Dreumes- en Peutertijd Dreumes- en Peutertijd

Dreumes- en Peutertijd

liefdevollemama

liefdevollemama

16-12-2012 om 00:15

Zoon van 5 heeft geen vriendjes

Hallo
Ik ben een moeder van 2 kinderen een jongen en een meisje.
Mijn zoon heeft bijna tot geen vriendjes op school.
Hij wil vaak niet en ze blijven maar pushen via school.
Hij speelt niet alleen en doet verder goed met de groep mee maar word nooit op feestjes uitgenodigd!
De moeders mogen mij ook niet want mijn man heeft een keer met ze gesproken maar dan nog moet hij niet de dupe hiervan worden :-s
Ze vinden dat ik teveel opgetut op school sta en je hebt allemaal groepjes moeders terwijl ik wel elke dag gedag zeg maar niet tegen allemaal.
Ik vind het heel zielig want als een vriendin komt met haar kids dan spelen ze heel erg lief samen en die heeft ook een jongen van 6.
Ik maak me een beetje zorgen herkent iemand dit?

dc

dc

16-12-2012 om 08:25

Ze vinden?

Waar heb je het over? Ik kan zoveel vinden van bepaalde moeders, maar dat speelt echt geen rol in het wel of niet uitnodigen van vriendjes van mijn kinderen hoor.

Ik kan geen touw vastknopen aan je verhaal. Hij wil niet en ze blijven maar pushen? Wat wil hij niet? Vriendjes? Wat is het probleem dan?

liefdevollemama

liefdevollemama

16-12-2012 om 11:09

Geen vriendjes 2

school blijft pushen dat hij vriendjes moet hebben en dat het goed is voor hem.
Sociaal en emotioneel scoort hij 5 jaar sorry miss moet ik het hele verhaal beter vertellen.
We hebben te maken met jeugdzorg en die vinden en school dat hij emotioneel en sociaal achterloopt en als we een overleg hebben om de 3 maanden dan vinden zij dat ik hem meer moet pushen om hem te laten spelen met vriendjes.
Hij wil soms wel maar soms heeft hij geen behoefte aan kindjes om hem heen.
Ik heb wel degelijk het gevoel dat de moeders mij niet mogen omdat ze dit tegen mijn man hebben gezegd dat ik teveel opgetut ben en altijd leuke kleding aan heb en zij vinden dat niet kunnen als moeder dat hebben ze tegen hem gezegd!
Ik ben een beetje bang dat ze hem daarom niet vragen.Hij vind het heel moeilijk om vriendjes mee te vragen naar huis hij weet niet hoe hij dat moet verwoorden hij zit ook bij de logopediste hiervoor!
Soms speelt hij 3 keer in de week met hetzelfde vriendje en dan weer weken helemaal met niemand:-s
Ik maak me gewoon zorgen dat het allemaal aan mij ligt terwijl we wel een groot netwerk hebben met veel kindjes.
Maar bij dit vriendje waarmee hij speelt is pas jarig geweest en hij is niet uitgenodigd op het feestje terwijl ik weleens met die moeder praat.
Miss ben ik de persoon die er het meeste mee zit en heeft hij er verder geen last van maar jeugdzorg zit maar op me nek en school ook dat hij meer met vriendjes moet spelen.
Hopelijk snap je nu meer van mijn verhaal sorry dat ik zo verwarig overkom.

Misvatting

Ik kan me vergissen natuurlijk maar ik proef hier een misvatting. Een kind dat sociaal en emotioneel achterloopt gaat dat inhalen uit zichzelf door meer in aanraking te komen met een sociale en emotionele omgeving. Ook is niet elk kind van 5 jaar, 5 jaar dus, in staat om een vriendenclub te organiseren. Dat is dus een soort van moeras.
Mijn advies is dan ook. Accepteer je kind en help zonodig om een vriendje te vragen oid maar maak er zelf geen drama van. Misschien is het handig om je kind op scouting te doen oid. Dan laat je zien dat je er wat aan doet en je kind schiet er ook wat mee op want heeft daar genoeg mogelijkheden voor contacten. En laat je niet gek maken. Niet elk kind wordt voortdurend voor verjaardagen en dergelijke gevraagd. Ik compenseerde dat hier met de kinderen van vrienden en van familie. Bovendien werkte ik bijna fulltime dus dat gaf toch al niet veel gelegenheid.
Als je je zelf ook zorgen maakt over de sociaal-emotionele achterstand van je kind dan zou ik daar via de huisarts een echte deskundige bij zoeken. Een vrij gevestigde orthopedagoog of anders een vrijgevestigde kinderpsychiater. Als school en jeugdzorg op je nek zitten wordt het tijd je zelf te gaan beschermen.

Ach, hij is nog zo jong! Mijn zoon is ruim 6 en speelt nooit bij vriendjes. Hij zit er echt niet mee. Nu wonen wij in het buitenland en gebeurt de aansluiting gewoon niet zo vanzelf, maar zoon heeft er niet per se behoefte aan. Hij gaat op zijn eigen tempo en heeft heel af en toe 1 vriendje te spelen. Hij is in anderhalf jaar op 1 feestje geweest, en zit daar ook niet mee. En hij is 6!
Toen hij 5 was, waren 4 ochtenden school al zat.

Ik begrijp wel dat je er iets mee moet, omdat je op je vingers gekeken wordt. Annej weet daar veel meer over.
Dat die andere moeders iets van jou vinden, is vervelend voor jou, en ik denk een vorm van kuddegedrag. Laat ze er mentaal lekker in stikken en knik vriendelijk gedag op het schoolplein.

. Twijfel niet aan jezelf of je kind.. Jij kent hem het best!

Veel sterkte, lijkt me moeilijk voor jullie.

Ginny Twijfelvuur

Ginny Twijfelvuur

16-12-2012 om 23:12

Wat triest zeg

Echt niet pushen. Lijkt me voor niemand goed.

Weet school en jeugdzorg dat jullie een groot sociaal netwerk hebben? Het lijkt me in ieder geval veel handiger om juist daar in te investeren. Dat netwerk is veilig voor hem, dus daar kan hij veilig oefenen en als hij er klaar voor is zal hij dat wellicht vast ook wel op school willen uitproberen. En misschien ook niet. Niet ieder kind wordt een allemansvriend.

En luister goed naar AnneJ: bescherm jezelf!

Ginny Twijfelvuur

Ginny Twijfelvuur

16-12-2012 om 23:13

En verder

Wat vind jij eigenlijk van de school. Echt enthousiast kom je niet over, eerlijk gezegd....

liefdevollemama

liefdevollemama

17-12-2012 om 08:51

School

De leraren zijn fantastisch maar een lerares van groep 2 heeft eenmaal de voorkeur voor de kindjes dat hebben moeders waarmee ik wel praat (leeftijd veel ouder dan mij)ik praat denk ik met twee moeders,de jongeren moeten me niet,gezegd.en er is een juff die wel heel erg leuk met kindjes omgaat en die neemt mijn zoon ook aan de hand mee naar buiten als ik hem kom ophalen.
Vanmorgen weer net zo heel veel kindjes krijgen een kerstkaart en mijn zoon weer eens niet :-s
Het is en blijft een dorp waarin ik 6,5 jaar geleden in ben beland en dan kom je er niet snel tussen.
Ik voel me nooit op me gemak op school ze zitten me altijd stom aan te kijken en te fluisteren nu helemaal dat ik weet wat ze van me vinden:-s
Maarreh het gaat over mijn zoon!
We hebben een erg groot sociaal netwerk en daar zitten ook kids bij daar gaat mijn zoon wel mee om.
Hij kan dan zo lief spelen met zijn leeftijdsgenoten.
Hij krijgt al fysio en logo en kleutergym(fysio en kleutergym) voor zijn zelfvertrouwen!!
Ik kijk inderdaad uit met jeugdzorg ik loop gewoon enorm op me tenen mijn man heeft ook nooit veel vrienden gehad daarin tegen ik een heleboel vriendinnen.
Ik zit er gewoon mee dat hij nauwelijks vriendjes mee naar huis neemt en nooit uitgenodigd word maar als ze mij al niet mogen waarom zouden ze dan wel mijn zoon uitnodigen?
Hij kletst wel door de klas heen miss dat ze dat irriteren?
Daar zijn ze nu mee bezig omdat te veranderen met hem en ik met hem thuis!
Miss zit ik er erger mee dan hem en komt het in groep 3 wel maar ik wil gewoon niet dat ze hem gaan pesten ofzo daar ben ik heel erg bang voor:-s

Import

Tja, je moet je inderdaad afvragen of dit wel aan jezelf en aan je kind ligt. Hoezo zou dat aan jou liggen dan? Als je import bent kun je er soms gewoon moeilijk tussen komen, dat is gewoon een realiteit. En hoe erg is dat?
Ik kan me voorstellen dat je er onzeker van wordt (gemaakt?) maar zet het van je af. Dan sta je ook een stuk sterker in de omgang met instanties. Wat je ook nog kunt doen om de sociaal emotionele ontwikkeling te bevorderen is spelletjes op dat terrein. In boekwinkels of op internet kun je spelletjes vinden of bestellen op het gebied van de sociaal emotionele ontwikkeling. Kwartetspel, bordspel of memory. Dat staat ook goed tegenover de instanties als je zo'n spel doet met je kind. Ik deed het een tijdje met mijn dochter toen ze iets ouder was. Bij haar kaartspelletjes op het gebied van spreekwoorden en het benoemen van gevoelens.
Maar probeer het toch van je af te zetten dat jij daar iets niet goed doet. Sommige kinderen groeien nou eenmaal trager sociaal en emotioneel en hebben gewoon meer tijd nodig en wat extra oefening.

Sociaal emotionele leeftijd

Overigens is dat oefenen ook beperkt net als het samenspelen. Als je kind er niet aan toe is helpt dat gewoon niet. Je kind moet er aan toe zijn dan profiteert die er pas goed van. En als je kind op school wel gewoon goed meedoet met andere kinderen is daar ook al geen probleem. Anders zou je nog kunnen overwegen om je kind met een jonger kind te laten spelen dat sociaal en emotioneel beter bij hem past. Of juist met een ouder kind dat goed rekening kan houden met je kind.

liefdevollemama

liefdevollemama

17-12-2012 om 12:33

Schoolarts

Vandaag bij de schoolarts geweest.
Hij voldoet nu aan alle eisen wat hij moet doen gewoon leeftijdsadequaat.
De schoolarts gaat praten met de juffen omdat hij echt een beetje een eenling is en nooit gevraagt word.
Ze zegd dat het wel degelijk aan de ouders ligt!
Hij speelt vaak met nick een jongen van 6 die bijna 7 word hartsikke leuk!
Maar die komt ook maar 1 x in de week langs omdat hij ver uit zijn buurt woont.
Mijn dochter van 3 heeft ook geen vriendinnetjes maar dat is de leeftijd!

Ouders

"Ze zegd dat het wel degelijk aan de ouders ligt!"
Je wordt hier gewoon onzeker gemaakt. Wat zou jij hier nu fout doen? Je zoon heeft al een kind dat komt spelen en dat regel jij. Weet die schoolarts dat wel?
Hopelijk heb je de schoolarts hartelijk bedankt voor de uitslag dat je zoon nu leeftijdsconform functioneert. Dat is een mooie uitslag, daar hoef je alvast geen bijzondere aandacht meer aan te besteden.
Gebruik dat ook als argument. Je zoon functioneert goed op het niveau van zijn eigen leeftijd en er komt al een vriendje spelen. En hij doet goed mee in de klas. Meer willen is spijkers op laag water zoeken.

liefdevollemama

liefdevollemama

17-12-2012 om 15:58

Daarom

Ik snap er nu ook allemaal niks meer van...
De juffen zijn ook gewoon allebei dubbel de ene zegd redelijk de ander zegd gaat harstikke goed met je zoon.
Volgend jaar weer een overleg met alle instanties en bureau jeugdzorg dus dan zal ik er gewoon wat van zeggen dat ik er nog weinig van begrijp.
Ik ben al heel blij dat hij gewoon op leeftijd scoort eindelijk na bijna 2 jaar gezeik gehad te hebben.
Ze weten dat er een ander kindje komt spelen 1 x per week en die heeft ook een zus van 7 en die speelt ook met mijn zoon.
Maar mijn zoon en nick zijn twee handen op 1 buik zo leuk!
Maar ook via mijn zoon zijn rapport kwam naar boven dat contact met andere kinderen gewoon op leeftijdsniveau is!
Jeugdzorg zoekt altijd wat...
Maar goed miss komt het in groep 3 wel dat hij vast wel vriendjes krijgt of miss ook niet dan leg ik me erbij neer maar mij mogen ze niet en dan pakken ze mijn zoon triest hoor!

Mogen

Misschien is het wel waar misschien is het wel niet waar. Feit is dat het vaak moeilijk is om in een kleinere gemeenschap erbij te gaan horen. Als je zelf al een goed netwerk hebt zou ik dat gewoon verder negeren. En zeker niet klagen tegen jeugdzorg of de school. Gewoon, fijn dat het goed gaat met zoon en misschien inderdaad heeft hij volgend jaar wel een vriendje op school. Dat kan. Blijf beleefd en vriendelijk maar het zijn je vrienden niet, dus houd ze op afstand.

liefdevollemama

liefdevollemama

17-12-2012 om 18:50

Doe ik

Ja ik heb een groot netwerk dit zijn mensen die ook in deze kleine gemeenschap wonen.
Ik zal ze verder negeren en gewoon gedag zeggen ga er verder niks mee doen.
Maar ik blijf het rot vinden voor me ventje miss heb ik er alleen last van en hij helemaal niet hij vind het heerlijk om thuis te zijn en te spelen met zijn jongere zusje ik zal het gewoon accepteren dat we er niet bijhoren.
Maar als hij ouder is en er wel last van krijgt zal ik er uiteindelijk wel wat mee moeten ik weet niet of jij ook kids hebt maar wil gewoon niet dat hij gepest word mijn zus is jaren lang getreiterd door kinderen uit haar klas en ze is door een hel heen gegaan.
Mijn zoon is een gewone normale nederlandse jongen met bruin haar en blauwe ogen gewoon een leuke knul om te zien en totaal niet schuw en altijd spontaan om op onbekende mensen aflopen en een praatje ermee maken.
Dit zijn meestal volwassenen.
Ik hoop dat jeugdzorg het ook aanvaard nu dat hij bijna geen vriendjes heeft.
Bedankt in elk geval voor je snelle reacties en advies:-)

liefdevollemama

liefdevollemama

18-12-2012 om 09:59

Mond open trekken

Vanmorgen weer geen kerstkaart voor mijn zoon!
Mijn man was het zat en me zoon lijdt er wel degelijk nu onder hij vind het niet eens leuk meer om naar school te gaan...
Mijn man heeft zijn mond opengetrokken en die moeder stond hem alleen schaapachtig aan te kijken.
Een vader die erbij stond stond hem alleen maar aan te kijken zo van goed zo zeg er maar wat van!
Ik vind dit zo zielig voor me zoontje bedankt voor je advies maar we moeten hier gewoon wat mee doen.
Mijn man gaat vandaag met de juf praten laat jullie zo snel mogelijk weten wat er gezegd is.

Pesten?

Van wie zou die Kerstkaart moeten komen? Van de school? Of van individuele ouders?
Is er sprake van pesten? Door wie?

liefdevollemama

liefdevollemama

18-12-2012 om 13:42

Kerstkaarten

Er waren meerdere ouders die geklaagt hadden over de kerstkaarten.
Op andere scholen gaat het heel anders dus hebben ze nu bedacht om 1 kerstkaart te geven aan de hele klas!
Opgelost dus...

Kerstkaarten van individuelen ouders die sommige kids niet gaven en andere wel heel kinderachtig daar is nu een stokje voor gestoken.

Ik zal vanavond er nog eens met hem over hebben hoe hij het op school vind gaan.
Maar dat hij geen kerstkaart en uitnodiging kreeg van andere kindjes uit zijn klas zat hem erg dwars!

P

P

18-12-2012 om 15:36

Huh? Op onze basisschool mag je al 10 jaar lang geen uitnodigingen uitdelen IN de klas en als je kerstkaartjes uitdeelt doe je dat aan iedereen! Wat loopt jouw school achter zeg.

Fransien

Fransien

19-12-2012 om 10:49

Heel simpel

Hier is de mores tussen de kinderen onderling dat er kerstkaartjes aan de hele klas gegeven worden of alleen aan de beste vriendjes/vriendinnetjes, maar dan buiten de klas. Net als met uitnodigingen voor feestjes is dat veel prettiger.
Overigens is buitensluiten ook pestgedrag, en het lijkt hier verdacht veel op buitensluiten, daarover hoort iets in het pestprotocol te staan.
En het is heel fijn dat je nu zwart op wit hebt staan dat de sociaal-emotionele ontwikkeling van je zoon leeftijdsadequaat is. Dat gecombineerd met een prima sociaal leven, hij heeft vriendjes/vriendinnetjes waar hij op regelmatige basis mee speelt, hij heeft minimaal 1 keer per week een speelafspraakje. Straks gaat hij op zwemmen en daar zit hij ook in een groep. Op school wordt je kind buitengesloten, maar daar hebben jullie als ouders al actie op ondernomen, met de juffen over gesproken, dus dat loopt. Kortom, heel normale situatie, geen enkele reden tot OTS.
Het is hier bij ons heel gebruikelijk om maar 1 sport te doen, en dat is zwemmen totdat de diploma's binnen zijn, daarna mag het kind zelf kiezen. Je kunt als er aangedrongen wordt op een teamsport rustig aangeven dat het geld je niet op de rug groeit en je het programma van je kind ook niet wilt overlaten, anders heeft hij nooit tijd om wat af te spreken of lekker thuis aan te rommelen.

liefdevollemama

liefdevollemama

19-12-2012 om 20:25

Ots?

Hij gaat volgend jaar op zwemmen Hij staat half jaar op de lijst(aug ingeschreven)maart word hij zes en hij heeft vandaag voor het eerst een vriendje mee naar huis genomen dus ikke weer blij!

Ik ben blij dat mijn man iets heeft gezegd tegen de juff en vanmorgen werd het uitgebreid besproken in de klas.
Er waren dus meerdere ouders die ermee zaten we waren niet de enigste!

Maar hij valt wel buiten de boot maar goed ik maak het wel goed om volgend jaar een leuk verjaardagsfeestje te geven voor een paar kindjes die hij aardig vind en miss gaat het in het nieuwe jaar beter!

Yaron

Yaron

19-12-2012 om 23:12

Kerstkaarten

Hier geen kerstkaarten of uitnodigingen beleid op school, dochter in groep 2 heeft niet van alle kindjes een kaartje gehad, maar ook niet aan iedereen één gegeven. Geen problemen met huilende kleuters, zolang er niet teveel aandacht aan wordt gegeven is dat toch ook geen probleem dacht ik.

P

P

20-12-2012 om 14:47

Yaron

Niet elk kind gaat in de klas huilen hoor, sommigen kroppen het op en uiten dat thuis.

Verder is het makkelijk om als moeder van een kind wat ook wel kerstkaarten krijgt te zeggen dat het zo goed gaat. Weet jij zeker dat ELK kind minstens 2 kaartjes heeft gehad?

Yaron

Yaron

20-12-2012 om 21:21

Ik denk werk dat iedereen meer dan 1 kaartjes heeft gehad, er waren moeders die aan iedereen een ongeschreven kaartje gaven. Misschien vat ik het wat te licht op, dochter is de derde in de rij en de oudsten hebben ook nooit van alle kindjes een kaartje gehad en dat is hier nooit een probleem geweest. Als je kindje altijd wordt buitengesloten kan ik het mij voorstellen, maar daar is bij dochter in de klas geen sprake van.

liefdevollemama

liefdevollemama

21-12-2012 om 12:28

Opgelucht

Uiteindelijk heeft mijn zoon toch 3 kerstkaarten gehad helemaal van twee jongens waarvan ik het niet had verwacht!

Dus ben helemaal opgelucht en mijn zoon is weer helemaal in zijn nopjes :-)

Ik trek het me teveel aan denk ik....

Maar het is ook me eerste kindje heb er twee maar je maakt je toch gewoon zorgen ik wil het beste voor me kindje snap je.

Het ligt echt niet aan ons we groeten mensen genoeg en ik doe gewoon aardig doe ook aan boekje ruilen dus ik moet ook met ouders samenwerken doe ik express om meer mensen te leren kennen!

We hebben gewoon een groot netwerk maar ze wonen vrij ver weg en ik heb gewoon behoefte aan moeders van me eigen leeftijd,miss ligt het gewoon aan mij?

Ik ben al gauw onzeker dat ze me niet mogen maar ik ben ook niet bang voor een praatje,ik neem mensen zoals ze zijn maak geen onderscheid maar niet iedereen is zo.

Van de week nog meegemaakt op de peuterspeelzaal staan ze met zijn drieeen ik heb meegeholpen met opruimen de rest blijft gewoon zitten..Sorry echt asociaal gelukkig heb ik wel normen en waarden

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.