

Overigens heb ik zélf al wel met de huisarts gebeld. Zij konden niets (terecht, want kind is boven de 18), maar hebben wel een aantekening van mijn zorgen. Al was het maar, dat als kind belt, ze weten dat de omgeving zich bewust is van hoe het met kind gaat.

AnneJ
Medicatie

Als er medicatie nodig is kan de huisarts dat voorschrijven, tenzij hij/zij zichzelf daartoe niet voldoende deskundig vind en dan doorverwijzen naar een psychiater.

De betreffende psycholoog kan het kind er zonodig op wijzen dat medicatie nodig is, mogelijk zelfs tijdelijk. Dat is niet zo moeilijk.

Maar meer hulp, wat verwacht je aan meer hulp? Wat voor hulp dan?

Goed dat je huisarts op de hoogte is.

AnneJ
Tips

Wat je in elk geval kunt doen is je kind bevestigen dat hij niet de enige is met een psychosegevoeligheid en dat aan hem de taak is om de schade te beperken. Tijdig waarschuwen, betrouwbare hulp zoeken.
Zonodig ook hulp zoeken met het regelen van zijn financien. Dat kan ook nog wel eens fout gaan in zo'n episode. Misschien vind hij/zij het wel goed dat je, via een bankmachtiging, meekijkt of het wel goed gaat?
Of dat je hem meegeeft dat het geen probleem is, wat er ook voor achterstand of schulden zijn, als hij daar hulp bij nodig heeft kun je met hem meekijken en helpen om zaken op te drogen. Dat is noodzakelijk. Het is juist niet zo handig om dat dan maar even te vergeten omdat je met andere dingen bezig bent.
Kortom, hem/haar zelf zo goed mogelijk instrueren om zichzelf te helpen.

tsjor
Familie

Mensen die in een psychose belanden hebben geen ziekte-inzicht. Dat is juist het probleem. Daarom zijn anderen, zoals de vrienden, maar uiteindelijk ook altijd familie, van groot belang: zij kunnen signaleren en aangeven dat er echt iets moet gebeuren.
Het is goed dat je kind de hulp van vrienden aanvaardt. Ik heb geen goede ervaringen met psychologen op dit gebied. Inderdaad; huisarts, psychiater, spv-er en zelf inzicht krijgen, dat zijn belangrijke dingen.
Je niet-pluis-gevoel was terecht. Je zucht (alweer....) ook, maar helaas niet nuttig. Ik denk dat het nu belangrijk is dat je vooral goed kontakt houdt met vrienden, waar mogelijk zelf opvangt, maar ook zorgt dat er goede hulp komt. Goede hulp is dan vooral ook eerst goede diagnostiek en de juiste kanalen.
Spaar jezelf wat energie betreft: wat anderen kunnen doen, laat dat aan anderen over. Het is helaas geen griepje, dus de zorg en het gevoel alert te moeten zijn kan wel eens heel lang gaan duren.

Tsjor

Even als IADH moeder
Tnx

Super, die reacties. En gelukkig lees ik wat aansluit bij mijn eigen gevoel hierover. Dat het niet een griepje is snap ik helaas maar al te goed. Dat was denk ik ook de oorzaak van de zucht.

Meer hulp ging over het VIP team dat genoemd werd op de site die Anne me aanwees, waar idd een psychiater, spv-er en eventueel maatschappelijk werk in zit. Ik hoop echt dat de ‘gesprekspartner van vandaag’ hem ook naar de huisarts verwijst en anders vraag ik inderdaad of zijn vrienden hem daar ook nog eens op wijzen.

Je waarschuwing over praktische zaken sluit gelukkig ook aan bij mijn eigen idee. Goed om te benoemen dat het vaker voorkomt en dat het goed is dat hij nu aanneemt dat hij hulp nodig heeft.
Hoe raar het ook klinkt misschien, ergens heb ik de hoop dat dit het gevolg is van veel blowen. Want als dat zo zou zijn, heeft hij de echte eerste hobbel (daarmee stoppen) al overwonnen. En ja, dat weet ik bijna zeker, aangezien zijn vrienden me dat verteld hebben.

Nogmaals bedankt voor je reacties

AnneJ
VIP team

Helaas heb ik ook niet zulke goede ervaringen met het VIP team. Het zit op kantoor en adviseert. Soms heb je meer aan een goede wijkverpleegkundige die een vinger aan de pols houdt en regelmatig langskomt om te kijken of iemand zich nog wel verzorgt en dan zelf de handen uit de mouwen steekt, die even de deurwaardersbrieven van de mat haalt en daar degene mee belast die steunt met de papieren e.d.

De 'doorloop' van zo'n VIP team is ook ontmoedigend en de organisatie is vaak meer met zichzelf dan met de clienten bezig.

Maar hopelijk zie ik dat te zwart. Houd in elk geval je doel in de gaten.