Home » Columns » De smartphone

De Smartphone

Door:

Rogier Koers

Nadat de tafeltjes uit elkaar zijn geschoven, de toetsblaadjes zijn uitgedeeld, en ik de regels een laatste keer heb uitgelegd, vraag ik of de leerlingen nog vragen hebben.

Rogier Koers

Pardoes gaan er 6 vingers omhoog. De vragende ogen van de leerlingen symboliseren een vorm van urgentie; dit zijn dringende kwesties.

Toch enigszins verbaasd - ik was toch vrij duidelijk in mijn uitleg? - geef ik de eerste leerling het woord.

De jongen vraagt: 'Mag je op je mobiel als je klaar bent?'
'Nee.' antwoord ik kort.
Direct gaan alle overige vingers omlaag.

Veel scholen zoeken naar een bevredigend beleid aangaande de beruchte smartphones. Sommige scholen juichen de smartphone toe, omarmen hem en zien het als een enorm effectieve tool binnen de klas. Elders is de smartphone geheel verboden, waarbij scholen het apparaatje zien als een gevaarlijk grote bron van afleiding en zelfs een mogelijk risico op de veiligheid.

Het lastige is dat beide standpunten hout snijden.

Op de school waar ik werk dienen de leerlingen de telefoon óf in hun kluisje te doen, óf in een speciale 'telefoon-tas' in het lokaal. Dit is een grote zak met verschillende vakjes, waar de telefoon gedurende het lesuur geduldig wacht op de aan onthouding lijdende eigenaar. Wordt een leerling toch betrapt met de telefoon, dan moet die worden ingeleverd bij de afdelingsleider, die het mobieltje om 16.30 weer teruggeeft. Een afspraak die dagelijks tot de nodige consternatie leidt. Zelden komen leerlingen met zulke creatieve argumenten op de proppen, als wanneer ze hun ingenomen mobiele telefoon terug willen krijgen.

'De jeugd van tegenwoordig.' Hoor ik u denken. Nou, dat ligt iets genuanceerder.

Enkele ouders van onze leerlingen hebben een thema-avond aangevraagd bij school, om meer handvatten te krijgen hoe om te gaan met de vele telefoonverslavingen bij hun dierbare pubers. Hiervoor is een psycholoog ingevlogen die onder andere feilloos kon uitleggen welke werking een trillende telefoon heeft op onze hersenen, en de bijna ontembare behoefte om hierop te reageren.

Toch betwijfel ik of deze bijeenkomst voor iedereen effectief is geweest.
Waarom? Omdat een gedeelte van de ouders nauwelijks leek op te letten; zij zaten de hele presentatie op hun telefoon.

Rogier Koers

Verwondert zich regelmatig als afdelingshoofd van een middelbare school. Schrijft over de opmerkelijke avonturen met de leerlingen en de actuele thema's en misopvattingen binnen het onderwijs.

Reacties

Alle columns in de serie Rogier Koers