Dreumes- en Peutertijd Dreumes- en Peutertijd

Dreumes- en Peutertijd

Mijn2jongens

Mijn2jongens

12-09-2011 om 18:29

Mijn zoon blijkt hoogbegaafd

Als baby zijnde was onze oudste zoon al heel anders dan andere kinderen.ik heb zelf altijd in de kinderopvang gewerkt dus ja dan vergelijk je toch met andere kinderen.
het viel me dus ook op dat hij dingen al op een veel jongere leeftijd deed dan eigenlijk zou moeten.
zo kon hij al zitten met 2 maanden kruipen met dik 3 maanden zich op trekken tot staan met 5,5 maanden los in de kamer staan met 7 maanden 3 weken.
lopen deed hij overigens pas met 12 maanden en 1 week (wat voor hem aardig laat was ) maar wel meteen perfect.
praten kon hij al met 8 maand totdat hij naar het kdv ging , hij kwam daar in een verticale groep maar was er 1 van de oudsten.
opeens viel hij helemaal terug in zijn ontwikkeling begon weer te kruipen kon opeens niet meer praten maar brabbelde weer , goed tekenen werd weer krassen hij werd dus weer baby.
wat was er toch aan de hand.
we hebben hem dus meteen op een ander kdv gedaan en hier was hij 1 van de jongsten van de groep.
hij begon langzaam aan weer te praten en meteen in lange zinnen , ook praatte hij in woorden die kinderen van 2,5 normaal nog niet gebruiken.
Toen we daarna op het CB kwamen hadden ze het erover dat ze hem wouden laten testen , hier schrok ik behoorlijk van , testen waarop dan.
ze zeiden dat ze al van begin af aan telkens zijn vorderingen hadden gerapporteerd, en dat ze de conclusie hadden dat hij wel extreem snel was voor zijn leeftijd, en dat het steeds sneller leek te gaan.
dus afspraak gemaakt voor testen, hij moest verschillende dingen doen.
een puzzel maken die steeds wat moeilijker werd , verschillende dingen bouwen van blokjes , dingen na bouwen van een papier met een soort platte driehoekige schijfjes , ze lieten hem zelfs een aantal sommetjes maken , mijn man en ik zeiden tegen elkaar dat lukt toch nooit daar is hij nog veelte jong voor maar tot onze verbazing maakte hij alle sommen tot 10 zonder enige moeite.
Toen we 's avonds in de super markt kwamen was onze zoon de hele tijd bezig met de sommetjes en zei dus ook hard op 1+1=2 2+3=5 5+2=7 enz kwam er een vrouw naar ons toe met een dochtertje van een jaar of 5 en ze zei tegen ons, jullie moeten dat kind niet zo pushen dat is slecht voor de ontwikkeling, toen ik dus zei dat we hem niet pushen en dat we zelf niet eens wisten dat hij dat kan deed ze pff zal wel liep weg en stak de middel vinger naar ons op . en zulke dingen gebeuren erg vaak. maar wat moeten we dan net doen of hij het niet kan en het hem verbieden dan weet ik zeker dat hij weer terug valt.
zelfs nu mijn man bij huis is en hij dus niet meer naar het kdv kan merk ik al dat hij zich verveeld en weer terug valt hij begint alweer te krassen, je bent echtde hele dag met hem bezig, zodat hij zich niet verveeld .
anders wordt hij echt heel erg vervelend en druk.
als hem iets niet lukt raakt hij ook heel erg gefrustreerd en begint te gillen en te stampen maar je mag hem niet helpen , hij gaat dan ook net zolang door totdat het hem wel lukt.
Maar even weer terug naar de test, een maand later kregen we dus de uitslag in huis en hierin stond dus dat hij 2,5 jaar voor loopt op zijn leeftijd , hij is dus hoogbegaafd , we weten nu eindelijk dat ons gevoel klopte , hij is anders , en mensen snappen het niet.
Mensen denken altijd dat het makkelijk is een slim kind , maar hoogbegaafde kinderen moeten altijd gemotiveerd worden anders vallen ze juist terug en lopen ze zelfs achter, de meeste kinderen die hoogbegaafd zijn gaan over met 6jes of blijven juist zitten.
en het zijn echt geen wijsneusjes met een brilletje op die de hele dag met hun neus in de boeken zitten.

En het slimste kindje uit de klas is meestal niet hoogbegaafd terwijl juist het domste kindje uit de klas dit wel kan zijn maar deze gewoon te weinig motivatie heeft gehad.
het lijkt mensen altijd makkelijk een hoog begaafd kind maar het is echt super zwaar.
geef mij maar een gemiddelt kind (natuurlijk ben ik trots op mijn jongen ) dat is een heel stuk makkelijker en je krijgt geen scheve ogen.
en als je kind langzamer is dan gemiddeld mag je je zorgen maken , maar is het snel dan is het toch juist mooi .
als ik vertel wat mijn zoon op een bepaalde leeftijd deed wordt er altijd over me heen gesproken , of als ik het hier op BB plaats wordt het altijd weg gehaald, is je kind normaal of langzaam dan mag je trots zijn op je kind , is je kind sneller of zelfs veel sneller dan gemiddeld dan mag je dat niet (tenminste zo voelt het vaak )
ik schrijf deze blog omdat ik iedereen wil laten weten hoe zwaar het is als je kind zo snel is.
hij was altijd zo gefrustreerd en huilde als baby ook erg veel als hij weer wat nieuws kon dan was het even 1 dag over en daarna wou hij weer wat nieuws kunnen wat dus nog niet wou.
dus mensen trek niet te snel conclusies want het is vaak anders dan het lijkt.

Irene

Irene

12-09-2011 om 20:01

Pfoe

Ik vind je bericht wel erg somber en negatief. Hier de nodige ervaring en nee, het is heus niet altijd alleen maar leuk en makkelijk, een slim kind (Het wordt ook niet makkelijker als ze groter worden trouwens), maar "heel zwaar?", nee, vind ik zeker niet (ik heb 2 geteste HB kinderen en nog 2 waarvan we een duidelijk vermoeden hebben maar die nog te jong zijn om daar een uitspraak over te doen, 3 van de 4 waren ook echte huilbabies, die periode vond ik wel zwaar overigens...)
Het meteen terugvallen zodra er geen uitdaging geboden wordt herken ik niet (wel op school als het werk te saai is). Ik denk dat dat ook wel een kwestie van karakter is. Dat een HB kind "altijd maar gemotiveerd moet worden" is zeker -in zijn algemeenheid- niet waar!

Boom

Zo, die appel valt ver van de boom.

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app

Ga gewoon met 'm schaken

Wel apart dat het CB liet testen, was dat wel in Nederland?
Dirk las toen hij 2 was woordjes. Niet dat ze daar op het CB wat mee deden. Die vielen erover dat ie bij de ogentest de fluitketel niet herkende (wie heeft er nou zo'n ding in huis tegenwoordig), dat hij voorlas wat er op het papier van de arts stond ontging ze volkomen (denk dat ze nog aan het bijkomen was van het feit dat hij borstvoeding kreeg).
Met 3 las hij simpele boekjes en vlak na zijn derde verjaardag leerde hij schaken van zijn vader.

Ik vind je insteek erg negatief, ik herken niets van het zware of de terugval. Mijn kind doet niet veel anders als wat ik zelf als kind ook deed. Vergelijken met andere kinderen heb ik nooit zo gedaan (ik vond andere kinderen vaak zo 'saai').
Overigens hij kreeg niet de kans om huilbaby te worden. We hadden op tijd AP ontdekt.

Mijn tip:
stop meteen met dat negatieve gedoe, je kind voelt dat aan, en kan er schade door oplopen. Kinderen, zeker als ze wat slimmer zijn, hebben een speicale antenne voor negatieve gedachten van mama, en kunnen dit op zichzelf betrekken. Hou er mee op, ga desnoods naar een psych voor je zelf, want anders zit je straks met een depressief gemaakt HB-kind.
Hoogbegaafdheid (als je dat op deze leeftijd al kunt vaststellen) is helemaal niet zwaar, het is gewoon leuk. Ga lekker met 'm schaken of monopolyen, geef 'm een boek, of een DS. En vergeet ook niet af en toe met 'm te voetballen.

O, en oo

Trouwens, je zit hier niet op BB, maar op OO.

Irene

Irene

13-09-2011 om 08:29

Dirksmama (ot)

Even reageren op wat je schrijft: "...kreeg niet de kans om een huilbaby te worden..." Een huilbaby is pas een huilbaby als 'ie huilt ongeacht wat je doet (of laat). Als er iets is wat wel helpt tegen het huilen, heb je dus geen huilbaby! Dat is heel fijn natuurlijk, maar dat betekend niet dat een ander ook geen huilbaby zou hebben als men maar zou doen wat bij jouw kind werkt!

ik

ik

13-09-2011 om 09:30

Niet zo negatief

ik heb ook een HB kind. Het is inderdaad niet altijd gemakkelijk, maar met kinderen is het leven gewoon nooit gemakkelijk. Je hebt zorgen over andere dingen dan andere ouders, maar andere ouders hebben ook zorgen.

Het is wel zo dat een HB kind veel energie kan vreten en veel wil beziggehouden worden (maar dat is natuurlijk geen voorrecht voor HB kinderen hé). Mijn kind kon op jonge leeftijd niet gewoon/goed spelen en was altijd 'cognitief' bezig. Och, wat had ik graag gehad dat ze ook gewoon met speelgoed zich kon vermaken. Helaas, dat moment is nooit gekomen.

Maar, mijn kind is nu al wat ouder en eens zo'n kind kan lezen gaat er een nieuwe wereld open. Dan kan het al veel /zelfstandiger/ aan de slag en dan ben je als ouder wat ontlast. Een kind moet ook leren geduld te hebben, dat hoort bij het opvoeden.

Al bij al vind ik het een mooie gave en zeker een waar je mooie dingen mee zou kunnen bereiken. Maak niet de fout van alles uit te vergroten en je kind als lastig te beschouwen. En ik denk dat op dit forum, waar verhalen van HB kinderen dagelijkse kost zijn, lang niet iedereen denkt dat het zo gemakkelijk is.

Ik ken trouwens heel wat HB kinderen en weet je, het zijn ook gewoon kinderen met verschillende karakters.

Dat klopt helemaal irene

Maar veel babies die aangemerkt worden als huilbaby zijn, zeker als ze van het slimme soort zijn, eigenlijk helemaal geen huilbaby, maar een latenhuilenbaby. En dat is iets heel anders.

Een echt huilbaby HUILT, wat je er ook mee doet.

Mijn zoon had rustig een huilstempel kunnen krijgen als we niet (vooral dankzij papa) adekwaat gereageerd hadden op zijn behoefte aan contact, eigenlijk al vanaf dag 1.

Ely

Ely

13-09-2011 om 22:33

Dirksmama (ot)

Ja klopt
Elke baby gaat overmatig huilen als hij/zij niet krijgt waar hij/zij behoefte aan heeft...

Ik vermijd even de term huilstempel want dan zie ik een baby met HUIL op zijn voorhoofd gestempeld :)

Maar ik denk dat de vorige opmerking hierover kwam omdat je op deze manier lijkt te suggereren dat ouders met juiste ingeving/zorg hun huilbaby 's kunnen omtoveren tot niet-huilbaby's. Maar dan waren het dus bij definitie al geen huilbaby, dus....

Maar hoe dan ook heel fijn dat jullie vroeg de sleutel tot niet huilen vonden bij jullie baby. Blijf t moeilijk vinden, huilende baby'tjes...

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

dc

dc

14-09-2011 om 00:12

Tja

"Mensen denken altijd dat het makkelijk is een slim kind , maar hoogbegaafde kinderen moeten altijd gemotiveerd worden anders vallen ze juist terug en lopen ze zelfs achter, de meeste kinderen die hoogbegaafd zijn gaan over met 6jes of blijven juist zitten. "

uh, uit eigen ervaring kan ik zeggen dat dit niet het geval is. Ik kon vroeger altijd prima alleen spelen. En ik haalde inderdaad vaak zesjes, of vieren. En dan de volgende keer weer een negen, dus dat trok dan weer een beetje gelijk. Zo ben ik prima het gymnasium doorgehobbeld hoor. En ik ken nu ook trouwens een aantal hb kinderen die zich prima uren alleen kunnen vermaken.

Maar zoals ik altijd tegen m`n man zeg, als je altijd met je kinderen gaat spelen, dan verwachten ze dat ook, en laten ze je niet met rust als je er bent. Ik doe gewoon mijn dingen, en mijn kinderen hebben geleerd dat ze zich soms alleen moeten vermaken. De jongste kan dat beter dan de oudste, maar het is te sturen. Een hoogbegaafd kind blijft een kind dat je moet opvoeden hoor.

snicksel

snicksel

14-09-2011 om 09:11

Wat jij beschrijft, dat je intuïtief snapt welke verwachtingen je bij je kind wekt met bepaald gedrag, volgens mij is dat nou typisch iets waar slimme ouders met slimme kinderen geen enkele moeite mee hebben. Daar wordt van 2 kanten doorgedacht, die zijn aan elkaar gewaagd.

Als daarentegen het kind beduidend slimmer is dan de ouder, dan wil je nog weleens tranentrekkende verhalen krijgen van mensen die gigantische problemen maken van hun slimme kind, en die op iedere wens van dat kind ingaan. Daardoor het probleem nog groter makend. Maar ja, ze zien hun eigen aandeel niet.

Volgens mij is dat de bron van veel van dit soort help mijn kind is hb draadjes. Het probleem (zoals zo vaak) ligt helemaal niet bij het kind, maar bij de ouder. Hulp kunnen ze vergeten, dus vallen ze terug op rare informatie op internet waar die mensen elkaar gelijk zitten te geven hoe erg het allemaal is. Hop, weer een probleem geboren!

snicksel

snicksel

14-09-2011 om 13:32

P: pasta of hagel

Jazeker kan dat, een peuter die slimmer is dan de ouder. En dan heb ik het niet over de topografie van Noord-Afghanistan en de Punjab of over de vroege Renaissance in Noord-Italie.

Maar wel over verwachtingen wekken, deals sluiten, afspraken nakomen. Dat soort dingen.

Even een voorbeeld verzinnen. Oh ja, iedereen kent wel van die ouders (vaak ouders die weinig thuis zijn door werk e.d.) die klagen dat ze altijd maar met het kind moeten spelen. Die na een dag met dat kind gebroken zijn, geen tel op de bank gezeten, nergens aan toe gekomen. Terwijl de partners van die werkende ouders heerlijke dagen met dat kind alleen thuis hebben, en dan hele wassen weggewerkt krijgen, vaatwasser leeg, hele huis zuigen. Af en toe doen ze wel wat met zo'n peuter of kleuter, maar ze hebben niet de verwachting gewekt dat hij de hele dag vermaakt wordt.

Of de klassieker "wat wil je op je brood?". Kind weet het niet (zogenaamd). Ouder gaat dingen voorstellen, kind wijst alles af wat ouder noemt. Kijk, dat is het springpunt. Wat doet die ouder als kind alles wat op tafel staat afwijst. Loopt ie dan naar de keukenkast? En dan naar de koelkast? En dan nog naar de trapkast/kelder/voorraadkast? Of zegt ie "pasta of hagel, ik hoor het wel als je eruit bent".

Ja, dat laatste voorbeeld laat goed zien wat ik bedoel. Een alledaagse ontmoeting die je op heel veel andere huishoudelijke en opvoed-momenten ook kunt zien. Ouder heeft een keus, en kind heeft een keus. Daar is een samenspel.

Statistisch gezien hebben verreweg de meeste hb kinderen niet-hb ouders. Iets met dat er veel meer niet-hb ouders zijn dan wel-hb ouders, zeker in koppels, waardoor er bij een lage kans op een hb kind toch meer hb kinderen uit die hele grote groep niet-hb ouders komen. Nou ja, en ga dan maar eens zorgen dat dat kind niet op je neus danst als er broodbeleg uitgekozen moet worden. Dat kind voelt feilloos de zwakke plekken van die ouder. Niet kwa karakter of aanleg, maar gewoon, in het gedrag van de ouder vindt het kind gaten waar het lekker ruimte voor zichzelf kan maken.

vlinder72

vlinder72

14-09-2011 om 13:46

Huh, snicksel

Het zal wel aan mij liggen maar als niet hoog begaafde moeder met een hoog begaafde zoon en een hoogbegaafde echtgenoot snap ik echt niet wat je bedoelt.

Overigens heb ik nog nooit verzucht dat mijn kinderen de hele tijd vermaakt willen worden. Hoeft ook niet. Ze vermaken zichzelf wel. En ze kunnen ook prima zelf boterhammen smeren.

Verder heb ik als tip voor topic starter om zich vooral niet zo druk te maken. Kinderen kunnen zichzelf heus wel vermaken. Het maakt dan echt niet uit of ze Hb zijn of niet. Verder zou je je kind op muzieklea kunnen doen. School is voor onze zoon een eitje. Muziekles is een uitdaging ( hij zit op vioolles). En er zijn zoveel voordelen. Je kan gelijk leuke boeken voorlezen. Samen echte gezelschapsspellen doen. Toen onze zoon 4 was speelde hij mee met kolonisten van catan en carcasonne (met 3 uitbreidingssets). Verder kon je bijna alles wel met hem overleggen. Hij snapte heel veel. Maar hij is ook nog een kind.

snicksel

snicksel

14-09-2011 om 14:12

Vlinder

Kennelijk heb jij een goede relatie met je zoon en hebben jullie een prima evenwicht. Ik reageerde op P die vroeg hoe een slim kind het een (al dan niet normaal begaafde) ouder lastig kan maken. Daarmee bedoelde ik niet dat ieder slim kind het iedere ouder lastig maakt.

snicksel

snicksel

14-09-2011 om 18:09

Nee p

Nou doe je net alsof het alleen maar aan de ouder ligt.
Het komt van twee kanten. Je hebt peuters die dit soort dingen niet snappen, en je hebt peuters die er juist heel bedreven in zijn. Hetzelfde geldt voor ouders. En geloof me, onder hb kleuters zijn dat er net even meer die die machtsspelletjes goed aanpakken.

cqcq

cqcq

14-09-2011 om 20:02

Mijn geheim?

Dit stuk tekst is ook al elders geplaatst:

http://www.mijngeheim.nl/pagina/lees_verhaal/thread/3106/

en hier:

http://www.babybytes.nl/answers/1315732333

Massi Nissa

Massi Nissa

14-09-2011 om 20:51

Vermoedde al zoiets

BB = BabyBytes. Ik dacht al, dit heeft deze persoon eerder gepost - waarmee niet gezegd is dat het nep is, meer dat iemand aandacht wil trekken met een verhaal vol hyperbolen. Ik denk echt dat snicksel een punt heeft, hoe lelijk de gelegenheidsnick ook is (sorry, krijg er echt heel vieze associaties bij :-)). Ouders die zelf (onder)gemiddeld begaafd zijn, zullen allicht eerder gealarmeerd reageren als hun kind afwijkt doordat het slimmer is. Er is minder herkenning en misschien ook wel teveel verbazing en ontzag. Zo bijzonder is het eigenlijk ook weer niet, een slim kind. Waarmee ik geen enkele ouder voor het hoofd wil stoten, hoor. Meer dat het toch ook weer niet *zo'n* zeldzaam fenomeen is, een hoogbegaafd kind. Het is eigenlijk een gotspe, dat hele gezever over de problemen van hoogbegaafden, omdat hb kinderen onderling al net zo verschillen als de mindere goden.
Groetjes
Massi

Kiki

Kiki

14-09-2011 om 21:14

Mag dat dan niet

wordt iedere tekst hier op OOL gegoogeld om te kijken of ze het niet per ongeluk ook op een ander forum hebben gezet?

Verder ben ik het wel eens met Snicksel (en met Massi als het om de nick gaat, sorry Snicksel)

en ik denk dat gemiddelde ouders zich veel eerder laten manipuleren door hun kroost en als dat kroost dan ook nog eens meerbegaafd is kan ik me voorstellen dat zoiets wel bedreigend kan zijn en dat ouders niet goed weten hoe ze hun kind moeten aanpakken of op een gegeven moment hun kind niet meer aankunnen.

snicksel

snicksel

14-09-2011 om 21:22

Haha (over mijn nick)

Massi en Kiki, Snicksel is een gelegenheidsnick die ik ooit een keer heel snel gekozen heb. En ja, mijn vriend houdt van Snickers. Heel precies weet ik het niet meer. Of aten we nou Schnitzels die dag?
Maar goed, ik gebruik hem als ik wat fermer uit de hoek kom. Dus ja, het past eigenlijk wel dat jullie hem niet vinden kunnen.

Tandpasta

Tandpasta

15-09-2011 om 07:17

Ach

En hier twee hoogbegaafde ouders die zich door hun kind laten manipuleren. Dat kan dus ook nog...

Of kinderen zichzelf kunnen vermaken hangt volgens mij trouwens niet van hun iq af.

Rafelkap

Rafelkap

15-09-2011 om 09:20

Mathilde

Ik moet hier aldoor denken aan Mathilde, van Roald Dahl.

verder vraag ik me af of de draadjesstelster, als ze 3 keer hetzelfde post op verschillende fora en nooit meer komt reageren, wel reacties wil hebben. Op zich vind ik het wel gezellig hoor, deze discussie:-)

Irene

Irene

15-09-2011 om 12:56

Mijn geheim/babybytes

Nou, dat bewijst dan in ieder geval dat een deel van de reageerders op genoemde sites zwakbegaafd is. Ook niet makkelijk hoor!!

Troll

Denk dat we hier toch echt te maken hadden met een laagbegaafde eenmalige troll.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.