Home » Forum » Schreeuwen en gillen jongen bijna 2

Schreeuwen en gillen, jongen bijna 2

6 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Sanne
Schreeuwen en gillen, jongen bijna 2

Ik weet me momenteel geen raad met mijn zoontje van bijna 2 (volgende maand) toen hij net 1 werd begon hij heel hoog te gillen, de hele dag door.. zonder aanleiding. Na een tijdje hield het gelukkig op maar nu schreeuwt en gilt hij de hele dag door. Als iets niet lukt, als zn broer eraan komt, als ik wat tegen hem zeg enz enz. Heeft iemand miss tips?

Phryne Fisher
Ik had er ook zo een

Mijn jongste kon ook zo gillen. Het hielp meestal wel om voor haar te gaan zitten op ooghoogte en duidelijk zeggen dat ik het nu wel even genoeg vond en dat ze stil moest zijn. En dat dan 20 keer per dag. Roepen vanaf twee meter heeft totaal geen nut bij een 2-jarige.

Niki73
Zelf zacht praten

Ik ging in die gevallen bij mijn zoon zitten en zei met een zachte, lieve, rustige stem dat het gillen pijn aan mijn oren deed. Of hij alsjeblieft zachtjes wilde praten. Dat hielp dan. Soms even, soms lang. Het is weer over gegaan.

Marie
frustratie en reactie

Hij is wellicht gefrustreerd omdat hij nog niet zo goed kan praten, maar wel dingen duidelijk wil maken?
En gillen levert natuurlijk wel aandacht op - negatieve aandacht is namelijk ook aandacht!

Doet hij het trouwens alleen bij jou? Of ook op kdv, bij grootouders, papa, etc.?

Het gaat vaak beter als ze beter kunnen praten en daar dus minder gefrustreerd over zijn.

En ik weet dat het heel erg vermoeiend kan zijn! Onze jongste kon er ook wat van.... gelukkig ging ze 3 dagen p/w naar het kdv (kon ik op mijn werk bijkomen......).
Bij haar was het ook pure frustratie en ging over toen ze goed kon praten.

Ik geef je wel de tip om ervoor te zorgen dat je - al is het maar een dag - even uit de situatie kunt zijn.
Hem even (paar dagen) laten logeren bij de grootouders bijvoorbeeld.
Kunnen jullie allebei even "bijkomen" en dat helpt ook om een eventuele vicieuze cirkel te doorbreken.

succes en sterkte

Sanne
Thanks!

Thanks voor de berichten.

Hij doet het bij iedereen, gaat niet naar t kdv dus daarvan weet ik het niet maar wel bij mijn ouders. Ik heb een baby van 6 weken en nog een zoon van bijna 4 dus daar heb ik ook mn handen vol aan dat maakt t denk ik ‘teveel’. Normaal kan ik best wat hebben maar word er nu een beetje gek van. Idd maar even een nachtje en dagje bij oma en opa boeken :)

Pluis
Even volhouden nog

Ik denk dat je middelste op dit moment wat aandacht tekort komt, nu met de baby. De oudste kan zichzelf al aardig redden, en kan ook beter aangeven wat hij wil en kan begrijpen dat hij soms even geduld moet hebben. Als de oudste straks naar school is, de middelste meer gewend aan de baby en er een strak ritme is (want de oudste gaat naar school) zul je zien dat het beter zal gaan.

Tot die tijd vooral goed voor jezelf zorgen, je man inschakelen en inderdaad af en toe een logeerpartijtje voor de middelste bij opa en oma.

Misschien is je middelste ook wel een kind dat het goed zou doen op een peuterspeelzaal. Daar kun je ook eens naar kijken. Sommige kinderen hebben gewoon veel (meer) behoefte aan contact met anderen en aan afleiding. Mijn jongste vond dat ook fantastisch. Die wilde ook al met 3 jaar naar school omdat ze dat zo gezellig vond (en nog vindt, ze is nu 16).

Hou vol, het leven is gewoon zwaar met 3 kinderen onder de 4. Roep hulptroepen in, dit zijn tropenjaren. En vergeet ook niet af en toe met je man samen wat gezelligs te doen. Voor je het weet raak je elkaar kwijt in de hectiek van alledag.