Kind groep 3 "onhandelbaar"op school
Ik schrijf dit vooral om even alles kwijt te kunnen. Zijn ook al druk bezig met hulp.
van de week werden wij gebeld door school of wij ons kind op wilden op komen halen. Ik kon hem door de telefoon heen horen schreeuwen.
In groep 1 had hij ook problemen op school. Daar kon hij ook snel boos worden als iets niet lukte. Toen onderzoeken gehad waar uit kwam dat hij een disharmonisch profiel heeft. Na wat tips vanuit de orthopedagoog ging het in groep 2 helemaal goed en leefde hij op.
Nu zit hij in groep 3 en gaat het weer helemaal de verkeerde kant op. Begin van het schooljaar was hij weer snel boos en ging hij de juf slaan. Hierop heeft hij een ochtend bij de concierge gezeten. Hij vond het daar wel prima. Even rust. Daarna nog een paar keer gevraagd hoe het op school ging en het ging wel beter. Tot december toen wij vanuit de BSO signalen kregen dat hij daar soms compleet over de rooie gaat. Ten besloten om weer hulp voor hem te zoeken. Vanuit school kregen wij niks te horen. paar weken geleden op ons en de jeugdverpleegkundige haar initiatief een gezamelijk gesprek met school en de bso gehad. Wat wij toen hoorden schrokken wij echt van. Hij gooit er met stoelen is heel vaak boos. Thuis kan hij soms wel boos zijn maar dat is in 2 min klaar. Hij ervaart veel prikkels op school. Zit naar ons idee ook niet op de beste positie in de klas. Daar gaan ze met de volgende wisseling wel iets aan doen.
Tevens heeft hij nog veel plasongelukjes en word hij daarmee ook gepest. Wij zijn daar met het ziekenhuis ook bezig maar denken ook wel dat het op dit moment een vicieuze cirkel is van zich niet lekker op school en in zijn vel voelen.
Vanuit school is nu samenwerkingsverband opgestart en met de gemeente zijn wij nu ook bezig om te kijken hoe wij hem het beste kunnen helpen.
Ik vind het alleen nar dat ik alles pas hoor als wij een gesprek hebben. Ook weet ik dat hij toen hij van de week een driftbui had meteen is opgetild en naar de directrice is gebracht. Volgens ons kind worden ze ook boos op hem als hij een driftbui heeft. ik keur driftbuien niet goed maar het komt ook ergens vandaan. Op dit moment heb ik echt het gevoel dat zowel mijn kind als de school het spoor bijster is.
Ysenda schreef op 13-02-2026 om 11:16:
[..]
Het iets moeten maken waar hij geen zin in heeft kan een verkeerde interpretatie van de school zijn.
Ik weet niet of er een diagnose is, maar anders wellicht goed om te onderzoeken, met ASS kun je pas met iets beginnen als het helemaal duidelijk is. Dat ziet er voor anderen uit als 'geen zin' maar betekend meestal 'de uitleg die jij mij gegeven hebt is onvolledig en voor MIJ niet duidelijk'. Waar anderen die gaten dan zelf wel een invulling geven loop je er met ASS op vast en KUN je niet beginnen al WIL je wel.
hij heeft geen diagnose. Maar ik herken hem wel erin wat je zegt. Hij gaat heel snel in de verdediging van dat kan ik niet. Ze noemen het op school de leerkuil. Hij heeft ook wel in zich om dingen altijd goed te willen doen.
hendrik88 schreef op 13-02-2026 om 10:54:
Wat ontzettend pittig voor jullie . Het klinkt alsof hij op school echt overprikkeld raakt en dan ontploft, terwijl hij thuis sneller herstelt. Fijn dat er nu hulp loopt, maar ik snap dat het naar voelt dat jullie pas zo laat het hele beeld kregen. Misschien helpt het om met school vaste, korte terugkoppelmomenten af te spreken. En vooral: hij is niet onhandelbaar, hij heeft het moeilijk
Ik had daarom idd onhandelbaar tussen haakjes staan. de zin hij heeft het moeiijk past idd een stuk beter
Ik vind dit gedrag, met stoelen gooien, schreeuwen, helemaal over de rooie gaan wel ernstig genoeg om hulp voor te zoeken. Ik begrijp ook niet dat school zulke incidenten niet direct meldt. Als mijn kind zoiets zou doen, zou ik dat willen weten. Niet dat ik dat via andere ouders moet horen of zo.
Het is duidelijk dat hij niet lekker in zijn vel zit. Wat kan helpen is aangeven wat wél mag als hij boos is. Zo'n afkoelhoekje is wel een goede.
Het lijkt mij goed als hij en jullie leren hoe beter om te gaan met dit soort buien.
Dat is soms wel een verhaal van de lange adem. Het lijkt me ook goed om te achterhalen wat het écht is. Ik herken bepaalde dingen van mezelf als kind. Weinig zelfvertrouwen en het wel heel graag goed willen doen en in paniek raken bij overzicht verliezen. Helaas nog steeds mijn valkuil. Het had me veel ellende bespaard als dat destijds was gezien voor wat het echt was. Ik zei als kind dat ik het niet snapte. Eigenlijk was het teveel informatie tegelijk/door elkaar en overzag ik het niet. Ik werd overigens niet agressief, dat scheelde dan wel weer voor de omgeving.
Wat vervelend dat je nu pas iets van school hoort. Zeker met zulk extreem gedrag. Ik zou ook zeker navragen waarom dat niet eerder met je is besproken.
Kun je die orthopedagoog die in groep 1 (en/of 2) betrokken is geweest niet weer vragen mee te denken?
Hier een (denk ik) vergelijkbaar kind. Hoogbegaafd en net geen ASS. Alleen hield onze zoon zich op school in en kwam het er thuis uit…
Ik lees dat je al veel in gang gezet hebt. Helaas helpt dat niet nu direct.
Wat bij mijn zoon hielp in groep 3 was dat hij buiten het lokaal, direct naast de deur mocht werken. Ja, daar liepen ook wel leerlingen langs maar met zijn noiscanceling koptelefoon op en een blokje op rood op zijn bureau (niet storen) lukte het hem om uit de prikkels te blijven en geconcentreerd te werken.
Zou dat geen korte termijn oplossing kunnen zijn? En ondertussen kan er andere hulp worden gezocht?
Heel veel sterkte verder want het is vreselijk om je kind zo te zien struggelen.
Hebben jullie al een afspraak met een orthopedagoog gemaakt? Als je je portemonnee wil trekken hoef je daar niet allerlei verwijzingen voor te hebben en hoeft het ook niet uit de hand te lopen.
Onze jongste werd typisch genoemt. Niemand kon er de vinger op leggen waar het nou mis ging. Iedereen vond er wat van, ondertussen ploeterde zoon maar door en deed zijn best. Met idd boze buien, hoekjes op de gang, woorden als overprikkeling, autisme etc.
Wij belden een goede orthopedagoog, trokken de portemonnee, hadden een duidelijke hulpvraag. Zoon werd breed bekeken, iq getest etc. Mooi rapport daarover gekregen waarvan we dus zelf konden bepalen wat we met de info deden.
Zoon bleek een bijzonder hoog iq te hebben, dat wat we deelden opende allerlei deuren. Zelf nu hij 17 is kunnen we er nog mee wapperen, al is de test officieel 'verlopen'.
Er kwam ook een passend advies mee voor de scholen etc. En voor ons als ouders.
Echt onze beste opvoedkundige aktie in heel zijn jeugd geweest! De tip hiervoor kreeg ik destijds hier op OO
Tijd voor de huisarts en een diagnose. Want dit is geen normaal gedrag. Zeker niet in groep 3. Jouw kind gebruikt geweld en is agressief (schreeuwen, schelden, driftbuien, slaan en zelfs gooien met stoelen). Dat is geen kwestie meer van overprikkeld. Maar van een gedragsprobleem of een stoornis. Bedenk dat er ook andere kinderen in die klas of groep zitten. Die kunnen hier heel angstig van worden. En misschien zelfs schade door oplopen. Want hij kan ook een klasgenoot te lijf gaan in zo'n bui. Ik neem aan dat je gesprekken hebt met je kind over zijn gedrag? En wat laat hij thuis en bij vriendjes of elders zien qua gedrag? Is hij dan wel hanteerbaar?
Op de school van mijn kind zat zo'n klasgenoot. Andere kinderen (en hun ouders) hebben begrip tot ze er zelf last van kregen. Waar school en ouders nog van alles probeerden is het flink fout gegaan. Andere kinderen werden angstig of lieten het kind links liggen. En uiteindelijk is hij buiten school flink aangepakt na opnieuw een incident op school door zijn gedrag. Daar was het speciaal onderwijs echt veel beter geweest. Wees dit soort situaties dus voor bij jouw kind. En kijk of hij niet elders beter op zijn plek is. En zoek thuis ook hulp.
Izza schreef op 13-02-2026 om 12:46:
Tijd voor de huisarts en een diagnose. Want dit is geen normaal gedrag. Zeker niet in groep 3. Jouw kind gebruikt geweld en is agressief (schreeuwen, schelden, driftbuien, slaan en zelfs gooien met stoelen). Dat is geen kwestie meer van overprikkeld. Maar van een gedragsprobleem of een stoornis. Bedenk dat er ook andere kinderen in die klas of groep zitten. Die kunnen hier heel angstig van worden. En misschien zelfs schade door oplopen. Want hij kan ook een klasgenoot te lijf gaan in zo'n bui. Ik neem aan dat je gesprekken hebt met je kind over zijn gedrag? En wat laat hij thuis en bij vriendjes of elders zien qua gedrag? Is hij dan wel hanteerbaar?
Op de school van mijn kind zat zo'n klasgenoot. Andere kinderen (en hun ouders) hebben begrip tot ze er zelf last van kregen. Waar school en ouders nog van alles probeerden is het flink fout gegaan. Andere kinderen werden angstig of lieten het kind links liggen. En uiteindelijk is hij buiten school flink aangepakt na opnieuw een incident op school door zijn gedrag. Daar was het speciaal onderwijs echt veel beter geweest. Wees dit soort situaties dus voor bij jouw kind. En kijk of hij niet elders beter op zijn plek is. En zoek thuis ook hulp.
Gedragsprobleem of stoornis nog wel. Dat heb jij snel gezien???
yasmijn27 schreef op 13-02-2026 om 12:49:
[..]
Gedragsprobleem of stoornis nog wel. Dat heb jij snel gezien???
Ik ken geen kinderen die dit soort gedrag laten zien hoor. Laat staan in groep 3. Ieder kind kan een keer boos worden. Maar dit gaat zo te lezen verder dan dat. En die problemen lijken structureel (want in groep 1 speelde dit ook al). Dan moet je wat als ouders. Want anders zit je kind straks thuis of gaat iedereen hem uit de weg. Andere kinderen moeten veilig kunnen zijn op school of de bso.
Izza schreef op 13-02-2026 om 12:46:
Tijd voor de huisarts en een diagnose. Want dit is geen normaal gedrag. Zeker niet in groep 3. Jouw kind gebruikt geweld en is agressief (schreeuwen, schelden, driftbuien, slaan en zelfs gooien met stoelen). Dat is geen kwestie meer van overprikkeld. Maar van een gedragsprobleem of een stoornis. Bedenk dat er ook andere kinderen in die klas of groep zitten. Die kunnen hier heel angstig van worden. En misschien zelfs schade door oplopen. Want hij kan ook een klasgenoot te lijf gaan in zo'n bui. Ik neem aan dat je gesprekken hebt met je kind over zijn gedrag? En wat laat hij thuis en bij vriendjes of elders zien qua gedrag? Is hij dan wel hanteerbaar?
Op de school van mijn kind zat zo'n klasgenoot. Andere kinderen (en hun ouders) hebben begrip tot ze er zelf last van kregen. Waar school en ouders nog van alles probeerden is het flink fout gegaan. Andere kinderen werden angstig of lieten het kind links liggen. En uiteindelijk is hij buiten school flink aangepakt na opnieuw een incident op school door zijn gedrag. Daar was het speciaal onderwijs echt veel beter geweest. Wees dit soort situaties dus voor bij jouw kind. En kijk of hij niet elders beter op zijn plek is. En zoek thuis ook hulp.
Ik ben het met je eens dat dit geen normaal gedrag is. Maar ik zie vooral een heel gevoelig kind dat erg in de knoop zit met zichzelf. Bij andere kindjes thuis of bij ons thuis gaat het gewoon goed. Al spreekt hij steeds minder af (ik denk ook dat dat wel komt door zijn gedrag op school). Hij word ook gepest. En ja wij hebben heus gesprekken met hem maar wel op een normale en rustige manier op momenten dat hij rustig is en niet beschuldigend. Wij proberen vooral te achterhalen hoe het komt dat hij zo boos word. Boos worden of dwingen om te vertellen werkt alleen maar averechts en het is beetje bij beetje informatie verzamelen. Via de gemeente is er ook voorthuis hulp gevraagd maar meer om in een rustige setting met iemand te kunnen praten over zijn gevoelens.
Hoe tegenstrijdet het ook is hij is thuis heel zorgzaam en wil altijd helpen. En af en toe heeft hij wel buien word hij boos of gaat huilen maar dat staat niet in verhouding met hoe het op school gaat
Izza schreef op 13-02-2026 om 12:55:
[..]
Ik ken geen kinderen die dit soort gedrag laten zien hoor. Laat staan in groep 3. Ieder kind kan een keer boos worden. Maar dit gaat zo te lezen verder dan dat. En die problemen lijken structureel (want in groep 1 speelde dit ook al). Dan moet je wat als ouders. Want anders zit je kind straks thuis of gaat iedereen hem uit de weg. Andere kinderen moeten veilig kunnen zijn op school of de bso.
Dit was precies de reden waarom wij er extern iemand bij haalden. Doordat mensen zomaar van alles begonnen te kakelen.
Daarbij is groep 3 juist het jaar waar met name de jongetjes 'onhandelbaar' gedrag kunnen vertonen. Kleuterklassen worden samengevoegd, de beruchte apenrots die moet worden beklommen. Als het goed is staat daar ook een stevige leerkracht voor. Het kan een klas maken of breken.
wat enorm lastig dat jullie zoon en daarbij ook automatisch jullie het zo lastig hebben.
Mijn zoon heeft in die periode (en later) het moeilijk gehad. Alleen bij ons liet hij zich gaan en was thuis onhandelbaar en op school liep hij op zijn tenen. Achteraf heeft zat hij op die school niet op zijn plek.
Door een verhuizing is onze zoon in groep 8 gewisseld van school. Hij bloeide op, ging graag naar school, kwam zijn bed uit en zijn woede aanvallen verdwenen.
Wat ik eigenlijk wil zeggen. Ik denk dat er op school veel te halen is. Mocht het zo blijven dan is het wisselen van school wellicht een optie en de moeite waard van het onderzoeken.
yasmijn27 schreef op 13-02-2026 om 12:49:
[..]
Gedragsprobleem of stoornis nog wel. Dat heb jij snel gezien???
Ik word ook altijd een beetje verdrietig van dit soort reacties, zeker als ze komen van mensen die met kinderen werken. Mijn kind was hartstikke leuk, behulpzaam en enthousiast, maar soms sloeg ze de boel (en haar moeder) kort en klein. Dat is inderdaad een signaal, maar het blijft in beginsel een kind van 6. Het gaat gelukkig nu heel goed hoor, ze is volwassen en wordt nooit meer zo heel erg boos. Als ze voelt dat iets teveel wordt, zorgt ze dat ze ergens alleen kan zijn.
mamazoekthulp schreef op 13-02-2026 om 12:59:
[..]
Ik ben het met je eens dat dit geen normaal gedrag is. Maar ik zie vooral een heel gevoelig kind dat erg in de knoop zit met zichzelf. Bij andere kindjes thuis of bij ons thuis gaat het gewoon goed. Al spreekt hij steeds minder af (ik denk ook dat dat wel komt door zijn gedrag op school). Hij word ook gepest. En ja wij hebben heus gesprekken met hem maar wel op een normale en rustige manier op momenten dat hij rustig is en niet beschuldigend. Wij proberen vooral te achterhalen hoe het komt dat hij zo boos word. Boos worden of dwingen om te vertellen werkt alleen maar averechts en het is beetje bij beetje informatie verzamelen. Via de gemeente is er ook voorthuis hulp gevraagd maar meer om in een rustige setting met iemand te kunnen praten over zijn gevoelens.
Hoe tegenstrijdet het ook is hij is thuis heel zorgzaam en wil altijd helpen. En af en toe heeft hij wel buien word hij boos of gaat huilen maar dat staat niet in verhouding met hoe het op school gaat
Hoewel Izza het wat hard opschrijft is het wel verstandig denk ik om te laten onderzoeken of er niet iets achter zit. Want dan is dat maar duidelijk. Een diagnose krijg je niet zomaar. En als die er niet is kun je dat ook zeggen. Nu weet je het niet en gaan mensen zelf labels plakken.
En dat hij het thuis goed doet is niet verwonderlijk, jij bent meegegroeid met je kind, je kent elk lichaamssignaal en weet wat werkt. Maar dat is een kleine omgeving, zijn wereld wordt steeds groter en die zal ook met hem om moeten gaan, en dat kan niet zoals thuis.
MMcGonagall schreef op 13-02-2026 om 13:29:
[..]
Ik word ook altijd een beetje verdrietig van dit soort reacties, zeker als ze komen van mensen die met kinderen werken. Mijn kind was hartstikke leuk, behulpzaam en enthousiast, maar soms sloeg ze de boel (en haar moeder) kort en klein. Dat is inderdaad een signaal, maar het blijft in beginsel een kind van 6. Het gaat gelukkig nu heel goed hoor, ze is volwassen en wordt nooit meer zo heel erg boos. Als ze voelt dat iets teveel wordt, zorgt ze dat ze ergens alleen kan zijn.
De boel of je moeder kort en klein slaan is natuurlijk geen normaal gedrag. En zodra je dat buitenshuis doet heb je een groot probleem. Als mijn kind in elkaar geslagen zou worden op school dan zou ik daar als ouder direct voor op school komen en ook ouders inlichten. Ik zou heel erg boos zijn. Laat staan als dit vaker voorkomt. En reken maar dat de hele school zoiets direct te horen krijgt. En het betreffende kind een stempel krijgt (en de ouders ook). In het meest ongunstige geval grijpen ouders zelf in (of andere kinderen). In het geval wat ik beschreef is het betreffende kind dat continu overlast gaf buiten school flink aangepakt. Die had waarschijnlijk ook een stoornis. Maar dat is geen excuus voor het aanrichten van schade aan andere kinderen. Op een gegeven moment zijn kinderen er klaar mee. En andere kinderen zijn dan ook hard.
