Home » Forum » Zelluf doen

Zelluf doen?

26 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
m'nroosje
Zelluf doen?

Zelluf doen? Mijn dochter van 4,5 heeft daar nooit last van gehad. Ze vind het wel makkelijk als ze gevoerd, aan-/uitgekleed en vermaakt wordt. En ik doe het ook nog?!
Ik heb gewoonweg niet het geduld om het haar zelf te laten doen. Ze eet goed, behalve als ze het zelf moet doen. Ze zeurt dat ze haar laarzen zelf niet uitkrijgt. Ze zeurt dat ze niet alleen kan/wil spelen. Aandacht, aandacht. Ik weet wel wat ik verkeerd doe. Maar hoe verander ik het? Belonen werkt niet. Alleen als ze toevallig iets wil kan ik dat als beloning gebruiken, maar een sticker plakken, een compliment, een toetje, er een spelletje van maken.....het werkt allemaal maar tijdelijk.

Valkyre
Hier ook

Mijn zoontje (bijna vier) is een echte luiwammes. Of een "directeur," hij kan nl erg goed delegeren, haha... Hij eet wel gewoon zelf (en anders eet hij maar niet, dus honger! Als hij echt honger heeft, eet hij wel - tenzij hij doodop is). We zijn aan het oefenen met zelf aan- en uitkleden, want hij gaat al bijna naar school... Maar dat weigert hij dan vaak. Over het algemeen zou ik zeggen: dan moet ik ook gewoon weigeren te helpen, maar als dat betekent dat ik te laat op m'n werk kom, schiet het ook niet op. Dus ook hier zijn tips zeer welkom!

rodebeuk
Slecht nieuws

...heb ik voor jullie allebei.

Je bent in een val getrapt. De enige manier om eruit te komen is wél het geduld op te brengen voor zelf doen. En tijd creëren om er samen uit te komen.

Dat betekent veel eerder opstaan. Je zult merken dat als er rust in huis is, zelf doen veel minder een issue wordt. Als je samen eet, is het voor het kind veel makkelijker om rustig parallel mee te doen. In plaats van een bord voor de neus geschoven te krijgen. Daar hoort ook bij dat ze zelf hun ontbijt klaarmaken. Als ze er niet uit komen wat ze willen kiezen geeft dat niet omdat daar dan gewoon tijd voor is.

Het is heel wezenlijk om kinderen dingen zelf te laten doen. Wij zijn zelf ook in de val getrapt, mijn man meer dan ik. En het wonderlijke was dat het zelfs de emotionele toestand van je kind negatief beïnvloedt. Door dingen zelf te doen komen ze meer in het moment, in hun gezond verstand. Daardoor hebben ze minder energie om hun emoties uit te vergroten in woedeaanvallen of huilbuien of angsttoestanden. Allemaal niet mijn wijsheid maar uit de koker van de speltherapeut waar wij terecht zijn gekomen om eea recht te trekken.

Ik kan er nog wel hele preken over houden, maar dan wordt mijn post te lang. Ik volsta met de conclusie dat de kost voor de baat uitgaat: in het begin is het moeilijk om dat geduld op te brengen, maar als je even doorzet krijg je er heel veel voor terug!

Massi Nissa
Ze kunnen bijna alles al zelf

Mijn dochter heeft er ook een handje van om dingen waar ze geen zin in heeft, op mij af te schuiven. Er is inderdaad maar een remedie en dat is ruim de tijd nemen om het kind zelf te laten aanklooien. Hier gebruik ik nog wel eens het stok-en-wortelprincipe: als jij jezelf aankleedt na het douchen, kan ik de tafel afruimen en is er nog tijd om samen een boekje te lezen. Daar is dochter gevoelig voor, MITS je dan ook echt geen boekje leest als ze zich niet zelf aankleedt.
Ik kan door de zwangerschap moeilijk bukken en tillen. En dan blijkt ineens dat dochter veel meer dingen al zelf kan dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Ik sta er versteld van. En prijs haar elke keer wanneer ze zelf het initiatief neemt.
Ik werk trouwens nooit met stickersystemen, daar ben ik te chaotisch voor ;-).
Groetjes
Massi

dc
Vriendin

Nodig eens een vriendin van haar leeftijd of net iets ouder uit om te logeren, die wel alles zelf doet. Dat werkt hier altijd nog het beste :-)

Valkyre
Maakt ook geen indruk

Hij heeft een ouder vriendje en een ouder vriendinnetje die wel alles zelf doen. En op de creche gaat hij netjes zelf naar de wc en wast z'n handen. En ook brood smeren doet hij daar zelf. Ik ben inderdaad te "aardig" en dat werkt averechts! Hij gaat thuis niet uit zichzelf naar de wc, en plast nog regelmatig in zijn broek. Op de creche nooit! Hij wil gewoon dat ik meega voor de gezelligheid. Zucht...

Ook heeft hij geen zin om te leren zelf z'n jas dicht te ritsen en z'n trui aan en uit te trekken. Dat kan nog wat worden als hij straks naar school moet. Eind v/d maand gaat hij wennen!

dc
Nou

Als hij bijna naar school moet, dan zul je zien dat hij wel een sprong gaat maken hoor. Dan zou ik gewoon even een paar maanden wachten en kijken hoe het gaat (uit zichzelf).

Wat betreft in broek plassen, ik doe mijn zoon elke keer dan onder de douche, en dat vindt hij niet leuk. Zo ging hij er echt in no time zelf aan denken...

angelina ballerina
Ik heb juist niet het geduld om alles voor de kinderen te doen.

Grappig dat je schrijft dat je niet het geduld hebt om je dochter alles zelf te laten doen. Ik heb juist niet het geduld om alles voor ze te doen. Misschien omdat ik 3 kinderen heb (van 2,5, net 4 en 5,5) en alles dus in 3voud moet doen maar volgens mij zou het me met 1 kind ook storen.
Bij ons doen de oudste 2 alles zelf. Brood smeren en eten, avondeten opscheppen en eten, aankleden, naar de wc, schoenen en jas aan, drinken inschenken etc. en hier heb je echt geen geduld voor nodig, ze moeten het alleen even leren en dan is het alleen maar makkelijk.
Zodra ik wist dat de kinderen dingen zelf konden deed ik het gewoon niet meer. Ik denk dat je hiermee het best kan starten als je kind een jaar of 2 is. Dan vinden ze het namelijk ngo leuk om alles zelf te doen dus als je het ze dan ook zelf laat doen wennen ze hier aan en weten ze niet beter. Op die leeftijd vraagt het natuurlijk nog wel wat geduld. Mijn kinderen vinden het overgigens ook niet altijd leuk om dingen zelf te doen, en ik help heus wel eens, maar als ze weten dat ze het toch zelf moeten dan doen ze het echt wel.
Inmiddels gaat alles hier dus juist sneller omdat de kinderen het zelf doen maar als dat nog niet het geval is moet je het gewoon leuk maken voor jezelf. Bij het ontbijt lekker met een kop koffie (en als het lang duurt een krantje) aan tafel gaan zitten en je dochter laten aanklungelen. Als je thuis komt gewoon in de kamer iets gaan doen terwijl dochter, op de gang, nog bezig is met jas en laarzen. Overal ruim optijd mee starten en doorzetten terwijl je jezelf niet stoort aan gezeur of het feit dat het langzaam gaat. Als je overal ruim de tijd voor neemt lukt het wel. Dus gewoon een uur voor je weg moet al laten aankleden en een kwartier voor je weg moet jas en schoenen aan laten doen. En eet ze bijvoorbeeld niet, nou dan maar niet en doet ze geen schoenen aan dan gaat ze toch op sokken naar school. Hier doen ze het dan uiteindelijk wel.
Ik zou verder niet vanalles uit de kast halen maar gewoon doorzetten, dan leert ze het vanzelf en ze zal er ook echt niet altijd boos om blijven.

lukke2
Rode beuk?

Kan je er wat meer over vertellen? Ik heb er ook 1 waar we best veel voor doen, maar dat vinden wij eigenlijk helemaal niet erg. Ritsen we een jas dicht of schenken we een glas in. Dus voor ons hoeft het niet te stoppen. Maar is het voor het kind beter (ook een kind dat geen woede aanvallen heeft)?
Lukke

Helen Hesselink
Oei, moeilijk he

Maar een kind ontwikkelt wel zelfvertrouwen, en zelfstandigheid, trots op prestaties... Jouw hulp helpt het kind niet deze vaardigheden te ontwikkelen. Je remt je kind in zijn ontwikkeling. Telkens wanneer je een kind helpt, hinder je het eraan iets zelf te ontdekken.
Ik zou bevestigen dat dat wat het niet zelf wil, inderdaad moeilijk is. Als je zegt "maar dat is toch hartstikke makkelijk", dan prikkel je hem niet, dat is bijna een belediging misschien voor m.
Ik moet mezelf ook heel vaak terugfluiten wanneer mijn zoon bv een blouse niet zelf wil doen. Ik zeg dan dat ik zie dat die knoopjes rottig zijn, en dat het zeker moeite kost ze dicht te doen. Dan wil hij ineens die prestatie leveren en is extra trots als het lukt. En als het niet lukt, is het ook oke want het was ja ook moeilijk en zo is heeft hij niet het gevoel dat hij iets makkelijks niet eens kan...
Succes!

ayla
Hier ook

Hier ook, meneer doet vrij weinig zelf. Eten wel, maar dat is dan ook zijn lievelingsbezigheid. Aankleden kan hij niet, billen afvegen niet, schoenen aandoen niet. Kreeg op de creche ook al te horen dat we echt met hem moesten oefenen om hem zelf zijn kleren aan te trekken. Makkelijker gezegd dan gedaan. Hij wil namelijk geen andere kleren aan. Iedere omkleedpartij is een drama, als het aan hem ligt gaat hij ’s ochtends in zijn pyjama naar school en dan ’s avonds in dezelfde pyjama naar bed. Je moet hem dus continu in een wurggreep nemen. Mijn oudste kon zich al vroeg omkleden maar ja, die wilde zich ook drie keer per dag omkleden, steeds weer een ander jurkje aan. Billen afvegen idem, hij blijft net zolang om de wc zitten gillen totdat iemand komt. Tja en wij zijn zijn edele dienaren en komen dan. Nu gaat hij volgende week definitief naar de grote school, ik ben dus vastbesloten de komende vakantiedagen aan te grijpen om hem te leren zijn billen af te vegen. Ik denk dat ik de buren maar alvast ga waarschuwen.

Limi
Hier

Als we weinig tijd hebben, help ik wel mee. Met aankleden sowieso, want dat vindt mijn zoontje (4) niks. Als we veel tijd hebben, leg ik hem uit hoe hij het moet doen: welke kant van de trui moet voor en hoe leg je hem neer, enz. Het schiet nog niet zo op, want mijn zoontje van 1 rent ook nog rond dat leidt af. Meestal komt het erop neer dat ik degene die langsrent grijp en iets aantrek, waarna die weer wegrent.
Jas dichtritsen had ik hem ook al uitgelegd en voorgedaan, maar moeilijk, moeilijk riep hij steeds meteen en hij deed niks. Totdat ik opmerkte dat de hele klas al op de ritslijst stond en hij nog niet. Toen deed hij het ineens zelf.
Eten voeren heb ik na een maand of 8 nooit meer gedaan. Brood smeren wilde hij toen hij 2 was. Dat duurde dan wel lang, maar ik help nu alleen nog maar als hij niks meer uit de pot krijgt.
Ik laat hem wel heel veel zelf doen. Toen hij kleiner was, wilde hij dat ook erg graag. Nu ziet hij zelf of het niet helemaal perfect is en daar houdt hij niet van. Bijvoorbeeld een keer de onderbroek achterstevoren en daarna wil hij het niet meer. Maar dat is geen luiheid, dus dan doe ik het weer een tijdje totdat hij het weer wil proberen.

m'nroosje
Koppig en eigenwijs

Die kleine van mij is gewoon super koppig en eigenwijs en hoe vaak ik het ook geprobeerd heb om haar dingen zelf te laten doen, als ze er geen zin in had deed ze het niet en dat kon ze héél lang volhouden! (2 uur is geen uitzondering) Bovendien ontstond er een negatieve sfeer (hoe positief ik ook begon, na 1 uur is mijn geduld echt op) wat uiteindelijk uitmondde in een drama.
Ik had de hoop dat het beter zou gaan nadat ze op school begonnen was en hoewel er wel iets verbetering is, laat ze zich nog steeds graag verzorgen. Al vanaf dat ze een baby was heeft ze zeer veel aandacht nodig, en daar gaat het natuurlijk ook om.
Maar gisteren heeft ze zelf haar bordje leeg gegeten, met behulp van de kookwekker! Als ze binnen de tijd haar bordje leeg had mocht ze een paaseitje en dat werkte. Vooral toen ik ging aftellen (nog 15, minuten, nog 12...) Ook vindt ze het spelletje leuk dat wij niet kijken en dan neemt ze stiekum snel een hapje.
Nu is het een kwestie van volhouden, want vaak gaat in de loop van de tijd de lol eraf en komen we weer op het oude. Als het avondeten goed gaat begin ik met het aan/uitkleden.

Temet
Hier

Hier een luiwammes als zoon. Die was trouwens nooit zo van het zelluf doen, ook als peuter niet.
Brood smeer ik nog voor hem en dat vind ik ook geen probleem. Soms wil hij met warm eten nog gevoerd worden, en dat weiger ik pertinent, dan eet-ie maar niet (vriend voert dan nog; moet hij weten). Ons strijdpunt was aankleden. Daar heb ik toen op een gegeven moment een stickerkaart voor gemaakt, 's ochtends en 's avonds kon er een sticker verdiend worden en na 28 stickers kreeg hij een Donald Duck Junior. Mijn zoon is wel gevoelig voor dat soort stimulansen, dus dat hielp enorm. En na twee van die stickerkaarten kan ik nu dus zeggen "Jawel, je kunt het wel zelf!".
Ik kan niet zeggen dat het perfect gaat, maar het gaat wel beter.

En inderdaad, meer tijd uittrekken. Helaas.

Sterkte ermee

Temet

m'nroosje
2 dagen leuk en dan....

Nou, 't ging dus 2 dagen goed, dat zelf warm eten (brood gaat nog wel). Maar ik mag nu geen wekkertje meer van haar zetten. Toetje of sticker interesseert haar niet en eergisteren moesten we al helpen omdat de macaronischelpjes van haar lepel vielen (volgens pappa te moeilijk) en ze de saus niet zelf nam (dus wel toen wij het op haar lepel deden) en gisteren heeft ze alleen vlees en misschien 3 worteltjes opgegeten.
Het heeft er waarschijnlijk niets mee te maken maar vanochtend werd ze verkouden wakker. En dat is ze dus bijna nooit! Één keer maar afgelopen winter. Dan denk ik dat het komt omdat ze haar vitaminen niet op heeft gisteren en waarschijnlijk kou gevat (ik was er een dagje niet).
Ik kan er dus gewoon niet tegen als ze haar gezonde eten niet binnenkrijgt, het frustreert me enorm. Dan voer ik haar liever en zo gaat het dus al vanaf de eerste hap.
Overigens is de sfeer verder prima en heeft ze nooit driftbuien.

annemir
Zo laten

Hoi,
ik heb drie kinderen en jongste is 4,5. ik doe heel veel voor haar, naar volle tevredenheid bij haar en bij mij.
wij laten het gewoon zo.
ik voer haar, dat vind ze fijn. als ik bezig ben met de andere kinderen dan neemt ze tussendoor zelf een hap.
op school gaat ze alleen naar de wc en veegt haar kontje zelf af.
thuis roept ze mij, prima. ik kan er nog van genieten en zij dus ook.
aankleden doe ik, soms vraagt ze of ze het zelf mag doen. ook goed.

de twee oudsten doen nu alles zelf,dus het komt vanzelf goed. doen waar jij je goed bij voelt!!

Massi Nissa
Ik zou er niet mee zitten

Ik ben meestal te lui om te voeren, vooral als mijn eigen eten koud staat te worden, maar als jij het prettig vindt: gewoon doen. Ze leert het echt wel zelf voor ze achttien is. En van een dagje minder vitaminen krijg je niet de volgende dag al een verkoudheid, hoor, dat virus had ze allang te pakken ;-).
Groetjes
Massi

annemir
Precies massi en ot

precies massi zo denk ik dus ook.

en trouwens...in een van je andere draadjes had je het over marokkaanse pannekoeken.
ik heb ze geprobeerd,zalig,vooral met wat jam;-)

Massi Nissa
Hee leuk annemir

Kon je er gemakkelijk aan komen? Een paar jaar geleden moest ik er best veel moeite voor doen, zelfs in Amsterdam - misschien omdat zoveel vrouwen ze zelf maken en het gerecht verder niet echt bekend is buiten de gemeenschap (niet zoals Turkse pizza).
Leuk dat ze in de smaak vielen!
Groetjes
Massi

annemir
Jahoor

jahoor ik stond bij de marokkaanse slager vlees te halen en toen zag ik ze op de toonbank hahahaha

Temet
Massi en m'n roosje

Massi, zijn die dingen vierkant? Ik heb nav jouw bericht een pannekoek gekocht bij de Marokkaanse bakker (open op zondag) maar nog niet gegeten. Maar vraag me af of het hetzelfde is. Moet je ze opwarmen trouwens?

En M'n Roosje: ik verveel zo'n beetje iedereen op dit forum met voortdurende verwijzingen naar het boekje van M. Katan (hoogleraar humane voeding) "wat is nu gezond". Daarin staat, onder nog veel meer lezenswaardigs, dat er eigenlijk geen aanwijzingen zijn dat slecht eten de vatbaarheid voor infecties verhoogt. Anorexia-patiënten worden bijvoorbeeld ook niet vaker ziek (nou ja, ze zijn al ziek, maar je snapt m wel).

Ik vermoed dat ik zo dol ben op dat boekje omdat mijn zoon een slechte eter is, althans van avondeten. Als ik mij sterk zou vasthouden aan de richtlijnen van het voedingscentrum zou ik gillend gek worden. Het is heel geruststellend te lezen dat het allemaal wel losloopt. Drie worteltjes? Echt, bij mijn zoon gaat dat er alleen met dwang/dreiging/chantage in.

Volgens mij heeft Madam haarfijn in de gaten dat jij er niet tegen kan. Volgens mij heb je drie mogelijkheden: of je legt je erbij neer dat je dochter weinig eet, of je blijft voeren, of je word - ik zei het al - gillend gek ;-)

Sterkte ermee

Temet

Massi Nissa
Temet

Ja, vierkant en ja, opwarmen in een anti-aanbak-koekenpan zonder olie of andere poespas. Ben benieuwd hoe hij bevalt :-).
Blij om te lezen dat slecht eten niet leidt tot een slechtere gezondheid - wist ik al, want dochter is geen groenteliefhebster en zelden ziek, maar toch. Leuk als iemand het ook echt heeft uitgezocht. Blijf de boodschap verspreiden, hoe meer moeders er troost uit putten, hoe beter, toch?
Groetjes
Massi

annemir
Massi ot

massi, mijn marokkaanse slager zei dat je hem koud moest eten?

Massi Nissa
Annemir

Eh, bij mijn schoonfamilie niet, die eten ze warm (vers)of opgewarmd. Er zijn er ook die ze koud lusten, beetje net als bij Nederlandse pannenkoeken. Had je wel de echte, dikke, vierkante dan? Er is ook nog een pannenkoekachtig iets dat ook wel 'Arabisch brood' heet, maar dat is rond en dun.
Groetjes
Massi

annemir
Echt

nou, het had echt van die lagen zoals jij omschreef en vierkant ja.
hij zei dat het wel warm kon,maar koud is gebruikelijk. ik denk dat ik hem warm nog lekkerder had gevonden,hahahaha. nog maar eens kopen dan

m'nroosje
Als vanouds

Nou, ik ben al weer terug op het oude, voeren dus. Ze zal het inderdaad wel leren voor ze 18 is en ik vind dit een stuk ontspannender. Ze eet al wel zelf haar brood en vlees, alleen met aardappels en groente of andere dingen moet ik haar helpen, maar dan krijg ik er wel alles in zonder gezeur.
En ik weet ook wel dat ze van die ene dag niet verkouden is geworden, de halve klas was het al dus dat zat er dik in. Ik had zo'n dag;-)
Ze is verder echt een gezonde eter; elke dag verse jus en dol op appeltjes en rauwe paprika en vraagt nooit naar snoep. Dus behalve haar zelfstandigheid heb ik eigenlijk niets te klagen.
Misschien is het nog wel het beste om vaker oudere vriendinnetjes te laten komen, zodat ze hun voorbeeld kan volgen.
Bedankt voor alle tips!!! En eet smakelijk!

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.