Meld je hier aan voor de gratis webinars tijdens De Week van de Opvoeding
Echtscheiding en erna Echtscheiding en erna

Echtscheiding en erna

Ex maakt geen haast om te vertrekken

Mijn toekomstige ex en ik zitten in een scheiding. We hebben een sociale huurwoning, en hij heeft al gezegd dat hij op zoek gaat naar wat anders. Maar hij neemt alleen genoegen met een rijtjeshuis, en ook nog eens alleen in onze wijk. Dat kan jaren duren, en voor een tussenoplossing staat hij niet open.

We zouden voor co-ouderschap gaan, maar nu heeft hij laten weten dat niet te willen. Om de week het weekend, vind hij wel genoeg.

Ik was me al aan het voorbereiden om zelf maar te vertrekken voor de lieve vrede, maar nu hij dit heeft gezegd, ben ik eerlijk gezegd behoorlijk boos. Hij laat zijn kinderen in de steek en dan moeten ze ook nog eens verkassen. Zolang ik niks heb, moeten we bij mijn moeder wonen. Die woont aan de andere kant van de stad, wat dus betekent dat ik elke dag de hele stad door moet om de kinderen naar het kdv te brengen. Nog even los van het feit dat we daar geen eigen plek hebben, ons niet kunnen inschrijven en het wellicht jaren kan duren voor we een woning hebben in de buurt van school en crèche.

Ik ben het hier niet mee eens. Ik snap dat het lastig is om iets te vinden, hij hoeft van mij ook echt niet morgen weg en ik wil heus een tijd bij mijn moeder gaan zitten ter overbrugging. Maar hij kan toch niet hier jaren blijven zitten tot hij eens een huis heeft? Dit is toch gewoon pesten? 

Donderdag hebben we weer een afspraak bij de mediator, maar die kan hierin ook niks betekenen. Mijn ex laat zich door niets of niemand overtuigen.

Dat betekent dat ik moet gaan afdwingen dat hij na een bepaalde termijn vertrekt. Desnoods via de rechter. Feit is gewoon dat hij in zijn eentje makkelijker wat vindt dan ik met twee kinderen. Feit is ook dat de spanningen tussen ons oplopen, en dat het een kwestie van tijd is voor het escaleert. Ik wil daar mijn kinderen tegen beschermen. 

Ik vind het prima om even bij mijn moeder te gaan zitten, mijn ex is niet van hier en heeft geen familie of vrienden. Hij heeft ook geen geld om te kopen of om particulier te huren, dus ik snap dat er niet morgen iets is. Maar hoeveel tijd is redelijk om hem te geven? Waarschijnlijk komt er in januari iets vrij waar hij wel in terecht zou kunnen tot hij iets van de woningbouw heeft. Als dat zo is, vind ik eigenlijk dat hij die kans moet grijpen. Dat is echt een super net appartement waar hij ook de kinderen kan laten logeren, en het is nog betaalbaar voor hem. Het is heel klein, nog geen 50m2, heeft maar een slaapkamer waar net ren bed en een kast in past en het is gedeeltelijk onderhuur (hoofdbewoner blijft ook nog ingeschreven staan), dus voor mij en de kinderen is het geen optie. Maar hij kan het betalen, zit nog bij ons in de buurt en hoeft voorlopig geen nieuwe spullen te kopen, want alles staat er in. 


Naar laatste reactie
Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.
MevrouwKrul

MevrouwKrul

14-08-2022 om 11:58 Topicstarter

WendelmoedM schreef op 14-08-2022 om 11:28:

[..]

Hier word ik nou niet zo blij van. Je kunt niet je ex verantwoordelijk maken voor hoe jij je tegen je kinderen gedraagt. Je schrijft wel meer tussen de regels door dat je niet altijd even beheerst en aardig tegen de kinderen bent. Eigenlijk vind ik dat best zorgelijk. Ze zijn nog maar klein.

Ik heb overal aan de bel getrokken en gezegd dat dit speelt. Gemeente, CJG, Veilig Thuis....allemaal zeggen ze: wees niet te streng voor jezelf, het is niet goed maar wel logisch, na 1 september is het voorbij. 

Geloof me, ik ken mij  tekortkomingen maar al te goed en doe er alles aan om dit te voorkomen. Maar ik zit in een vechtscheiding, ik werk en ik heb twee hele kleine kindjes waardoor ik non-stop aan sta. Mijn ex neemt steeds de benen, waardoor vrijwel de volledige zorg bij mij ligt. Als wij een nare confrontatie hebben, is er voor mij geen mogelijkheid om even een half uurtje te gaan lopen om mijn hoofd leeg te maken. Nu al helemaal niet, omdat iedereen op vakantie is en ik dus niemand zou kunnen vragen om even de kinderen over te nemen.

Probeer jij maar eens maand na maand na maand al je stress, boosheid, zorgen en verdriet rondom de scheiding de kop in te drukken terwijl je rondrent tussen poepluiers, driftbuien van een kleuter, geplak van een dreumes, onderbroken nachten, leeggetrokken speelgoedkasten, afspraken met cb of ziekenhuis, speeldates, geregel rondom de scheiding, huishouden, boodschappen, werk etc. etc. 

En ja, ik neem het mijn ex kwalijk dat hij er niet meer voor de kinderen is, waardoor ik inmiddels zo overspannen ben dat ik om het minste geringste ontplof. En ja, zijn aanwezigheid in huis vergroot die spanning enorm. Ik voel me mega schuldig naar mijn kinderen, maar weet inmiddels ook dat we er zo goed en zo kwaad als het kan doorheen moeten, en dat ik dan weer de moeder kan zijn die ik eigenlijk ben. 

MevrouwKrul

MevrouwKrul

14-08-2022 om 12:02 Topicstarter

Dymo schreef op 14-08-2022 om 11:28:

[..]

Ik wil je niet desillusioneren, maar dat zul je toch gaan doen. Hier precies hetzelfde meegemaakt. Als een kind ziek is op school, is het in de veilige handen van de juf, dus dan ziet je ex de noodzaak niet om op te komen draven. Juf belt dan alsnog jou, met het dringende verzoek het kind te komen halen. Later krijg je, als de juf net zo'n vervelend mens is als de juf van mijn dochter in die tijd, nog een preek dat "de communicatie tussen jou en je ex écht beter moet, in het belang van het kind". Terwijl je zwart op wit kunt laten zien wat de afspraken zijn en je ex dat ook dondersgoed weet. Het boeit juf niet, ze heeft geen tijd voor dit gedoe.
Mijn tip (als moeder die het alleen heeft gedaan sinds dochter anderhalf was): investeer in vriendschappen met andere moeders, zodat jullie in geval van nood voor elkaar kunnen inspringen. Ik weet niet wat je voor werk doet, maar een fijne thuiswerkplek is ook handig om óf hybride te kunnen werken, óf nog wat werk in te halen als je eerder van je werk weg moest. School zal vragen om ouderparticipatie, geef je op voor de klussen die je thuis kunt doen, zoals poppenkleertjes wassen of lego/blokken schoonmaken. Ik had een tienermeisje dat dochter één dag in de week ophaalde van school, met haar naar sport ging (het was een meisje van diezelfde sportvereniging) en haar tegen etenstijd weer thuisbracht. Als dochter ziek was, paste ze die middag bij ons thuis op. Maak het jezelf gemakkelijk en ga de strijd niet aan met je ex. Mijn ex vond het alleen maar leuk als ik het lastig had, daarmee 'strafte' hij me dat ik bij hem weg was gegaan. Door hem niet nodig te hebben, ontnam ik hem die lol.
Zorg ook dat je genoeg pret hebt met je meisjes. Vul een rugzak met boterhammen en een pak drinken (met bekers), geef je kinderen ieder een 'knapzak' van een grote zakdoek, aan de vier hoeken aan elkaar geknoopt met een stok erdoor, gevuld met een koek of zoiets en ga het bos in om te kijken of je kabouters kunt vinden. Mijn dochter is nu 24 en heeft het nog altijd over de avonturen die wij samen hebben beleefd toen ze klein was. Haar vader heeft ze daar nauwelijks bij gemist.
Zijn je kinderen iets groter, dan kun je in het weekend samen koken en zorgen dat er alvast vooruit gekookt is voor werk/schooldagen. Dan hoef je dat alleen maar op te warmen als jullie allemaal moe zijn. En: maak je niet teveel zorgen, je kunt het!

Dank je wel voor je mooie reactie ❤

Ik ga er ook vanuit dat ik uiteindelijk het meeste moet oplossen. Maar als er iets op papier staat, kan ik in ieder geval aantonen dat hij afspraken niet nakomt. Wie weet kan dat ooit nog van pas komen. 

En pret....ja, dat schiet er nu wat bij in. Maar ik vertrouw er echt op dat we straks een meer ontspannen situatie krijgen en dan zulke dingen kunnen doen. Morgen vertrekken we in ieder geval voor twee weken kamperen ❤

WendelmoedM schreef op 14-08-2022 om 11:28:

[..]

Hier word ik nou niet zo blij van. Je kunt niet je ex verantwoordelijk maken voor hoe jij je tegen je kinderen gedraagt. Je schrijft wel meer tussen de regels door dat je niet altijd even beheerst en aardig tegen de kinderen bent. Eigenlijk vind ik dat best zorgelijk. Ze zijn nog maar klein.

Ze is een mens hè. In een lastige positie. Je kunt inderdaad niet je ex ervoor verantwoordelijk maken maar je kunt wel vaststellen dat je in deze situatie nauwelijks rust kunt vinden en dat dat iets betekent voor hoe je het structureel moet vormgeven. Deze emotioneel intense strijdsituatie is niet vol te houden en Mevrouw Krul zit er al lange tijd in. Het is nogal logisch dat de rek eruit is. Ze moeten dringend uit elkaar! Dat heeft zij al heel lang geleden vastgesteld maar dat heeft flink wat langer geduurd dan gezond is. 

Het klinkt zo gemakkelijk: je moet altijd beheerst en aardig zijn tegen kinderen. En het is zeker zorgelijk dat ze dat nu niet kan. Des te meer reden om goed naar de enorme stress te kijken en hoe daar grip op te krijgen. Ex neemt daar zelf geen verantwoordelijkheid voor en MK moet er maar op een beheerste manier mee zien te dealen. Dat gaat niet zomaar als je met zo’n dwingende persoonlijkheid te maken hebt.  Dat gaat namelijk eindeloos door, juist omdat die eropuit is je te raken. Daarom moet er afstand worden gecreëerd. Moeilijk zat want als je niet voor co-ouderschap zou gaan, wordt het ouderschap zeer veeleisend want draai je voor alles zelf op. Maar dan kun je het in ieder geval wel gewoon organiseren in plaats van steeds afhankelijk te zijn. Ga je wel voor co-ouderschap dan volgt waarschijnlijk een eindeloze reeks schermutselingen om afspraken, verdelingen, regels, wat kinderen mogen etc. Maar dan heb je wel tijd en ruimte voor jezelf. 

Ik denk dat co-ouderschap gewoon niet kan met zoveel emotionele druk. De vraag is of dat tot rust gaat komen. Dat zou kunnen maar daarvoor moet de strijd eindigen en dat gaat alleen gebeuren als er niet steeds strijdpunten zijn. En dat gaat weer niet gebeuren binnen een opstartend co-ouderschap waarbij dan in een standaard ouderschapsplan staat dat de ouders over allerlei dingen overleggen. Dat kun je in deze situatie uittekenen: dat gaat niet lukken. Ik ben dus heel benieuwd naar het advies van de trajectmensen, en of die er heil in zien op de langere termijn en of die daar een rol in kunnen en willen spelen. En ik hoop ook vooral dat ze eerlijk en reeel zijn en niet puur vanwege het idee dat co-ouderschap nou eenmaal moet, iets doorzetten wat niet kansrijk is. Ik heb er eerlijk gezegd een hard hoofd in, ook voor de langere termijn. Maar ik sta op grote afstand en kan het natuurlijk niet goed beoordelen. Hoe dan ook is het een rotsituatie en komt hier voor iedereen veel pijn uit voort. Dat is niet meer te voorkomen. Als ik mevrouw Krul was, zou ik me afvragen welke pijn ik kon hanteren en welke pijn voor de ouder-kind relaties het best te hanteren valt. Ik denk dat ook voor de ouder-kind relaties de conflicten en de vijandigheid zo veel als mogelijk is gereduceerd moeten worden. Als dat ex niet lukt als hij te dicht op zijn ex-vrouw leeft, moet hij dus op grotere afstand worden gezet. Als ex steeds in beslag wordt genomen door zijn frustratie naar hun moeder, zal het ouderschap ook onder druk komen te staan. De kinderen zullen dan voortdurend met zijn heftige emoties geconfronteerd worden, op de een of andere manier. Dat hou je niet bij ze weg als je conflicten krijgt over dagelijkse dingen als ophalen.


Of co-ouderschap haalbaar is met strikte grenzen? Ik zei al: ik heb er een hard hoofd in. Maar misschien vergis ik me en is er door begeleiding en tijd iets te winnen. Dat zou voor alle betrokkenen uiteindelijk het beste zijn. 

MevrouwKrul schreef op 14-08-2022 om 11:58:

[..]

Ik heb overal aan de bel getrokken en gezegd dat dit speelt. Gemeente, CJG, Veilig Thuis....allemaal zeggen ze: wees niet te streng voor jezelf, het is niet goed maar wel logisch, na 1 september is het voorbij.

Voorbij? Hoezo voorbij? Dan begint het pas na 1 september. Deze man gaat jou nooit meer met rust laten en zal de rest van de tijd jouw leven tot een hel maken. Ik wil niet negatief zijn maar bereid je daar maar op voor. Dus regel alles zelf en zorg ervoor dat je, als hij jou laat zitten, achtervang hebt. Je werkt nu 3 dagen in de week. Kijk of, als er ooit co-ouderschap komt, je de week dat hij de kinderen heeft meer kunt gaan werken en zoek iemand die andersom werkt. Dan kun je in geval van nood elkaars kinderen op gaan vangen. 

MevrouwKrul schreef op 14-08-2022 om 11:08:

[..]

Het punt is: hij gáát gewoon niet. Ik kan op mijn kop gaan staan, maar als hij iets niet wil, doet hij het niet. En ik sta voor de klas, dus ik kan echt niet steeds degene zijn die gaat. Dan moeten mijn leerlingen naar huis.

Het is belangrijk dit vetgedrukte duidelijk aan de rechter te communiceren en dus aan te geven dat overleg en redelijkheid niet werkt en dus co-ouderschap (hoe graag je het ook zou willen) niet gaat werken, heb je de afgelopen tijd gemerkt (wel concrete ervaringen aangeven, je kunt immers zoveel zeggen zonder onderbouwing).

Maar dat dit gedrag van hem dus ook betekent dat bij een regeling waarbij de kinderen bij hem zijn het erg belangrijk is dat er in  het vonnis duidelijke instructies staan wat precies de dagen en ook de precieze tijden zijn dat een ouder verantwoordelijkheid heeft voor een kind en dan dus bijv bij ziekte een oplossing moet zoeken, omdat jij al weet dat hij het anders niet doet.

Het handigste en eerlijkste is, dat de ouder verantwoordelijk is op de dag na het slapen bij die ouder (of ze nou naar school gaan of niet, en de andere ouder pas vanaf het ophaalmoment. De ouder waar het kind slaapt kan nl vaak al zien aankomen of een kind ziekjes is en thuis moet blijven, en heeft dus meer gelegenheid iets te regelen als hij moet werken die dag. Anders krijg je ook eerder de situatie dat een ziekjes kind toch naar school of opvang gebracht wordt en even later de ouders gebeld worden dat het niet gaat. Helaas vervelende ervaring mee gehad bij een vriendin.

Laat dit dus met uitleg waarom je dit wilt expliciet opnemen in het vonnis.

MevrouwKrul

MevrouwKrul

14-08-2022 om 13:17 Topicstarter

Aiden schreef op 14-08-2022 om 12:52:

[..]

Voorbij? Hoezo voorbij? Dan begint het pas na 1 september. Deze man gaat jou nooit meer met rust laten en zal de rest van de tijd jouw leven tot een hel maken. Ik wil niet negatief zijn maar bereid je daar maar op voor. Dus regel alles zelf en zorg ervoor dat je, als hij jou laat zitten, achtervang hebt. Je werkt nu 3 dagen in de week. Kijk of, als er ooit co-ouderschap komt, je de week dat hij de kinderen heeft meer kunt gaan werken en zoek iemand die andersom werkt. Dan kun je in geval van nood elkaars kinderen op gaan vangen.

Ja, maar het gaat echt al veel schelen als hij niet meer in huis is. Dat veroorzaakt nou eenmaal nog meer spanningen. Ik voel me nu al rustiger als hij weg is en ik weet dat hij voorlopig niet thuiskomt. 

Pippeltje schreef op 14-08-2022 om 11:14:

[..]

Zo dat mevrouw Krul dus alsnog altijd moet gaan?

Nee hoor, in het vonnis kan precies aangegeven worden wie van welke dag en tijd verantwoordelijk is voor de kinderen. Er moet gewoon geen interpretatie mogelijk zijn.

Dan heb je in elk geval de meeste kans dat hij gaat.

Maar inderdaad, met zo’n ex zou het kunnen dat hij zelfs dan gewoon niet gaat. Maar dan mag hij dat zelf uitvechten met de opvang/school.

Duidelijke instructies van de rechter werken bij dit soort figuren het best is mijn ervaring (niet persoonlijk).

MevrouwKrul

MevrouwKrul

14-08-2022 om 13:17 Topicstarter

Aiden schreef op 14-08-2022 om 12:52:

[..]

Voorbij? Hoezo voorbij? Dan begint het pas na 1 september. Deze man gaat jou nooit meer met rust laten en zal de rest van de tijd jouw leven tot een hel maken. Ik wil niet negatief zijn maar bereid je daar maar op voor. Dus regel alles zelf en zorg ervoor dat je, als hij jou laat zitten, achtervang hebt. Je werkt nu 3 dagen in de week. Kijk of, als er ooit co-ouderschap komt, je de week dat hij de kinderen heeft meer kunt gaan werken en zoek iemand die andersom werkt. Dan kun je in geval van nood elkaars kinderen op gaan vangen.

Ja, maar het gaat echt al veel schelen als hij niet meer in huis is. Dat veroorzaakt nou eenmaal nog meer spanningen. Ik voel me nu al rustiger als hij weg is en ik weet dat hij voorlopig niet thuiskomt. 

Lisette_R schreef op 14-08-2022 om 13:13:

[..]

Het is belangrijk dit vetgedrukte duidelijk aan de rechter te communiceren en dus aan te geven dat overleg en redelijkheid niet werkt en dus co-ouderschap (hoe graag je het ook zou willen) niet gaat werken, heb je de afgelopen tijd gemerkt (wel concrete ervaringen aangeven, je kunt immers zoveel zeggen zonder onderbouwing).

Maar dat dit gedrag van hem dus ook betekent dat bij een regeling waarbij de kinderen bij hem zijn het erg belangrijk is dat er in het vonnis duidelijke instructies staan wat precies de dagen en ook de precieze tijden zijn dat een ouder verantwoordelijkheid heeft voor een kind en dan dus bijv bij ziekte een oplossing moet zoeken, omdat jij al weet dat hij het anders niet doet.

Het handigste en eerlijkste is, dat de ouder verantwoordelijk is op de dag na het slapen bij die ouder (of ze nou naar school gaan of niet, en de andere ouder pas vanaf het ophaalmoment. De ouder waar het kind slaapt kan nl vaak al zien aankomen of een kind ziekjes is en thuis moet blijven, en heeft dus meer gelegenheid iets te regelen als hij moet werken die dag. Anders krijg je ook eerder de situatie dat een ziekjes kind toch naar school of opvang gebracht wordt en even later de ouders gebeld worden dat het niet gaat. Helaas vervelende ervaring mee gehad bij een vriendin.

Laat dit dus met uitleg waarom je dit wilt expliciet opnemen in het vonnis.

Dank je, fijne tips!

MevrouwKrul schreef op 14-08-2022 om 11:28:

[..]

Dat dus. Als ik weet dat het bij mij ligt, dan stel ik me daarop in en neem ik maatregelen.

Ik zou zelfs als je ex op grond van afspraken tussen jullie of zelfs in geval van een expliciet vonnis de verantwoordelijkheid heeft voor de kinderen of bij ziekte op zijn dagen en tijden zorgen dat je altijd een back up plan hebt. 
Hij heeft zich nogal onbetrouwbaar getoond, dus erop vertrouwen dat hij doet wat hij moet doen lijkt me op dit moment niet verstandig. Hopelijk gaat hij wel doen in de toekomst wat hij moet doen en dus betrouwbaarder blijken maar dat heeft tijd nodig.

Nadeel is, dat als je het ex laat uitzoeken, dat dat altijd ten koste gaat van de kinderen en hi is onberekenbaar. Ik hoop dat de rechter aan de kinderen denkt en ze niet lang achtereen bj hem laat totdat hij bewijst dat hij te vertrouwen is met zorg en verantwoording.

Dymo schreef op 14-08-2022 om 11:28:

[..]

Ik wil je niet desillusioneren, maar dat zul je toch gaan doen. Hier precies hetzelfde meegemaakt. Als een kind ziek is op school, is het in de veilige handen van de juf, dus dan ziet je ex de noodzaak niet om op te komen draven. Juf belt dan alsnog jou, met het dringende verzoek het kind te komen halen. Later krijg je, als de juf net zo'n vervelend mens is als de juf van mijn dochter in die tijd, nog een preek dat "de communicatie tussen jou en je ex écht beter moet, in het belang van het kind". Terwijl je zwart op wit kunt laten zien wat de afspraken zijn en je ex dat ook dondersgoed weet. Het boeit juf niet, ze heeft geen tijd voor dit gedoe.
Mijn tip (als moeder die het alleen heeft gedaan sinds dochter anderhalf was): investeer in vriendschappen met andere moeders, zodat jullie in geval van nood voor elkaar kunnen inspringen. Ik weet niet wat je voor werk doet, maar een fijne thuiswerkplek is ook handig om óf hybride te kunnen werken, óf nog wat werk in te halen als je eerder van je werk weg moest. School zal vragen om ouderparticipatie, geef je op voor de klussen die je thuis kunt doen, zoals poppenkleertjes wassen of lego/blokken schoonmaken. Ik had een tienermeisje dat dochter één dag in de week ophaalde van school, met haar naar sport ging (het was een meisje van diezelfde sportvereniging) en haar tegen etenstijd weer thuisbracht. Als dochter ziek was, paste ze die middag bij ons thuis op. Maak het jezelf gemakkelijk en ga de strijd niet aan met je ex. Mijn ex vond het alleen maar leuk als ik het lastig had, daarmee 'strafte' hij me dat ik bij hem weg was gegaan. Door hem niet nodig te hebben, ontnam ik hem die lol.
Zorg ook dat je genoeg pret hebt met je meisjes. Vul een rugzak met boterhammen en een pak drinken (met bekers), geef je kinderen ieder een 'knapzak' van een grote zakdoek, aan de vier hoeken aan elkaar geknoopt met een stok erdoor, gevuld met een koek of zoiets en ga het bos in om te kijken of je kabouters kunt vinden. Mijn dochter is nu 24 en heeft het nog altijd over de avonturen die wij samen hebben beleefd toen ze klein was. Haar vader heeft ze daar nauwelijks bij gemist.
Zijn je kinderen iets groter, dan kun je in het weekend samen koken en zorgen dat er alvast vooruit gekookt is voor werk/schooldagen. Dan hoef je dat alleen maar op te warmen als jullie allemaal moe zijn. En: maak je niet teveel zorgen, je kunt het!

Dymo, we hebben geen glazen bol. Misschien krijg je gelijk. En misschien gaat het toch (regelmatig) goed als de rechter heel exiciet is in het vonnis over de dagen en tijden waarop ex verantwoordelijk is voor de opvang van de kinderen.

De tijd zal het leren. Maar je hebt gelijk dat MK er in elk geval rekening mee moet houden.


En MK gaat het vast alleen redden, heb ik alle vertrouwen in. Ik denk dat het MK sowieso al veel rust gaat brengen als haar ex uit huis is. Ondanks de gedoe die er mogelijk nog komt met hem.

Maar zelfs al ligt het vast, als ex niet komt, sta je alsnog met lege handen. En dan is je zieke kind (en de juf) de dupe. Kan je moeder daarin iets betekenen? Mijn ouders hebben nooit structureel opgepast maar als de nood aan de man is, dan kan ik ze altijd bellen. Mijn man staat ook voor de klas. Daarom hebben wij gezegd dat ik kind ga halen of thuis werk als ze ziek is (behalve op man zijn vrije dag). Als dat niet kan, dan bel ik mijn ouders.

Maar ik zou sowieso iets regelen voor dergelijke situaties. Want van hem kun je niet op aan. 

En dat jouw lontje heel kort is momenteel, dat snap ik. Ik zou in jouw situatie waarschijnlijk al opgenomen zijn in een instelling. Echt, zoveel stress en spanning kan geen enkel normaal mens aan. 

MevrouwKrul schreef op 13-08-2022 om 16:37:

[..]

En helpt het dat ik een logboek bijhoud met daarin heel feitelijk wat er gebeurt?

Ik zou het doen.
Zo is het in elk geval voor jouw advocaat inzichtelijk wat er zich afgespeeld heeft (ik hoop dat je het al lang bijhoudt) en wat er de komende tijd gebeurt.
Je advocaat zal uiteindelijk moeten beslissen of dit logboek ingebracht wordt of dat ze alleen relevante delen eruit gaat citeren. Haar inschatting wat overkomt.
Maar als je de rechter wilt vragen om niet co-ouderschap te doen, dan kan je niet alleen maar 'roepen' dat je hem niet geschikt vindt en je zorgen maakt, dan moet je echt met meer bewijs of concrete voorbeelden komt. Waarbij de vraag is of je ex ze gaat ontkennen. Zo nee, dan is de vraag of de rechter dat gelooft.
Maar op 1 of 2 voorvallen zal de rechter denk ik niet snel afwijken van co-ouderschap, dus ik zou maar zorgen voor zoveel mogelijk voorbeelden voor je advocaat om daar wat mee te doen.

MamaE schreef op 13-08-2022 om 22:51:

[..]

In principe de ouder die op dat moment de verantwoordelijkheid en zorg voor de kinderen heeft lijkt me. Tenzij er redenen zijn waarom dat niet zou kunnen.

Nogmaals: dit moet concreet anders kan er gedoe over komen met ex.

Wie heeft de verantwoordelijkheid, stel dat ex ze op dinsdag na schooltijd/opvang heeft en ze weer woensdagochtend naar school/opvang brengt en MK haalt ze na schooltijd/opvang op? Wie is er dan op woensdag (evt. woensdagochtend) verantwoordelijk als en kind ziek is/wordt? Het is erg handig als de rechter dat expliciet opschrijft, en ik zou zeggen: de ouder waar het kind de nacht ervoor heeft geslapen. 

Lisette_R schreef op 14-08-2022 om 21:04:

[..]

Nogmaals: dit moet concreet anders kan er gedoe over komen met ex.

Wie heeft de verantwoordelijkheid, stel dat ex ze op dinsdag na schooltijd/opvang heeft en ze weer woensdagochtend naar school/opvang brengt en MK haalt ze na schooltijd/opvang op? Wie is er dan op woensdag (evt. woensdagochtend) verantwoordelijk als en kind ziek is/wordt? Het is erg handig als de rechter dat expliciet opschrijft, en ik zou zeggen: de ouder waar het kind de nacht ervoor heeft geslapen.

Ze heeft toch al gezegd dat hij gewoon weigert? Als staat het dikgedrukt in zesvoud op schrift. Doe niet, kan niet, zal niet, stik er in..

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.