Het forum van Ouders.nl is een online community waar iedereen respectvol met elkaar omgaat. Het forum is er voor ouders met vragen over opvoeding, ouderschap, ontwikkeling, gezondheid, school en alle andere dingen die je als ouder tegenkomt in het leven.
30 december 2025
Ouders van nu hebben het er maar druk mee. We proberen de schermtijd van onze kroost te beperken, maar de aantrekkingskracht van de tablet en de spelcomputer is enorm. "Ga lekker buiten spelen," roepen we dan. Maar als 'buiten' bestaat uit een postzegel vol grijze tegels, is de lol er snel af. Kinderen hebben uitdaging nodig, ruimte om te rennen, te vallen en weer op te staan. Een versteende tuin nodigt niet uit tot wild spel, en als ze dan vallen, zijn de tranen (en de schaafwonden) niet te overzien. Een groene, zachte ondergrond is daarom geen luxe, maar eigenlijk een voorwaarde voor onbezorgd spelen.
Kinderfysiotherapeuten roepen het al jaren: kinderen bewegen te weinig en hun motoriek gaat achteruit. Ze leren niet meer goed hoe ze risico's moeten inschatten omdat we alle speeltuinen volleggen met rubberen tegels. Thuis kunnen we dat beter doen. Een natuurlijk gazon is de ideale ondergrond voor de motorische ontwikkeling. Het is niet perfect vlak, het veert mee en het prikkelt de zintuigen. Als je besluit de tuin kindvriendelijk te maken, is de stap naar grasmatten kopen snel gemaakt. Het grote voordeel hiervan is dat je direct een speelveld hebt. Bij inzaaien mag er wekenlang niemand op het veld komen; leg dat maar eens uit aan een peuter van twee of een energieke kleuter. Met zoden heb je binnen twee weken een robuust veld waar op gevoetbald, gestoeid en gekampeerd kan worden. Gras geeft mee. Een valpartij op gras resulteert hooguit in een groene vlek op de broek (sorry voor de wasmachine), terwijl een val op betontegels eindigt met een kapotte knie en een rit naar de huisartsenpost. Die veiligheid geeft kinderen het vertrouwen om hun grenzen te verleggen.
Nu is er in veel tuinen wel een uitdaging. Kinderen bouwen hun hutten of zetten hun speelhuisjes het liefst op plekken die een beetje beschut zijn. Onder die grote boom, achter de garage of in dat ene hoekje waar de schutting wat hoger is. Precies op die plekken waar de zon nauwelijks komt. Ouders leggen daar vaak vol goede moed een grasveldje aan, om vervolgens te zien hoe het binnen een seizoen verandert in een modderpoel omdat het gras afsterft door lichtgebrek. Een modderpoel is op zich leuk speelgoed, maar niet altijd gewenst. De oplossing zit in de plantkeuze. Gewoon 'speelgras' redt het niet in de schaduw. Door specifiek te kiezen voor schaduw gras, blijft ook dat donkere hoekje onder de boom groen. Deze grassoorten hebben een andere bladstructuur en kunnen met veel minder zonlicht toe. Zo creëer je ook op de minder zonnige plekken een zachte ondergrond. Ideaal voor onder de trampoline of rondom de zandbak, plekken die vaak permanent in de schaduw liggen door de speeltoestellen zelf.
Er is nog een reden waarom groen beter is dan grijs. Kinderen moeten in aanraking komen met bacteriën en natuur om weerstand op te bouwen. Lekker vies worden is gezond. Het voelen van kriebelend gras aan de blote voeten is een belangrijke zintuiglijke ervaring. Het aardt ze letterlijk. Op tegels is die ervaring er niet; die zijn in de zomer te heet en in de winter te koud en nat. Een tuin met gras nodigt uit tot ander gedrag. Er komen insecten op af die bestudeerd kunnen worden, er groeien madeliefjes die geplukt kunnen worden. Het stimuleert de fantasie veel meer dan een steriele vlakte. Dus laat die perfectie los. Een tuin waar in geleefd wordt, hoeft er niet uit te zien als een biljartlaken. Kale plekken bij het doeltje horen erbij; dat zijn de littekens van plezier. Geef ze de ruimte en de zachte landing die ze nodig hebben. Die tablet vergeten ze dan vanzelf.
