Babytijd Babytijd

Babytijd

Lees ook op

Ben ik een slechte mama?

Hey mamatjes.. 

Ik heb niet het gevoel dit aan iemand kwijt te kunnen die ik ken vandaar hier deze post...

In januari voor de 1ste keer mama geworden van een meisje, ze is nu 5 maanden oud en ik kan me geen wereld meer zonder haar voorstellen. 
Even terzijde, ik ben sinds juli 2021 thuis door mijn bekkenbodem, in augustus was werkcontract ten einde en sindsdien ben ik dus werkloos. Mijn vriend heeft in september een werkongeval gehad, hernia met gevolg en tot de dag van vandaag is het alleen maar verergerd tot het punt dat ik ook voor hem 'zorg'. Ik maak eten klaar, doe het huishouden, kijk voor ons dochtertje (borstvoeding, verzorgen, spelen, wandelen,...)(hij kan haar niet vastnemen door de pijn), ik help zijn broek, kousen en schoenen aan te doen, doe alle boodschappen,... een hele boterham als je het mij vraagt. 

In mei is ons dochtertje van de verzorgtafel gevallen, ze overstrekt zich al vanaf de geboorte en gingen naar een osteopaat hiervoor. Ze overstrekt zich plots met heel veel kracht waardoor ze eraf'springt' en ik haar niet meer kan opvangen desondanks ik ervoor stond... naar spoed gegaan, 1 nachtje gebleven voor de zekerheid maar ze had niks overgehouden eraan gelukkig. Ik een trauma maar liever ik dan zij. 

De laatste 2 weken drinkt ze minder goed, overdag toch, waar ze soms maar 5 of 10min drinkt vooraleer ze onrustig wordt en begint te wenen. Ik haal haar er dan af voor een boertje maar dit helpt niks helaas. Na 10min nog eens proberen en zelfde scenario dus volgens vroedvrouw drinkt ze sneller en heeft ze genoeg. 

Ik zette haar vandaag in het wipstoeltje en ze gaf over, nog voor ik haar vastmaakte. In kleine paniek ging ik vlug naar de badkamer achter wat papier om een harde bons te horen... ze was eruit gevallen naar voor toe op haar hoofd... ze weende natuurlijk en heeft een bultje op haar voorhoofd. Niet naar spoed gegaan omdat het niet hoog was en vroedvrouw zei dat dit niet nodig was. Alles is oke, ze reageert op alles, lacht ook terug en nu slaapt ze wat. 

Ik heb het natuurlijk mogen horen van mijn vriend, dat dit de 2e keer is dat ze valt onder mijn toezicht, dat ik een slechte mama ben, mijn best niet doe, stront ben, niks waard ben en een niemand ben.. mocht haar ook even niet nemen van hem en mag nu ook niet alleen naar buiten met haar omdat hij mij niet vertrouwt... 

Ik was simpelweg vergetrn haar vast te maken in het stoeltje wat ik anders wel altijd doe.. ik deed dit niet express 😣 wat wil ik de tijd graag terugdraaien... ik kan blijven huilen over hoe slecht ik ben voor haar en voor de woorden die ik naar mij gekregen heb...terwijl ik weet hoe hard ik mijn best doe 😔 ze is ook wat verkouden en spoelen we haar neusje dus met zoutwater, ik heb het 1 dagje pas in de avond gedaan, door dat ze of sliep of dronk of iets anders, de tijd ging zo snel enja.. heb het dan ook mogen horen, dit heeft hij ook besproken met zijn mama die blijkbaar akkoord is dat dit niet normaal is dat ik dat zolaat pas gedaan heb.. 

het huis is volgens hem ook niet proper en dergelijke maar ik doe mijn best... ja soms doe ik savonds de afwas niet of maak ik het bed niet op maar het begint mij ook heel hard te vallen, alle taken die op mij komen´.. heb het gevoel dat mijn schoonfamilie mij ook echt slecht begint te vinden en dit breekt me natuurlijk ook.. ik wil er zo graag met hun over praten en eens over hun mening vragen wat ze vinden van mij maar als mijn vriend dit te weten zou komen... dus dit is geen optie jammergenoeg.. soms wou ik gewoon dat ik aan ze kon vertellen wat ik soms naar me toegegooid krijg qua woorden, ik zie hem zo graag en wil geen leven zonder hem maar ik verdien deze woorden niet 😔 ik slik ze gewoon weg want mijn liefde voor hem is sterker dan dat. Ik vraag me dan ook af in hoeverre hij dit allemaal meent.. 

Zijn hier mama's in hetzelfde scenario of die hier ergens wel iets van herkennen? Vinden jullie mij ook onverantwoordelijk/slecht? Graag jullie mening...

Liefs xxx


ik vind je geeb slechte moeder. Ongelukjes gebeuren, dat zou je vriend toch moeten weten als ervaringsdeskundige 

Mijn advies: Ik zou morgen even naar het wijkteam/buurtteam/huisarts bellen. Om voor je vriend ondersteuning aan te vragen. Als je niet eens een boterham kan smeren dan heb je waarschijnlijk recht op thuiszorg. Dan kan jij weer gaan werken en ontstaat er wat lucht in jullie relatie 

mag je wel je familie en vrienden zien wanneer je dat wilt?
Mag je wat kopen zonder toestemming te vragen of naderhand een preek te krijgen
Mag je naar buiten zonder toestemming te vragen 
Mag je je kleden en gedragen zoals je dat zelf wilt?
Weet hij alle wachtwoorden en inloggegevens van je
Kijkt hij in je telefoon?

In welke regio woon je to? Als het in de buurt is en je het durft wil ik je best ergens mee helpen. 

Newmomatthecoast schreef op 22-06-2022 om 17:33:

[..]

Ja eigenlijk wel.., alsook ik totaal geen geld heb, woon bij hem in en mijn geld wordt meteen naar zijn rekening gestort en spaarrekening is ook al leeg.

Meteen je eigen rekening openen, we leven niet meer 100 jaar geleden , de vrouw is nu ook handels bekwaam hoor.

Op basis van je taal vermoed ik dat je van Vlaanderen bent? Dat is wel handig om te weten als mensen je adviezen geven. 
Voor nu; je bent geen slechte moeder. Hij is wel een slechte vader. Want jij bent overbelast en hij doet niets om dat beter te maken. Is er zicht op dat hij hulp krijgt om te genezen? De arbeidsmarkt is volgens mij ook in Vlaanderen goed genoeg om mensen aan het werk te krijgen, en met een hernia kun je best oefentherapie krijgen om weer vooruit te kunnen. 
Om een goede moeder te blijven zul je voor jezelf moeten gaan zorgen. Dat doe je door allereerst je eigen geldzaken te Gaan beheren. Het is al meer dan 50 jaar toegestaan om je eigen rekening te hebben, dus dat kun jij ook. Kind morgen in de wandelwagen en naar de KBC om je eigen bankrekening te openen. 
Dan met je vriend bespreken dat hij je kan helpen een betere moeder te worden door minder van je te vragen en hulp te zoeken. Poets, boodschappenservice, misschien zelfs een verpleegster aan huis die hem wast en verzorgt zodat jij meer energie hebt voor je kindje. 
En je schoonmoeder? Als ze lief is, praat ze met je over wat ze kan doen om je te helpen. Als het een secreet is, praat ze met haar zoon over hoe slecht je bezig bent. In dat laatste geval; laat haar. Je kunt haar hoogstwaarschijnlijk toch niet veranderen van mening. 
Als laatste; heb je zelf een idee wanneer je weer kunt werken? Soms helpt dat nl om een beetje afstand van je gezin te nemen en zo voor jezelf te zorgen. En vergeet dat beeld van nooit scheiden, want daar hoort wel bij dat hij dan ook goed voor je is. 
Dikke knuffel voor jou, want het is geen makkelijke weg die je gaat. 

Om te beginnen TO, proficiat met je kindje en je bent een zeer bezorgde maar overbelaste mama. Jouw man heeft makkelijk praten en hij verdient jou niet. Ik ben nog helemaal niet zeker dat hij met zijn moeder over jou heeft gesproken, misschien zegt hij dat en verzint wat zijn moeder over jou zegt. 
Moed bijeen pakken en WEL met zijn moeder praten. Niet om slecht over je man te spreken maar om te zeggen dat het je momenteel allemaal teveel wordt. Misschien gaat dat gesprek veel makkelijker lopen dat jij vooraf inschat.

Bij mij is ooit een kindje van een vriendin van de tafel gevallen. Was niks gebeurd maar daar ben je inderdaad niet goed van. En ik was helemaal niet overspannen. 

Je doet je best, je bent een lieve mama en jouw kindje is in goede handen bij jou. En je man, die moet ophouden met jou af te breken. Jij zegt toch ook niet dat hij maar beter had moeten uitkijken, dat ie dan geen werkongeval had gehad.

Oprecht veel sterkte en veel plezier met je kindje.

Je bent geen slechte moeder hoor. Je hebt zoveel ballen op te houden. 
En wat gaat er met je vriend gebeuren op medisch gebied? Het klinkt een beetje alsof hij zit te vegeteren op zijn stoel. Ook met een beperking kan je nog dingen doen. 
En voor jezelf: ben je wel weer op zoek naar werk? Misschien is het ook wel fijn om niet meer zo op elkaars lip te zitten, gewoon weer lekker jezelf zijn ipv voetveeg. 
En verder: ik heb vijf kinderen en ze zijn allemaal wel eens op ongelukkige wijze pijn gedaan. Zoon rolde ook zo van de commode, gelukkig op mijn rug dus niets ernstigs. Oudste dochter viel van de trap toen ik dacht dat haar vader het trapveldje dichtgedaan had en hij dacht dat ik het had gedaan, middelste kreeg een glazen lamp op haar hoofd toen ze met haar arm achter de stekker bleef steken toen ze hem aan mocht doen, de vierde viel van het achterzitje (we stonden nog stil) toen ze er net in was geklommen en ondertussen de jongste haar gordel weer losmaakte wat ik wilde voorkomen en de jongste heb ik haar vingers tussen de la geprakt. Ik deed de la dicht maar zij hield de la eronder vast… 
En zelf ben ik als kind vanuit de buggy met mijn hoofd op het spoor gevallen toen het wieltje bleef steken. Mijn vader dacht dat mijn moeder mij vast had gemaakt en mijn moeder dacht dat mijn vader dat had gedaan… en ik had fantastische ouders, dus Tsja. 

Elk kind heeft wel eens een ongelukje klein of groot. Niet alles is te voorkomen. Dat maakt jou geen slechte moeder.
Wel vind ik het gedrag van je man zeer zorgelijk. Hij mishandelt jou emotioneel door je hele zelfvertrouwen te ondermijnen en je financieel afhankelijk te maken van hem maar ondertussen doet hij niks. Niet met of voor het kind, niet voor zichzelf, niet voor werk/maatschappij. Lekker makkelijk klagen dan. Als jij weggaat, wie gaat hem dan wassen en aankleden en koken etc.? Daarnaast is hij nog steeds vader dan. 
Echt, niemand trouwt met de intentie om te scheiden maar ook niemand trouwt met de intentie dat de relatie loopt zoals die van jullie. Hij heeft twee opties: veranderen, luisteren naar wat jij nodig hebt en keihard werken aan de relatie of uit elkaar gaan en het allemaal zelf uitzoeken met zijn ellende.
Hij is al bijna een jaar thuis. Is er geen verbetering? Dit klinkt echt niet goed. Zeker dat hij zijn eigen kind nooit vast heeft.

TO heeft het over "vriend" , dus ik denk dat ze niet getrouwd zijn. 

TO, je hebt wel eigen geld, maar dat komt op zijn rekening. Open een eigen rekening en laat het daar op storten. Open er nog eentje voor de gezamenlijke lasten waar hij ook geld op stort. 



Ik heb het natuurlijk mogen horen van mijn vriend, dat dit de 2e keer is dat ze valt onder mijn toezicht, dat ik een slechte mama ben, mijn best niet doe, stront ben, niks waard ben en een niemand ben.. mocht haar ook even niet nemen van hem en mag nu ook niet alleen naar buiten met haar omdat hij mij niet vertrouwt...


Hoezo mag je niet naar buiten? Je bent zijn sloofje niet en zeker zijn bezit niet. Als hij echt niets kan heeft hij jou niet te beperken, anders gaat 'ie maar naar z'n moeder om verzorgd te worden. 
Jij moet alle ballen hoog houden terwijl hij vanaf de zijlijn je bekritiseert en kleineert. Dat is echt niet oké! Ook zijn uitspraken dat hij weg was gegaan als jullie kind er niet was geweest. Als hij beter denkt te kunnen krijgen, dan zou ik hem zeker laten gaan en dat ook zeggen tegen hem.

Nee, je bent geen slechte mama. Je moet een beetje oppassen met je man want om de een of andere reden is die kennelijk controlerend en verbaal agressief tegen jou. Geloof niet zomaar wat hij zegt en maak je los van zijn kritiek. Ik vind het echt rot dat je hiermee te maken hebt. Heb je een vriendin of familielid met wie je hierover kunt praten? 

Nee,  je bent geen slechte mama. Soms gebeuren er ongelukjes, vallen, hete thee, vingers klem. Soms hadden die voorkomen kunnen worden. Maar ja, soms gebeurt het tóch. En meestal valt de schade mee! Die ongelukjes maken je geen slechte mama. 

Je vriend, die klinkt wél slecht: als een hele slechte partner. En dát is slecht voor je dochter: zien en horen hoe haar moeder lelijk behandeld wordt. Dát is schadelijk voor haar ontwikkeling.

Hij is je baas niet. Je “mag” dingen niet van hem, schrijf je. Ga zelf met je schoonmoeder praten ook al “mag dat niet” van hem en vertel voorál alle feiten. Of zoek hulp bij je eigen familie. Praat over zijn gedrag met andere mensen, schaam je niet om dat te doen, geloof mij nou maar: hij moet zich schamen. Van stress kun je uitgeput raken en hij is nu een enorme stressfactor in je leven.

Due-scimmie schreef op 22-06-2022 om 18:59:

In welke regio woon je to? Als het in de buurt is en je het durft wil ik je best ergens mee helpen.

Wat lief!

Je bent geen slechte moeder, je hebt een partner die zich slecht gedraagd. 

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.