|
Forum-archief
De onderstaande teksten maken deel uit van het Forum-archief van Ouders Online. Ze werden gepost van 1996 tot 1998. Daarna is een nieuw forum in gebruik genomen, dat u bereikt via de knop forum in de menubalk hierboven.
Duimen afleren?
Onderdeel: Kleutertijd
Titel: duimen afleren?
Berichtnummer: F01548
Datum: 12 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Onze dochter van bijna 3 duimt bij het slapengaan en wanneer ze wakker wordt, nooit overdag. De opening tussen haar tanden bovenaan en onderaan is groter aan de kant waar ze haar duim in haar mond steekt. De tandarts vond het geen probleem voor haar gebit zolang ze er maar mee stopt voor ze 3 wordt. Ik had graag reakties van ouders met oudere duimzuigers. Geeft dit later problemen met het gebit?
Een andere vraag is: hoe leer je het duimen af zonder er van die vieze middeltjes op te smeren? Ik hoop dat ik ze er op één of andere manier toe kan bewegen om het zelf te laten. Tenslotte is het voor haar een uitstekend middel om in de slapen en een gevoel van veiligheid op te roepen.
Katja.
Onderdeel: Kleutertijd
Titel: geen probleem...
Berichtnummer: F01548-1
Datum: 15 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Onze oudste heeft zeker tot haar 9e geduimd. Op gegeven moment hebben we regels gesteld: alleen in bed, nooit tussendoor. Ze is uiteindelijk vanzelf gestopt. Met haar gebit gaat het prima; net als een groot deel van de klas heeft ze nige tijd een beugel gehad (maar dat had niet perse met duimen te maken), ze is nu 15 en heeft een keurig gebit. Ik heb er een beetje moeite mee als ouders zo fanatiek proberenhun kinderen het duimen af te leren. Kinderen die duimen hebben dat gewoon even nodig om rustig te worden, te ontspannen, bij te tanken. Moet je dat dan ijverig afleren alleen omdat de tanden er wat minder mooi van gaan staan? Ik vind dat jullie dochter het al keurig doet, alleen in bed.
Succes!
joke.
Onderdeel: Kleutertijd
Titel: 3 generaties duimen
Berichtnummer: F01548-2
Datum: 17 maart 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Zelf heb ik tot mīn 7e (alleen in bed) geduimd. Daarvoor had ik op eigen initiatief al heel wat vruchteloze pogingen gedaan om te stoppen. Maar zonder duim kon ik zelfs mijn ogen niet dichthouden. Tot mīn eigen stomme verbazing stopte ik een paar jaar daarna vanzelf.
Mijn moeder heeft tot haar 5e geduimd. Toen stopte zij vanzelf. Als kleuter vond ik het een geruststellend idee dat ik kennelijk vanzelf geen zin meer zou hebben straks. Maar toen ik op mīn zesde nog duimde begon ik hem te knijpen. Mīn moeder echter steunde me weliswaar in mīn afkickpogingen, maar vertrouwde erop dat het vanzelf zou stoppen. En dat gebeurde dus.
Allebei hadden we als kind een spleetje tussen onze voortanden waar een lucifer tussen kon. Na het stoppen met duimen trok dat spleetje in enkele jaren vanzelf weg. En hoewel mīn ene voortand een beetje gedraaid stond (niet door het duimen) waren de tandartsen in mijn geval GELUKKIG zo relaxed om die tanden met rust te laten en de gelegenheid te geven zelf in het gareel te komen. Dat is gebeurd, en ik heb nu een keurig gebit waar geen beugel aan te pas is gekomen. Mijn moeder trouwens ook.
Tot mijn (toch wel...) plezier vond mij zoontje toen hij 3 maanden was ook zijn duimpje. Sinds dat moment is hij een heel relaxed kind dat zichzelf goed kan troosten en als hij moe is wordt hij lekker rozig door zīn duim. Als hij eenmaal slaapt zakt die duim er vanzelf uit, dus hij duimt niet uren op een dag. Mocht hij ooit overdag uit gewoonte gaan duimen dan zal ik hem met zachte hand proberen te overtuigen dat duimen is voor het slapengaan. Maar voorlopig maak ik me daar geen zorgen over. Ik ben erg blij dat die troost mij in mīn kindertijd gegund is. Ik kan me nog dat heerlijke gevoel voor de geest halen. Ik vertrouw erop dat mijn zoontje zich ook op een avond met verbazing realiseert dat hij bijna in slaap was gevallen zonder duim.
Janneke.
Onderdeel: Kleutertijd
Titel: fopspeen voorkomt verslaving eigen duim
Berichtnummer: F01548-3
Datum: 2 april 1998
Afzender: [naam en adres bekend bij de redactie]
Aangezien zowel mijn man als ik tot ons twaalfde jaar geduimd hebben was ik nogal alert op eventuele duimverslaving van onze tweeling.
Die eigen smaak van je duim kan wel degelijk verslavend werken, ook ik kon zonder duim niet in slaap komen. Daarom hebben wij vanaf de geboorte van onze kinderen een fopspeen gegeven, steeds als ze hun duim wilde gebruiken. Deze kreeg eenzelfde functie als mijn eigen duim vroeger. Zonder fopspeen werd er niet geslapen of de deur uitgegaan.
Met dit verschil dat deze na verloop van tijd kon worden weggenomen (dit was na ongeveer drie jaar). Vanaf twee jaar mochten ze de fopspeen alleen maar 's nachts hebben. Mijn dochter heeft er vanaf dat moment niet meer naar getaald, mijn zoon heeft een half uur gehuild, sindsdien ook niet meer. De speen moest wel uit zicht zijn, natuurlijk.
Atala
|
