Dreumes- en Peutertijd Dreumes- en Peutertijd

Dreumes- en Peutertijd

Trap af lopen

Mijn zoontje (wordt volgende week twee) kan heel goed zelf de trap af. Omdat ik zwanger ben en veel last heb van mijn rug/bekken, wil ik hem ook niet meer tillen. Hij doet het al een half jaar zelf, soms met een beetje gemor, maar meestal lukt het wel.

De laatste weken wordt het weigeren echter steeds erger. Ik doe er soms een half uur over om na zijn slaapje met hem beneden te komen. Toegeven en hem tillen kan natuurlijk, maar ik ben bang dat hij dan helemaal niet meer wil. Weglopen en zeggen kom zelf maar, kan natuurlijk ook niet, want ik wil niet dat hij de trap af valt. Iemand nog een goed idee om hem te bewegen wel naar beneden te komen?

Guinevere

Guinevere

07-06-2010 om 16:36

Lokken

Ja, hem naar beneden lokken? "Als je nu naar beneden komt, dan kunnen we fijn een glaasje limonade drinken en een boekje lezen! Kom maar gauw!". Mijn eigen zoontje is wel gevoelig voor dergelijke argumenten.
Verder zou ik hem proberen zoveel mogelijk beneden te houden, alleen voor het slaapje naar boven.

carolien14

carolien14

07-06-2010 om 16:52 Topicstarter

Helpt ook al niet meer :(

Tsja, lokken deed ik inderdaad ook. Maar dat helpt ook al niet meer. En inderdaad, ik doe zoveel mogelijk beneden. Maar soms moet je toch naar boven, als hij naar bed is geweest bijvoorbeeld. En 's ochtend ook. En ik maar praten als brugman, met in mijn achterhoofd: 'het is een peuter, dit helpt toch niet'. Maar ja, wat moet je.

Jaymza

Jaymza

07-06-2010 om 20:11

Uitleggen

Heb je al geprobeerd hem uit te leggen dat je hem niet meer naar beneden kunt dragen? Dat hij daarvoor te groot is geworden? Leg hem uit dat grote kinderen nooit meer gedragen worden.

Jaymza

Appel

Appel

07-06-2010 om 20:14

"belonen"

Is er ook een vader in beeld? Kun je hem niet omkopen met: als je nu flink zelf loopt mag je vanavond op papa's schouders naar boven?

Hoe ik dat deed

Toen ik zwanger was en liefst geen trappen mocht lopen ivm bekken/rugklachten heb ik mijn zoontje vaak op mijn schoot naar beneden genomen. Tree voor tree op mijn kont naar beneden terwijl ik mijn zoontje op mijn knieën had. Dit was toen voor mij de prettigste oplossing. Wie weet ook een idee voor jou? Iedere keer een half uur strijd zou ik niet aankunnen hoor, pffff...

m ik

m ik

08-06-2010 om 08:46

Aan zijn handje?

Mijn dochtertje wil ook vaak niet zelf de trap af. "iesss enggg", terwijl ze het ook best zelf kan.
Ik pak dan vaak haar handje (of allebei, maar dan ben je zelf minder stabiel) en terwijl ik voorzichtig achteruit loop, loopt zij aan mijn hand mee.

buzz

buzz

08-06-2010 om 09:14

Hier

Met alles wat niet wil, zindelijk worden, niet pijn doen, lief gaan slapen, inderdaad ook van de trap af toen ik zwanger was, is stikkers.
Wij worden ook graag beloont voor ons werk, voor hun zijn dat soort dingen werken.
Samen een mooi stikkervel tekenen, houd hij van auto's een tekenen met auto,s houd hij van popen, een vel met poppen. Leuke stikkers kopen en elke keer dat hij het goed doet een stikker. (en betrekken bij het stikkervel maken en de stikkers uitzoeken)Zien zo uit te komen dat hij elke week een vel vol heeft. Heel klein kadotje, of een uitstapje plannen, of iets extra lekkers. tja en dan denk je misschien, tja dan zit ik aan die stikkers vast, maar hier is het nog altijd zo geweest, dat als het dan e=gewoon is geworden dat de stikkers dan vanzelf vergeten worden.
Als dat niet het geval is (was hier met zindelijkheid van mijn oudste,) dan maar een laatste stikker vel afspreken met een extra groot of leuk kado aan het einde.
wie weet werkt dat. groetjes en sterkte er mee.

carolien14

carolien14

08-06-2010 om 20:50 Topicstarter

Bedankt!

Voor al jullie reacties. ZItten toch een hoop wellicht bruikbare tips bij, fijn! Morgen weer thuis, dus dan kan ik eens wat uit gaan proberen. Een voor een zal ik maar doen, dan heb ik nog wat reserve ;). Misschien inderdaad wel goed ook om het op 'je bent een grote jongen' te gooien, daar is hij wellicht gevoelig voor. Dat ik last heb van mijn rug, maakt helaas niet veel indruk (behalve dat hij zelf dan zegt dat hij niet wil lopen omdat hij last van zijn rug heeft, wel goed gevonden op zich :)

Het suffe is dat als mijn man er is en die helpt en hem wil tillen, hij vaak om het hardst gilt dat hij zelf wil lopen. Pure koppigheid denk ik, willen wat de ander niet wil.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.