Home » Artikelen » Ouderschapsplan lost niets op

Ouderschapsplan lost niets op

Door:

Redactie Ouders Online

De bewijzen tegen de nutteloosheid van het ouderschapsplan stapelen zich op. Nu weer uit de juridische hoek.

Het zogenaamde 'ouderschapsplan', dat je moet opstellen als je gaat scheiden, is niet effectief. Het wordt te soepel toegepast, en het leidt nauwelijks tot minder juridische conflicten. Dat concludeert de juriste Marit Tomassen-van der Lans uit onderzoek waarop ze op 18 mei promoveert aan de Vrije Universiteit Amsterdam.

Uit haar dossier-onderzoek blijkt dat ouders sinds de invoering van het ouderschapsplan wel vaker regelingen voor hun kinderen afspreken, maar dat de afspraken meestal nogal vaag zijn. In een kwart van de dossiers vormen de afspraken geen volledig ouderschapsplan. Bovendien is het aantal vervolgprocedures bij de rechtbank nauwelijks afgenomen.

De verplichting om een plan op te stellen wordt volgens Tomassen-van der Lans te soepel toegepast. Rechters wijzen zelden een scheidingsverzoek af als ouders geen ouderschapsplan hebben opgesteld, hoewel dat toch een voorwaarde is om te kunnen scheiden. Ook leggen ouders vaak een standaardregeling aan de rechter voor.

Commentaar Ouders Online

In het ouderschapsplan moet je bijvoorbeeld afspraken noteren over: zorgverdeling, opvoedingstaken, omgang, vakanties, informatie-uitwisseling, en kinderalimentatie. Het werd in 2009 ingevoerd met het idee dat er daardoor op drie fronten winst behaald zou kunnen worden:

  • meer contact tussen ouders en kinderen;
  • minder conflicten tussen ouders;
  • minder problemen bij kinderen.

Het onderzoek van Tomassen-van der Lans is eigenlijk een beetje mosterd na de maaltijd, omdat al in 2013 een officiële evaluatie verscheen (van een onderzoeksafdeling van het ministerie van Justitie) waarin gehakt werd gemaakt van het ouderschapsplan:

  • na 2009 hadden kinderen van gescheiden ouders niet meer contact met hun vader dan ervoor;
  • na 2009 is het aantal conflicten tussen ouders niet afgenomen (bij de controlegroep 2004-2008 raar genoeg wel);
  • de kinderen die na 2009 een scheiding hebben meegemaakt, hebben juist meer problemen (minder welbevinden en iets meer depressieve gevoelens) dan kinderen die in 2004-2008 een scheiding hebben meegemaakt.

Dat het ouderschapsplan de conflicten tussen ex-partners niet vermindert, met alle nare gevolgen voor de kinderen van dien, is heel begrijpelijk, omdat het opstellen van zo'n plan de meningsverschillen tussen exen juist op de spits kan drijven.

De alternatieven die Tomassen-van der Lans voorstelt (zoals: verplichte scheidings-educatie en verplichte mediation) zullen maar voor beperkte groepen ouders werken, getuige die officiële evaluatie uit 2013.

Conclusie: bij echtscheiding geldt uiteindelijk alleen maar de wet van behoud van ellende.

Bronnen

Redactie Ouders Online

 

Meer over

Reacties

het is verschrikkelijk als je

het is verschrikkelijk als je ziet hoe een moeder kan zijn wanneer je uit elkaar gaat ,.
Ik heb zelf een narcistische ex vrouw en wat ze doet om het mij maar onmogelijk te maken om de kinderen te kunnen geven waar ze recht op hebben ( een vader )
Het is echt vreselijk zielig voor de kinderen ,
Ik hoorde een tijdje terug van de de buurman van mijn ex waar ik natuurlijk ook gewoond heb dat mijn oudste zoontje vooral ( 4 jaar ) een beetje zoekt naar een vaderfiguur die hij de eerste 3 jaar van zijn leven heb gehad maar door moeder hem ontnomen is .
Op het moment dat je zoiets hoort breekt werkelijk je hart . Wat bezield een moeder die zegt dat ze van haar kinderen houd toch , hoe is het toch mogelijk dat haar ego groter is dan de liefde voor haar kinderen , Als ik in de tijd kijk dat ik bij haar was kom ik ook inderdaad snel tot de conclusie dat ze narcistisch gedrag vertoont zowel als ik kijk naar de relatie die we hadden , tenminste wat je een relatie noemt , als de omgang met de kinderen . Ze heeft in mijn ogen maar 1 doel en dat is over alles de baas zijn en macht hebben en dat doet ze betreft onze kinderen door ze hun vader te ontnemen.
Wat ik me nou afvraag is of zo,n iemand dit wel bewust zelf doorheeft en wat kan je hier nou aan doen want helaas is het nog steeds zo dat een moeder net even wat meer aandacht krijgt al een vader .
Zelfs jeugdhulp had geen zin bij ons , ook als het daar niet naar mevrouw haar zin ging was ze beledigd en stopte ze met jeugdzorg en jeugdzorg doet hier verders niks mee .
Ongelofelijk vindt ik het want als vader zijnde wordt je werkelijk bij het minste geringste onder de loop genomen , waarom een vrouw dan niet .
Mocht iemand informatie hebben of tips hoor ik ze heel graag , heb tenslotte geen financien om nogmaals een keer een advocaat te betalen want er is al een keer eerder door een rechter besloten dat we mediation moesten gaan doen waar we toen ook een omgangsregeling hebben gemaakt maar waar je dus uiteindelijk als vader zijnde niks mee kan wanneer dit niet wordt nagekomen door moeder , HELP

1 tip Danny.

1 tip Danny.
Afgeven op de fouten van je ex is onaangenaam en gaat je niet helpen.
Kijk liever naar jezelf en wat je zelf kunt doen om het goed te houden. Leg niet op alles slakken zout, laat ook eens wat over je kant gaan. Vergroot niet alles uit. Begin steeds met goede moed en probeer wat aan te sluiten. Hoe meer hulpverleners en advocaten des te groter de ellende.

Tja en als je dat doet zie je

Tja en als je dat doet zie je je kinderen nooit meer terug annej. Helaas voldoende voorbeelden van. Dus blijven vechten ook bij de civiel rechter dan ka je in ieder geval bezoekregeling afdwingen

Tja Marsy. Als je niet naar

Tja Marsy. Als je niet naar de rechter wil of kan, wat dan? Afgeven op je ex is ook dan nog steeds geen oplossing. Het is een groot probleem dat je ook niet gaat oplossen met het opblazen van incidenten om anderen maar te overtuigen wat er mis is met je ex.
Dat is geen handige strategie.

Danny, ik kan helaas uit

Danny, ik kan helaas uit ervaring zeggen dat je als vrouw ook geen poot hebt om op te staan als je met een behoorlijk pittige ex te maken hebt. En als je daar eens je hart over wil luchten, dan denkt men dat je je ex wil zwartmaken en uit bent op een vechtscheiding.

Ik kan niet controleren wie er hier gelijk heeft, maar ik kan me de frustratie en het verdriet, maar vooral de machteloosheid zeer goed voorstellen.

Lees verder