Home » Forum » Vertellen over biologische vader

Vertellen over biologische vader

9 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Charmander
Vertellen over biologische vader

Beste mensen ik loop al een hele tijd te piekeren hoe ik het moet gaan aanpakken om mijn stiefzoon te vertellen dat ik niet zijn biologische vader ben. Ik hoop dat er hier misschien wat mensen met ervaring hiermee op het forum zitten.

Ik zal de situatie even uitleggen:
Ik leerde zijn moeder kennen toen hij 8 maandjes oud was. Hij woonde toen samen met zijn moeder bij de ouders van mijn vriendin, ik was daar elk weekend van vrijdag avond tot maandag ochtend aanwezig maar door de weeks dus niet. Zijn eerste jaren is hij dus ook opgegroeid in huis met zijn opa en oma erbij.
Toen hij 4 werd zijn we verhuisd en samen gaan wonen, vanaf dat moment is hij mij ook papa gaan noemen (hij noemde mij eerst altijd bij mijn voornaam).
Eigenlijk gaat alles verder prima, ik ben heel blij dat ik zijn vader mag zijn en ook de ouders van mijn vriendin zijn blij dat ik de vaderrol op me heb genomen.
We hebben eigenlijk nooit echt met onze zoon gepraat over onze gezinssituatie maar nu hij 5 jaar is vind ik dat we hem voorzichtig wat over vroeger moeten gaan vertellen, alleen ben ik bang dat we het verkeerd aanpakken. Toch wil ik er nu wel over praten met hem, hij heeft de achternaam van zijn moeder en dus anders als die van mij, ook lijkt hij niet echt op ons (zijn biologische vader is Aziatisch) dus wil ik het voorkomen dat anderen er over beginnen terwijl hij zelf van niets weet...
Zijn biologische vader heeft hij nooit gezien en die heeft hem ook niet erkend. Zodra de mogelijkheid er is wil ik hem ook graag adopteren, maar daar moeten we nog even mee wachten tot we 3 jaar samenwonen zoals het in de wet staat.
We willen ook binnenkort langs de huisarts gaan voor advies hierin.

Kadonaj
Moeilijk, maar wacht idd niet te lang...

Bij mijn nichtje vertelden ze het pas toen ze 12 was, t kind bleek het echter al gehoord te hebben via via en bleek zich vreselijk eenzaam gevoeld te hebben omdat niemand het haar zelf vertelden...

Is er niet een voorleesboekje of zoiets over stiefpapa's? Of misschien eens aan de hand van een film, bijv prins van egypte (het verhaal van mozes) die door een andere mama wordt opgevoed...kan misschien een opening zijn. Assepoester is ook wel een opening, maar wel wat negatief ;)

succes! Ik vind wel dat jullie er goed aan doen het nu al te bespreken met hem, op deze leeftijd accepteren ze dingen nog zoals ze zijn :)

liora
Laat

Hoi,

Ik snap niet zo goed waarom jullie dat niet altijd hebben verteld? Maar goed, dat is nu de situatie. Ik zou uitleggen dat een papa twee dingen doet:
1. voor een kind zorgen

2. een kind verwekken (kun je heel goed uitleggen aan een 5-jarige weet ik uit ervaring. Rustig beginnen met eitjes, dan eens over zaadjes praten en dan uitleggen dat een eitje van de mama komt en een zaadje van de papa. Kind vraagt niet - in mijn geval althans- hoe zaadje en eitje bij elkaar komen, maar ook daarop kun je vrij onschuldig antwoorden).

Dan zou ik zeggen dat je ook papa's hebt die maar 1 van die 2 dingen doet. En dat hij komt van een andere papa, maar die was niet zo goed in zorgen of zo, en toen kwam jij en jij zorgt voor hem en houdt van hem net zoals een papa.

Liora

Annet
Voorlichtingsboek ik vind jou lief

Hierin wordt ingegaan op sexualiteit, geschikt voor kleuters.
Er staat ook een stukje in dat sommige kinderen niet bij hun biologische ouders opgroeien maar geadopteerd worden. Er staat ook iets in over andere verwekking (reageerbuis). Dit staat mij tenminste bij, ik heb het boek niet bij de hand.
Je zou de voorlichting kunnen gebruiken om meer over je eigen situatie te vertellen. Het boek geeft sowieso veel aanleiding voor leuke persoonlijke gesprekken.

ayla
Ik vind je lief

Inderdaad het boek, Ik vind je lief, achterin is een stukje over adoptie, twee mama’s twee papa’s etc. Zo heb ik dochter ook een aantal dingen uitgelegd. Maar inderdaad, een papa is vooral een papa omdat hij van je houdt en omdat hij graag bij je wilt zijn en niet perse omdat niet zijn zaadje bij dat eitje is gekomen. Dus de nadruk leggen op veel houden van.

Primavera
Min of meer zelfde situatie

Hallo Charmander,
Bij mijn oudste is de situatie min of meer het zelfde. De natuurlijke vader pakte zijn biezen toen ik zwanger was en heeft haar nooit erkend. Ik leerde mijn man kennen toen ze ongeveer 1 jaar was en een paar maanden later zijn we getrouwd. We hebben er toen voor gekozen om haar niet gelijk door hem te laten adopteren, omdat we die keus voor haar wilden openlaten. Ze is dus mijn naam blijven dragen, maar noemde hem wel spontaan pappa en ziet hem ook helemaal als vader.
Wij zijn er echter altijd heel open over geweest maar wel aangepast aan haar niveau. Eerst was dat ze mijn achternaam had en niet die van pappa, terwijl haar broer dat wel had, omdat toen zij geboren is voordat mamma en pappa elkaar kenden en getrouwd waren. Vervolgens uitgelegd dat mamma toen met iemand anders samen was en toen ze wat meer over voortplanting begon te weten uitgelegd dat ze verwekt is door die andere man.
Toen ze een jaar of drie, vier was zag ze de animatiefilm Hercules van Walt Disney. Hierin is de held in werkelijkheid de zoon van Zeus, maar dat weet hij niet en hij wordt groot gebracht door aardse ouders. Opmerking dochter na het zien van de film: "Ik heb ook twee vaders hè, net als Hercules?" Ja, lieverd, jij hebt ook twee vaders. Kind denkt even na en voegt vervolgens toe: "Maar pappa (mijn man, die dus vanaf dat ze 1 was voor haar gezorgd heeft), is mijn echte vader!" Duidelijk, het kind had op 3 jarige leeftijd al heel goed door dat een echte vader iemand is die voor je zorgt, je liefheeft en je troost als je dat nodig hebt.
Er zijn wel eens vragen gekomen waarom haar verwekker uit het zicht verdwenen is, waar we gewoon zo eerlijk mogelijk op geantwoord hebben. In het kort, hij hield niet van mamma en wilde nog geen vader worden. Waarom dan niet? Ja, dat weet ik niet, hij voelde zich er nog niet klaar voor om pappa te worden. Dochter vond het maar een stomme reden. Ik eigenlijk ook, maar zo gaan de dingen soms nou eenmaal. Verder heeft ze de enige foto van hem, die ik had en weet ze zijn naam.
Dochter heeft verder weinig belangstelling voor die kant van haar biologische wortels, omdat ze in de praktijk dus absoluut geen vaderfiguur mist en bovendien heeft zij een vader die bewust speciaal voor haar gekozen heeft ipv te moeten wachten wat er nou precies na 9 maanden uit de buik komt rollen. Ze heeft er tot nog toe (ze is nu 11) wel voor gekozen om mijn achternaam te houden, omdat ze die interessanter vindt klinken en dat vinden mijn man en ik best.
Om de situatie aan je zoon uit te leggen zou ik beginnen om het als een verklaring te geven voor dingen die hij zelf ook al op kan merken, zoals achternaam van de moeder en Aziatisch uiterlijk omdat hij eigenlijk nog een andere vader heeft. Afhankelijk van de reacties kun je het van daaruit uitbreiden op het tempo van je zoon.
Groeten Primavera

Charmander
Bedankt allemaal

Bedankt voor jullie reacties!
Het boekje "ik vind jou lief" is zeker een goed idee, die gaan we meteen bestellen.

Ik denk dat we het er nooit echt met onze zoon overgehad hebben omdat ik wil dat alles zo normaal mogelijk is voor hem met een papa en een mama... Maar ja, daarmee hebben we misschien wel alleen ons zelf voor de gek mee gehouden...

Nu hij wat meer vragen gaat stellen over waar baby's vandaan komen enzo is de tijd rijp om hem er wat over te vertellen. Toch blijft het moeilijk voor me, ik wil hem niet kwetsen...

Charmander
Het ging goed :-)

We hebben rustig met onze zoon het boekje gelezen en hem vertelt dat hij van een zaadje is van een andere papa en niet van mij.
Hij vond het eigenlijk wel grappig en we hebben hem wat foto's laten zien van zij biologische vader. Hij vind mij nu de "reserve" papa, wat misschien niet zo leuk klinkt maar ik weet dat hij het goed bedoeld.
Het viel dus gelukkig erg mee en we kunnen er nu heel makkelijk over praten al stelt hij er maar heel weinig vragen over. Dat zal vast wel komen wanneer hij wat ouder is.
Nogmaals allemaal bedankt voor jullie reacties, de tip van het boekje heeft ons echt geholpen om het te kunnen bespreken :)

Triple
Fijn!

Wat fijn voor jullie allemaal dat het zo gemakkelijk ging! Er komen vast nog een hoop vragen van jullie zoon maar ik vind het supergoed dat jullie het nu hebben verteld. Kleine kinderen zijn heel flexibel en nemen de zaken die wij als 'zwaar/moeilijk' beschouwen heel laconiek op.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.