Home » Forum » 7 jongvolwassenen » Wanhoop

Wanhoop

11 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
leonidas
Wanhoop

Weet niet waar ik moet beginnen en of ik dit bericht in de juiste rubriek plaats. Maar dit is mijn situatie:
Wij zijn n gezin met 3 jongvolwassen kinderen. De oudste is dochter van 20. Zij heeft zeer ernstige problemen. Ons hele gezin lijd er ook enorm onder, ondanks dat t voor haar t ergste is. Dit begon al rond haar 13/14e. Het begon met zich terugtrekken, depressief zijn, pijn hebben, niet meer naar school willen/kunnen. Als kind was het nog niet echt merkbaar maar nu denk ik dat ze n zware psychische stoornis heeft. Het is momenteel zo erg geworden dat ze dagelijks huilt/schreeuwt. Zegt dat ze pijn heeft en gaat dan allerlei onmogelijke verkrampte houdingen aan nemen en ze beweert dat t haar helpt. Ze gaat bijv op de grond liggen in de woonkamer en ligt dan gewoon te kwijlen. Dat kwijl komt gewoon in haar haar. Ze verzorgt zich niet/hooguit n washandje over haar oksels en n straaltje water over haar haar. Ze poetst haar tanden niet en ze ruikt vaak onfris. Ze kan van t ene moment in t andere op de bank (terwijl we bijv gezellig n film aan t kijken zijn) in n hele rare houding gaan liggen(ondersteboven) en hard huilen. Voor ons ook ondragelijk en temeer omdat ze elke vorm van hulp weigert. We hebben al vanalles geprobeerd. Toen ze er nog n beetje voor open stond. Gezinstherapie, psycholoog, dokter etc. Lichamelijk is er volgens de huisarts niks. T moet dus psychisch zijn. Het is afschuwelijk om je kind te zien lijden. Ze hoort in de bloei van haar leven te zijn. Met heel veel moeite heb ik haar n paar maanden toch meegekregen naar huisarts voor n doorverwijzen naar ggz. Nu was ze eindelijk aan de beurt maar laat ze t toch afweten!!!
Ik zit met mijn handen in het haar...Hoe moet dit verder...hoe dan...ben zo bang voor de toekomst.
Nu zit ik te denken aan toch maar weer gezinshulp/therapie. Dan komt er gewoon iemand in huis en kun je er niet omheen. Mijn man heeft ook issues en dat heeft zeker ook bijgedragen aan de situatie (N aantal agressieve handelingen binnen het gezin, waarvoor hij hulp heeft gezocht maar hij zal altijd n moeilijke kant hebben). Dat is ook uitgesproken naar haar toe...
Wat ik met dit bericht hoop is dat iemand misschien zoiets dergelijks heeft meegemaakt of bij iemand in de omgeving heeft gezien en dat iemand me advies kan geven. Ik ben hier zo ontzettend verdrietig om maar hou me sterk. Niemand heeft er baat bij als ik ook instort. ....

tsjor
Wellicht

Ik vind het nogal ernstig klinken, maar ik ben geen deskundige. Wellicht helpt het als je filmpjes maakt van haar 'uitvallen' en die een keer met de huisarts bekijkt. Huilen, schreeuwen, pijn hebben, in een verkrampte houding op de grond liggen ... of dat allemaal veroorzaakt kan worden door een moeilijke vader..... of door psychische problemen..... ik weet het niet. Ik ben geen deskundige.
Kan ze wel zeggen waar ze dan pijn heeft? Is ze ooit getest op epilepsie of fybromyalgie of nog wat van die nare dingen (ik noem maar wat, geen verstand van). Misschien kan de huisarts toch eens doorverwijzen.

tsjor

aleid
volwassen

Ik snap je wanhoop.
Het gedrag van je dochter klinkt heftig.
Omdat ze nu volwassen is, moet ze zelf hulp willen. Weet je waarom ze dat niet wil? Zij zal hier zeker onder lijden en willen dat er zo mogelijk een einde aan haar pijnen komt?
Is zij al eens door een medisch specialist gezien (internist, neuroloog, pijnspecialist)?
Het is inderdaad sowieso goed grondig na te gaan of er echt niets lichamelijks aan de hand is.
Mocht dat zeker niet het geval zijn dan kan dat heel moeilijk te verteren zijn. Mensen denken dan vaak dat ze 'gek' zijn. Niets is minder waar. Stress kan zich op zoveel manieren vertalen!
Zijn er dingen waar je dochter echt van geniet? Wat doet zij in het dagelijks leven? Heeft zij een idee hoe ze zou willen dat haar toekomst eruit zou moeten zien?
Allemaal vragen die erop gericht zijn de pijnen, waar ze ook vandaan komen, een minder belangrijke plaats in te laten nemen. Zodat iedereen en vooral zij zelf, er hopelijk minder last van krijgt.
Sterkte!

Mijntje
leonidas

Is epilepsie uitgesloten? Op youtube/internet kan je filmpjes zien hoe zo'n aanval eruit ziet. Het verhaal doet me er wel een beetje aan denken.
Het lijkt me goed om er idd filmpjes van te maken en ik hoop dat het oordeel van de huisarts ook gebaseerd is op beeldmateriaal, of bij irl zien van zo'n pijnaanval.
Wat verschrikkelijk moeilijk voor jullie. Het is idd zaak voor jou om dit vol te houden en ga voor jezelf naar de huisarts. Sterkte!

Mijntje
link
leonidas
Dat is het niet

Heb de filmpjes bekeken maar het uit zich toch anders bij mijn dochter. Wel bedankt voor de moeite ik waardeer echt alle tips etc.
Pfff ik heb weer n paar zware dagen achter de rug. Het lijkt wel steeds erger te worden. Wat ze bijv ook doet is speeksel niet inslikken maar uitspugen in n bakje. Want haar slokdarm doet pijn. Het is al es door de huisarts bekeken en die zegt niks aan de hand. Ook loopt ze thuis vaak mank alsof ze pijn heeft aan haar been. Het is allemaal niet waar. Want zo doet ze alleen thuis. Ik wil haar t liefst gedwongen laten opnemen want misschien komt t goed in n andere omgeving. Dit hier thuis door laten gaan gaat n keer echt flink mis! Ze scheld ons uit met de meest verschrikkelijke woorden. Ze is vijandig als ze word aangesproken op haar gedrag. Ze ruimt niks op en laat overal smerigheid achter. Hetis werkelijk niet te doen en verschrikkelijk om aan te zien. GGZ zegt dat ik de politie moet bellen als t mis gaat. Die schakelen dan de crisisdienst in. Maar wat dan?? Zij wil geen hulp. Iedereen is slecht en iedereen zit fout behalve zij. Zij is perfect maar leeft helaas in n inperfecte wereld. Zo ziet ze het. Wat ze dan weer niet ziet is dat niemand er n boodschap aan heeft en iedereen verlaat haar vroeg of laat. Sorry ik weet niet of er mensen zijn die me kunnen helpen maar op dit moment zit ik te huilen. Uit machteloosheid. Ik ben n optimist van mezelf maar t leven is voor mij op deze manier geen lolletje. Mijn man is zelf vaak pessimistisch maar hierover zegt hij juist ach ze moet gewoon dit of ze moet gewoon dat...alsof hij de ernst niet wil zien. Bij zowel mijn man als dochter heeft de GGZ adhv n aantal gesprekken t vermoeden van autisme uitgesproken maar ja wat moet ik ermee. Ze willen geen officiële test laten doen pfff ik heb er echt genoeg van

tsjor
Zelf

Heb je zelf al eens opnames gemaakt?
Gedwongen opname kan via de GGZ, maar daar zijn strenge criteria voor. Ze moet dan een gevaar zijn voor zichzelf of voor anderen.
Het kan ook via de wet op gesloten jeugdzorg, maar dan moet je wel langs een rechter. En dan zal er waarschijnlijk eerst een rapport moeten liggen over de problematiek. Dat rapport moet dan komen van Veilig Thuis. Er is dan het risico dat je de regie kwijt raakt, maar die ben je nu ook al kwijt. Oh nee, ze is al 20.
Dan is er bijna geen andere uitweg dat inderdaad de politie bellen (maar ja,w at moet er dan aan de hand zijn) of filmpjes maken en bij de huisarts doorverwijzing vragen naar een specialist in het ziekenhuis (internist?). De pijn in haar slokdarm kan dan aanleiding zijn daarvoor.
Ik denk dat het vooral belangrijk is dat mensen zien wat er binnen in huis met haar gebeurt, zeker als ze dat gedrag verder niet laat zien.

Tsjor

AnneJ
Specialist

https://www.leokannerhuis.nl/locaties/ciba

Als je een vermoeden hebt van autisme dan is het niet verstandig om een reguliere opname te regelen bij de GGZ. Dat kan veel onbegrip opleveren en extra stress.
Liever laat je je verwijzen naar de instelling die gespecialiseerd is in de zorg voor mensen met autisme.

leonidas
Goed idee

@tsjor heb al n paar filmpjes en zal dat idd es aan de huisarts laten zien.
@anneJ dankjewel ik ga dat eens uitzoeken

AnneJ
Meer autisme

https://www.tonyattwood.com.au/about-aspergers/girls-and-women-who-have-...

Het kan voor je eigen wijze van omgaan handig zijn om je te verdiepen in autisme.

https://www.geefmede5.nl/home

https://www.autisme.nl/activiteiten/regio/noord-holland/
De NVA heeft in veel regio's een inloopuur voor mensen met autisme en hun verwanten, daar kun je informatie opdoen.

En een eigen ervaring. Mijn zoon had in groep acht op de basisschool zoveel stress dat hij kopjes maaginhoud spuugde, daar doet de maagpijn en het kwijlen van je dochter mij een beetje aan denken. Pure stress dus.
Dat kun je verminderen door de omgang en de thuissituatie meer voorspelbaar en kalm/geluidsarm te maken.

Wat hier ook hielp was de diagnose syndroom van Asperger die mijn zoon kreeg. Vanaf dat moment ging hij ook zelf informatie opzoeken. Autisme is een beetje te breed, dus als het om een jongvolwassene gaat met een normale of bovengemiddelde intelligentie, dan zou ik sites met 'Asperger' opzoeken.
Je hebt ook bijvoorbeeld Wrongplanet , een Amerikaanse website voor mensen met autisme of PAS, voor Nederlandse mensen met autisme.

https://www.pasnederland.nl/

Als iemand er zelf greep op kan krijgen schiet het natuurlijk beter op.

Maar je moet er een beetje in groeien. Dan ga je het steeds meer herkennen.
Belangrijke patronen zijn de zintuigelijke overprikkeling en de andere manier van informatieverwerking.

aleid
op kamers

Misschien heel cru: zet haar voor de keuze, of hulp accepteren of op kamers. Als signaal dat ze niet het hele gezin kan tiranniserene met haar al dan niet terechte pijnen. En misschien is het goed het ondertussen zoveel mogelijk proberen te negeren. Zodat ze er geen ziektewinst aan behaalt.
Zorg voor jezelf! Ga erop uit, een kopje thee op een terrasje, een mooi boek uit de bieb, een stukje wandelen of fietsen of waar je ook maar van houdt (of vroeger van hield als het op het moment moeilijk voor te stellen is dat je ook maar iets nog leuk vindt...)
Wederom sterkte!