Home » Artikelen » Als je je kinderen niet meer kunt zien

Als je je kinderen niet meer kunt zien

Wat kun je doen als je kinderen je niet meer willen zien? Plus twee handleidingen: je kinderen weghouden bij je ex, en het afdwingen van een omgangsregeling.

"Mijn geschonden recht, daar gaat het me toch niet echt om. Wat me wél vreselijk dwars zit, is die haat. De haat waarmee mijn kinderen worden grootgebracht. M'n gevoel stuit steeds weer op die haat en de machteloosheid om er wat aan te doen."

Dat schreef Frans Laarmans een tijdje geleden, in een aangrijpend artikel over ouderverstoting. Hij vertelde toen wat het betekent als je kinderen je niet meer willen zien na een scheiding.

We krijgen nog altijd veel reacties op dat artikel. Soms van ouders die alleen maar hun hart willen luchten. Maar ook van ouders die Frans Laarmans – als ervaringsdeskundige – om advies vragen. Zijn antwoorden zijn vaak snoeihard. Laarmans is geen zachte heelmeester. Maar wel iemand die je écht aan het denken zet.

Hieronder een voorbeeld van afgelopen week, waar we erg van onder de indruk waren. Daarna:

  • achtergrondinformatie over ouderverstoting (PAS);
  • een handleiding voor ouders die hun kinderen bij hun ex willen weghouden;
  • een handleiding om naleving van de omgangsregeling af te dwingen.

Vraag aan Frans Laarmans

Ik ben een moeder van twee zoons die al drie jaar zeggen dat ze mij niet meer willen zien. Ik ben een goed mens en het klopt gewoon niet. Ik ben na jarenlange mishandeling gevlucht met mijn kinderen. Mijn ex heeft een vernuftig schaakspel gespeeld en nu wonen ze daar. Hij wil me stuk, en pakt me met het meest dierbare: hij zet de kinderen als wapen in.

Ik ben bij alle instanties geweest en telkens krijg ik te horen dat zij niets kunnen doen en dat ik moet wachten tot ze volwassen zijn. Maar ik wil niet afwachten! Ik wil mijn kinderen mooie dingen meegeven, opvoeden, liefde geven, en leren respect te hebben!

Misschien kunt u mij verder helpen?

[naam en adres bekend bij de redactie]

Antwoord van Frans Laarmans

Uw wanhoopskreet begrijp ik. Het is een van de vele in de afdeling 'als het kwaad goede mensen treft'. Oorlogsgeweld tegen volkomen weerlozen, verkrachtingen, en ontneming van kinderen: ze komen veelvuldig voor. Voor mij zijn ze alle drie even erg, maar het derde geval vindt de samenleving geen punt. Dat is tragiek, en die tragiek treft u.

Het is voor mij onmogelijk om uw individuele geval te onderzoeken, laat staan er iets in te betekenen. Maar ik wil wel reageren op wat u vertelde.

U zei: "Maar ik wil niet afwachten! Ik wil [...]" en toen vertelde u wat u allemaal wilde. Kennelijk stelt u uw eigen wensen en verlangens voorop. Ikzelf kijk er anders tegenaan. Belangrijk voor mij is: hoe wordt de schade bij de kinderen zo veel mogelijk beperkt?

Het beste kunt u hulp zoeken bij familie en vrienden die kritisch zijn. Dus geen mensen die u bij voorbaat al gelijk geven. Daar heb je niet zoveel aan. Ga eerst individuele gesprekken met ze aan, en daarna – áls ze u gelijk geven – kunt u ze collectief bijeen brengen, en vragen of ze zich actief voor de kinderen willen inzetten (vooropgesteld dat het in hun belang is dat ze u vaker zien, zonder schade). Vervolgens kunnen zij zich tot uw kinderen richten.

Daarbij is het ook nodig dat u nadenkt hoe u met uw ex de spanningen kunt verminderen, want daar lijden de kinderen onder. Als het een rotzak is, dan valt dat niet mee natuurlijk. Maar bedenk dan dat u hem als partner had, dus dat er toch wel iets goeds in hem zal zitten.

Ikzelf heb – na alle rechtszaken – nooit meer actie ondernomen om te proberen mijn kinderen alsnog te zien (teneinde de rust voor mijn kinderen te bewaren) maar ik denk niet dat dit een juiste houding is.

Nogmaals: denk aan de kinderen, die zijn belangrijker dan uzelf. U en uw ex hebben jullie relatie op de klippen laten lopen, en zij zijn het slachtoffer. Zo hard is het wel.

Frans Laarmans

Achtergrondinformatie over ouderverstoting (PAS)

Meer dan de helft van de kinderen ziet binnen een jaar na de echtscheiding hun vader niet meer. In sommige gevallen gaat de verwijdering zó ver dat de kinderen hun niet-verzorgende ouder (meestal de vader) niet meer willen zien, wanneer de verzorgende ouder (meestal de moeder) laat merken dat die moeite heeft met de echtscheiding.

Kinderen ontsnappen dan uit een traumatisch loyaliteitsconflict door te kiezen voor het welzijn van de zorgende ouder en de andere ouder te verstoten. Dit wordt het 'ouderverstotingssyndroom' genoemd, kortweg PAS (Parental Alienation Syndrome).

Handleiding: hoe houd je je kinderen weg bij je ex

Afgelopen donderdag – 16 november 2012 – zond de EO een gruwelijke reportage uit, over een vader die zijn zoontje niet meer ziet. In dit geval ging het niet zo zeer om een weigerachtig kind, maar om een dwarsliggende moeder die erin was geslaagd om het kind weg te houden bij haar ex, met behulp van Bureau Jeugdzorg. Ondanks rechtszaken waarin een fatsoenlijke omgangsregeling was vastgesteld.

Hoe kan dat? Hoe kan het gebeuren dat een vader zijn kind niet meer kan zien, ook al zegt een rechter dat dat moet? De reportage liet zien hoe simpel dat werkt. Daarmee werd het een soort handleiding 'Hoe houd je je kinderen weg bij je ex'.

De truc blijkt te zijn dat je als verzorgende ouder gewoon heel hard moet blijven schreeuwen en stennis schoppen. Bijvoorbeeld: de politie bellen dat je ex je kind wil ontvoeren, als die het kind komt ophalen in het kader van de omgangsregeling. Of zeggen dat je ex je kinderen van de trap wilde duwen (ook al betreft het een gelijkvloers huis). Dan zegt Bureau Jeugdzorg dat de omgang te veel onrust geeft, wat slecht is voor het kind. En klaar is Kees.

Handleiding: naleving van de omgangsregeling afdwingen

Op de site van de EO staat een handleiding om een omgangsregeling die niet wordt nagekomen, alsnog af te dwingen: Wat kun je doen als je ex-partner niet meewerkt aan een omgangsregeling?

Dat is een sympathiek verhaal, met allemaal goede bedoelingen, maar helaas niet zo realistisch. Het advies van de EO, dat afkomstig is van www.scheiding-omgang.nl, komt erop neer dat je een civiele procedure zou moeten starten.

Er zouden dan de volgende civielrechtelijke maatregelen mogelijk zijn, om naleving van de omgangsregeling af te dwingen:

  • het opleggen van een dwangsom;
  • het inschakelen van de politie;
  • lijfsdwang, oftewel gevangenneming van de weigerachtige ouder;
  • het opschorten van de kinderalimentatie;
  • vermindering of ontzegging van de partneralimentatie;
  • wijziging van het ouderlijk gezag;
  • wijziging van de verblijfplaats van het kind.

Heel soms lukt dat, maar meestal niet. De meeste van die maatregelen zijn immers ook nadelig voor het kind, en een rechter zal zich wel drie keer bedenken om iets te beslissen wat het kind kan schaden. Bijvoorbeeld: als er een dwangsom wordt opgelegd, of als de alimentatie wordt opgeschort, kan de moeder dusdanig in geldnood komen dat ze het kind niet meer fatsoenlijk kan opvoeden. En lijfsdwang, oftewel gevangenneming, is nóg onwaarschijnlijker. Dan is er helemaal geen verzorgende ouder meer voor het kind.

Kortom: in de praktijk trekt de verzorgende ouder meestal aan het langste eind. Zo hard is het wel, om met Frans Laarmans te spreken.

We wensen iedereen die met deze moeilijke situatie worstelt heel veel succes en sterkte.

Civiel-rechterlijke gang kán werken

Een lezer berichtte ons: Een vriend van ons heeft dat gedaan, en zo weer omgang gekregen met zijn dochter. De moeder had de omgang eenzijdig stopgezet, met een beschuldiging van misbruik erbij. Jeugdzorg zei dat het via een omgangshuis moest, maar de rechter besliste dat het via opa en oma kon, op straffe van een dwangsom (als dat niet gebeurde) van € 1.000,- per keer. En als de vader onschuldig werd bevonden in het plegen van misbruik, kon de omgang weer normaal plaats vinden. En zo geschiedde...

Onze vriend en wij waren sceptisch over de civiel-rechterlijke weg, maar niets doen was geen optie. We waren positief verrast dat de rechter de moeder op haar plek zette (bent u helemaal betoeterd?) en de vader gelijk gaf.

Het kan dus wel, maar er moet wel geld zijn om die zaak te starten!

Henk Boeke

is redacteur van Ouders Online

Frans Laarmans

(niet zijn echte naam) is journalist en vader van twee kinderen.

Reacties

wilhelmina:

Wat doe je als een vader niet meer voor zijn kinderen wil zorgen?

waerdigheyt:

Goedendag. Mag ik de titel aanvullen met " Wat doe je als je graag wilt en je wordt kapot gemaakt als vader. Zo erg dat je elke dag je leven wilt beëindigen in koud water????Maar doorvechten op kracht en intelligentie en met d echte waarheid op zak>>>>???

Het is in mijn perceptie ronduit walgelijk, en eigen strafrechtelijk vervolgbaar, als ik waarneem hoe kinderen na een scheiding worden misbruikt en in AL hun sociale en emotionele waarden worden vernietigd. In gevallen van een wat lagere intelligentie krijgen zij levenslang. Met God als getuige mag ik zeggen een "huwelijk" achter de rug te hebben waarbij een schoonmoeder en haar zwager, aantoonbaar, er alles aan gedaan hebben mij weg te treiteren. Velen hebben daar jarenlang melding van gemaakt en walgen nog. Ik ben een zee sociaal en menslievend mens met genialiteit in zijn koppie. De schoonfamilie, lagere school, jeugdtrauma's en van voor de oorlog primitief dus. Klinkt niet leuk maar is technisch juist. Mijn ex was lief...te lief. En dat zette menigeen aan het denken als is de oudste zoon en jongste dochter erin betrek. PDD_NOS naar zich verluidt. identiteitloos, willoos,geen carrier-of ontwikkelingsdrang, alles is een bedreiging en levend vanuit angst voor alles wat leeft. IK was de "leider" ..:) Tja helaas in mijn eentje die de berg opging aan een touw terwijl van bovenaf rotsblokken door d familie op ons zijn gegooid door 25 jaren lang ons te treiteren , te beledigen, elke vorm van vooruitgang belachelijk te maken, te vernederen en nog veel meer viezigheid. Projecteer gedrag van de gevaarlijkste soort. En in die tijd zijn mijn 2 oudste al fors tegen mij opgezet. vanaf hun derde is PAS reeds gevormd en heeft zich later tegen mij gekeerd op grove wijze. Mijn oudste dochter werd "verkracht" door een jeugdvriendje en later "aangerand" door een leraar. Wellicht was ze al zo ver in de PAS dat ze loog over de dader..een jeugdvriendje en buurjongen uit Noordwijk. Ik, als trots en verantwoordelijke vader ging de gevechten aan voor mijn ex en kinderen. Ik ben ongeveer 80.000 keer (ja u leest het goed) zwaar mishandeld. Dus ik bestrijd het kwaad langdurig en furieus. DAT kwam mij duur te staan want op het Gemeentehuis Nordwijk kreeg ik te horen "wij vrezen dat U uw handjes heeft gebruikt bij uw dochter". Uw wereld ontploft en klapt uit elkaar kan ik u zeggen. 25 jaar kindermishandeling komt in een keer binnen ..1 dreun!!! 1,5 jaar lang heb ik de raad van de Kinderbescherming achter MIJ aan gehad omdat de jongedame zei,( 16 jaar later pas in een mail met nog meer Pas-viezigheid..." ):" Ik heb gelogen en dat was heel erg voor haar. Want anders had ik het leven van dat vriendje onmogelijk gemaakt. Denken voor een ander heet dat. Exact zoals de oma dat vele jaren deed. Mails met verhalen dat ik niet van mijn kinderen hield en ze "had laten barsten" vlogen door het internet. MIJ de ellende nogmaals belevend latend. Ik heb het leven gered van mijn jongste dochter die stervend was door "het gebrek " bij mijn ex,het leven van mijn zoon enigszins gered. Die weer gek getreiterd op school. IK zag dat hij PDD-NOS moest hebben maar tja...daar sta je alleen tussen domme en niets kennende en kunnende figuren die op je uit zijn ZWIJGEN was het enige wat ik nog kon doen. En langzaam begon alles al te ontsporen.Twee prachtige banen ben ik misgelopen omdat ik besloot te vechten voor mijn kind (de dochter) . DAT is me duur komen te staan. Mijn jongste zoon K. zag ik door ellende tussen wal en schip vallen en waarschuwde mijn ex..Geen reactie..zoals in alles. DUS wie heeft de kinderen laten barsten.Wie houdt niet van de kinderen zoals ze zijn. Twee hebben en hadden PDD-NOS, een was vernietigd met de gebeurtenissen (met een kinderlijke eigen aanpassing die goed uitkwam) en 1 viel tussen wal en schip...K..Ik begon mijn bedrijf en werd ernstig ziek. Overwerkt, oplichters en bedriegers en eigenlijk als enige die het kunstje kende..dus alleen!!! Failliet na mega lange en smerige gevechten heb ik de dolkstoot gekregen als vader. Ernstig gewond , na later bleek, ben ik zwaar overspannen MOETEN vluchten voor deze krankzinnig meute hyena's . Ik heb onderdak verzorgd voor mijn ex, en kreeg van de hoofdtreiteraar te horen " Jij komt er niet in"!! Net als bij het Gemeentehuis..die enorme dreun .."NU is alles voorbij...mijn dochter bijna dood, een "verkracht en aangerand" (en alles er omheen), oudste zoon met PDD-NOS ongeremd en ongeleid projectiel en zeer ernstig langdurig getreiterd (ook door leraren omdat hij klein was en als een hondje steeds terugkwam) en mijn jongste zoon....tussen wal en schip.
Ik ben toen gedwongen geweest een dame te vinden anders had ik echt doodziek in het bos geslapen. WAT krijg je dan te horen later?? DAT je vreemd bent gegaan met andere "wijven" etc ect.. Maar ook in mijn geval had de ex geen vinger uitgestoken uit angst , diepe angst voor haar moeder...!!! Die had haar zin..eindelijk En dat hebben familieleden bevestigd!!! Ze zag haar kans schoon..een dochter was net overleden. Dan stel je de ander toch veilig voor je zelf...dan ben je niet alleen..Daarom heen is een perfecte leugen gebouwd al zou ik mijn ex van alles hebben aangedaan. Helaas...niets dus!!!! Ik was gek op haar en had met haar te doen. Ze had ook een vriend ..geen snuggere ...maar ach...tot 2 jaar na mijn weggaan en 1 jaar ervoor. Daar hoor je niemand over..omdat het eigen is. Ik ben daarna in een enorme hel terecht gekomen van geldnood-hongersnood- uitdroging- depressie-opgejaagd als een wild dier- intens verdriet-(vooral om de kids)-puur onrecht-inwendige bloedingen-noodoperatie-eenzaamheid terwijl mijn kids 1,5 km verderop woonden EN???!! Mijn ex samen met een der smerigste oplichters in Nederland met de Dogoodshop en Webwinkelcollecte. Mijn kinderen werden, met goedkeuring van mijn ex!!!) weer mishandeld, vernederd en misbruikt voor oplichtingswerk. Waarbij grof misbruik is gemaakt van de neuro-psychische zwakheden van mijn kids, hun jeugdigheid en situatie om de kids tegen de VADER op te zetten ZO erg zelfs dat ze ons begonnen op te lichten en uit te zuigen, te bedreigen en te beledigen..Terwijl mijn partner...ook hoogbegaafd..en ik ze volstopten met geld en goed omdat wij dat belangrijk vonden voor hun eigen ontwikkeling. En bij ontdekking van hun afwijkend gedrag en confrontatie door ons ontstond er een psychische waanzin en terreur die zijn weerga niet kent. Wij zijn bang van ze geworden omdat het op gekte en waanzin lijkt. Dit is niet normaal en er valt niet met ze te praten door die oplichter die mijn ex gevangen houdt. het einde is dus IK heb gevochten. ZIJ hebben me weggetreiterd en gemarteld. Nu ging ik weg en werd ik NOG meer gemarteld en mede door perfecte leugens opgebouwd om hun eigen misdaden te verbergen Die hebben ze geprojecteerd op de kinderen en zij zijn nu de hoofdpersoon in" Terug naar de Kust" Wel we houden ons maar vast aan de afloop van die film.Mijn 4 kinderen zie ik niet, alle berichten en mails worden uitgelegd als terreur (omdat ze niet willen en kunnen praten) en elkaar houden ze in die situatie. met een gemaakte schijnautoriteit niet wetend dat ze hun eigen levens verwoesten en dat van hun vader...De hoofddader zit in luxe op de achtergrond en wordt regelmatig bezocht !! ZO perfect kan misdaad zijn tegen kinderen....Ik ben in Buchenwald geweest en heb voor mijn kinderen een monumentje opgezet...en in januari breng ik een beeldje naar Auschwitz...want ik heb namelijk nog veel meer meegemaakt Meer waarmee ik DIT soort viezigheid correct kan " vertalen" met nazisme...

Dank u...
D.