Meld je hier aan voor de gratis webinars tijdens De Week van de Opvoeding
Echtscheiding en erna Echtscheiding en erna

Echtscheiding en erna

Ex maakt geen haast om te vertrekken

Mijn toekomstige ex en ik zitten in een scheiding. We hebben een sociale huurwoning, en hij heeft al gezegd dat hij op zoek gaat naar wat anders. Maar hij neemt alleen genoegen met een rijtjeshuis, en ook nog eens alleen in onze wijk. Dat kan jaren duren, en voor een tussenoplossing staat hij niet open.

We zouden voor co-ouderschap gaan, maar nu heeft hij laten weten dat niet te willen. Om de week het weekend, vind hij wel genoeg.

Ik was me al aan het voorbereiden om zelf maar te vertrekken voor de lieve vrede, maar nu hij dit heeft gezegd, ben ik eerlijk gezegd behoorlijk boos. Hij laat zijn kinderen in de steek en dan moeten ze ook nog eens verkassen. Zolang ik niks heb, moeten we bij mijn moeder wonen. Die woont aan de andere kant van de stad, wat dus betekent dat ik elke dag de hele stad door moet om de kinderen naar het kdv te brengen. Nog even los van het feit dat we daar geen eigen plek hebben, ons niet kunnen inschrijven en het wellicht jaren kan duren voor we een woning hebben in de buurt van school en crèche.

Ik ben het hier niet mee eens. Ik snap dat het lastig is om iets te vinden, hij hoeft van mij ook echt niet morgen weg en ik wil heus een tijd bij mijn moeder gaan zitten ter overbrugging. Maar hij kan toch niet hier jaren blijven zitten tot hij eens een huis heeft? Dit is toch gewoon pesten? 

Donderdag hebben we weer een afspraak bij de mediator, maar die kan hierin ook niks betekenen. Mijn ex laat zich door niets of niemand overtuigen.

Dat betekent dat ik moet gaan afdwingen dat hij na een bepaalde termijn vertrekt. Desnoods via de rechter. Feit is gewoon dat hij in zijn eentje makkelijker wat vindt dan ik met twee kinderen. Feit is ook dat de spanningen tussen ons oplopen, en dat het een kwestie van tijd is voor het escaleert. Ik wil daar mijn kinderen tegen beschermen. 

Ik vind het prima om even bij mijn moeder te gaan zitten, mijn ex is niet van hier en heeft geen familie of vrienden. Hij heeft ook geen geld om te kopen of om particulier te huren, dus ik snap dat er niet morgen iets is. Maar hoeveel tijd is redelijk om hem te geven? Waarschijnlijk komt er in januari iets vrij waar hij wel in terecht zou kunnen tot hij iets van de woningbouw heeft. Als dat zo is, vind ik eigenlijk dat hij die kans moet grijpen. Dat is echt een super net appartement waar hij ook de kinderen kan laten logeren, en het is nog betaalbaar voor hem. Het is heel klein, nog geen 50m2, heeft maar een slaapkamer waar net ren bed en een kast in past en het is gedeeltelijk onderhuur (hoofdbewoner blijft ook nog ingeschreven staan), dus voor mij en de kinderen is het geen optie. Maar hij kan het betalen, zit nog bij ons in de buurt en hoeft voorlopig geen nieuwe spullen te kopen, want alles staat er in. 


Naar laatste reactie
Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.
MevrouwKrul

MevrouwKrul

19-11-2021 om 14:50 Topicstarter

inmiddels heb ik wat telefoontjes gepleegd en ben ik weer wat wijzer.

De tijdelijke woning is geen optie. Te duur en we kunnen er niet op inschrijven. 

En, zoals iemand al zei, als ik tijdelijk naar mijn moeder ga, ben ik de woning kwijt. 

Ik kan naar de rechter stappen, maar dan moet ik in de tussentijd in huis blijven. De situatie is zeer gespannen en kan ieder moment escaleren. Dus eigenlijk wil ik dat niet ivm de kinderen. Maar dan zou ik dus nu de woning moeten opgeven en misschien wel jaren met de kinderen in een kamertje wonen.

Ik heb gesproken met een advocaat, en die raad aan om bij de mediator (donderdag a.s.) nog een keer aan te geven dat de situatie op deze manier niet houdbaar is, dat ik graag samen zoek naar een oplossing en daar ook tijdelijk het huis voor kan verlaten. Maar dat als hij dat niet wil, ik geen andere keuze heb dan naar de rechter te stappen.

Een volgende stap zou dan kunnen zijn dat we proberen er met twee advocaten uit te komen, voordat het voor de rechter komt.

Ik snap zijn situatie echt wel, en ik ben ook constant bezig geweest met het vinden van een zo goed mogelijke oplossing voor beiden. In de tussentijd reageer ik ook gewoon op woningen, en als ik eerder iets vind, dan vertrek ik. Het gaat me niet om het huis maar om het welzijn van de kinderen en mezelf. En ik sta al bijna een jaar in overlevingskans en heb maar weinig nodig om helemaal om te vallen. 

Mijn uitgangspunt is en blijft: laten we samen zoeken, ik wil ook niet dat hij op straat komt te staan en ik ben zeker bereid tot aanpassingen van mijn kant (tijdelijk bird nesting of zo). Maar er zit een grens aan. En dat ik straks met twee kinderen in een kamertje zit terwijl hij een heel huis heeft en niet voor zijn kinderen wil zorgen, dat gaat echt over die grens. 

PristinePorpoise22

PristinePorpoise22

19-11-2021 om 15:05

Maar als hij niet particulier kan huren en niet kan kopen hoe zie je het dan voor je? Dat ie in een studentenkamer gaat zitten? En jullie kinderen dan?

MevrouwKrul

MevrouwKrul

19-11-2021 om 15:12 Topicstarter

BlueFawn schreef op 19-11-2021 om 15:05:

Maar als hij niet particulier kan huren en niet kan kopen hoe zie je het dan voor je? Dat ie in een studentenkamer gaat zitten? En jullie kinderen dan?

Anti-kraak kan. Maar hij kan al beginnen met op meer reageren dan alleen een rijtjeshuis in de wijk. Er staan ook regelmatig flats in de loting. 

Hij op kamers lijkt me logischer dan ik met de kinderen op kamers. En als het zo ver zou komen, wat ik ook echt niet hoop en wil voor hem, dan ga ik gewoon weg uit het huis op de dagen en nachten dat hij met de kinderen wil zijn. 

Mijn doel is niet om hem morgen uit huis te schoppen. Mijn doel is niet dat hij straks zit weg te teren in een studentenkamer. Mijn doel is dat het niet escaleert en dat degene die het huis het hardst nodig heeft (en dat is de ouder die voor de kinderen zorgt), ook in het huis kan blijven.

En nogmaals, ik wil meedenken, tijdelijk plaats maken en ben in de tussentijd ook echt heel actief zelf aan het zoeken. Ik ben geen bitch die haar ex zonder pardon op straat gooit. Maar samenwerking moet wel van twee kanten komen, anders houdt het op een gegeven moment gewoon op. 

BlauweKrul: je bent hartstikke goed bezig, hoor!

Niemand op dit forum kan voorspellen hoe het gaat als jullie allebei in dezelfde woning blijven. Dat weet jij zelf beter dan wij. 

Je hebt contact met een advocaat en je weet wat de mogelijke consequenties zijn als je de woning verlaat.

En verder ben je toch best flexibel, in de zin dat je naar verschillende oplossingen tegelijk zoekt (eigen woonruimte, rechter) etc.

MevrouwKrul

MevrouwKrul

19-11-2021 om 16:16 Topicstarter

Aiden schreef op 19-11-2021 om 10:43:

[..]

Precies. Birdnesting. Doe eens lekker volwassen en laat de kinderen gewoon altijd in hun eigen bed. Dus als je de kinderen niet hebt slaap je in dat appartementje. Hoeven die kinderen daar ook nooit heen en wil hij wellicht wel co-ouderschap want dan mag hij 50% van de tijd in het grote huis wonen.

Birdnesting had ik al een paar keer voorgesteld, maar dat wil hij niet. 

MevrouwKrul

MevrouwKrul

19-11-2021 om 16:25 Topicstarter

Co-ouderschap wil hij niet vanwege zijn werk. Hij moet vroeg beginnen waardoor hij de kinderen niet naar het kdv kan brengen. Bij de mediator hadden we daarvoor al een constructie bedacht waarin ik een paar keer per week 's avonds ergens anders zou zijn, zodat hij de kinderen kon ophalen van het kdv, met ze kon eten en ze in bed leggen. En om het weekend zouden ze dan bij hem zijn. Niet ideaal, dat snap ik, maar hij wilde ook niet aan zijn baas vragen of hij een half uur later kan beginnen en dat op een ander moment in de week kan inhalen. En dus vindt hij co-ouderschap onmogelijk.

Overigens is onze huidige woning heel dicht bij het kdv (10 minuten lopen) en heeft hij geen auto. Dus het zou ook veel gunstiger voor hem zijn als ik in het huis zit. Als hij wél deze constructie wil, dan. 

Het lijkt alsof je ex heel halsstarrig is. Het moet en het zal precies zoals hij het wil. In deze huizenmarkt heb je niet heel veel te eisen. Alleen een rijtjeshuis is goed genoeg, en dan ook nog in jullie wijk. Kom op zeg. Genoeg mensen die met kinderen in een flat wonen. Beetje meer realiteitszin mag je echt wel van hem verwachten.
Tijdelijk huren of onderhuren lijkt me niet echt handig, aangezien dat ook afloopt. En dan? Weer tijdelijk samen gaan wonen? Ik ben het wel met je eens dat jij als hoofdverzorger van de kinderen het huidige huis harder nodig hebt dan hij als hij ze maar om het weekend heeft. Ik denk dat het goed is om het bij de mediator voor te leggen en anders moet het maar via de rechter beslist worden.
Je hebt het ook over 'escalatie'. Wat bedoel je daarmee?

PristinePorpoise22

PristinePorpoise22

19-11-2021 om 16:50

MevrouwKrul schreef op 19-11-2021 om 16:25:

Co-ouderschap wil hij niet vanwege zijn werk. Hij moet vroeg beginnen waardoor hij de kinderen niet naar het kdv kan brengen. Bij de mediator hadden we daarvoor al een constructie bedacht waarin ik een paar keer per week 's avonds ergens anders zou zijn, zodat hij de kinderen kon ophalen van het kdv, met ze kon eten en ze in bed leggen. En om het weekend zouden ze dan bij hem zijn. Niet ideaal, dat snap ik, maar hij wilde ook niet aan zijn baas vragen of hij een half uur later kan beginnen en dat op een ander moment in de week kan inhalen. En dus vindt hij co-ouderschap onmogelijk.

Overigens is onze huidige woning heel dicht bij het kdv (10 minuten lopen) en heeft hij geen auto. Dus het zou ook veel gunstiger voor hem zijn als ik in het huis zit. Als hij wél deze constructie wil, dan.

Maar heeft hij dan zelf helemaal geen ideeën?  

MevrouwKrul

MevrouwKrul

19-11-2021 om 17:04 Topicstarter

BlueFawn schreef op 19-11-2021 om 16:50:

[..]

Maar heeft hij dan zelf helemaal geen ideeën?

Oh jawel. 'Ik blijf tot ik een rijtjeshuis heb en co-ouderschap kan niet.'

Dat zijn wensen (of eisen).
Heeft hij ook ideeën hoe dat in te vullen, of is zijn idee gewoon: ik zit hier voorlopig goed, dus succes met alles?

Je hebt gelijk hoor, MevrouwKrul, je ex moet zo snel mogelijk het huis uit. De vraag is alleen hoe je dat voor elkaar krijgt, want hij zit duidelijk niet in de meewerkstand. Weer zo’n kerel die geen enkele verantwoordelijkheid neemt en alles aan de moeder overlaat, ten koste van de kinderen, echt tenenkrommend.

 Ik zou gokken op de mediator, en als die niks voor elkaar krijgt een advocaat in de hand nemen. Je bent flexibel genoeg geweest, nu is het tijd om dingen echt te gaan regelen. En birthnesting is leuk voor idealisten, maar in praktijk meestal een grote ellende. Dus ik zou inzetten op ieder een eigen woning, en jij de bestaande woning omdat jij voor de kinderen moet zorgen. Een kamer voor hem is dan in eerste instantie genoeg om mee te beginnen. 

MevrouwKrul

MevrouwKrul

21-11-2021 om 07:54 Topicstarter

Gisteren kwam ik online een woning tegen, letterlijk bij ons om de hoek. Binnen mijn budget en minstens een jaar, met eventueel uitloop tot twee jaar, beschikbaar. Ik heb een briefje bij die mensen in de bus gedaan. Als ik dat huis zou kunnen krijgen, dan hoef ik die hele strijd niet aan te gaan. En dan is er ook nog kans dat vader wél meer tijd met zijn kinderen doorbrengt, omdat ze zo dichtbij wonen. 

Ik heb wel inmiddels besloten dat ik wil dat we een bepaalde periode beiden zoeken naar een woning, maar dat er een moment komt waarop we moeten kiezen voor een tijdelijke oplossing. En dat hij dan degene is die voor die tijdelijke oplossing moet gaan, simpelweg omdat hij meer kansen en mogelijkheden heeft zonder kinderen en omdat de kinderen gewoon niet in een kamertje moeten wonen terwijl de andere ouder in zijn eentje in een groot huis zit.

'Hij moet vroeg beginnen waardoor hij de kinderen niet naar het kdv kan brengen. Bij de mediator hadden we daarvoor al een constructie bedacht waarin ik een paar keer per week 's avonds ergens anders zou zijn, zodat hij de kinderen kon ophalen van het kdv, met ze kon eten en ze in bed leggen. En om het weekend zouden ze dan bij hem zijn. Niet ideaal, dat snap ik, maar hij wilde ook niet aan zijn baas vragen of hij een half
uur later kan beginnen en dat op een ander moment in de week kan inhalen.'

Wat vond hij van de constructie die jullie bij de mediator bedacht hebben? Dat is toch een vorm van co-ouderschap? Co-ouderschap wil toch niet persé zeggen dat je de kinderen 'smorgens naar school moet brengen? I n elke situatie moet je zoeken naar de beste oplossing en dit lijkt mij in jullie situatie een goede oplossing.

Maar het zou fijn zijn als je in de buurt snel een huis zou vinden.

Tsjor

MevrouwKrul

MevrouwKrul

21-11-2021 om 13:08 Topicstarter

tsjor schreef op 21-11-2021 om 11:20:

'Hij moet vroeg beginnen waardoor hij de kinderen niet naar het kdv kan brengen. Bij de mediator hadden we daarvoor al een constructie bedacht waarin ik een paar keer per week 's avonds ergens anders zou zijn, zodat hij de kinderen kon ophalen van het kdv, met ze kon eten en ze in bed leggen. En om het weekend zouden ze dan bij hem zijn. Niet ideaal, dat snap ik, maar hij wilde ook niet aan zijn baas vragen of hij een half
uur later kan beginnen en dat op een ander moment in de week kan inhalen.'

Wat vond hij van de constructie die jullie bij de mediator bedacht hebben? Dat is toch een vorm van co-ouderschap? Co-ouderschap wil toch niet persé zeggen dat je de kinderen 'smorgens naar school moet brengen? I n elke situatie moet je zoeken naar de beste oplossing en dit lijkt mij in jullie situatie een goede oplossing.

Maar het zou fijn zijn als je in de buurt snel een huis zou vinden.

Tsjor

Ik had de indruk dat hij het ermee eens was. Maar later zei hij dat hij het niet kan zo. 

Ik vind het heel verdrietig voor de kinderen. Maar ook voor hem. Hij zit zo vast in zijn boosheid en verdriet, dat hij keuzes maakt waarvan ik zeker weet dat hij die eigenlijk niet wil malen. Hij is dol op zijn kinderen en ik geloof oprecht dat hij niet blij is als hij in dat grote huis alleen zit, terwijl zijn kinderen op een flatje wonen.

Maar ik heb echt heel lang geprobeerd om d.m.v. redelijkheid en geduld oplossingen te zoeken waarbij iedereen er zo goed als mogelijk uit komt. En nu is dat gewoon op. Redelijkheid kan alleen als de ander dan ook meebeweegt. 

MRI

MRI

21-11-2021 om 14:14

MevrouwKrul schreef op 21-11-2021 om 13:08:

[..]

Ik had de indruk dat hij het ermee eens was. Maar later zei hij dat hij het niet kan zo.

Ik vind het heel verdrietig voor de kinderen. Maar ook voor hem. Hij zit zo vast in zijn boosheid en verdriet, dat hij keuzes maakt waarvan ik zeker weet dat hij die eigenlijk niet wil malen. Hij is dol op zijn kinderen en ik geloof oprecht dat hij niet blij is als hij in dat grote huis alleen zit, terwijl zijn kinderen op een flatje wonen.


Ken je niet iemand in zijn omgeving die met hem kan praten over wat het beste voor de kinderen is in deze situatie? Een broer of zo? Hij is nu kwaad op jou en wil dus niets van jou aannemen en gooit bij alles zijn kont tegen de krib, een neutralere persoon helpt wellicht. 


Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.