Home » Columns » Ouders online legioen steunt gezin in doodsnood

Ouders Online Legioen steunt gezin in doodsnood

Door:

Justine Pardoen

Als leven overleven wordt, is er het Ouders Online Legioen (OOL). Bijna 200 forum-deelnemers hebben de handen ineen geslagen om een gezin te helpen met eten en overleven. Hier toont zich de kracht van onze community.

Laatste nieuws - 24 maart 2008 De teller staat inmiddels op 250 helpers.

Van de redactie

Zo begon het, bijna een jaar geleden, op 7 mei 2007. 'Visje' vertelt in staccato op het Forum van Ouders Online:

Man moest vanmorgen voor controle bij de tandarts zijn. Vanwege wat langdurige en zeer hinderlijke klachten (aften, wondjes en opgezette speekselklieren) zou hij worden doorverwezen naar een kaakchirurg. De tandarts belde net, hij kan er donderdag terecht en hij moet bij afdeling oncologie zijn.

Hij en ik zijn ons kapot geschrokken en doen vreselijk ons best het te zien als 'het zekere voor het onzekere'. Maar ja, toch ziet de wereld er plots heel anders uit...

Al gauw blijkt 'Visje' een goede bekende op het Forum te zijn. Het is de moeder die al jaren lang aanwezig is als actieve deelnemer, onder de naam 'Kaatje Heksenvet'. Kaatje heeft drie kinderen, waarvan een autistisch en twee met zware astma. In eerste instantie kwam ze bij Ouders Online voor zichzelf. Het is immers niet niets om moeder te zijn van zulke zorgenkinderen.

Vlucht naar de Noordpool

Gaandeweg ontpopte ze zich als iemand die op allerlei momenten anderen wist op te peppen. Altijd snedig, slim, meelevend en to the point. Voor velen was haar trouwe aanwezigheid, haar frisse blik en haar bereidheid om anderen te steunen zo waardevol geworden, dat de schrik groot was toen ze zélf down the drain ging.

Ik heb vandaag een vlucht proberen te boeken naar de Noordpool... maar dat helpt niets. Ik heb me ver weg verstopt onder de dekens. Ook dat helpt niet.

De steunende berichten vliegen over het scherm. Het is kanker. Haar man Bas moet snel behandeld worden. Het is een vorm van tongkanker, die eigenlijk nooit voorkomt bij jonge mannen die niet roken en niet drinken. Alles staat op z'n kop.

Men doet zijn best

Iedereen begrijpt dat Kaatje niet meer slaapt. Troost op afstand, met alleen maar woorden, is zo gemakkelijk nog niet. Maar men doet zijn best.

Goooooooooodmorning Kaatje. Ik kom je wat positieve straling vanuit het achterstandsdorp zenden. Go...go...go!

Anderen, die ook zelf hun portie ellende wel hebben, of gehad hebben, doen mee. Kaatje wordt moreel opgetild. Ze zou het liefste met een wit vlaggetje boven haar hoofd in een hoekje gaan zitten, maar dat mag niet. De vlag wordt haar afgepakt en in ruil daarvoor krijgt ze een paar bokshandschoenen aangereikt. Gebruik je kracht en vecht, vecht!

Kaatje vecht, Bas vecht, maar het lot is hard. Bas kan niet meer werken. Van het ene moment op het andere is de begaafde cellist monddood en werkeloos. Kaatje, ook zelfstandig musicus heeft haar harp al een tijdje geleden noodgedwongen aan de wilgen moeten hangen en nu komt er van het ene moment op het andere geen geld meer binnen.

Brood op de plank

Op de chat van Ouders Online wordt de situatie van het gezin Heksenvet besproken en valt het besluit om de handen uit de mouwen te steken. Er is een acuut probleem: als zelfstandige kunstenaars hebben Kaatje en Bas nooit geld gehad voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Voor bijstand komen ze niet in aanmerking omdat ze een eigen huis hebben. Dat was indertijd de beste oplossing voor hun dochters, die vanwege hun astma een aangepaste woonomgeving nodig hadden. De kosten zijn natuurlijk ook nog lang niet afbetaald. Er moet dus, gek genoeg, gewoon geld komen voor brood op de plank.

Maar geld geven kan niet zomaar, en dus worden het goederen. Boebels neemt het voortouw. Ze maakt lijsten van wat het gezin nodig heeft. Van speciale merken tandpasta en schoonmaakmiddelen waar de allergische meisjes niet ziek van worden, tot biologische groenten.

Alles wordt genoteerd. Forum-deelnemers maken doosjes, en Boebels houdt bij wie wat levert. En zo wordt met grote regelmaat een pakje bezorgd in huize Heksenvet en dat heeft voor de kinderen ook wel iets gezelligs. Voor Kaatje betekent het vooral dat ze haar hoofd op één ding kan richten: de genezing van Bas en de zorg voor de kinderen.

Nieuwe zomerschoenen

Als er nieuwe zomerschoenen voor een van de kinderen moeten komen, omdat de oude ondraagbaar zijn geworden door een lekkage, zegt iemand tegen Kaatje dat ze even naar de website van Scapino moet gaan om daar de goede aan te wijzen (maat en kleur) en een paar dagen later worden ook die thuis bezorgd.

Mensen vragen of we het al kunnen accepteren. Zo'n woord krijgt ineens een andere betekenis. Accepteren? Zoveel mooie woorden lijken zo leeg geworden, zo hol. Andere, haast betekenisloze opmerkingen - het kassameisje wenst je een 'fijne dag' - zijn opeens zo vol betekenis.

Het is een rare wereld. Een wereld die stil lijkt te staan, terwijl er zoveel gewoon doorgaat. Het is zo fijn om kinderen te hebben, zulke lieve kinderen te hebben. Juist voor hen moet er zoveel doorgaan. Juist door hen kunnen we dat.

Ze hebben het er knap moeilijk mee, maar zij blijven er niet in hangen, zoals wij. Zij willen ook gewoon spelen, lol maken, plezier hebben. En zij zuigen ons daarin mee. Gewoon een ijsje gaan eten, omdat je dat anders ook zou doen.

We gaan gewoon maar door, iedere dag opnieuw, inmiddels gesteund door de halve wereld.

En weet je, dat doet zo ontzettend goed. We hebben dat nog nooit eerder zo mogen ervaren. Zelfs voor steun en erkenning voor alle andere moeilijkheden binnen ons gezin hebben we moeten vechten. Ernstige astma zal immers wel meevallen en bestaat uit een hoop aanstelleritus. En autisme is toch een kwestie van verkeerd opvoeden en zo nodig willen etiketteren? Kanker lijkt nu wel een toverwoord.

Weekje naar zee

Wat een zomer! Na de eerste operatie, de schrik, angst, wanhoop en boosheid, komt er een beetje rust. Genezing lijkt op dat moment nog niet uitgesloten. De Ouders Online community heeft geld gestort op een speciale rekening, waardoor het gezin zelfs een weekje naar zee gestuurd kan worden. Met vele kleine beetjes bij elkaar kunnen dan bergen verzet worden.

Forumdeelneemster Boebels: "Mensen hebben mij bedankt dat ik van alles coördineer. Maar dat voelt zo gek: ik kan alleen maar die mensen zelf bedanken. Zij geven mij het geloof in de goedheid van mensen. En dit is dus de kracht van een gemeenschap. We noemen ons het Ouders Online Legioen, of OOL, de manier waarop veel mensen Ouders Online afkorten. We zijn een krachtige verzameling mede-strijders, een legertje van kampioenen!"

Het legioen opent een rekening bij een plaatselijke biologische boer in het dorp, zodat Kaatje daar zonder te betalen haar groente kan halen. Op eigen initiatief vult de boer de rekening soms zelf wat aan.

Na de zomer stopt de genezing. Bas gaat niet meer vooruit, maar verslechtert. Eigenlijk komt hij nauwelijks zijn bed meer uit. Hij kan niet praten, nauwelijks eten, en ademen doet pijn. De pijn wordt ondraaglijk en de tumoren komen steeds sterker terug.

Niets meer aan te doen

Begin maart is Bas nog snel geopereerd. Maar er is niets meer aan te doen. Bas gaat dood. Kaatje zit nu alleen nog maar in het ziekenhuis, bij hem. Misschien mag hij een dezer dagen nog even naar huis, om thuis te sterven.

Hoe verwerk je dat? Hoe verwerken de kinderen dat? Merlijn (8), autistisch, vraagt zich bezorgd af wie er dan elk jaar op papa's verjaardag met hem een Starwars-film moet kijken als papa er zelf niet meer is om dat te doen. Kaatje zelf denkt helemaal niet meer na. Bas en zij praten wel veel. Ze dachten samen oud te worden, maar de rest van hun leven moet nu in een paar weken geleefd worden.

Om hen heen staan opa's, oma's en vrienden die de kinderen opvangen. Zij regelen de begrafenis. En het Ouders Online Legioen komt opnieuw in actie: er is een Hoofd Dozenschuiver aangesteld, die de dozen met dagelijkse behoeften vult en bezorgt bij het gezin.

Online gemeenschap

Op dit moment bestaat het Ouders Online Legioen uit bijna 200 mensen en de verbindingen binnen de groep worden steeds sterker. Dat is wat nood doet bij mensen. Onder hen zijn meer gezinnen waarin een van de gezinsleden moet strijden tegen kanker. Ook met hen wordt meegeleefd.

Het gaat dan ook niet alleen om Kaatje en Bas, het gaat om leven. Overleven. Samen leven. Ook in een online gemeenschap. Je verbonden voelen maakt sterk en daagt uit tot grote creativiteit. Er wordt gebrainstormd over het aanspreken van andere fondsen voor dit gezin, omdat dat nu nodig is. En iedereen spreekt zijn eigen talenten aan om een steentje bij te dragen.

Wie zich wil aansluiten, op welke manier dan ook, kan mailen naar Boebels, op boebboeb@gmail.com. De redactie van Ouders Online weet dat het goed zit, dat het geld goed beheerd wordt, en dat het goed besteed wordt. Kaatje en Bas zijn blij met de steun. Ze hebben er nooit om gevraagd, maar ze hebben het wel nodig.

Justine Pardoen

was hoofdredacteur van Ouders Online tot 1 september 2018.

Alle columns in de serie Van de redactie