Home » Forum » Gevoelens voor een ander en hoe te vertellen aan partner

Gevoelens voor een ander en hoe te vertellen aan partner

38 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
JanJaap
Gevoelens voor een ander en hoe te vertellen aan partner

Na het lezen van verschillende posts heb ik nog niet helemaal kunnen vinden wat ik zoek. Om eerlijk te zijn weet ik niet precies wat ik zoek, wat ik wil. Typerend vind ik wel om verschillende keren te lezen over mannen met een 'mid-life crisis' en daardoor 'gekke streken' uithalen. Dat past ook bij mijn situatie waarin ik helaas zelf 'de slechterik' ben.

Ik ben zo'n 10 jaar getrouwd en we hebben inmiddels twee kinderen (beide jonger dan 10). Eigenlijk het perfecte plaatje, huisje -boompje - beestje. We hebben eigenlijk nooit echt ruzie, liggen veel op één lijn als het gaat om de opvoeiding, zijn regelmatig intiem. So far so good, right?

Nog eerst even dit: Mijn eerste echte vriendinnetje was geweldig, wat was ik verliefd. Daarnaast was de sex super goed, zo veel passie en we voelden elkaar zo goed aan. Gek om te zeggen, maar dat heb ik nooit echt ervaren bij mijn huidige relatie. Dat heeft altijd ergens wel geknaagd, maar tegelijkertijd geen reden geweest om te stoppen (een relatie is meer dan alleen maar de sex toch?).

Nu komt het serieuze werk: Zo'n drie jaar geleden zijn er nieuwe mensen in ons leven gekomen waarbij de link leeftijd en kinderen is (we wonen in dezelfde omgeving met kinderen op dezelfde school). Vanaf het eerste moment was er een enorme aantrekkingskracht met een vrouw uit deze nieuwe groep. Ik kan het niet verklaren, dat was er gewoon. Zij was op dat moment getrouwd, maar zou binnen een jaar scheiden (wat los staat van wat er tussen ons stond te gebeuren). Een onschuldig berichtje via Whatsapp resulteerde er uiteindelijk in dat het al snel duidelijk was dat de aantrekking er van beide kanten was.

Het eerste jaar was er de roze bril, het stiekem afspreken en het harstochtelijk kussen. Uiteindelijk hebben we iets meer dan een jaar terug toch ook de keuze gemaakt om een stap verder te gaan. De passie die ik zo lang niet meer had ervaren had ik nu weer gevonden! Overigens is het veel meer geweest dan alleen maar intimiteit en hebben we ook de mogelijkheid gehad om gewoon veel te delen/praten met elkaar.

Waar zij inmiddels een alleenstaande moeder is, heb ik nog een steeds mijn gezin. Ik heb een tijd terug uitgesproken dat ik voor mijn gezin wil gaan en er niet aan moet denken mijn kinderen te verliezen. We zien elkaar echter regelmatig aangezien we tot dezelfde vriendegroep behoren en dat blijft tot de nodige spanning/aantrekking zorgen. Ik ben nu echter op een punt aangekomen waar mijn eigen vrouw ook merkt dat er wat aan de hand is, al moet ik zeggen dat ze wel het vertrouwen in mij heeft.

Op dit moment weet ik het allemaal even niet meer. Aangezien ik kies voor mijn gezin, wil zij ook verder. Maar het idee dat ze straks eindigt met een andere man is voor mij heel moeilijk. Maar ik krijg het hoge woord er tegen mijn eigen vrouw ook niet uit, wat zal ik haar veel pijn en verdriet doen. En alle ellende die daarna komt, ik moet er niet aan denken. Ik heb al een aantal keer het plan gehad om te vertellen dat ik gevoelens heb voor een ander (en zij voor mij), de situatie lijkt immers niet veel langer houdbaar. Overigens niet zozeer om vervolgens direct te gaan scheiden, maar wel om het bespreekbaar te maken en samen te kijken hoe verder. Natuurlijk is er veel meer gebeurd dan alleen maar gevoelens te hebben voor elkaar, maar dat zou ik nooit maar dan ook nooit willen delen/toegeven. Die eerlijkheid zou er zeker voor zorgen dat alles kappot gaat.

Zielig hé? Nee, ik weet het, ik ben een grote kltzk en verdien m'n gezin waarschijnlijk niet eens. Maar wat moet ik nu? Ik zoek naar een weg om mijn vrouw te vertellen wat er aan de hand is, dat er gevoelens zijn voor een ander. Natuurlijk maakt het feit dat ik op dat moment niet alles vertel het heel moeilijk, maar ik zou nooit willen dat ze alles te weten komt. Ik heb gezocht naar een therapeut of iets dergelijks, maar weet niet zo goed waar ik naar moet zoeken. Op websites wordt vaak gerefereerd naar relatietherapie, maar dat is hier helemaal niet ter sprake. Ik wil een eerste stap zetten naar openheid van zaken en heb daarbij hulp nodig.

AnneJ
Openheid?

Waarom openheid? Samen te kijken hoe verder? Jij kan niet kiezen en daar ga je dan je vrouw in betrekken? Hoezo? Of ga je het probleem bij haar leggen? Als jij kan zorgen voor meer gepassioneerde sex dan heb ik alles wat ik wil en dan blijf ik?

Get real!

Dit vraagt diepgaand zelfonderzoek en anders niet. En dan doe je wat belangrijk is voor jou en je gezin. En als je vrouw niet op de hoogte is, nog niet of ze wil het ook niet en kijkt weg, dan heb je nog een kans om je huwelijk te redden.
Stoppen met stiekeme sex met een ander en er voor gaan. Zal best een beetje flauw voelen in het begin.
Ja, of je kiest er toch voor om je los te maken zodat je toekomst meer open staat voor sex en aantrekkingskracht van een ander, kan, is ook een eerlijke zaak.
Maar niet je vrouw in de keuze te betrekken. Dat is een laffe zaak.

Senna
Alles vertellen

ik wil je adviseren om eerlijk alles aan te geven bij je vrouw. Maar dan ook alles. De waarheid komt anders toch wel een x naar boven.

Mijn man is vreemd gegaan. Hij wilde in eerste instantie ook hetgeen vertellen wat jij aangeeft maar als vrouw zijnde voel je dat er meer is. Na twee dagen kwam dan ook het hele verhaal naar boven. Als je in het draadje verder na ontrouw meeleest kun je lezen dat het bij sommige uiteraard langer duurt. Maar ik was blij dat hij uiteindelijk alles eerlijk verteld heeft. Ja dat deed/doet pijn, ja in eerste instantie wil je er mee stoppen, ja er is veel verdriet bij beide. Maar als je alles verteld geef je haar wel de keuze om te kijken of ze samen met je verder wil. Kunnen jullie wellicht samen werken aan een herstel en wie weet komen er wel beter uit. Of beslissen jullie samen uit elkaar te gaan. Maar mijn mening is dat zij het recht heeft om alles te weten. Pas dan kun je samen verder. Ook voor jou want het zal altijd blijven knagen.

Wij zijn nu 1,5 jaar verder en ik ben heel blij dat ik hem niet meteen de deur gewezen heb maar dat we er samen voor gegaan zijn. En ja ik heb ook altijd geroepen dat hij kon vertrekken als het ooit zou gebeuren.
Dus maak voor jezelf de keuze of je wel echt voor je gezin wilt gaan en als dat zo is lijkt mij eerlijkheid het beste.
Overigens is bij ons de andere dame wel compleet uit beeld vanaf de uitkomst. Dat was wel een vereiste van mij uit.

Maro
Waarom?

Wil je het je vrouw vertellen?

Ik zeg niet dat je het niet moet doen maar je beweegredenen daartoe lijken me paramount

@Emma
Wat AnneJ zegt

Eerst zelf orde op zaken stellen en weten waar je voor gaat. Het is niet fair je vrouw nu bij je keuze te betrekken. Dat er alleen maar relatietherapie bestaat waar je in dit stadium niet heen kan is natuurlijk een erg slechte smoes. Ga naar je huisarts en vraag om hulp. Niet slap gaan zitten pruilen en jezelf een "kltzk" noemen, dan haakt iedereen af, zelfs ik.

Ad Hombre
JanJaap

Sterk zijn en doen wat AnneJ zegt. Los het zelf op en sluit het zelf af. Als de waarheid dan ook nog eens boven komt, zoals Senna zegt, dan heb je volgens mij een beter verhaal.

Ik ook
Niet vertellen

Ik zou er heel wat over hebben als ik nooit had geweten wat mijn man buiten onze relatie heeft uitgespookt. Als hij zo krachtig was geweest zijn eigen puin te ruimen en onze relatie zelf te redden. De afgelopen jaren gunde ik echt niemand mijn leven. Uiteindelijk wel weer op de rit, dat dan wel.

Daardoor adviseer ik je word weer gelukkig met je vrouw. Alles wat je aandacht geeft groeit, ook je sexleven.

Lanza
Als jouw vrouw

weet wat je hebt gedaan wil ze je waarschijnlijk niet eens meer. Dat jij nog een huwelijk hebt komt dus door je geniepige gedrag. De vraag is of je op die basis verder wil.

Ik zou er zelf niet mee kunnen leven mijn man de rest van zijn leven in een leugen te laten leven. Hij verdient het op basis van de waarheid zijn eigen keuzes te kunnen maken. Net als jouw vrouw dat verdient.

De consequenties zijn voor jou, maar dat had je van tevoren kunnen weten. Wie zich brandt moet op de blaren zitten. Dit gaat hoe dan ook vroeg of laat uitkomen.

Niki73
Dit moet je eerst zelf oplossen

Eens met AnneJ. Ga eerst met jezelf aan de slag en kom tot een besluit. Het is niet eerlijk dit op de schouders van je vrouw te plempen. Wees een kerel en doe dit zelf. Regel hulp, die is er. Coach, psycholoog, praktijkondersteuner, kies wat en regel het. Als je eruit bent hoe je verder wilt gaan, handel dan ook resoluut naar je besluit. Als je vrouw ondertussen vraagt waar je bent als je naar therapie gaat, zeg dan gewoon dat je wat met jezelf in de knoop zit (is ook zo) en dat je daarom met iemand gaat praten. Noem het maar een vermoedelijke midlife crisis.

Als je nu onmiddellijk de affaire beëindigt en er je leven lang over zwijgt als het graf, dan hoeft het niet uit te komen. Het ligt eraan of de andere partij ook kan zwijgen natuurlijk.

Lanza
Ze zitten in een

groepje met andere ouders en hun kinderen die naar dezelfde school gaan. Reken maar dat er geroddeld wordt. Die vrouw vertelt het aan een vriendin, (zij heeft niks te verliezen is toch al alleenstaand) en die vriendin vertelt het haar man, zo suddert het door. Tot het op een dag bij de vrouw van ts komt.

Het is een kwestie van tijd. Spannend hoor.

Niki73
L

Het ligt eraan of de andere partij ook kan zwijgen natuurlijk.

mirreke
Het tegen je partner zeggen

is gewoon een slap excuus. Want dan kun je het haar verwijten als je relatie op de klippen loopt.

Dus nu: schouders eronder. Besluit wat je gaat doen. Ik zou zeggen, ga voor je gezin, daar wonen je eigen kinderen, daar zit de jarenlange investering in tijd, samen zijn, je kinderen, daar zit het opgebouwde verleden, daar zit de vrouw waar je ooit verliefd op werd.

Jo Hanna
Jij moet de last dragen

Het is belangrijk na te gaan waarom je het je vrouw wil vertellen: doe je dat voor jezelf of voor haar? Ik vind ook dat je eerst maar (met je)zelf aan het werk moet gaan. En die relatie moet verbreken. Dat wazige 'ik heb gevoelens' houdt absoluut geen stand. Het is ook gewoon niet waar: je hebt al twee jaar een affaire. Dus ga eerst eens voor jezelf de confrontatie aan met de werkelijkheid. Jíj moet de zwaarste last dragen van dat langdurige dubbelleven, niet je vrouw.

Als je dan nog vindt dat je het je vrouw moet vertellen, moet je dat doen vanuit háár belang. Jullie bevinden je in die vriendenkring. Dikke kans dat er mensen zijn die dit weten. Het is vernederend voor je vrouw om het dan niet te weten. Ook ik ben gevoelig voor het argument dat ze het recht heeft om op basis van de waarheid te kiezen.

Maar maak haar niet verantwoordelijk voor de beslissing deze relatie te verbreken. Die last moet jij toch echt helemaal zelf op je nemen. Het zou je sieren als je dat ook deed. Als je kan uitleggen aan je vrouw dat je alles op alles hebt gezet om de rotzooi die je ervan gemaakt hebt op te ruimen. Oftewel, ik zou dit pas vertellen als die relatie definitief is afgesloten.

Als je vrouw en jij er dan op zouden uitkomen dat er in jullie relatie het een en ander moet gebeuren, dan heb je daarin allebei je eigen verantwoordelijkheid te nemen. Maar voor jouw afhaken zonder communicatie en vluchten in een andere relatie ben sta jij toch echt alleen aan de lat.

Groet,
Jo Hanna

Michaela
De waarheid komt altijd uit

Je kunt wachten wat je wilt maar de waarheid komt altijd naar boven, en meestal niet op een fraaie manier of die je zag aankomen. Hoe langer je wacht, des te groter de kans. Een foutje is zo gemaakt en de gevolgen zijn groter dan dat je nu kunt overzien. Je zit nu al tot over je nek in de leugens en dit gaat niet minder worden.

In mijn ogen heb je deze opties

1. Doorgaan zoals je nu bezig ben totdat de ugly waarheid uitkomt.

2. Cold turkey stoppen met je vriendin en je totaal focussen op je vrouw en gezin en hopen dat je geheim nooit uitkomt.

3. Je vrouw vertellen waar je de afgelopen 2 jaar mee bezig bent geweest.

Alle 3 de scenario's zijn behoorlijk shit. En er is geen makkelijke manier om de situatie te waarin jij zit te beeindigen. Ik benijd je niet.

William
JanAap

"Ik heb al een aantal keren het plan gehad om te vertellen dat ik gevoelens had voor een ander … niet zozeer om te gaan scheiden maar om het bespreekbaar te maken en samen te kijken hoe verder"

Hallo, zeg ?? Wat verwacht je dan ? Dat jouw echtgenote gaat zeggen "hou je vriendinnetje maar, geen probleem !" ??

Zeg haar je wil scheiden of stop met jouw vriendinnetje, maar jouw echtgenote belasten met jouw bedrog en de verantwoordelijkheid verder bij haar leggen is smeerlapperij. Als ik het zo lees, heb je nooit echt van haar gehouden, ze verdient veel beter dan jou. Mensen die alleen aan zichzelf en aan sex denken, zouden beter niet trouwen en kinderen krijgen.

Lanza
Inderdaad een

vreemde uitspraak. Of ze wil scheiden als ze de waarheid kent kan alleen zijzelf bepalen. Samen kijken hoe verder? Als je met haar verder had gewild, dan had je je l*l niet in een ander moeten steken. Heel simpel.

Persephone
The whole ugly truth and nothing but the whole ugly truth

Ik ben het eens met degenen die zeiden dat je eerst die affairette moest stoppen en aan jezelf moet gaan werken, en daarna pas met je vrouw moet gaan praten. En als je dan met haar praat, moet je haar natuurlijk niet de jou welgevallige gefilterde versie van de waarheid vertellen, maar de gehele waarheid. DAN pas kan je vrouw meebeslissen over "hoe nu verder".

Ik wens je meer wijsheid toe dan je tot nu toe tentoon gespreid hebt, en ik zou ook alvast even gaan uitkijken naar vakantiehuisjes, maar dat terzijde.

Roger1972
Je zou

Alles goed moeten afwegen natuurlijk. Echter als je werkelijk denkt dat die nieuwe dame je volkomen gelukkig maakt en alles vervult wat je zoekt in het leven zou je ook die keuze kunnen overwegen.

Ik kan je leven niet beoordelen. Ik ga je gedrag biet veroordelen. Soms gebeuren dingen. Ben je 30, 40, 50 jr. Op liefde staat geen leeftijd.

Haal uit het leven wat erin zit. Ongelukkig blijven in een relatie is ook geen beste optie. Maar als je hierovee begint naar je huidige partner hoort daar pijn, verdriet en boosheid bij.

Ik wens je heel veel wijsheid

Jo Hanna
Volkomen gelukkig en alles vervullend

Ik dacht dat alleen vrouwen voor dit soort Bouquetreeks-sprookjes vielen!

Groet,
Jo Hanna

Miss
Je geluk

Janjaap, begin eens naar de huisarts te gaan en dan richting een psycholoog. Zodat je uit kunt gaan zoeken waarom je zo graag bij je minnares wilt zijn. Denk je echt je geluk in haar te vinden?

Nu is alles één groot fanta verhaal, want je ziet alleen de leuke kanten van haar. Opgedoft en wel.

Over een paar jaar is met haar hetzelfde. Mits je vrouw er niet achter komt en nog wel door wil met je. Want ik schat die kans groot in. De waarheid komt namelijk altijd boven tafel.

Je geluk zit in je zelf en ik kan me niet voorstellen dat je je zelf nu zn leuke man vind momenteel. Ik zou daar eerst aan werken.
En Ik zou nog zoveel meer willen zeggen maar ik houdt het netjes.
Ik wens je heel heel heel veel succes, want ik hoop voor jou dat je nooit aan de andere kant, zoals je vrouw, de vrouw van je kinderen komt te staan.

Silke
Ontrouw

Zoals Miss zegt ‘Geluk zit in jezelf’.

Dat heeft niet met je vrouw of je relatie te maken en dus ook niet met vreemdgaan.

Maar dat moet jij eerst nog ontdekken.

Kijk eens op YouTube naar de TedTalk van Esther Perel over Infidelity.

Ik ben het eens met de anderen hierboven: zoek hulp voor jezelf, een psycholoog of coach en werk aan jezelf. Dus geen relatietherapie, maar aan de slag met jezelf. Kap die affaire af (wel ingewikkeld als je haar blijft zien, maar daar kan je met psycholoog of coach ook praktische oplossingen voor bedenken).

Zorg dat je eerst gelukkig bent met jezelf. Dan heb je het niet meer nodig om vreemd te gaan.

manonte
Voldongen feit

je hebt het over je vrouw vertellen over ‘gevoelens’ voor een ander, maar jij bent al tig stappen verder. Je moet haar immers gaan vertellen over een volwaardige affaire, die al jaren gaande is.

Zij komt straks hoe dan ook voor een voldongen feit te staan: een absolute rotsituatie waar ze totaal niks meer aan kan veranderen. Zij wordt geconfronteerd met al die momenten waarop jij had kunnen besluiten om niet aan je pik - pardon, je gevoelens - toe te geven, maar dat toch hebt gedaan. Telkens weer heb je die keuze gemaakt, achter haar rug om. Zij staat daarmee sowieso 3-0 achter.

Vertel het haar en accepteer de consequenties. Wie weet blijft ze bij je en komen jullie er op de een of andere manier samen uit, maar de kans is ook groot dat ze je het huis uit trapt (in dat geval heb je wel nog je minnares achter de hand, elk nadeel heb z’n voordeel). Je hebt hoe dan ook een hoop stuk gemaakt, zelfs al weet ze het nog niet. Ik vind jou een laffe zak hooi en je minnares een achterbakse kut.

Syboor
'niet weten wat je wil' is wreed

Wat jij van plan bent, is wreed.

Jij zegt dat je niet weet wat je wil. Oftewel: jij kiest NIET 100% voor je vrouw en kinderen. Je "weet niet" of je ueberhuapt "bereid" bent je affaire te stoppen.

Waarom wil je dat vertellen aan je vrouw? Heel simpel, jij hoopt dat je vrouw maar eens extra hard gaat werken om jou over te halen. Misschien niet bewust, maar wel onbewust.

Je vrouw werkt al drie jaar keihard. Jullie hebben al drie jaar een relatie waarin jouw vrouw 100% geinvesteerd is, en jij niet. Jouw vrouw vangt al drie jaar de huishoud- en zorgtaken op die blijven liggen door jouw "overwerk" en andere kutsmoesjes. Je vrouw vangt al drie jaar de negatieve emoties van jou op die voortkomen uit jouw schuldgevoel. Jouw vrouw werkt al drie jaar keihard aan de relatie omdat ze echt wel aanvoelt dat er iets aan de hand is, ondanks dat jij dat glashard ontkent.

En nu wil je dat ze NOG harder gaat werken. Je wilt de boel NOG asymmetrischer. Je wilt openlijke competitie tussen je twee vrouwen uitlokken?

Heb je enig idee hoe verschrikkelijk wreed dat is!

Maak EERST je beslissing. Als je kiest voor je vrouw: stop de affaire, blokkeer het nummer van je affair partner en stop alle communicatie, zorg dat je goedkoop onderdak hebt zonder vrouwelijk gezelschap, maak een nauwkeurige lijst van alle geld en tijd je de afgelopen drie jaar weggesluisd hebt uit je huwelijk, en dan pas: biecht het op. Geef volledige openheid van zaken, overhandig je telefoon, beantwoord alle vragen eerlijk, beloof schriftelijk volledige financiele restitutie ONGEACHT of je vrouw kiest om het huwelijk voort te zetten of niet, betaal haar advocaat, biedt aan om het huis te verlaten terwijl ze erover nadenkt. Respecteer je vrouw door haar alle informatie te geven die ze nodig heeft voor een geinformeerde keuze, en respecteer die keuze door te doen wat het beste is voor je vrouw en kinderen ongeacht wat die keuze gaat zijn.

Als je niet kiest voor je vrouw, wees 100% duidelijk dat je beslissing definitief en onomkeerbaar is.

@Emma
Benieuwd

Ben wel benieuwd wat Janjaap nou gaat doen. We hebben niets meer van hem gehoord.

Lanza
Quote:

Haal uit het leven wat erin zit. Ongelukkig blijven in een relatie is ook geen beste optie. Maar als je hierovee begint naar je huidige partner hoort daar pijn, verdriet en boosheid bij.

Tuurlijk mag je alles uit het leven halen en als je ongelukkig bent dan heb je alle recht om een andere weg te kiezen. Maar vertel dat eerst eventjes aan degene met wie je bent, dat is wel zo netjes, dan heeft zij ook de kans om een andere weg te nemen. Nu denkt zij nog in een mooie relatie te zitten met een fijne man, terwijl dat eigenlijk totaal niet zo is. Ze had de afgelopen jaren kunnen gebruiken om haar weg te vinden naar haar eigen geluk ipv zonder haar weten gevangen te zitten in een relatie die al geen relatie meer is.

Persephone
Syboor

Ik denk dat Janjaap niet zozeer verwacht dat zijn vrouw harder gaat werken als hij nu ineens opbiecht "gevoelens te hebben voor een ander", maar dat hij verwacht dat zij dan tegen hem zegt dat hij dat maar moet gaan uitzoeken. Op die manier kan-ie vreemdgaan met medeweten van zijn vrouw, die bibberend moet gaan zitten afwachten of en welke keuze hij wanneer gaat afwachten.

Het eerlijkst is het als Janjaap nu vertelt dat hij al 3 jaar een affaire heeft zodat zijn vrouw ook kan meebeslissen over haar eigen toekomst. Grote kans dat Janjaap dan eindigt in een vakantiehuisje, maar ja, wie zijn billen brandt etc.

Jo Hanna
Een beslissing forceren

Je bent besluiteloos en hoopt dat de confrontatie met je vrouw je zal dwingen tot een beslissing, en tot actie. Zolang het zich in het verborgene afspeelt, kun je een beslissing vermijden. Is het zoiets?

Als je van je vrouw houdt, zul je een andere manier moeten vinden om jezelf in beweging te krijgen. De post van Syboor is pijnlijk raak.

Groet,
Jo Hanna

Adelaide
Een waar woord

Wat Lanza zegt in 25 slaat de spijker op de kop: “Ze had de afgelopen jaren kunnen gebruiken om haar weg te vinden naar haar eigen geluk ipv zonder haar weten gevangen te zitten in een relatie die al geen relatie meer is.“

Vertellen dat je gevoelens hebt voor een ander terwijl je er al drie jaar een relatie mee hebt is natuurlijk gelogen. Maar ja, als liegen je goed afgaat, wat wel blijkt, dan is dat misschien JanJaaps eerste gedachte.

Zou wel een grap zijn als zijn vrouw ook al een verhouding heeft, terwijl hij niks doorheeft omdat hij met zijn hoofd alleen maar bij zijn minnares zit.

Lanza
Dat is precies

wat er zo erg is aan vreemdgaan. Niet dat de ander gevoelens heeft voor een ander (kan gebeuren) en maar in beperkte mate dat ze samen seks hebben (dat is ontzettend rot, maar niet het einde van de wereld als je een stevig fundament in jezelf hebt).

Wel dat het je niet wordt verteld, waardoor de kans je wordt ontnomen om je eigen keuzes te maken voor je eigen leven. Je houdt de ander bewust dom, zodat diegene bij je blijft, terwijl je zelf voor een ander kiest. Dat vind ik er zo gemeen aan. Geef de ander dan ook de kans om andere keuzes te maken. Je verpest op deze manier jaren van iemands leven en het leven is zo kostbaar.

Veer
Helemaal eens

met Lanza

Maro
ja precies

Bij niet vertellen van het vreemdgaan onthoud je je vast partner niet alleen de tijd om voor haarzelf iets op te bouwen, als je een verhouding van drie jaar hebt, heb je haar ook de kans onthouden voor jullie huwelijk te vechten of zelf een keuze te maken.

Pagina's