Dreumes- en Peutertijd Dreumes- en Peutertijd

Dreumes- en Peutertijd

Gooien

Hoe ga ik om met het gooien van spullen? Mijn zoontje is 16 maanden en gooit soms z'n spullen op de grond.
Soms in een boze bui, maar soms ook omdat hij gewoon klaar is met het speeltje. Nee roepen en boos worden heeft weinig effect en vaak heeft hij al gegooid voordat ik het voor kan zijn.
Ik hoop op goeie tips..

Verstuurd met de Ouders Online iPad app.

Spullen geven

die gegooid kunnen worden. Ja ik bedoel, het hoort bij de leeftijd en gaat vanzelf weer over. Mijn dochters hebben allebei deze fase gehad, ook bordjes en bekers werden op de grond gegooid inmiddels (jongste is 2 jaar) is het bordje gooien weer over.

dc

dc

17-09-2011 om 21:42

Normaal

Is ook weer een periode waar je doorheen moet. Duizend keer herhalen "niet gooien, leg maar neer als je klaar bent" en een keer valt het kwartje. En breekbare spullen even uit de buurt houden.

dc

dc

17-09-2011 om 21:43

Ha manda

We zijn het dus op precies dezelfde tijd eens!

Ja dc

en ik denk dat je bij een 1e kindje ook gevoeliger ben voor dit soort 'fysiek lawaaierig geweld'.

Inmiddels ben ik redelijk doof geworden voor de herrie dingen. En ook het gegooi met stiften als de jongste gefrustreerd raakt doet mij weinig meer. Ach dat ruim ik dan wel straks weer op en ik haal haar dan ook niet uit die driftbui, dat komt ook wel weer goed. Sávonds als ze allebei op bed liggen leg ik alles weer in de manden en bakken en kasten, klusje van 5 minuten. Telkens opruimen levert bij mij stress op dus dat doe ik niet meer, ik schuif regelmatig een pop met mijn voet aan de kant.

Oh ja zalig, ik vind het ouderschap nu bij mijn 2e zoveel beter te doen dan bij mijn 1e. Ik ben doof geworden ;-)

Rosase

Rosase

17-09-2011 om 22:26

Hier nog steeds

Jongste is bijna 3 en gooit nog steeds, zeker als het hem niet zint. Ik heb het lang door de vingers gezien, maar nu dus niet meer. Gooien is op de trap zitten.

Het is wel minder geworden in de loop der tijd, dat dan weer wel....

Vic

Vic

17-09-2011 om 22:34

Ach

Mijn oudste gooide altijd dingen op de grond tijdens het eten. Vond ze enorm grappig, hoppa weer een lepel vla! ;-) Op een gegeven moment zei ze eerst 'Nee, mag niet', voordat ze dan haar bord op de grond gooide. Het is een fase. Als je maar lang genoeg blijft volhouden dat die dingen niet zijn om mee te gooien, valt vanzelf een keer het kwartje. En dan volgt er weer een nieuwe fase...

dc

dc

17-09-2011 om 22:34

Herkenning!

Ik schuif speelgoed ook vrolijk opzij, of gooi het vanuit de woonkamer naar de speelkamer (uh, goed voorbeeld bedenk ik me opeens...).

Ik reageer eigenlijk bijna nergens meer op. Ja, echt serieus gehuil (zeldzaam). Ik denk ook dat je bij de eerste nog bang bent dat die kinderen breekbaar zijn, en na een paar jaar weet je wel beter. Soms stoeien mijn 2 zoontjes in het park, en er is weleens een ouder die probeert ze uit elkaar te halen omdat ze denken dat ze echt vechten. Of mij verwijtend aankijken. Maar ze doen elkaar eigenlijk nooit echt pijn. Of naar de jongste toesnellen omdat hij van z`n fietsje is gevallen op het schoolplein, terwijl ik er achter de wandelwagen rustig heen wandel. Hij valt zo vaak, en stapt vervolgens weer vrolijk op.

En wat betreft spullen, de echte breekbare spullen hebben we allang niet meer ;-)

En on topic, het enige wat echt lastig was, was dat de jongste alle toetsen van een laptop heeft gesloopd. Daarvoor gebruiken we nu altijd een extern keyboard. Beetje jammer. Voor de rest valt het eigenlijk wel mee.

dc

dc

17-09-2011 om 22:36

Vic

De laatste nieuwe fase: zoon, 3 jr, vind de reactie van vrouwen geweldig als hij ze op de billen slaat. Hij gaat er met liefde een kwartier voor in de hoek.

Ik hoop dat dit kwartje heel snel gaat vallen, anders hou ik geen vriendin meer over...

Vic

Vic

17-09-2011 om 23:14

Schattig

Ik vind ze zo schattig, dreumesen en peutertjes. En eigenlijk ook zo 'simpel' in hun gedrag. Mijn oudste heeft ook zo'n fase gehad dat ze iedere keer (zeker 40 keer) alle boeken van de onderste plank uit de kast trok. Ik heb toen mijn boeken verhuisd en haar boeken op de onderste plank gezet. Kind helemaal blij, die wilde alleen maar 'lezen' ;-)

Ja heel schattig!

inderdaad dat lekkere simpele primaire gedrag, afgewisseld met alle nieuwe woordjes en dingen die ze opeens kunnen en door hebben. Ja het klinkt een beetje irritant maar ik vind mijn peutertje om op te vreten. Ze doet nu al een tijdje heel goed 'de boze blik met wijzende vinger' na en dan moet ik altijd lachen.

En ja ik kan nauwelijks 10 minuten achter elkaar iets doen en het duurt een half uur om van de bakker naar huis te lopen (op 100 meter afstand) en het is hier dus overdag een speelhal met alles verspreid over de vloer. Ik moet haar ook in de gaten houden, ze klimpt nu de trap op, kan dit goed maar ze neemt soms ook iets in haar handje mee wat ik onveilig vindt. Oh ja ze gooit ook aarde door het kattenluikje naar binnen.

Kiki

Kiki

18-09-2011 om 10:53

Inderdaad schattig

en dan dat pruillipje en intens boze blik als ze de auto door de andere kant van de kamer gegooid hebben.

Mijn oudste doet het eigenlijk niet meer, hij is inmiddels 3,5, maar mijn jongste die volgende maand twee wordt zit er midden in.

Op gegil en gekrijs reageer ik niet meer zo. Ze zijn aan elkaar gewaagd en mijn jongste kan net zo fysiek zijn als mijn oudste.
Het enige waar ik wel voor waak is dat mijn oudste nu al best kan pesten en daar kan mijn jongste echt totaal niet tegen. Daar ben ik wel alert op.

Ik zou me er niet te druk over maken Tam8erberg, gaat vanzelf weer over :)

Vastmaken

Vanwege het eendje uit de buggy gooien had ik het badeendje met zo'n speciaal plastic koord aan de buggy vastgemaakt. Gingen we bij Schiphol de roltrap af en toen vrat de trap het eendje op! Buggy kantelde voorover en we moesten gezamenlijk een snelle inspanning leveren om het koortje te knappen en kind niet op zijn snuit te laten stuiteren.

Vic

Vic

19-09-2011 om 09:52

Tam8erberg

Kun je wat met de reacties? ;-)

liora

liora

19-09-2011 om 11:08

Schattig?

Ik heb nog nooit enige vertedering gevoeld als een peuter iets door de kamer gooit...

Ik vind peuters er enorm schattig uitzien (vooral de mijne), lekker ruiken, en ze kunnen erg lief en vertederend zijn. Maar verder vind ik het een zeer vermoeiende tijd, vooral een peuter die moe is vind ik vergelijkbaar met een psychiatrisch patient. Gelukkig zijn ze niet zo lang peuter!

Liora

Vic

Vic

19-09-2011 om 11:40

Peuters vs kleuters

Ik vond de peutertijd juist heerlijk overzichtelijk. Natuurlijk hebben ze wel eens een driftbuitje, maar het is dan meestal wel duidelijk waarom (en eigenlijk ook best begrijpelijk). De kleutertijd vond ik vele malen zwaarder. Dat zal wel heel kindafhankelijk zijn, maar die van mij liepen toen elke dag wel een keer te krijsen en huilen als dingen niet gingen zoals ze wilden. En alles ter discussie willen stellen, doodvermoeiend.

liora

liora

19-09-2011 om 11:44

Vic

haha, oh ja? Oh help, misschien heb ik het allemaal weggedrukt.

Ik vind zo leuk van een kleuter dat die al zoveel meer kan en begrijpt. Museum is leuk, je kunt gewoon een rustige ochtend hebben, geen slaapjes meer, geen luiers. Gewoon een klein mens!

Vic

Hebben jouw kinderen tot de kleutertijd gewacht met alles ter discussie stellen? Mazzelkont!
Peuter kan het hier ook uitstekend. Een "nee" wordt hier gewoonlijk beantwoord met "Waarom?" of (op licht klagelijk toontje) "Maar ik vin zo leuk/lekker!"

Ik vind kleuters ook makkelijker. Zeg ik nu, maar het zou best kunnen dat ik daar anders tegenaan kijk als jongste een kleuter is. Oudste is gewoon makkelijker dan jongste, is mij inmiddels wel duidelijk ...

Groeten,

Temet

En ik vond

(met de beperkte ervaring van 1 dochter die inmiddels 8,5 is) ze pas moeilijk rond een jaar of 6. Daarvoor vond ik vrijwel alles prima te doen (of ik ben echt dement geworden) en ze was toen alleen dus we hadden met zijn tweetjes slechts 1 kind.

Ach alle fases hebben zijn voor en nadelen. Al hoewel ik mijn oudste nu echt super makkelijk en vaak erg gezellig vindt, ja afgelopen tijd gaat het hier heel goed tussen ons. Dat was wel anders toen ze naar groep 3 ging, oh ik vond haar toen regelmatig onuitstaanbaar.

Vic

Vic

19-09-2011 om 13:06

Temet

Mijn oudste was als peuter al eigenwijs en verbaal nogal sterk, maar met 1 kind is dat makkelijk te handelen. Jongste was i.d.d. als peuter een droppie en die kon ik bij opstandig gedrag makkelijk afleiden of juist haar buien benoemen ('Nee, het is ook niet leuk als je je schoenen aan moet als je net lekker zit te spelen').

Over 1000x iets herhalen

het enige wat ik nog wel echt irritant vind aan mijn 8 jarige is dat ik nog steeds 1000x keer moet zeggen dat ze haar jas ophangt, de deur dicht doet, schoenen in de gang uit doet, donkere kleding in de donkere wasmand en niet in de witte. Idem tegen de buurtkinderen dat ze niet de blaadjes van de heg moeten plukken, oh sorry, en trekt er weer eentje af (oprecht niet doorhebbend wat hij aan het doen is.... zucht, ze nemen 99% van wat je zegt niet in hun op).

dus in die zin dat het kwartje valt, ik verwacht het niet, dat gebeurt pas als ze uit huis gaat en zelf die gang moet schoon maken of zelf die heg plant en verzorgt in de hoop dat het een mooie grote haag wordt. Idem met het gooien van dingen, dat is niets iets wat ze afleren, ze groeien gewoon in een andere interesse en dan denk jij 'aha het kwartje is gevallen'..

Welnee het kwartje valt niet.

Vic

Vic

19-09-2011 om 13:31

Haha manda

Ik vraag me serieus af wanneer zo'n kwartje wel in een keer gaat vallen. Waarschijnlijk echt pas als ze het huis uit gaan. Ik heb dus nu een 12-jarige puber in huis. Ze weet dat ik het erg op prijs stel als ze haar rotzooi opruimt als ze het niet meer nodig heeft. En als ze het dan niet voor mij doet, dan om het hier leefbaar te houden. Heb ik ongeveer 26000 keer gezegd. Van de week had ze kleren gekocht en de tas en labeltjes lagen op tafel. Ik vragen of ze dat zou opruimen voordat ik weer thuis zou komen van het boodschappen doen. 'Ja', zei ze. Kom ik thuis, ligt die zooi er nog. 'Hmmmm weet je nog wat we afgesproken hadden?' 'Ooooooh ja, vergeten', was het antwoord. Hoe kun je het nu vergeten als de hele tafel vol ligt met zooi? Vervolgens ruimt ze de labeltjes op en laat de tas liggen ;-( Het erge is dat het volgens mij niet eens onwil is, ze ziet het gewoon niet ofzo. Oh, en van het weekend heb ik haar kamer niet gestofzuigd, omdat de vloer bezaaid ligt met boeken en kleding. Ik ga haar vanmiddag vertellen dat ze zelf mag stofzuigen als er spinnen in het stof komen wonen.

Massi Nissa

Massi Nissa

19-09-2011 om 21:31

O heerlijk

Wat heerlijk om de verhalen van Manda en Berber en Vic te lezen. Hier ook een kleuter die dramatisch zeuren tot levenskunst heeft verheven. Ik denk wel eens, ze lijkt soms niet meer in staat om ergens van te genieten. Ze ziet alleen nog maar wat ze niet heeft of krijgt, bah bah bah. En het is een prinses op de erwt, dus ze heeft overal en altijd pijn en ongemak. Zucht. Gelukkig gelukkig ben ik blijkbaar niet de enige moeder die haar kleuter soms naar de maan wenst. Begrijp me niet verkeerd, ze heeft veel leuke kanten, maar ik vind dit niet zo'n geweldige leeftijd qua soc-em ontwikkeling. Cognitief is het wel super.
Groetjes
Massi

ayla

ayla

20-09-2011 om 09:27

Haha

Peuter, kleuter en schoolleeftijd, volgens mij ben ik gewoon niet voor moeder zijn in de wieg gelegd ;-) Nu moet ik wel erbij vermelden dat die van mij absoluut niet van het type ‘tuurlijk mama, ik doe wat jij wilt’ zijn. Die van mij hebben het eerder tot hun levensdoel gemaakt zo dwars mogelijk te zijn, en daar begonnen ze al vroeg mee. Ik weet nog dat oudste in de kleuterklas zat, een moeder van een vriendinnetje kwam helemaal van streek naar me toe, haar dochter had een driftbui gehad, ze was voor de winkel blijven stilstaan en had niet meer verder willen lopen. Ik kon alleen maar lachen, die van mij waren lopende driftbuien. Als je wilde weten waar mijn jongste was (toen 2 denk ik) dan hoefde je alleen maar op het woedende gegil af te gaan. Ondertussen zit jongste zwaar in zijn kleutertijd en het enige wat ik nog hoor is waarom?? Maar ik wil… en als ik dat niet krijg dat vind ik je stom.
Oh ja, en als je hem een zacht duwtje riochting kamer geeft omdat hij je in de weg loopt dan laat hij zich dramatisch op de grond vallen: mama heeft me geslagen..... mama heeft me geduwd.... nu heb ik bloedddddd

De oudste zit met haar 7 nu in de vetmoeilijk, supermoe en ik ben zeer lui en ik doe niets fase.

Massi Nissa

Massi Nissa

20-09-2011 om 17:06

Haren kammen

O, hier zou een objectieve toehoorder elke ochtend bij het haren kammen het AMK bellen. "Au! Au! Mama, je doet me heel erg pijn! Auwauwauw! Dat knipje doet zeer! Dat staartje zit te strak! Mama, je trekt aan mijn haar!". Ik trek me niets van het gejammer aan. Ze wil zelf lang haar en ik houd niet van sliertig loshangend zwervertjes-haar. We zitten er dus aan vast.
Groetjes
Massi

Massi Nissa

Massi Nissa

20-09-2011 om 20:05

Matar (vroegah)

Ik was de oudste van drie meiden. Wij hadden alledrie heel lang, heel dik haar dat elke ochtend gevlochten moest worden of anderszins 'netjes' gemaakt met knot, staart etc. We jammerden alledrie bij het kammen. Na mij (de eerste) en zus twee was mijn moeder het bij nummer drie, de jongste en degene met de hoogste huilstem, soms zo verschrikkelijk zat dat ze haar met de borstel op haar hoofd mepte. We plagen haar er nog mee en zij wordt nog boos als ze eraan terug denkt. Haartrauma's. Heel erg.
Groetjes
Massi ('s morgens nergens tijd voor. 's Avonds eigenlijk ook nauwelijks.)

Sascha2

Sascha2

20-09-2011 om 20:06

Massi

Bij mijn dochter was het ook altijd drama met kammen. Zij heeft heel pluizig haar dat snel klit. Wat hier goed helpt is de cremevoeding van Andrelon, voor krulhaar. Ik doe dat in haar haar na het haren wassen en dagen later heb ik er nog profijt van. Misschien iets voor je dochter?

Biene M.

Biene M.

20-09-2011 om 23:26

Haar

Jarenlang vlocht ik het haar van mijn dochter 's avonds, dan deed ik er 's ochtends niets meer aan. Ze klaagde wel dat ze altijd vlechten in moest, maar op deze manier was het nog wel te doen.

Oh ja haren kammen

dat is opgelost door het ze op een gegeven moment zelf te laten doen. koop een borstel voor ze met antiklitspray en laat het ze zelf uitzoeken.

Dan lopen ze er een jaar of langer wat rommelig en onverzorgt bij, maar op een gegeven moment (jaartje of 8) kwam daar verandering in, spontaan uit haar zelf begon ze zichzelf keurig te borstelen, ze staat nu soms een half uur voor de spiegel alle haardingetjes(haarbanden en speldjes en elastiekje wou ze vroeger nooit !) uit te proberen. Draaiend voor de spiegel.

Moet er wel bij zeggen dat dochter stijl haar heeft dus dat is vast makkelijker dan een bos krullen. Oh ja en tot een jaar of 5 had ze een pony en een boblijntje.

tam8erberg

tam8erberg

22-09-2011 om 19:14 Topicstarter

Vic

Nou ja... ;-) het komt goed blijkt ;)
Moet zeggen dat het sindsdien al wat beter gaat. Of hij zit lekkerder in z'n vel of wij zijn strikter ;-) of allebei. Bedankt!

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.