Advies gevraagd voor broer

Dat hij te streng was zal vast niet het probleem zijn geweest, het schijnt dat kinderen het niet erg vinden als een ouder strenger is dan de andere ouder, als ouders maar consequent zijn (voorspelbaar).

Ik neem aan dat ze weet dat ze altijd bij hem terecht kan, dus dan heeft het niet veel zin steeds contact proberen te maken.

En dat adviesgesprek van school...
Ik denk dat hij als ouder gewoon het recht heeft om contact met school te hebben.
Maar als de moeder contactpersoon voor de school is, en zij niets doorgeeft, wordt het denk ik moeilijk.

Ze is 15 schrijf je dus het zal niet over de basisschool gaan. Het is me dan een beetje onduidelijk wat voor adviesgesprek het gaat, een mbo- school? Vader heeft gezag neem ik aan? Voor dit stukje kan hij contact opnemen met school. Zij kunnen hem inlichten over hoe het met dochter gaat. 

Over het contact met dochter in het algemeen is het lastig, ook dat hij weinig contact heeft met de moeder is niet helpend. Ik zou denk ik toch via moeder proberen te achterhalen of er iets is gebeurd wat haar tegenhoudt.  

Anders voorstellen om niet te slapen als dochter dat niet wil maar wel 1 keer in de week samen te eten ofzo? Eén avond samen doorbrengen en dan weer naar huis? Of in het weekend af en toe (dus niet elk weekend) samen wat doen?

Kunnen ze op neutraal terrein afspreken? Haar een voorstel laten doen?

ik denk dat je niks kunt doen . Broer kan aangeven dat hij van haar houdt en dat zij altijd welkom is ! Geef haar rust en afstand hoe moeilijk ook . 

Als het kind geen reden geeft dan kan het zijn dat er geen reden is, behalve dan dat ze zich snel en abrupt los wil maken. Ik moet dan denken aan een liedje van de Beatles: 'Wednesday morning at 5 o'clock': een mooi lied over de verwarring en verbijstering van de ouders als 'kindje' plotseling de wijde wereld in stapt. 
Gaat het wel goed met het meisje? Als dat zo is dan zal hij toch zijn zorgen los moeten laten. Wat blijft is zijn eigen pijn, daar kan hij naar kijken en hopelijk wordt dat minder in de loop van de tijd als hij een andere vader kan worden, namelijk iemand die niet meer bovenop zijn dochter zit met alle bezorgdheid en goede bedoelingen, maar iemand die kijkt naar een volwassene (in spé)  die haar eigen weg gaat. 
Tijd om te stoppen met opvoeden in de zin van aanwijzingen en plichten opleggen, vooral aanmoediging, respect en waardering laten zien. Dat kan altijd nog, zij het nu niet meer op een regelmatige basis waarschijnlijk. Bijvoorbeeld: belangrijke dagen voor haar iets laten horen, af en toe eens uitnodigen om samen te gaan eten, heeft ze hobby's waar je samen iets mee kunt doen etc. 

Ze heeft wel een leeftijd dat ze haar eigen agenda wil bepalen. Vriendinnen gaan voor, en ‘verplicht opzitten’ is niet iets wat pubers graag doen. Zelf zou ik zeggen: laat het los, en hou de deur voor haar open. Whatsappen is ook contact.

Logisch dat je broer er helemaal doorheen zit. Wat een ontzettend verdrietige situatie, voor alle partijen.

De eerste tip die ik zou geven, is om broer hulp te laten zoeken bij zijn verdriet. Het is veel om mee om te gaan en het is aan hem om het te verwerken. Zonder hulp is de kans groot dat hij dochter (te veel) belast met zijn verdriet.

De tweede tip: Biedt mogelijkheid tot contact, hou de deur open, blijf handreikingen doen, maar leg de beslissing bij dochter neer. Ze is 15, er gebeurt bij haar ook van alles, misschien is het haar ook te veel en weet zij nu niet hoe. Dat kan, dat is ook logisch en het zegt (in positieve zin) veel als je broer dat kan respecteren.

Als hij contact nu gaat forceren ('je moet elke vrijdag komen eten') dan is de kans dat je de relatie beschadigd groter, dan dat het op lange termijn echt bijdraagt. Neemt niet weg dat dit heel moeilijk is. Er zal mogelijk veel afwijzing in zitten voor je broer, en dat weegt dan bovenop het verdriet dat hij nu al ervaart.

Omdenken had hier een hele interessante aflevering over: https://open.spotify.com/episode/5jt9bgLtDzOuuxR37xESbB?si=b867f42dcf3947da

Hier hetzelfde verhaal in de familie. Het betreffende kind is nu 18, speelt al sinds kind 12 was. De andere ouder deed en doet niets om contact te stimuleren. Mag kind zelf beslissen… Heel erg triest. Mijn sibling heeft er (uiteraard) nooit echt in kunnen berusten. Gelukkig is er wel contact met de rest van de familie, mijn ouders en de neven en nichten zien en spreken kind regelmatig. Onlangs kwam het nog bij ons langs vanwege de verjaardag van mijn zoon. En dan is het hartstikke gezellig. Maar we hebben de reden voor het verbroken contact met de ene ouder nooit helder gekregen.
Mijn advies aan je broer zou dus ook zijn: zorg goed voor jezelf, zoek hulp. Probeer te accepteren dat het nu zo is en hoop op betere tijden.

Kleinduimpje schreef op 28-01-2026 om 08:58:

ze wilt op het moment afstand, dus ook geen contact. Dus eten enz, uitje wil ze ook niet. Ik vind het heel moeilijk voor broer.

Ik vind het zelf ook heel moeilijk, want daardoor zien wij haar ook niet, ze komt niet naar verjaardagen en haar uitnodigen voelt voor mij ook raar. Wilt ze waarschijnlijk ook niet

Dat is ook heel moeilijk voor broer. En voor dochter ook. Wat een situatie om mee te dealen, op je 15e...

Jullie zou ik hetzelfde adviseren: Hou die deur open. Stuur haar af en toe een appje/bel eens, nodig haar uit, blijf handreikingen doen. Maar open, zonder dwang of veroordeling. Hopelijk komt er dan een moment dat ze er wel weer bij wil zijn.

Lastig voor je broer, maar ook als je 15 bent.
Wat ik bij partner zie is dat laagdrempelig contact het beste werkt. Weinig terug verwachten. 
Laat hem aan haar denken op speciale dagen. Desnoods een cadeau kaart of een cadeau laten bezorgen. 
Zijn opa en oma in haar leven? Die kunnen misschien nog contact onderhouden. 

Hoe staat haar moeder hierin?