Home » Artikelen » Regels voor schoolfotos

Regels voor schoolfoto's

Door:

Henk Boeke

Scholen mogen alleen foto's van leerlingen maken, en online publiceren, als voldaan is aan strenge regels. Maar scholen kennen die regels niet of nauwelijks. Bijvoorbeeld omdat ze denken dat het alleen maar om 'portretrecht' gaat. Terwijl de privacy-wet (Wbp) nog veel belangrijker is. Foto's gelden namelijk als persoonsgegevens. En volgend jaar (2018) verdwijnt het portretrecht trouwens sowieso.

De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) heeft een brief gestuurd naar 'de onderwijskoepels' (waaronder de PO-Raad en de VO-Raad) waarin scholen nog eens gewezen worden op de privacy-regels voor het publiceren van foto's en video's van leerlingen.

Scholen kennen de regels namelijk niet goed, of ze weten niet hoe ze toegepast moeten worden. Omdat ook ouders vaak niet weten hoe het zit, vatten we hieronder de regels uit die brief nog even samen. Zodat ook u weet hoe het zit, en waar u de school aan kunt houden. Hier en daar hebben we zelf nog wat extra verduidelijkingen (en kritische noten) toegevoegd.

De regels gaan over twee dingen. Ten eerste moeten scholen toestemming vragen voor het publiceren van foto's en video's. En ten tweede moeten ze gepubliceerde foto's en video's goed beveiligen.

Toestemming

De school moet toestemming vragen voor elke leerling die herkenbaar in beeld is:

  • voor leerlingen van jonger dan 16 jaar is er toestemming van de ouders (of voogd) nodig;
  • voor leerlingen van 16 jaar en ouder is er toestemming van de leerling zelf nodig.

Verder zijn er een aantal belangrijke voorwaarden:

  • de toestemming moet 'vrij' en niet onder druk zijn gegeven. De school mag bijvoorbeeld niet zeggen: "Als we geen foto's van uw kind mogen maken, dan mag hij of zij ook niet meedoen aan de eind-musical". Dat is een vorm van ontoelaatbare druk;
  • de toestemming moet ondubbelzinnig zijn. Dat betekent dat een school niet uit mag gaan van het principe 'wie zwijgt, stemt toe'. Bij ondubbelzinnige toestemming moet elke twijfel zijn uitgesloten. Het moet dus volstrekt duidelijk zijn of er daadwerkelijk toestemming is gegeven en waarvóór er toestemming is gegeven. Dus niet een soort algemene toestemming voor van alles en nog wat op het inschrijfformulier van de school;
  • de toestemming moet specifiek zijn: voor een specifieke verwerking en voor een specifiek doel. Als voorbeeld geeft de AP dat er toestemming gevraagd kan worden voor het publiceren van beelden van een schoolreisje, waarbij die foto's en video's alleen voor dát specifieke doel gebruikt mogen worden;
  • leerlingen of ouders moeten hun toestemming altijd weer kunnen intrekken.

De AP zegt dus dat er specifieke toestemming gevraagd moet worden, met duidelijk omschreven doelen. Maar om dat nou van geval tot geval – voor elk schoolreisje, elk bezoekje aan een museum, of elke keer schoolzwemmen – te moeten doen, is misschien wat onpraktisch. Bovendien zou een docent dan nooit even een foto kunnen maken als er toevallig iets leuks in de klas gebeurt. Vandaar dat scholen vaak om eenmalige toestemming vragen, als een kind voor het eerst op school komt.

Op zich lijkt ons dat wel kunnen, die eenmalige toestemming, mits aan alle voorwaarden (zie boven) is voldaan. Vooral dat heel duidelijk om toestemming wordt gevraagd, wat je met je handtekening moet bekrachtigen, en dat erbij wordt gezegd waar die foto's en video's voor gebruikt gaan worden. Maar het liefst zouden wij zien dat scholen elk schooljaar opnieuw om toestemming vragen. Omdat de gedachten van ouders (en hun kinderen) zich in de loop der tijd kunnen ontwikkelen, en omdat je natuurlijk vergeet om je toestemming in te trekken als je er anders over bent gaan denken. Elk schooljaar om toestemming vragen dwingt ouders om er telkens even over na te denken.

Beveiliging

Wanneer scholen beeldmateriaal van leerlingen publiceren, moeten zij "passende technische en organisatorische maatregelen treffen om deze te beschermen". Zodat foto's en video's niet in verkeerde handen terecht komen. Van wie die verkeerde handen zouden kunnen zijn, zei de AP er niet bij, maar zelf geven we altijd het voorbeeld van gefotoshopte kinderporno. Van de politie weten we dat daar tegenwoordig vaak foto's van kinderen op Facebook en openbare schoolsites voor gebruikt worden.

Een 'passende maatregel' kan zijn om foto's en video's van de leerlingen op een beveiligd deel van de school-site te zetten, dat alleen toegankelijk is met een inlognaam en een wachtwoord.

Alles maar op een openbare Facebook-pagina van de school plempen, dat mág dus niet. Ook niet als de ouders toestemming hebben gegeven voor publicatie.

Het is te hopen dat die 'scholenkoepels' deze informatie zullen doorgeven aan de scholen zelf. Anders weten ze nog steeds niet hoe het zit, en blijven ze nog steeds maar wat aanrommelen...

Scherpere regels vanaf 2018

Op dit moment geldt alleen de Nederlandse privacy-wet (Wet bescherming persoonsgegevens, kortweg Wbp). Maar vanaf 25 mei 2018 is de Europese privacy-wet van toepassing (Algemene verordening gegevensbescherming, kortweg AVG). Voor die AVG komt dan een Nederlandse invoeringswet. Die invoeringswet is overigens niet triviaal: er zullen bijvoorbeeld nog bepaalde keuzes gemaakt moeten worden, die de AVG open heeft gelaten. Bijvoorbeeld of we de leeftijd van 16 jaar willen handhaven, tot waar ouders toestemming moeten geven aan hun kinderen om een account op een website of sociaal medium aan te maken, of dat die leeftijd verlaagd wordt naar 13 jaar. (Ouders Online pleit voor 13 jaar. Maar daarover later meer.)

Onder de AVG wordt de bescherming van persoonsgegevens van kinderen nog belangrijker dan die nu al is. Zo moeten scholen niet alleen de regels voor toestemming en beveiliging naleven, maar dat ook kunnen aantonen. Ook komen er torenhoge boetes voor scholen die zich niet aan de regels houden.

Mindset

Het belangrijkste, wat ons betreft, is dat scholen een mindset gaan ontwikkelen waarin ze de privacy van de leerlingen serieus gaan nemen. Dus dat ze zich bewust worden van de gevaren en risico's die al dat verzamelen, opslaan en doorgeven van leerlinggegevens (niet alleen foto's maar nog veel meer) met zich meebrengt. En dat ze ouders die zich daar zorgen over maken, niet wegzetten als zeurpieten of lastposten, maar dat ze gaan denken: "Hé, ze hebben wel een punt. Daar gaan we toch maar eens verder over nadenken." (Zie ook ons artikel Scholen verwaarlozen privacy en de bijbehorende vervolgartikelen.)

Bronnen

AP roept scholen op zorgvuldig om te gaan met beeldmateriaal van leerlingen
Persbericht van de Autoriteit persoonsgegevens (AP).

Brief aan de onderwijskoepels
De brief van de Autoriteit persoonsgegevens (AP).

Scholen & de AVG
Meer informatie - voor scholen - van de Autoriteit persoonsgegevens (AP).

De klassenfoto valt ook gewoon onder de privacywet!
Blog van de privacy-jurist Arnoud Engelfriet.

Henk Boeke

is redacteur van Ouders Online.

Naschrift: 

[17 mei 2018] Bij de reacties (zie onder) is een discussie ontstaan over de vraag of het voldoende is dat scholen aan één ouder toestemming vragen, of dat het per se beide ouders moeten zijn. Die vraag is vooral belangrijk in (vecht)scheidingssituaties, waarbij beide ouders er verschillend over denken.

We hebben dit voorgelegd aan de Autoriteit Persoonsgegevens. Die antwoordde - bij monde van woordvoerder Lisa Simons - als volgt:

"Wanneer beide ouders het ouderlijk gezag uitoefenen is in principe toestemming nodig van de beide ouders. In de praktijk zal het echter vaak lastig zijn om steeds te controleren of beide ouders het eens zijn als één van de ouders toestemming geeft.

Daarom is geregeld in het Burgerlijk Wetboek dat je erop mag vertrouwen dat een beslissing genomen door één ouder ook gebeurde met toestemming van de andere ouder.

In het geval van de school betekent dit dat als één van de ouders toestemming geeft, de school er redelijkerwijs vanuit mag gaan dat de andere ouder ook toestemming heeft gegeven.

Dit is alleen anders als de school ervan op de hoogte is dat de twee ouders onenigheid hebben, in die gevallen mag de school er niet zomaar vanuit gaan dat beide ouders het steeds eens zijn, en zal van beide ouders apart toestemming moeten worden gevraagd.

Omdat scholen over het algemeen goed op de hoogte zijn van de thuissituatie van het kind, zullen scholen zelf meestal goed kunnen inschatten wanneer er toestemming gevraagd moet worden aan beide ouders en wanneer toestemming van één ouder volstaat."

Redactie Ouders Online

Reacties

Ik denk dat wij het wel goed

Ik denk dat wij het wel goed doen; ouders kunnen aan het begin van elk schooljaar voor vijf verschillende categorieën aangeven of foto's van hun kind gebruikt mogen worden. Jammer alleen dat een deel van de ouders de brief hierover niet mee terug heeft. (Speciaal onderwijs dus geen ouders die je op het schoolplein even kunt aanschieten.) Goed om te weten dat we met "als u de brief niet invult gaan we er van uit dat u toestemt" over de schreef gaan.
Verder valt er nog wel wat te verbeteren, dus die 14 november ga ik zeker doorgeven op mijn werk.

Wat als scholen en clubjes

Wat als scholen en clubjes toch foto's zonder toestemming en onbeveiligd blijven publiceren? Waar kan ik het melden en wat wordt er mee gedaan?

ik neem aan dat deze regels

ik neem aan dat deze regels ook voor verenigingen gelden... Dank voor de samencasting moeten we.de.regels wat gaan aanscherpen weer.

@Fort: heel goeie vraag! Om

@Fort: heel goeie vraag! Om te beginnen moet je dit gewoon bespreken met school, of de sportclub, etc. Maar als er niet met ze te praten valt, en als ze blijven volharden in hun fout, dan heb je een probleem. Want eigenlijk is er geen enkele instantie waar je hiervoor terecht kunt.

Uit onze ervaring weten we dat noch de onderwijsinspectie, noch het AP echt bereid zijn om de HANDHAVING (want daar gaat het hier om) serieus te nemen.

Dan blijft er dus niet veel anders over dan naar de rechter te stappen, en met de wet in de hand de school of het clubje tot inkeer te dwingen.

Wij (Ouders Online) spannen ons op dit moment ervoor in om dit beter te regelen.

@Mijk, de regels gelden

@Mijk, de regels gelden inderdaad ook voor verenigingen. (Waaronder sportclubs, muziekscholen, etc.)

Wat nog wél de vraag is, in hoeverre de regels ook voor privé-personen gelden. Mogen individuele ouders dan wél foto's en video's van het schoolreisje of de eindmusical maken, en posten op Facebook, als de school dat níet mag?

Antwoord: de Wbp maakt een uitzondering voor beelden die 'voor strikt persoonlijk gebruik' bedoeld zijn. Die ouders mogen dus wel voor zichzelf foto's en video's maken, en thuis bekijken. Maar posten op een openbare Facebook-pagina mogen ze dus niet.

Is een passend

Is een passend beveiligingsniveau voor een school, "vrienden" zijn van de school op facebook?

Op zich is 'vrienden' wel een

Op zich is 'vrienden' wel een redelijk beveilingsniveau, maar hoe controleer je (als school) of iemand die zich aanmeldt als vriend van de school daadwerkelijk een van de ouders is? Dat lijkt ons nogal lastig.

Beter zou dus zijn: het oprichten van een besloten groep, die niet zichtbaar is voor de rest van de Facebook-community, waarna de school zélf zijn eigen vrienden (lees: ouders en leerlingen) kan uitnodigen. Maar dat vereist wel dat je alle ouders en leerlingen op Facebook weet te vinden. Een heel gedoe...

Zijn er scholen die het zo doen? Laat het ons weten! We zijn benieuwd naar jullie ervaringen.

Henk Boeke
Redactie Ouders Online

Er staat geschreven dat

Er staat geschreven dat scholen bij kinderen jonger dan 13 de toestemming nodig is van de ouderS. Meervoud dus beide ouders. De gewoonte is dat men al snel akkoord gaat met 1 handtekening, er van uit gaande dat ouders nog samen zijn dan wel overeenstemming hebben. (Zo gaat het ook vaak bij inschrijving van n kind op de. Keuze school)
Maar heel vaak is dat dus niet zo en zeker niet bij gecompliceerde scheidingen.
en besluit/tekent er maar 1 ouder zonder instemming van de andere ouder wat geaccepteerd word door d school onder het mom van “wij willen er niet in. betrokken worden” en “dat zoeken de ouders maar onderling uit” en “wij hebben n protocol waarin staat dat wij enkel de zorgende ouder.......”
En dat is mijns inziens fout, zeker dat laatste en zo ook met het publiceren van foto’s naar mijn idee.
Ze zullen 2 handtekeningen nodig hebben en anders heeft de school n probleem.

Even afgezien van de leeftijd

Even afgezien van de leeftijd (het gaat om kinderen tot 16 jaar, dus niet 13) is dit wel een interessante kwestie. Dus: of scholen een protocol mogen hanteren dat het voldoende is om één ouder (de zorgende ouder) te laten tekenen.

Op zich kunnen we ons heel goed voorstellen dat scholen het zo doen, want het moet wel een beetje praktisch blijven. Denk ook aan (gewone) ouders/partners die tijdelijk onbereikbaar zijn, bijvoorbeeld vanwege een (zaken)reis.

Maar de fundamentele vraag is dus of het mag. We zullen dit navragen. Stay tuned.

Redactie Ouders Online

Este redactie,

Este redactie,
Ik vind het n beetje stuitend dat u zegt het wel te kunnen begrijpen want het moet n beetje praktisch.blijven!
Weet u wat het het al kan schelen als o.a. Scholen zich aan de regels houden?
Het negeren van 1 ouder door n andere ouder is dan misschien “onpraktisch” voor n school maar weet u wat voor n schade het oplevert bij n kind dat 1 ouder word uitgesloten? Dat is. Groter probleem dan dat het misschien onpraktisch is voor n school!
Ik kan hier echt boos om worden! Als de regel is dat er gewoon 2 handtekeningen. Nodig zijn dan is dat praktisch voor n school, in het ontbreken van die tweede word er gewoon. niet geplaatst! Ouders die nog wel met elkaar in contact zijn die zorgen er heus wel voor dat. Eide handtekeningen aanwezig zijn, en het. voorbeeld wat u schets, via e-mail is heel veel mogelijk.

Zoals u. U reageert zo word dus ook vaak door scholen gereageerd, ik heb het meegemaakt met het inschrijven van mijn dochter op die school, dit ging geheel biiten mij om, de school ging al bijna akkoord ondanks de wet die zegt dat er twee handtekeningen nodig zijn. Ik heb de school benaderd en men reageerde vrij laconiek, niet hun probleem. Tot ik hen wees op de wettelijke verplichting en dreigde met n advocaat, toen wisten ze het ineens terug naar moeder te sturen.
De school maar ook u weet niet wat een schade het oplevert enkel omdat 1 ouder de ander wilt uitsluiten, ik nodig u maar ook anderen dan ook hit om eens te komen kijken bij (h)erken ouderverstoting. Hier kunt u waarnemen wat n ellende er allemaal voorkomen zou kunnen worden als iedereen zich. Ou eens aan afspraken dan wel wetten zou houden. Zie u daar graag.

En wat betreft diep

En wat betreft diep protocollen van die scholen, vaak hebben ze er dus in staan enkel met zorgende ouders te praten en geen dubbele gesprekken te voeren. Dit is in strijd met de wet, hier is veel jurisprudentie over en ga je hierover een rechtszaak. beginnen dan verliest de school dit al bij voorbaat omdat ze gewoon. Verplicht zijn om. beide ouders te informeren. Als voorbeeld: als ze met het kind n brief meegeven is het de zorg en plicht van de school dat deze brief bij beide ouders aankomt. Het mooisten normaalste is natuurlijk dat dat via de ene ouder bij de andere komt. Maar steeds vaker gaat dat. Niet normaal en informeer die ene de andere niet. Dan blijft het nog steeds de plicht van die school om te zorgen dat ook die andere ouder geïnformeerd word, al moet het per postduif!
Veel mensen weten dat niet en schikken zich naar dat protocol van die school, ga je ze er op wijzen dan ben jij de lastige i.p.v. die ouder die de briefjes achterhoud. Een gezonde ouder zal zoiets niet doen maar door de houding en protocol van zo’n school word dat alleen maar versterkt.
Lastig voor zo’n school? Onpraktisch?
Ik denk dat u wel kunt begrijpen dat ik en vele andere ouders dat. niet echt als het grootste bezwaar zien.
Het is vervelend voor zo’n school, ook deze. Keuze wet maar als zij er problemen of meer werk door krijgen moeten ze dat maar bij die onwelwillende ouder leggen, die creeert het probleem, niet die andere ouder die gewoon geïnformeerd wenst te worden over zijn eigen kind.
Nu zult u waarschijnlijk denken dat is het probleem van die ouders, val daar. School niet mee lastig! Klopt, maar stel u eens voor dat u niks meer over u kind te weten of te horen krijgt! Het is als n amputatie zonder verdoving waar voortdurend in gepord word.
U zult waarschijnlijk denken: waar twee vechten hebben twee schuld! Heel soms waar maar vaker is er sprake van:” om oorlog te voeren is er maar eentje nodig, om vrede te stichten zijn er twee nodig”.

Klopt niet Eddeped. School

Klopt niet Eddeped. School heeft genoeg aan één handtekening: Burgelijk wetboek, artikel 253i, lid 1: Ingeval van gezamenlijke gezagsuitoefening voeren de ouders gezamenlijk het bewind over het vermogen van het kind en vertegenwoordigen zij gezamenlijk het kind in burgerlijke handelingen, met dien verstande dat een ouder alleen, mits niet van bezwaren van de andere ouder is gebleken, hiertoe ook bevoegd is.

2 handtekeningen verplicht is

2 handtekeningen verplicht is voor alle ouders met een gewone omgangsregeling of gewoon huwelijk een drama. Mijn man en ik werken op rare tijden, als wij beiden handtekeningen moeten zetten op alle papieren dan duurt dat altijd lang. Paspoorten aanvragen is hier dus drama.

Ik snap je frustratie eddeped, maar om nu regels te maken op de uitzonderingrn vind ik een paarse krokodil. Overigens heb je gelijk als het gaat over het informeren door school aan beide ouders

Dit soort problemen spelen

Dit soort problemen spelen niet alleen op school. Mijn jongste ging, na veel gemanipuleer, bij zijn vader wonen. De vader weigerde, zelfs op mijn schriftelijk verzoek, elke inlichting over het kind. Zoon zelf wilde geen contact meer dus ik kreeg geen enkele informatie over hoe het met hem ging. Pas toen mijn zoon een zelfmoordpoging had gedaan verwaardigde de vader zich om mij een appje te sturen. Het groeide hem boven het hoofd en toen mocht ik komen puinruimen.
Na wat gesprekken kwam ik er achter dat de vader het kind bij een andere tandarts, huisarts en apotheek had laten inschrijven. Het kind bezocht een psychiater, kreeg medicatie, was gestopt met school en er werd gesproken over opname. Met als toppertje dat er een PGB van duizenden euro was aangevraagd door de vader, wat toegekend werd en waar ik dus (mede) voor aansprakelijk was. En ik wist nergens van en mij is nooit om toestemming gevraagd. Als ouder kun je blijkbaar heel gemakkelijk buitenspel gezet worden. Dat vind ik heel kwalijk en uiteindelijk ook niet in het belang van het kind.
Wat mij beter zou lijken is dat er, in het geval van een scheiding, altijd schriftelijk toestemming moet zijn van beide ouders. Omdat zoiets vaak gedoe oplevert zou de afdeling bij de rechtbank die zich bezig houdt met scheidingen en en de ouderschapsconvenanten een makkelijk te bereiken en snel handelende contactpersoon (rechter/griffier) moeten hebben. Mocht een ouder geen toestemming geven is een mail/telefoontje/brief genoeg voor de contactpersoon om de andere ouder te benaderen en uitleg te vragen. Komt er geen of geen goede uitleg kan de contactpersoon vervangende toestemming verlenen. Als zoiets goed georganiseerd wordt en vooral duidelijk gecommuniceerd wordt bij de behandeling van de scheiding (verplichte passage in het ouderschapsplan) kan het veel problemen voorkomen en verhelpen. Het zou ook beide ouders bewuster maken van het belang van een goede communicatie en van een respectvolle benadering met de rechter als stok achter de deur.
Maar goed, ik heb een verschrikkelijke vechtscheiding achter de rug waar ik nog dagelijks de gevolgen van ondervind. De relatie met het kind is door alle gebeurtenissen en vooral de manipulatie niet meer in orde gekomen. Met dat kind gaat het allesbehalve goed en de andere kinderen doen het ook niet bepaald top.
Door mijn ervaringen zou ik willen pleiten voor verplichte relatietherapie eer er gescheiden kan worden. Als de relatie niet meer te redden is kan er dan in ieder geval een basis van wederzijds respect en eerlijkheid gelegd worden waardoor veel ellende voorkomen kan worden. Over de kosten kan ik alleen maar lachen. Wat de psychiatrische hulp, de medicatie en al die andere hulp al niet gekost heeft. En dat voor drie personen uit het gezin. De vierde wil tot nu toe geen hulp maar ik vrees dat hulp vroeg of laat toch nodig is. Die paar sessies bij een gespecialiseerde psycholoog waren daar maar een fractie van geweest.
Helaas kijkt de overheid alleen naar de kosten op korte termijn en vind al die beschadigde kinderen en volwassenen niet haar probleem. Dat terwijl de kosten van verzuim, hulp en wat niet al meer wel op het bordje van de maatschappij gelegd worden.

@Alison,

@Alison,

Ikxweetcnietcof je al.l bekend bent met de facebookgroep “(h)erken ouderverstoting”? Kom daar eens kijken anders. We doen daar niet aan meejanken maar je kan wel tips vinden wat je wel kan doen

@marsy,

@marsy,
Ik denk niet dat je enig weet hebt hoe het is om van je kinderen uitgesloten te worden, door je ex dan wel maar dan ook nog geholpen door instanties.
Het enige argument wat je opvoert is dat het niet zo praktisch is, niet zo praktisch! Heb je enig besef hoe schadelijk het is voor n kind dat die gemanipuleerd word, gebruikt word in het misselijke spel van 1 ouder, en dan rep je over “ niet praktisch”. Ik vind dat niet meer dan n erg egoïstische gedachte.
Heb je enig idee hoe onpraktisch” het straks word met al die beschadigde kinderen?
Voor alle duidelijkheid, aanzet tot ouderverstoting, het meewerken dan wel het negeren is schadelijk voor het kind en. valt onder ernstige kindermishandeling gelijk aan sexueel misbruik.
Ik vraag mij af of je het nog steeds zo zou bagataliseren als onpraktisch als je zou horen dat er elk jaar 70.000 kinderen bij komen die sexueel zouden zijn misbruikt maar onpraktisch om daar iets aan te doen. Het is n ver van je bed show!
Ik zou zeggen probeer het eens. Maar dat kan niet want als je het al zou proberen zou het gezien worden als n vakantietijd, effe lekker geen kinderen want je weet dat die periode eindig is, ze komen weer. Beter vergelijkbaar is: laat je arm er eens afhakken en voel die pijn. Ga naar het ziekenhuis en ervaar dat je daar zit met je wond, met je arm en ervaar dat na 3 uur nog niemand naar je tie komt. Ja de schoonmaker want die wilt dat je opzout want je maakt er zo’n zooi van. Probeer je dat eens in te denken en dan niet gaan zeuren over n verbandje, de meeste mensen hebben gewoon 2 armen en als wij n.verbandje moeten pakken en omdoen is dat voor ons erg onpraktisch, jouw probleem, val ons daar. niet mee lastig!

@vaas,

@vaas,
Je spreekt jezelf al tegen, mits geen bezwaren.
Dus de school moet vragen of er geen bezwaar is.

Nee, jij moet laten weten dat

Nee, jij moet laten weten dat jij bezwaar hebt. Eén ouder is bevoegd (mits er geen bezwaren bekend zijn). Overigens hebben schoolfoto's niets met ouderverstoting van doen.

Eddrped, ik ben beter met

Eddrped, ik ben beter met ouderverstoting bekend dan jij weet. Nog steeds vind ik dat er voor de uitzonderingen geen regels moeten worden gemaakt. Dat werkt toch niet, kijk maar naar de kindontvoeringrn: iedere ouder moet een berg toestemmingsformulieren en papieren regelen en kosten maken. Maar als een kind echt ontvoerd is, kan niemand wat doen (de peuter die nu in India zit is daar het duidelijkste voorbeeld van)

Op 9 mei kondigden we aan

We hadden beloofd om nog even na te vragen of scholen nu wel of niet verplicht zijn om aan beide ouders toestemming te vragen. Inmiddels hebben we antwoord van de Autoriteit Persoonsgegevens. We hebben het toegevoegd als naschrift onder het artikel. Zie boven.

Redactie Ouders Online