Het forum van Ouders.nl is een online community waar iedereen respectvol met elkaar omgaat. Het forum is er voor ouders met vragen over opvoeding, ouderschap, ontwikkeling, gezondheid, school en alle andere dingen die je als ouder tegenkomt in het leven.
30 december 2025
Je ziet het steeds vaker op de club: hele gezinnen die op zondagochtend met tassen en rackets richting de baan fietsen. Superleuk natuurlijk, want padel is bij uitstek een sport die je samen kunt doen. Het is laagdrempelig en een stuk minder technisch dan tennis of hockey. Maar vergis je niet: met een stuiterende kleuter of een eigenwijze tiener de kooi in stappen, is wel even andere koek dan spelen met je vaste maatjes. Voor je het weet vliegen de ballen over het hek of staat er iemand te mokken in de hoek. Hoe zorg je nou dat het voor iedereen leuk blijft en ze volgende week weer mee willen?
Vaak vragen ouders zich af: wanneer kan mijn kind eigenlijk meedoen? Meestal kunnen kinderen vanaf een jaar of zes prima beginnen. Ze moeten de bal een beetje kunnen volgen en niet bang zijn. De grootste fout die je kunt maken, is je kind met jouw 'volwassen' racket laten spelen. Dat ding is veel te zwaar voor die polsjes, wat zorgt voor frustratie en zelfs blessures. Koop of huur dus een speciaal kinderracket; die zijn lichter en korter. Laat de prestatiedruk ook lekker thuis. Misschien droom je ervan dat ze later een padel toernooi winnen, maar nu gaat het puur om lol maken.
Kinderen hebben echt geen boodschap aan ingewikkelde tellingen of tactische posities. Ze willen gewoon rennen en tegen die bal slaan. Probeer ze dus niet direct alle officiële regels van padel uit te leggen, want dan haken ze af. Laat ze lekker ontdekken wat er gebeurt als de bal tegen het glas komt. Dat vinden ze vaak machtig interessant. Het mooie van deze sport is dat de bal bijna nooit 'uit' is, omdat de muren meedoen. Maak er spelletjes van: wie kan de bal het vaakst tegen het hek slaan zonder te missen? Houd het simpel en speels, dan leren ze het snelst.
Zonder dat ze het doorhebben, leren ze ontzettend veel tijdens zo'n uurtje. De oog-handcoördinatie gaat met sprongen vooruit omdat ze moeten inschatten waar die bal stuitert. Omdat je in een gesloten kooi staat, hoeven ze niet constant achter de bal aan te rennen zoals op een groot tennisveld. Dat houdt de vaart erin en voorkomt verveling. Daarnaast is het een perfecte les in samenwerken. Je staat met z'n tweeën aan één kant en moet rekening houden met elkaar. Even overleggen wie de bal pakt, is een mooie oefening in communicatie en sociaal gedrag.
Hoe goed je het ook bedoelt, eigen kinderen nemen vaak niks aan van hun vader of moeder. Als jij roept dat ze hun racket anders vast moeten houden, levert dat vaak alleen maar een diepe zucht of een roloog op. Overweeg daarom om ze een paar lessen te laten volgen bij een echte trainer. Die 'vreemde' meneer of mevrouw heeft vaak wél overwicht en legt het net even anders uit. Bovendien is trainen in een groepje met leeftijdsgenootjes veel leuker. Ze trekken zich aan elkaar op, leren spelenderwijs de techniek en maken nieuwe vriendjes op de club.
Het doel is dat ze plezier hebben in bewegen, niet dat ze morgen prof worden. Maak er daarom echt een gezinsuitje van. Huur een baan in het weekend en mix de teams een beetje door elkaar. Pas je eigen niveau aan; ga niet keihard smashen, maar probeer de rally zo lang mogelijk te houden voor het kind. En misschien wel het belangrijkste: de beloning na afloop. Een drankje en een zakje chips of een ijsje in de kantine horen erbij. Als je de associatie met sporten positief en gezellig maakt, heb je er voor de rest van hun leven profijt van.
