Home » Forum » Zoon mee naar inslapen poes

Zoon mee naar "inslapen" poes?

23 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Guinevere
Zoon mee naar "inslapen" poes?

Volgende week wil ik onze dodelijk zieke poes een spuitje laten geven. Dat heb ik verteld aan mijn net 8-jarige zoon. En nu wil hij erbij zijn! Wat moet ik hier nu mee? Dat is toch niks voor een kind?

koentje
Ja wel...

gewoon laten meevoelen, meebeleven. Hij geeft het zelf aan, niet dat dat altijd doorslaggevend is, maar in dit geval denk ik dat dat helpt bij de verwerking.
Sterkte

Hanne.
Wil het zelf

Welk argument heb je om 'm niet te laten gaan? Het is niet 'eng' alleen spannend. Kinderen hebben toch een andere perceptie van dood en levend.

Zeggen dat hij niet mee mag omdat het eng is heeft misschien wel een omgekeerd effect. Gaat hij zich van alles en nogwat spannends in z'n hoofd halen. Dit lijkt mij een hele mooie manier om afscheid te nemen.

Guinevere
Niet eng

Even rechtzetten: ik zeg hem niet dat het eng is natuurlijk, wel dat het helemaal niet leuk is en heel verdrietig. Ik vind het nogal wat hoor!
't Is wel een "bikkelharde" op dit gebied, anders had ik het zelfs niet overwogen. Bij wijlen onze vorige poes móest en zou hij kijken hoe ze erbij lag toen ze dood was, hij hoopte botjes te zien.. :-)

ishtar
Ook

anders kan hij nog wel denken dat het vervelend is voor poes. Zo kan hij zien dat het heel rustig gaat, poes aaien enzo.

IngridT
Ja hoor,

we hebben hier 2 bejaarde katten laten inslapen & ik heb de kinderen altijd zelf laten kiezen of ze meewilden of niet. Wel dus. Natuurlijk is het niet leuk, maar wat zij in hun fantasie bedenken over hoe zoiets gaat is denk ik veel erger dan de werkelijkheid. Bovendien kan het voor een kind heel raar zijn dat poes leven verdwijnt & dan nooit meer terugkomt. Zien hoe eea gaat helpt naar mijn idee heel goed bij de 'verwerking'.

Sterkte trouwens...want het blijft verdrietig natuurlijk, hoe oud ze ook zijn

Guinevere
Ok

OK, als hij dan nog steeds wil, dan mag hij! Bedankt voor het meedenken!

irisb
Over de botjes zien - ot

Mijn docher wilde om die reden graag de in de tuin begraven goudvis weer opgraven. Dat hebben we maar niet gedaan :-)

irisb
En on topic

Sterkte trouwens, want het zal best verdrietig zijn!

koentje
Guinevere

ik denk dat je het zelfs moet zien als een buitenkansje, dat hij nu op deze manier met de dood in aanraking komt. Hoe langer je ze daar van wilt weghouden, hoe beladener het wordt! En ze komen ermee in aanraking, dan kun je maar beter al een idee hebben hoe dat is.
sterkte

Jolijt
Kleine waarschuwing...

Wij hebben knaagdieren, dus laten inslapen gebeurt helaas regelmatig. Meestal gaat het heel goed en rustig, maar de dierenarts waarschuwt altijd dat ze met het spuitje ook een bloedvat kan raken en dat is het dus pats boem weg, soms met een flinke stuiptrekking. Heb dat 1 keer meegemaakt en dat was niet fijn. Heel soms laten dieren ook urine/ontlasting lopen, dus een oude handdoek en niet de beste kleding is handig.
Laat hem verder weten dat de oogjes open blijven, de dieren lijken 'er nog gewoon te zijn'. Ik heb vanaf mijn 10e alle beesten zelf op schoot gehad en heb daar, ondanks het verdriet, alleen maar mooie herinneringen aan.

Heel veel sterkte, het blijven verdrietige momenten, al is de beslissing nog zo verstandig/diervriendelijk.

Guinevere
Morgen

Morgen is het zo ver, we gaan na schooltijd. Ik zal proberen hem goed voor te bereiden door te vertellen wat er waarschijnlijk gaat gebeuren. Bah. Snif. Ze ligt hier nu zo gezellig naast me op haar kussentje.

Bastet
Ach....

Ach wat een naar vooruitzicht,ook al is het beter...veel sterkte!!!!!
Liefs,bastet

Vera*
Voor morgen

wil ik jullie veel sterkte wensen.

Vera

Puck
Kwin

Veel sterkte vanmiddag. Ik hoop dat het voor je zoon een goede beslissing is om erbij te zijn. Ik wilde dat als kind ook altijd als we huisdieren moesten laten inslapen en ook toen mijn oma net dood was (ik was 5 jaar) wilde ik persé mee. Ik kan daar nog steeds met een goed gevoel aan terugdenken en ben blij dat mijn ouders mij destijds ook de keuze lieten. Het was mijn manier van afscheid nemen en hoe verdrietig het ook was, dat voelt nog steeds goed.

emma43
Guinevere

Veel sterkte straks.

Guinevere
Geweest

Vanmiddag zijn zoon en ik samen met poes naar de dierenarts geweest. We zaten thuis samen al te janken, dus toen twijfelde hij nog even, maar is uiteindelijk toch meegegaan.
Het eerste (slaap)spuitje heeft hij gezien. Toen de dierenarts terugkwam voor de dodelijke spuit heeft hij op de gang gewacht tot het over was, dat vond hij toch iets te heftig. Daarna heeft hij nog even naar haar gekeken.
Hij was erg onder de indruk en het viel hem wel wat tegen. Hij is wel erg geïnteresseerd in de technische kant van het verhaal: "Leven de cellen nog door als je dood bent?".
Het was in elk geval weer een levensles voor hem. Ik hoop dat hij lekker slaapt vanavond, zelf ben ik helemaal uitgewoond, het is toch ruim 18 jaar mijn poes geweest.
Bedankt voor de support en adviezen!

Asa Torell
Guinevere

Sterkte met het verlies van je poes! Wat een gemis lijkt me dat.

Vera*
Guinevere

Gecondoleerd met het verlies van je harige huisvriendje.
Vera

ishtar
Guinevere

sterkte! je maatje van 18 jaar verliezen is niet niks!

woutje
Ook gemis

Wij hebben vorig jaar afscheid moeten nemen van onze twee (bij ons geboren) poezenzussen van ruim 17 jaar, 4 maanden na elkaar. Ik mis ze nog! De eerste tijd 'zag' ik poes nog heel vaak uit mijn ooghoeken ergens lopen, op de stoel liggen, in de keuken wandelen, heel vreemd. Pas toen we gingen verhuizen was dat over.

Sterkte, het is echt een gemis.

krin
Arabella de hemelkat

Het beste troostboekje in dit geval. Over de overleden kat Arabella die nog geen afscheid van haar bazinnetje kan nemen, met mooie illustraties. Als je dat leest, begrijp je meteen waarom je je kat de eerste tijd nog overal ziet zitten.

Het is van Atie Siegebeek van Heukelom, nog online te krijgen, zie ik net.

Hoe dan ook, sterkte met wennen aan het lege huis.

Primavera
Sterkte

Hallo Guinevere,
Aan de hand van je lieve berichtje in huis,tuin en keuken ben ik hier maar eens komen kijken om jou en je zoon sterkte te wensen. Het is gewoon moeilijk om afscheid te nemen. Jij hebt haar al 18 jaar als metgezelletje in huis gehad en je zoon kende haar zijn hele leven al.
Het was voor mijn dochter ook verschrikkelijk moeilijk om van onze hond met kanker afscheid te nemen, omdat die er eigenlijk zolang als ze zich dat kon herinneren altijd geweest was.
Onze poes van 17 wisselt nu betere en slechtere dagen af. Gisteren was ik optimistisch vandaag is het minder. Ik ben bang dat ik ook bij haar op een gegeven moment de knoop door zal moeten hakken, maar ik hoop eigenlijk dat ik na onze hond deze lente niet weer zo'n verschrikkelijke beslissing moet maken. En dan moet ik ook nog bedenken of de kinderen, en welke dan, er wel of niet bij zullen zijn.
Groeten Primavera

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.