Dreumes- en Peutertijd Dreumes- en Peutertijd

Dreumes- en Peutertijd

Dochter (3) herhaalt alles 30 keer

Onze dochter (3 jaar en 1 maand) herhaalt alles wat ze zegt zeker 30 keer. Een voorbeeld: wij zeggen "kom we gaan naar boven, we gaan je kleren uitdoen en dan ga je in bad". Zei zegt dan: niet met de sproeier hè (in het weekend gaat ze in bad, door de weeks wordt ze in het bad gedoucht, ze vindt het allebei best). Wij weer: nee, vandaag ga je in bad, we doen water in het bad en dan mag je de bubbels aan. Zei weer: niet met de sproeier hè.

Wat we ook als antwoord geven of als we het gewoon negeren, ze blijft het maar herhalen. Ze kan ook 's middags blijven vragen wat we vanavond eten, terwijl ik het al weet ik het hoe vaak verteld heb (en zelfs heb laten zien). Ze hoort prima, dat is getest. We zijn expres begonnen met alles duidelijk uitleggen, dus niet van "kom je gaat in bad" maar echt stap voor stap vertellen.

Ik word er dus helemaal gek van. Herkent iemand dit, is het een fase (laat hem snel over zijn) of heeft iemand tips?

En wat als je

oogcontact maakt, op dezelfde hoogte gaat zitten en zegt "jij wil niet met de sproeien he, nou dan doen we dat niet, het komt allemaal goed hoor, ok? afgesproken ? "

Klinkt als een fase

Kras in de plaat!
Hou je het niet vol om gewoon te beamen? Misschien kun je uit een ander vaatje tappen, emotioneel dan, gewoon herhalen en nog eens herhalen in je antwoord zonder je eraan te storen.

Grote les van het moederschap: alles is tijdelijk. Alleen als je er middenin zit kan dat lastig zijn om niet te vergeten.

Blijven bevestigen

Ja herken het wel van zoon van drie. Hij wil gewoon aandacht (en dan echte). Ik blijf hem gewoon bevestigen als hij blijft vragen. Gewoon letterlijk herhalen wat hij zegt.

'Ik hoef vandaag niet naar 'naam kdv' hè?". "Nee lieverd, je hoeft vandaag niet naar 'naam kdv'." En dat dan tien keer op een dag.

Het zal echt wel een keer overgaan. (Voor de goede orde, hij vindt het echt heel leuk op het kdv, maar bij mij is het blijkbaar leuker).

Chris

Nowee

Nowee

28-11-2011 om 11:58 Topicstarter

Gelukkig herkenning

Manda, we gaan op haar hoogte zitten en dan doet ze haar ogen dicht. Schiet dus niet op.

Kras in de plaat, dat is een mooie omschrijving.

Achteraf gezien waren mijn jongens (inmiddels 14 en 11) echt vele, vele malen makkelijker dan deze dame. Misschien is makkelijker niet het goede woord hoor, maar ik kan me toch niet herinneren dat ik maandenlang iedere dag hetzelfde hoefde te zeggen. Zijn meiden gewoon hardleerser? Als ze gaat vragen wat we gaan eten dan gaan we samen in de koelkast kijken, kijk broccoli en vlees, samen naar de kast, kijk daar liggen de aardappels. Ze roept dan lekker vlees, gaat spelen en komt binnen 3 minuten terug: wat eten we vanavond? Ze kijkt er dan ook nog zo stralend gelukkig bij, alsof ze zo blij is dat ze deze fantastische vraag verzonnen heeft dat ik de gedachte "hou op met dat gevraag" niet omzet in woorden, dat vind ik dan weer sneu. Ze neemt het ook echt wel op hoor, als ik na 15 keer dezelfde vraag roep dat we olifantenpoep eten zegt ze: nee joh, bloccoli met vlees.

Rosase

Rosase

28-11-2011 om 14:45

Ik lees mee

Want ik herken het van onze Flip. En ik word er hoorndol van af en toe.

Kan me me niet herinneren dat de oudste twee dit ook zo gehad hebben.

De vraag terugspelen lijkt me wel een goeie. Aandacht geven is goed, maar dit gaat me af en toe echt op de zenuwen werken.
En hij wordt nog hartstikke snibbig ook...

Vraag terug geven

De vraag terug geven. "Niet meer met de sproeier he?" : "ga je in bad of met de sproeier?" Dat deden wij ten minste en dat hielp hier altijd.
Wat ze op de creche wel zeiden vond ik ook wel grappig; "denk je dat als je het vaker vraagt, het antwoord anders wordt?". En dan vooral als het om zeuren gaat een goede optie.
Succes

liora

liora

28-11-2011 om 17:22

Grapje van maken

Mijn jongste van 2,5 vraagt ook gerust elke vijf minuten 'waar broer nou?' als broer op school is.

Ik vind het ook wel een beetje vermoeiend, maar ben erachter gekomen dat hij het natuurlijk heel goed weet. Dus als ik dan ipv 'op school' zeg dat broer bij de wakker is vindt hij dat hilarisch. En zo doorbreek ik het een beetje.

Liora

Nowee

Nowee

01-12-2011 om 10:38 Topicstarter

De manier van p

lijkt soms een beetje te werken. Als ik net doe of ik het antwoord niet weet, snapt ze het eerst niet en vraagt het nog 5 keer (zonder pauze, arghhhhhh). Ik hou vol: ehm, wat gaan we nou ook alweer eten? En dan stopt ze uiteindelijk. Ik ga dit volhouden dus!

Je wordt er zo simpel van

hier is de vraag honderd keer op een dag: "is dat eigenlijk?" alles moet je uitleggen en vervolgens na uitleg vraagt hij weer over hetzelfde dingetje wat het is.
Worden jullie daar ook zo simpel van?

Nowee

Nowee

01-12-2011 om 12:39 Topicstarter

Thein

Ik word er ontzettend simpel van. Dochter heeft ook van die stopwoordjes (eigenlijk 2 zinnen). Voorbeeld: we zitten aan het ontbijt, zij wil hagelslag op brood en ik zeg: de hagelslag is op. Dan roept zei: nou jaaaaaaa, zèèèèèg, hoe kan dat nouuuuuuuuuuuuuuu! Dat gaat dus echt met alles zo. Puberbroer zou thuis zijn, maar is weg: waar is broer? Die is even naar vriend. Nou jaaaaaaa zèèèèèèg, hoe kan dat nouuuuuuuuuuuu!

Onnodig te melden dat ik vaak blij ben als 5 uur is en mijnheer Savon thuiskomt. Ze is echt heel leuk, lief, schattig hoor, maar zo aanwezig.

Kiki

Kiki

01-12-2011 om 14:10

O ja vreselijk

Krankjorum werd ik er van "waarom?" op alles en die waaromfase ging naadloos over in "Wat zegt die auto/koe/of wat hij op dat moment ook ziet tegen die meneer/tegen mamma/tegen de andere koe die ik zoveel erger vind dan de waaromfase.

Hele scenario's spelen zich hier af. Ik vergeet nooit meer dat mijn oudste twee meeuwen op het dak zag "wat zegt die meeuw tegen de andere meeuw" en na mijn antwoord "wat zegt de andere meeuw dan tegen de eerste meeuw" De vraag terugketsen "wat denk jij dat de meeuw zegt" werd direct gepareerd met "NEE mamma moet het zeggen"

Dus ik verzon een heel gesprek tussen twee meeuwen die op een dak aan het praten waren of ze bosbessen of aalbessen nu het lekkerste vonden. (en wat zegt de meeuw dan, wat zegt de andere meeuw)
Uiteindelijk eindigde mijn verhaal dat de zeemeeuwen bosbessen het lekkerste vonden en dat ze wegvlogen op weg naar die stomme bosbessenstruik.

Even was het toen stil en ik haalde opgelucht adem even stilte even rust.
Maar na een stilte kwam mijn spuit 11 met "en wat zegt de bosbessenstruik dan tegen de zeemeeuwen" ...

Nowee

Nowee

01-12-2011 om 18:20 Topicstarter

O kiki wat prachtig!

Wat een geweldig verhaal! Ik zie je gewoon bezig, heel verhaal over zeemeeuwen, bosbessen en aalbessen en eindelijk, hè, hè, het verhaal heeft een mooi einde. Kind tevreden. Denk jij. En dan die vraag, haha.

De jongens hebben de waarom-fase nooit gehad (geen idee waarom, maar wel makkelijk) maar ik vrees nu het ergste.

En toch hè, kan ik ook weer zo genieten en snap ik niet dat ik andere momenten zo kan klagen. Ik, let op ik dus, was vanmiddag de surprise van middelste aan het maken en ik zat aan tafel te kleuren. Grote bak kleurpotloden erbij. Nu is dochter niet van het kleuren, knutselen of zo, maar ze kwam erbij zitten. Ze vond wat puntenslijpers in de kleurbak en daar heeft ze een heel verhaal bij verzonnen. De ene puntenslijper van de stoomboot en de andere de zwarte piet en samen gingen ze sinterklaas zoeken. Zo leuk, ze doet er ook echt bepaalde stemmetjes bij. Dat zijn momenten waar ik op andere momenten aan terug moet denken, dat lukt niet altijd helaas.

Ow gelukkig

ben niet de enige die er zo simpel van wordt:)
Ik heb nu weer het dokterskoffertje te voorschijn gehaald, maar heb nu al spijt dat ik dat gedaan heb. Alles wordt eruit gehaald en bij alles wordt gevraagd: "was dat dan?" en "wat moet je d'r mee eigenlijk" en als alles eruit is gehaald, getest is op mama beginnen we weer van vooraf aan:)

Grappig met die verhalen van die meeuwen! Geweldig dat ze toch nog erop doorvroeg en mama maar hopen dat ze nu eindelijk klaar was met vragen:)

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.