Meld je hier aan voor de gratis webinars tijdens De Week van de Opvoeding
Echtscheiding en erna Echtscheiding en erna

Echtscheiding en erna

Ex maakt geen haast om te vertrekken

Mijn toekomstige ex en ik zitten in een scheiding. We hebben een sociale huurwoning, en hij heeft al gezegd dat hij op zoek gaat naar wat anders. Maar hij neemt alleen genoegen met een rijtjeshuis, en ook nog eens alleen in onze wijk. Dat kan jaren duren, en voor een tussenoplossing staat hij niet open.

We zouden voor co-ouderschap gaan, maar nu heeft hij laten weten dat niet te willen. Om de week het weekend, vind hij wel genoeg.

Ik was me al aan het voorbereiden om zelf maar te vertrekken voor de lieve vrede, maar nu hij dit heeft gezegd, ben ik eerlijk gezegd behoorlijk boos. Hij laat zijn kinderen in de steek en dan moeten ze ook nog eens verkassen. Zolang ik niks heb, moeten we bij mijn moeder wonen. Die woont aan de andere kant van de stad, wat dus betekent dat ik elke dag de hele stad door moet om de kinderen naar het kdv te brengen. Nog even los van het feit dat we daar geen eigen plek hebben, ons niet kunnen inschrijven en het wellicht jaren kan duren voor we een woning hebben in de buurt van school en crèche.

Ik ben het hier niet mee eens. Ik snap dat het lastig is om iets te vinden, hij hoeft van mij ook echt niet morgen weg en ik wil heus een tijd bij mijn moeder gaan zitten ter overbrugging. Maar hij kan toch niet hier jaren blijven zitten tot hij eens een huis heeft? Dit is toch gewoon pesten? 

Donderdag hebben we weer een afspraak bij de mediator, maar die kan hierin ook niks betekenen. Mijn ex laat zich door niets of niemand overtuigen.

Dat betekent dat ik moet gaan afdwingen dat hij na een bepaalde termijn vertrekt. Desnoods via de rechter. Feit is gewoon dat hij in zijn eentje makkelijker wat vindt dan ik met twee kinderen. Feit is ook dat de spanningen tussen ons oplopen, en dat het een kwestie van tijd is voor het escaleert. Ik wil daar mijn kinderen tegen beschermen. 

Ik vind het prima om even bij mijn moeder te gaan zitten, mijn ex is niet van hier en heeft geen familie of vrienden. Hij heeft ook geen geld om te kopen of om particulier te huren, dus ik snap dat er niet morgen iets is. Maar hoeveel tijd is redelijk om hem te geven? Waarschijnlijk komt er in januari iets vrij waar hij wel in terecht zou kunnen tot hij iets van de woningbouw heeft. Als dat zo is, vind ik eigenlijk dat hij die kans moet grijpen. Dat is echt een super net appartement waar hij ook de kinderen kan laten logeren, en het is nog betaalbaar voor hem. Het is heel klein, nog geen 50m2, heeft maar een slaapkamer waar net ren bed en een kast in past en het is gedeeltelijk onderhuur (hoofdbewoner blijft ook nog ingeschreven staan), dus voor mij en de kinderen is het geen optie. Maar hij kan het betalen, zit nog bij ons in de buurt en hoeft voorlopig geen nieuwe spullen te kopen, want alles staat er in. 


MevrouwKrul

MevrouwKrul

21-05-2022 om 13:09 Topicstarter

tsjor schreef op 21-05-2022 om 07:50:

Kun je daar geen regelmaat in bouwen, in die paar dagen rust bij je moeder? dus dat je niet hoeft te wachten tot het je teveel wordt? Bijvoorbeeld om de week een weekend?
Hij pakt het wel op, dus daar kun je van uit gaan.

Tsjor

Ja dat ga ik zeker doen. Maar als ik even zonder de kinderen weg wil, moet ik wel thuis zijn. Alleen als ik volkomen onverwacht vertrek, en hij niet anders kan, neemt hij het over. Als ik ook maar iets aankondig, zorgt hij dat hij weg is. 

Ik ben nu dus weer thuis en ga morgenochtend vroeg de deur uit. Dan maak ik hem wakker als ik vertrek.

MevrouwKrul

MevrouwKrul

21-05-2022 om 13:11 Topicstarter

Maar wat er gebeurt, vind ik echt bizar. Eerst co-ouderschap eisen, en vervolgens je kinderen zo in de steek laten. In het vonnis staat nota bene uitdrukkelijk dat we een plan maar co-ouderschap moeten maken. 

Het lijkt er erg op dat hij steeds juist datgene doet waar jij de zenuwen van krijgt. Als je co-ouderschap wilt, moet je misschien maar doen of je ertegen bent, dan wil hij het vast alsnog. Wel erg vermoeiend, dit

Het is te moeilijk. Hij worstelt met zijn rechten en zijn kunnen en zijn emoties. Heel herkenbaar. Ik zou bijna zeggen hetzelfde doen. Als hij moet werken dat jij zorgt dat je weg bent en hij maar zorgt dat de kinderen ergens terecht kunnen zoiets. 
Een verhaal dat ik van iemand anders hoorde dat de vader een kind niet in zijn weekend wilde maar dat was te moeilijk. Dan is het alles of niets. Zoiets, zodat hij wel verantwoording moet nemen. En ikzelf heb ook met zulke vaders te maken dat ze niet door de week komen omdat hij moet werken. Zolang je de ballen blijft vangen die hij laat gaan rekent hij erop. En jij doet het omdat kind anders de lul is. Soms moet je keihard zijn en het aandurven.
Heeft hij al zicht op een woning bijvoorbeeld? Als dat hem frustreert dan wordt het tijd dat hij leert dat tegenslag iets is wat je moet accepteren en het over een andere boeg moet gooien om wel succes te boeken. 

MRI

MRI

21-05-2022 om 17:19

Eppos schreef op 21-05-2022 om 16:18:


Een verhaal dat ik van iemand anders hoorde dat de vader een kind niet in zijn weekend wilde maar dat was te moeilijk. Dan is het alles of niets. Zoiets, zodat hij wel verantwoording moet nemen. En ikzelf heb ook met zulke vaders te maken dat ze niet door de week komen omdat hij moet werken. Zolang je de ballen blijft vangen die hij laat gaan rekent hij erop. En jij doet het omdat kind anders de lul is. Soms moet je keihard zijn en het aandurven.

Tja ik begrijp wat je bedoelt hoor maar mijn ex kwam gewoon niet opdagen als hij niet wilde en als ik dan de kinderen naar hem bracht, was hij gewoon niet thuis. Een kind van vier laat je niet alleen op de stoep bij zijn vader. 
Als iemand lullig wil doen, kan dat altijd, hoe je het ook dichtgetimmerd hebt in een convenant of ouderschapsovereenkomst. Misschien het dan beter je er op in te stellen dat jij het moet doen en wat hij doet is meegenomen.

dat snap ik MK tuurlijk kan dat niet met jonge kinderen. En je wil ook niet. Dan doe ik dat wel, zo denk je. Dus heb je ook geen moment rust om het los te laten. Of dat moment te plannen en dan toch weer zelf te moeten. 
wat mij nog een beetje helpt door te denken. Mensen die bij elkaar blijven hebben altijd de kinderen samen en dan zijn ze ook niet bij de ander. Alleen als ze uit logeren gaan. Dat vertrouwen is er dus niet en sta jij altijd aan.

Ik zie nu dat mri het schreef, dus ipv MK maar ik snap het, ik deal precies met dat niet op kunnen vertrouwen. 

MevrouwKrul schreef op 21-05-2022 om 13:11:

Maar wat er gebeurt, vind ik echt bizar. Eerst co-ouderschap eisen, en vervolgens je kinderen zo in de steek laten. In het vonnis staat nota bene uitdrukkelijk dat we een plan maar co-ouderschap moeten maken.

Het lijkt er op dat hij er vooral op gericht is om jou te straffen voor het feit dat je bij hem weg wil. Helaas over de rug van de kinderen, maar hij laat zo wel zijn ware gezicht zien. De truc is denk ik om hem je niet te laten raken, dus zo min mogelijk reageren op zijn vervelende acties, want dat is precies wat hij wil. Probeer uit die dynamiek te stappen. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, maar misschien helpt het je om vol te houden tot hij echt vertrekt.

Wat jij schrijft, Rosa Montana, denk ik ook. Hij is boos en beledigd en gaat daarom pesten: absoluut twee weken met oudste naar Marokko willen nadat MK heeft gevraagd dat niet te doen omdat dochter niet wil. Een soepele gang van het ochtendritueel verstoren. Te weinig geld bijdragen zodat MK in de zenuwen zit of ze de rekeningen wel betalen kan. Als het duidelijk is dat MK ergens over inzit zal hij precies op die knop drukken. Misschien is hij zich er niet eens echt van bewust, maar dit lijkt wel te zijn wat er aan de hand is. 
De  oplossing lijkt dus inderdaad dat MK net doet of het haar allemaal volkomen onverschillig laat. En ze moet denk ik zorgen dat ze zo weinig mogelijk van zijn medewerking afhankelijk is. Wel steeds zijn medewerking/inbreng vragen trouwens, anders komt er straks weer gemekker dat hij overal buiten gehouden wordt.

MevrouwKrul

MevrouwKrul

21-05-2022 om 22:55 Topicstarter

Temet schreef op 21-05-2022 om 19:22:

Wat jij schrijft, Rosa Montana, denk ik ook. Hij is boos en beledigd en gaat daarom pesten: absoluut twee weken met oudste naar Marokko willen nadat MK heeft gevraagd dat niet te doen omdat dochter niet wil. Een soepele gang van het ochtendritueel verstoren. Te weinig geld bijdragen zodat MK in de zenuwen zit of ze de rekeningen wel betalen kan. Als het duidelijk is dat MK ergens over inzit zal hij precies op die knop drukken. Misschien is hij zich er niet eens echt van bewust, maar dit lijkt wel te zijn wat er aan de hand is.
De oplossing lijkt dus inderdaad dat MK net doet of het haar allemaal volkomen onverschillig laat. En ze moet denk ik zorgen dat ze zo weinig mogelijk van zijn medewerking afhankelijk is. Wel steeds zijn medewerking/inbreng vragen trouwens, anders komt er straks weer gemekker dat hij overal buiten gehouden wordt.

Ja, zo zie ik het ook. En ik denk dat het deels treiteren is, maar ook een heel groot deel onmacht en wanhoop. Eigenlijk heel verdrietig, maar mate van respectloosheid maakt dat ik daar nu geen rekening meer mee kan houden. 

Ik ga er nu inderdaad vanuit dat ik alles alleen moet doen. En ik vraag hem regelmatig om er voor de kinderen te zijn. Hij reageert niet of zegt nee, en dan laat ik het daarbij. Zelfde geldt voor het huishouden. En af en toe ga ik gewoon heel onverwachts weg, dan zorgt hij prima voor de kinderen. Mijn tas voor morgenochtend staat al klaar.

Het kost me veel energie om erboven te blijven staan, dus van tijd tot tijd een paar nachtjes bij mijn moeder is het beste. En maar duimen dat hij snel iets vindt.

MevrouwKrul

MevrouwKrul

18-07-2022 om 21:57 Topicstarter

As we speak staat mijn ex zijn koffer te pakken, maar hij weigert te zeggen of hij iets heeft gevonden en dus gaat. Ik neem aan van wel, maar wat, waar, wanneer....geen idee. En vooral: wat betekent het voor de kinderen?

MevrouwKrul schreef op 18-07-2022 om 21:57:

As we speak staat mijn ex zijn koffer te pakken, maar hij weigert te zeggen of hij iets heeft gevonden en dus gaat. Ik neem aan van wel, maar wat, waar, wanneer....geen idee. En vooral: wat betekent het voor de kinderen?

Ach, jeetje, wat een onzekerheid voor de kinderen en jou. Sterkte! Ik hoop dat er snel rust (en duidelijkheid) komt!!

Ach wat flauw… laat maar even gaan, hij zal toch weer contact moeten opnemen lijkt me. Misschien heeft hij een plek maar voelt het voor hem als een nederlaag…. En geeft hij jou de schuld. Heeft zijn familie invloed uitgeoefend? 

Ik hoop oprecht voor zowel hem als jou dat hij wat gevonden heeft. Waar zou hij anders heen gaan, als hij geen netwerk, vrienden etc. heeft hier en nog anderhalve maand recht heeft om in het huis te blijven.
Uiteindelijk zal hij wel contact op moeten nemen voor omgang met de kinderen. En ook laten weten waar hij verblijft.

MevrouwKrul

MevrouwKrul

18-07-2022 om 22:46 Topicstarter

RosaMontana schreef op 18-07-2022 om 22:32:

Ach wat flauw… laat maar even gaan, hij zal toch weer contact moeten opnemen lijkt me. Misschien heeft hij een plek maar voelt het voor hem als een nederlaag…. En geeft hij jou de schuld. Heeft zijn familie invloed uitgeoefend?

Ik denk dat dat het is. Wat betreft zijn familie, geen idee. Ik heb wat voice berichten over en weer gestuurd met mijn ex schoonmoeder omdat mijn dochter bij haar was, en ze was lief als altijd. 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.