Home » Forum » Dreumes en peuter in huis ik trek het niet meer

Dreumes en peuter in huis, ik trek het niet meer

17 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Mama van 2 jongens
Dreumes en peuter in huis, ik trek het niet meer

Hallo allemaal,
Na veel gezoek ben ik niet helemaal tegengekomen waar ik nu tegenaanloop dus dan open ik maar even een nieuwe discussie. Ik ben ben er namelijk even helemaal klaar mee. Ik hoop hier op begrip, erkenning en herkenning en liever niet te hard oordelen want dat doe ik zelf ook al genoeg.
Ik vind het op dit moment vreselijk om moeder te zijn en ik word met ongezonde tegenzin wakker op mijn mamadagen. Ook de weekenden kijk ik niet bepaald naar uit. Ik kan dan wel de zorg delen met mijn man, maar die is het ook snel zat dus zitten we het weekend uit en zuchten we van opluchting als de kinderen zondagavond in bed liggen. Om er vervolgens een uur later ook in te gaan omdat we helemaal opgebrand zijn.
We hebben twee gezonde jongens, een van 18 maanden en een van 3 jaar. Dat ze niet rustig een uur aan tafel gaan zitten knutselen vind ik daaraan toe, maar mijn kinderen slopen echt alles. Inclusief elkaar. De hele dag herrie, ze gaan met alles aan de wandel, kunnen werkelijk nergens vanaf blijven en alles wat ze aanraken gaat kapot. Ze hebben vaak ruzie, doen elkaar de hele dag na (wat alles versterkt) en luisteren geen seconde. Alles is strijd. Aankleden, naar buiten, naar binnen, luiers, potjes, opruimen, van andermans spullen afblijven, niet zeuren om eten... dit de hele dag. Ze vinden alles maar drie seconden leuk, speeltuin, bal, speelgoed etc. Ze zijn niet te entertainen. Veel gejammer, veel gezeur, veel gehuil. Alleen maar willen eten (dat krijgen ze genoeg) en maar bleren als ik zeg dat t nu geen etenstijd is. En dan de strijd om ze in bed te krijgen. En ze door te laten slapen. Ik ben moe. Ik ben echt geduldig van mezelf en schreeuwde en schold vroeger echt nooit! Maar ik schiet meerdere keren per dag uit mn slof en schreeuw zoveel vaker dan me lief is. Eerst schrok ik daar nog van, maar dat is zelfs voorbij.
Ik vind het vreselijk om er zo in te staan nu. Ik hou superveel van ze en uiteraard zijn er momenten dat het fijn is maar dat is zo zeldzaam. Ik wil zo graag van ze genieten in plaats van blij zijn als ze weg zijn. Dat doet me pijn. Zo wil ik het niet. Ik vind het heel erg maar ik vind het zo echt niet leuk. Wie kent dit en wie heeft er tips. Het zal ongetwijfeld ook aan mijn opvoedkwaliteiten liggen, maar als ik om me heen kijk hebben de meesten het ook gewoon echt wat makkelijker. Wordt dit ooit beter? Dank.

Kaaskopje
Mammadagen...

zijn er ook kinderdagverblijfdagen of oppasdagen? Zo ja, hoe gedragen ze zich daar?

Mama van 2 jongens
Voorbeeldig

op de creche gedragen ze zich voorbeeldig, dan zijn ze niet samen. Het is een combi van die twee en wij als ouders. Bij opa en oma gaat het wel beter maar maken ze het elkaar ook constant moeilijk.

Kyana
Uit elkaar

Als het probleem is beide jongens samen zou ik ze zoveel mogelijk uit elkaar houden. De 3 jarige kan je een rustig plekje geven ergens om te spelen waar de kleinste niet kan komen (zijn eigen kamer of een hoekje in de keuken/hal) en waar hij kan spelen zonder lastig gevallen te worden door de kleinste (of de kleinste lastig te vallen). De kleinste kan je een plekje in de woonkamer geven met zijn eigen spullen.

In het weekend kan je regelmatig splitsen (vader met een van de kinderen en moeder met een van de kinder op stap) of breng er inderdaad een naar oma en opa. Quality time voor beide kinderen.

verder proberen om zoveel mogelijk zaken die ruzie geven te voorkomen door vaste regels (vaste zitplaatsen, drinkbekers, bordjes) zodat daar geen gedoe over kan ontstaan.

En misschien een dag extra naar de creche?

het wordt vast wel beter als ze beter kunnen communiceren met elkaar en met jou.

Mama van 2 jongens
Splitsen

Ja dat splitsen in t weekend hadden we het toevallig over. Zeker met de oudste kan je echt al iets ondernemen. Goed idee. Dat gaan we echt doen. Met 1 kind op pad is net vakantie. Zo rustig.
Maar ze zijn ook echt wel gek op elkaar en ik wil dat ze samen leren spelen. Dat gaat soms ook echt al heel goed. Maar goed, dat neemt niet weg dat momentjes uit elkaar al kan helpen. Dank.

Flavia
Samen nog niet

Voor samen spelen zijn ze beiden nog te jong, dan verwacht je eigenlijk al te veel van ze.
Beiden zitten nog in de fase van naast elkaar spelen.

Wat Ivana al zegt: splitsen en hun eigen dingen laten doen.

Wat ook belangrijk is zijn twee van de 3 ouderwetse R-en: Ritme en Rust.
Het is saai, maar voorspelbaarbeleid is belangrijk op die leeftijd. Elke dag hetzelfde ritme.
Slapen ze overdag nog? Want dit gedrag kan ook veroorzaakt worden door vermoeidheid.
Bouw naast het slapen andere rust momenten in: voorlezen aan elke kant een kind en niet naast elkaar.

Twee van die donderstralen vraagt om strakke en gehandhaafde regels die door jullie beiden gehanteerd worden. Jullie gedrag moet voorspelbaar zijn.
Daarbij het is gewoon zwaar 2 jonge kinderen die nog alle aandacht nodig hebben.

Hoe is het met de drukte op jullie werk? Nemen jullie dat (figuurlijk) mee naar huis? Want dan is je elastiek ook minder rekbaar. Het is prima dat jullie ook vroeg naar bed gaan, het is vermoeiend.

Pam
Het wordt beter

Ja echt, het wordt beter. Ik vond die tijd ook zwaar en uiterst vermoeiend. Was ook veel ongeduldiger dan ik zelf ooit had gedacht. Dus het is zeker herkenbaar.

Ginny Twijfelvuur
Ja uit elkaar

Wij hadden in deze fase de kamer opgesplitst met een grote plank, waar de jongste niet overheen kon. Zo kreeg oudste zijn eigen ruimte die hij broodnodig had.

Daarnaast inderdaad splitsen. Een-op-een positieve aandacht maakt dat jullie er allemaal beter tegen kunnen als iedereen weer bij elkaar is.

En onthou: Het is maar een fase!!! Uiteindelijk gaat ook dit weer over.

Diaan
Etenstijd?

Vind je dat echt belangrijk?
Je kunt ook gezond eten voor het grijpen leggen, bijv. Al 1 strijd weg.

Hangkous
Ik ben (inmiddels moeder van pubers) altijd erg van de RRR

Rust, reinheid en regelmaat, nog steeds. Hoewel die reinheid bij de pubers een dingetje begint te worden met stinkvoeten en shirts maar dat gaat ook weer over.
Maak desnoods een dagplanning met pictogrammen net als op het kdv dan weet in ieder geval oudste wat er gaat gebeuren. Aankleden, tanden poetsen, eten, naar buiten, broertje in bed, papa thuis van werk alles erop zetten.

Wat al eerder gezegd is, uit elkaar houden. Jongste had hier op de leeftijd van 18 maanden nog momenten in de box waardoor ik met oudste iets kon knutselen zonder dat het gesloopt werd. Inderdaad is een uur knutselen nog niet aan de orde, je haalt veel overhoop voor maximaal 25 minuten lol.
Als ik de bovenverdieping schoonmaakte speelden de kinderen allebei op hun eigen kamer, jongste had een klemhekje in de deuropening waardoor hij wel contact kon maken met mij en oudste maar er niet uit kon. Zijn kamer was helemaal veilig voor zijn leeftijd.

Beneden ben ik wel overgegaan tot het kindveilig maken van de kamer, dus een lege salontafel, geen kleedjes waar ze zich aan op konden trekken.

Eigen bord, bestek, beker deed ook wonderen. Dan konden ze niet vechten om het nijntje bord. Dochter had roze en zoon had blauw, alles van Ikea.

Oudste laten helpen met klusjes in huis is ook een manier om ze uit elkaar te houden. Was ophangen, tafel dekken en dan vooral zeggen dat hij heel belangrijk werk doet en mama zo goed helpt! (al is het eigenlijk alleen maar lastig)

Sommige dingen kun je ook voor zijn. Mijn oudste at uit een diep bord en na drie keer de kreet OP! en dan het bord op haar hoofd, zodat er weer haren gewassen moesten worden keek ik hoe ver ze was en als het dan bijna op was pakte ik het bord, riep OP! en zette het buiten haar bereik, dan hoef je niet boos te worden.

AnneJ
In beweging

Natuurlijk ben je moe als je na een week werken thuis zit, maar het kan helpen om elke dag eruit te gaan met deze kleintjes. Is er een kinderboerderij in de buurt? Of een speelplaats, een park? Ik nam ze al mee naar een museum of ander bezichtiging. Als het maar bewoog. En inderdaad, uit elkaar houden. Dat samenspelen leren ze juist niet door elkaar in de haren te zitten maar als ze wat meer gestructureerde spellen en werkjes op school en thuis aankunnen. Van laten harrewarren leren ze meer harrewarren.

Mama van 2 jongens
Even wat antwoorden op vragen/ reacties

Ja bewegen is zeker belangrijk. In ga in de ochtend altijd iets doen, speeltuin, museum, waterparkje, echt op pad zodat ze zich kunnen uitleven. Ik be altijd op tijd thuis zodat ze in bed hun middagslaapje doen en niet in de auto ofzo. Dat is heel belangrijk. In de middag in en om het huis, misschien even wandelen, fietsen, boodschappen doen. Om 17:00 willen ze echt al eten dus dat doe ik ook. Anders zijn ze echt niet te harden.
Etenstijd vind ik in die zin belangrijk dat we wel een aantal tijden aanhouden zodat ze niet de hele dag eten. Slecht voor de tanden en ze zijn behoorlijk goed op gewicht dus echt niet nodig om meer te eten. Maar ontbijt niet eerder dan 6:30 (daarvoor is het nacht) en avondeten niet eerder dan 17 uur anders kunnen ze de nacht niet door. Ze eten echt genoeg, vier boterhammen op een dag voor een kind van 18 maanden lijkt me prima. Plus fruit, snackgroente rijstwafels en flinke borden avondeten. Echt genoeg. Maar de oudste klaagt al over honger na twee volle borden en een schaaltje yoghurt. Echt onmogelijk. Zeuren om t zeuren. Wn de jongste doet t na.
De jongste kan ik onmogelijk in een box doen, hij loopt vanaf 12 maanden en laat zich niet tegenhouden. Ik vind het scheiden wel een goed idee maar geen idee of ze zich laten scheiden als er maar 1 ouder bij is. Ze willen dan allebei bij mama hangen en zijn heel jaloers als de ander even aandacht krijgt.... in het weekend gaan we het absoluut doen.

Guera
Afspraak maken

Slapen ze tegelijk of slaapt alleen de jongste overdag? Dan kun je met de oudste de afspraak maken dat jij met hem speelt als jongste slaapt. Hij kan zich op andere momenten misschien wel even alleen vermaken dan?

Hangkous
"Box"

Mijn jongste liep ook al volop met 13 maanden en toch ging hij nog steeds voor zijn eigen veiligheid in de box of op zijn kamer achter het hekje en dan benoemde ik de reden.
Mama gaat even naar de wc dus Kees gaat even in de box, mama gaat eten koken dus Kees gaat in de box. Op het eind stond hij in de box tv te kijken als ik kookte, want met speelgoed bouwde hij een trapje waarmee hij uit de box kon klimmen en dan toch weer in de keuken kon komen waar ik hem niet wilde hebben, omdat hij op het fornuis klom om in de pannen te kijken.
Zijn kamer met hekje was ook "de box".
Terug invoeren vraagt wat doorzetten maar is misschien wel mogelijk. Op de momenten dat je het kort kunt houden (wc bezoek) zou ik het voor jou rust en zijn veiligheid eens proberen.
Hoe oud is de 3 jarige? Gisteren 3 geworden of al bijna 4. Mijn ervaring is dat ze rond die leeftijd ineens heel veel gaan snappen en je ook kunnen helpen met de jongste
Doen wat je zegt en zeggen wat je doet, zodat oudste het ook hoort/weet/begrijpt. Dat hij kleine broer gerust kan stellen als hij erg gaat huilen als hij in de box wordt gezet. Mama is zo terug, ze is even naar de wc, stil maar. Als je dan klaar bent op de wc kleine er ook meteen weer uit.

Juline
Houd moed

Zo te lezen doe je al een heleboel dingen heel bewust. Houd jezelf vooral voor dat het een fase is. Op het moment dat oudste 4 wordt, gaat de dag er weer heel anders uitzien.
Misschien af en toe een beeldschermmoment inbouwen als je merkt dat het je teveel wordt. Ben ik niet echt een voorstander van, maar het kan jezelf rust geven.
Hoe reageer jij als ze de boel op stelten zetten? Is het een schreeuw om aandacht? Wat gebeurt er als jij op de bank een boekje gaat lezen en niet reageert op het gedonderjaag?

Sterkte ermee, ik heb een hele andere uitdagende fase (puberteit), maar ik weet nog goed hoe vermoeiend het was!

Gogo
Eens met Hangkous

Hier heeft ondernemende jongste ook wel tot 2 jaar in de box gezeten. Die zat echt overal in, op, aan en in waar dat niet de bedoeling was. Om die reden dus de box lang gebruikt als veilige en rustige plek. Ik heb ook gemerkt dat het rust gaf, even niet die hele grote interessante buitenwereld als speelterrein, maar even focus op 1 speeltje in een bekende afgebakende omgeving. Opnieuw introduceren zal niet gemakkelijk zijn, maar ik zie toch wel veel voordelen. En zelfs als het niet van harte gaat, even een paar minuten huilen is toch minder erg dan onveilige situaties. Vind ik.

Oudste kun je misschien wat meer verantwoordelijkheid geven. Mee laten helpen met schoonmaken, de luier en schoonmaakdoekjes halen als jongste verschoond moet, dat soort dingen. En muziek was hier ook altijd een mooie afleider. Of hard de muziek aan en dansen, of zelf 'muziek' maken met potten en pannen.

En ja, dit zijn tropenjaren. Het wordt echt minder heftig en intensief als ze naar school gaan. Zorg intussen dat je jezelf en je man niet vergeet, ga er ook regelmatig samen op uit om bij te tanken. Zijn er mogelijkheden voor logeerpartijtjes voor de kinderen? Ik deed heel lang uitwisselingsprojecten met mijn brussen. We zijn met zijn 3-en, ieder 2 kinderen. Regelmatig deelden we de kinderen van 1 gezin op, zodat 1 stel de handen vrij had voor een dag/avond/weekend. Ook in de vakanties deden we het vaak zo. Vonden de kinderen ook helemaal fantastisch. En eentje erbij is (meestal) geen punt. Heel andere dynamiek krijg je dan, ook tussen je eigen kinderen. Of ieder apart bij opa en oma logeren. Dan blijft het ook daar leuk :-). Dus die wil ik je ook nog als tips meegeven.

Sanne
Herkenbaar

Ohoh zo herkenbaar! Ik heb 3 jongens waaronder ook een dreumes en een peuter.. bijna 2 en bijna 4. Ik heb ook nog een baby van 6 weken.. ik zie momenteel ook echt op tegen elke dag🙈 mijn kids gaan niet naar de creche dus ik kan niet wachten tot mn oudste naar de basisschool gaat. Ik probeer nu maar een beetje met ze naar speeltuinen te gaan maar t weer wordt er ook niet beter op. Mn vriendinnen zijn ook druk met hun kids en werken veel. Miss heb jij die wel om mee af te spreken?