Home » Forum » Kind vindt feestje eng

Kind vindt feestje eng

Heeft je baby moeite met doorslapen?

Met deze tips heb je gauw weer een fijne dromer in huis!

15 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Dobbelsteen
Kind vindt feestje eng

Mijn kleuter (4 en half) is zó verlegen. Hij heeft op school heel lang moeten wennen en praatte daar nauwelijks. Nu gaat het inmiddels beter, maar hij blijft vrij angstig.
Nu heeft hij een uitnodiging voor een feestje gekregen van een jongetje uit de klas. Eerst was hij enthousiast, maar nu het dichtbij komt wil hij er echt niet meer heen. Veel te eng, hij weet niet wat er gaat gebeuren en dat beangstigt hem, en hij is bang dat hij de andere kindjes te druk gaat vinden. Ik heb hem al gerustgesteld, uitgelegd hoe zo'n feestje ongeveer verloopt en zelfs gezegd dat ik er wel bij wil blijven en we altijd nog weg kunnen gaan als hij het niet leuk vindt. Maar nog steeds wil hij niet. En ik vind eigenlijk dat hij wel moet.
Ik ben met veel dingen die hij niet durft al erg makkelijk (zwemmen in het diepe hoeft hij bijv niet, al doet de rest van zijn groepje het wel), maar vind echt dat hij zich hier gewoon overheen moet zetten en het toch moet proberen. Hij moet volgens mij ook zien dat dingen die eng lijken ook goed kunnen meevallen. Maar nu was hij bij het slapen gaan weer helemaal nerveus. Wat vinden jullie? Wel gaan? Niet gaan? Hoe pak ik dit aan?
Dank voor jullie reactie!

Hartedief
Niet laten gaan

Beste Dobbelsteen,

Je kind is pas 4! Waarom nu al die druk als hij zelf aangeeft dat hij niet wil en er nerveus over is. Hij kan nog jaaaren naar feestjes als het moet. Ik liet mijn zoon niet eens een partijtje geven toen hij 4 werd. Gewoon op zijn verjaardag wat bevriende kinderen met moeders en evt broertjes/zusjes uitgenodigd.
Waarom accepteer je hem niet zoals hij is? Daar zal hij uiteindelijk veel meer zelfvertrouwen aan ontlenen dan aan het gevoel dat hij tekort schiet.

Sterkte ermee!
Groetjes, Hartedief

marije123
Herkenning

Mijn dochter (nu 5,5) was ook nooit zo'n held in zulke dingen. Ze is toen ze 4 was een keer bij een vriendin wezen spelen, dat was niet zo leuk, en sindsdien durfde ze nooit meer bij vriendinnen te spelen, altijd moesten ze bij ons komen. Een tijdlang heb ik dat geaccepteerd, ze wilde echt niet en anderen wilde graag hier komen, dus geen probleem. Maar 2 maanden terug was ik er wel wat klaar mee, ik vond dat ze het nu maar eens moest proberen. Het ging om een goed vriendinnetje van d'r, die al vaak bij ons was wezen spelen en die ook gezegd had dat ze haar niet alleen zou laten als ze bij haar zou spelen (was bij die 1e afspraak wel gebeurd). Ik heb toen (vast niet verantwoord) gezegd dat ze nu een keer daar heen moest omdat het vriendinnetje anders straks niet meer met haar wilde spelen, dat die het ook wel eens leuk vond als ze bij haar kwam. En verdomd, ze accepteerde het. Vond het spannend, maar kwam super enthousiast thuis en is sindsdien vaker bij vriendinnetjes geweest en ook op 2 feestjes. Nu heeft ze helemaal geen problemen meer mee en is ze zelfs te logeren geweest van de week.
Ik zou het dus wel nog een tijd aankijken met je zoontje, hij is nog zo jong. Als hij straks wat langer op school zit wil hij misschien wel, en anders kun je dan altijd nog zeggen dat het nu toch wel tijd wordt om een keer te gaan. Sommige kinderen hebben toch even een zetje nodig denk ik, maar wel een liefdevolle;)
Succes!

Ely
Is het een optie

Dat je samen met hem (in overleg met ouders feestgever) naar het begin gaat en daarna weer weggaat? Desnoods met een smoes? Dan is hij er wel even geweest, velig met jou en hen je een beginnetje.
Ik heb het om een andere reden een keer gedaan en hoorde later dat geen van de andere kinderen het raar had gevonden. Ze hadden het amper gemerkt, veel te druk met andere dingen ;)

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Limi
Ik zou...

...eerst zoveel mogelijk over het feestje navragen en dan aan hem vertellen: wie komen er, wat gaan ze doen.

Ik heb er ook zo eentje :-)

Hij zegt altijd (euh, al 3x) dat hij alleen gaat kijken en als het daar niet leuk is naar huis komt. Maar even kijken moet hij wel van mij. Het is anders ook niet leuk voor degene die hem heeft uitgenodigd. Nou ga ik er vanuit dat er rond de 5 kinderen worden uitgenodigd, maar hoe meer kinderen, hoe minder ik er op zou staan dat hij het probeerde.

dc
Wel gaan

Ik zou hem wel laten gaan en erbij blijven en hem zeggen dat als hij het na half een uur nog niet leuk vindt, dat jullie dan weer gaan. Maar zo krijgt hij wel een beter beeld van hoe het gaat.

Misschien kun je vriendje van te voren uitnodigen om eens bij jou te spelen? Of een ander kindje dat naar het feestje gaat?

Anneque
Hier

Had ik vorig jaar een jongetje op het feestje van mijn zoon dat het heel eng vond. Het was zijn eerste feestje, en hij is autistisch, dus dubbel spannend voor hem. Zijn moeder is meegekomen en er bijna het hele feestje bijgebleven. Dat ging prima, de andere kinderen letten daar echt niet op hoor, die tellen heus niet hoe veel volwassenen er op zo'n feestje zijn. Zijn zelf veel te veel bezig met de cake, de spelletjes etc.
Ik denk idd ook dat het, als je hem nu niet laat gaan, nogal beladen wordt en daarmee voor de volgende keer niet makkelijker. Vooral omdat het nu al een paar keer besproken is. Kortom: ik zou wel (even) gaan, en zelf meegaan. Kijken hoe het gaat, ontspant hij zich, kun je misschien zelfs weg. Blijft het moeilijk, ga je na het cakeje weg. Zorg er wel voor dat het een succeservaring wordt (of lijkt ;-), als hij het maar 10 minuten volhoudt, label dat dan positief: kijk, we zijn toch gegaan, goed joh. Of zoiets.
Als je meegaat, zou ik dat wel nog ff overleggen met de ouders van de jarige. En ook om het programma vast te horen, kun je hem nog wat beter voorbereiden.

Dobbelsteen
Toch gaan

Dank voor de vele reacties. Ik had het idd ook al zo aan hem voorgesteld: eerst uitgelegd wat er gaat gebeuren (taart, zingen, kadootje geven, spelletjes) en afgesproken dat hij iig blijft tot hij het kadootje heeft gegeven, en dat we dan altijd nog konden zien hoe verder. Vond -ie dus prima, tot gisterenavond. Maar vanmorgen wilde hij het gelukkig toch wel weer 'proberen'. En ik blijf er gewoon bij, is geen probleem.
Vind het bovendien wel belangrijk dat hij nu vast leert wat een afspraak inhoudt, en dat jarige teleurgesteld zal zijn als zoon niet komt.
Hartedief, het heeft niet te maken met 'kind niet accepteren zoals hij is'. Natuurlijk accepteer ik zijn verlegenheid, en heel veel dingen die hij echt eng vindt hoeft hij ook niet. Maar ik denk niet dat naar een feestje gaan (itt bijv verplicht zwemmen in het diepe als hij dat doodeng vindt) een traumatische ervaring zal zijn. Ik ken hem en weet zeker dat hij het uiteindelijk echt leuk zal vinden en wil hem juist graag die succeservaring gunnen. Zo van: 'kijk eens, je vond het eng en het werd heel leuk!' En zoals iemand hierboven al schrijft: het wordt alleen maar een groter iets als hij nu niet gaat. Nou, ben benieuwd hoe het verloopt vanmiddag. Hopelijk zonder al teveel drama ;)

Jerita
Wat goed

dat je hem toch laat gaan. Hier veel herkenning met jongste. Ook moeilijke start gehad op school. Na 2 maanden werd ze ook uitgenodigd voor een feestje terwijl ze nog nooit een speelafspraakje had gehad. Net als jij ook veel uitgelegd. Haar oudere zus had rond die tijd ook een feestje dus dat stimuleerde wel. Ik heb de moeder van de jarige het uitgelegd en die begreep het helemaal en vond het geen probleem dat ik er (even) bij bleef. Met dochter vanaf het begin al afgesproken dat we sowieso een cadeautje gingen brengen. Ik ben gebleven tot na het uitpakken van de cadeautjes en toen weggegaan. Dat ging goed. Het is toen allemaal tijdens het feestje ook heel goed gegaan. Ze heeft niet met alles meegedaan maar dat was niet erg. Die moeder ging er ook heel goed mee om (even op ooghoogte met haar praten) dat gaf veel rust bij mijn dochter. Ze moest gewoon een drempel over (en nog steeds met veel dingen, ze is inmiddels 6) maar dat geeft niet. Ik ben i.i.g. blij dat je het probeert.

Ik hoop dat ie een superfeestje heeft vanmiddag!

Dobbelsteen
Geweest

Ha, het feestje is voorbij en goed verlopen, hoera! Na een half uurtje toeknikken en zwaaien moest ik weg om broer ergens op te halen, heb telnr. aan moeder jarige gegeven voor de zekerheid en kon gewoon weg. Anderhalf uur later haalde ik een moe, maar vrolijk kind op. Een hele opluchting! Al betekende dit niet dat hij meteen volgende week weer naar een feestje wil :-)
Dank voor het meedenken allemaal!

Mea Proefrok
Dobbelsteen

Wat leuk! Heb wel meegelezen, maar vond het lastig om mijn standpunt te bepalen. Ik vond het zo begrijpelijk van je zoon dat hij dit soort dingen eng vindt, terwijl je ergens ook denkt: hij moet er toch een keer doorheen. Wat heerlijk dat het gewoon goed ging.

Anneque
O wat leuk!

Goed gedaan :-)

Kiki
O wat toevallig

ik zit precies met hetzelfde probleem. Uitnodiging voor een kinderfeestje en zoon die niet wil omdat ik er niet bij ben. Ik kan er ook niet bijzijn, omdat het mijn vrije dag is en ik nog 2 andere kinderen heb.

Nou vindt hij school ook een totale deceptie en dat loopt helemaal niet lekker en dat kinderfeestje is van een kind van school.

Ik weet ook niet precies hoe ik er mee om moet gaan. School loopt al niet lekker en nu dan gelijk dat feestje. Aan de ene kant ben ik van mening dat hij er toch een keer aan zou moeten geloven, aan de andere kant is hij koud twee weken vier.

Ik hoop nu dat ik hem kan overtuigen dat een kinderfeestjes leuk zijn.

Dobbelsteen
Kiki

Ha Kiki,
Jee, moeilijk he. Nu vind ik net vier ook nog een groot verschil maken met dik vier-en-half hoor. Zijn er andere kinderen die hij kent? Dat scheelt ook wel. En op het feestje bij mijn zoon was er een extra oma die hem en beetje bij de hand nam.
Kun je er een beetje de vinger opleggen waarom hij niet wil? Hier had het echt te maken met de onvoorspelbaarheid en hielp het erg om hem voor te bereiden op wat hij kon vrwachten. Ik zou het ook alleen doen als ik vrij zeker wist dat het een succes zou worden, anders wil hij en volgende keer helemaal niet meer.
Succes en laat je nog weten wat je doet en hoe het ging?

elsje78
Kiki en dobbelsteen

Even een hart onder de riem: hier vond dochter school ook vreselijk in het begin, huilen huilen huilen. Duurde echt wel een week of 6 voor ze zonder te huilen naar binnen ging!

Toen zij haar eerste kinderfeestje gaf waren er ook 2 meisjes die net 4 waren, die hebben man en ik veel bij ons gehouden. Wij gingen naar een (bomvolle) binnenspeeltuin en dat was echt teveel voor die 2. Misschien kan je informeren wat het programma is, dat geeft al wat meer zekerheid...

Succes, kan soms zo lastig zijn hè!

Onderwerp gesloten

Begrijpend lezen: zo wordt het weer leuk

Lees hier tips voor thuis om je kind erbij te helpen.