Hoeveel bijdragen aan vakantie
Mijn zoon wil komende zomer met vrienden op vakantie en stelt nu de vraag hoeveel we gaan bijdragen. Hij gaat ook nog gewoon met ons op vakantie en het is geen examenreis. Die komt een jaar later pas. Wat zouden jullie bijdragen? De reis zal ca. 1000 euro kosten (excl wat ter plaatse nog wordt uitgegeven.
zenna schreef op 09-11-2026 om 07:14:
En hoeveel ga jij voortaan aan het huishouden betalen? zou mijn reactie zijn als de vraag zo gesteld werd.
Hè ja, gezellie, het is nog een kind hè.
Afgelopen zomer hebben we de Auto meegegeven, en 500,. Maar ik heb voor een ander Kind nog wel meer betaald. We kijken naar de situative, en waar de reis naar toe gaat…
Met ons mee: gratis. Zelf met vrienden op stap: voor werken. Niet meer met ons mee: wat vakantiegeld en verder ervoor werken.
Kampeerder schreef op 09-11-2026 om 07:38:
[..]
Hè ja, gezellie, het is nog een kind hè.
Ik vind het altijd wel interessant dat aan de ene kant mensen van rond deze leeftijd (laten we zeggen 16-20) blijkbaar gezien worden als kind, want je mag er niet vanuit gaan dat ze al geleerd hebben dat zo'n vraag nogal wat assumptie heeft en daar op een vergelijkbare manier op antwoorden (zodat de assumptie duidelijk wordt, uiteraard verwacht ik niet dat het kind daadwerkelijk mee gaat betalen). Maar aan de andere kant wordt er ook vaak gezegd dat je kinderen van deze leeftijd (steeds meer) volwassen zijn en je dus vrij moet laten om eigen keuzes te maken, hun eigen geld uit te geven etc. Ik ben het meer met dat laatste eens (het gaat natuurlijk in gradaties, maar op 17 is het zeker geen passief 'kind' meer dat tegen alles beschermd moet worden), maar als die keuze dan is dat ze ervan uitgaan dat ouders meebetalen aan wat zij zelf georganiseerd hebben, dan krijgen ze ook een antwoord terug dat duidelijk maakt dat dat niet past bij volwassen zijn.
Kampeerder schreef op 09-11-2026 om 07:38:
[..]
Hè ja, gezellie, het is nog een kind hè.
17 jaar, dan hebben ze een (bij) baan. Ze bepalen zelf hoe laat ze thuis zijn, leven in hun eigen wereld. Onze oudste zat met 17 jaar al op kamers.
Op die leeftijd zijn het geen kinderen meer en zo moet je ze ook niet behandelen.
zenna schreef op 09-11-2026 om 08:14:
[..]
Ik vind het altijd wel interessant dat aan de ene kant mensen van rond deze leeftijd (laten we zeggen 16-20) blijkbaar gezien worden als kind, want je mag er niet vanuit gaan dat ze al geleerd hebben dat zo'n vraag nogal wat assumptie heeft en daar op een vergelijkbare manier op antwoorden (zodat de assumptie duidelijk wordt, uiteraard verwacht ik niet dat het kind daadwerkelijk mee gaat betalen). Maar aan de andere kant wordt er ook vaak gezegd dat je kinderen van deze leeftijd (steeds meer) volwassen zijn en je dus vrij moet laten om eigen keuzes te maken, hun eigen geld uit te geven etc. Ik ben het meer met dat laatste eens (het gaat natuurlijk in gradaties, maar op 17 is het zeker geen passief 'kind' meer dat tegen alles beschermd moet worden), maar als die keuze dan is dat ze ervan uitgaan dat ouders meebetalen aan wat zij zelf georganiseerd hebben, dan krijgen ze ook een antwoord terug dat duidelijk maakt dat dat niet past bij volwassen zijn.
Maar dat hoeft dan toch niet zo passief-agressief?
Je kunt dan toch een gesprek met je kind hebben daarover? Gewoon als mensen onder elkaar. Het kind in kwestie stelt zo'n vraag omdat het misschien wel ziet dat andere kinderen een bijdrage krijgen en kind vraagt zich af of dat voor hen ook geld. Hij is nog in ontwikkeling, dus komt misschien wat rot uit zijn mond, maar is niet rot bedoeld.
Het is nog een kind wat waarschijnlijk gewend is dat zijn ouders dingen voor hem betalen dus dat hij het vraagt vind ik niet zo gek. Veel ouders geven ook wel een bijdrage dus als hij van vrienden hoort dat ze een bijdrage krijgen snap ik wel dat hij er een vraag oversteld. Mooi moment om met je kind een gesprek te hebben over financiën, wat betaal je zelf van je bijbaantje en wat betalen wij. Als je geen bijdrage wilt geven is dat gewoon goed en voor hem handig om tijdig te weten.
Het is een puber van 16 die misschien rare vraag stelt daar mag je daar als volwassen ouder gewoon rustig en vriendelijk op reageren. Een harde opmerking of gestrekt been van een ouder vind ik weer niet normaal en is echt niet nodig als je een kind opvoed.
Op zich vind ik de vraag of er een bijdrage van de ouders verwacht kan worden, niet zo vreemd. Het hangt er natuurlijk wel heel erg vanaf hoe die vraag gesteld wordt. Maar ik kan me van het kind goed voorstellen dat het wel heel handig is om te weten waar je aan toe bent en of de reis haalbaar is of dat er eerst nog extra gewerkt moet worden.
De afgelopen jaren hebben we soms meer een soms minder bijgedragen aan vakanties van dochter. Dat lag er een beetje aan of het een extra vakantie was of de enige vakantie en of ze in de gelegenheid was om te werken (door ziekte en drukte op school niet altijd haalbaar).
Ik zou zelf denk ik in dit geval iets van 250 euro bijdragen, maar ik kan niet in jouw portemonnee kijken, meer of minder is ook prima en nee is ook een antwoord. En volgend jaar kan dat weer helemaal anders zijn, dus dat zou ik sowieso erbij vermelden.
Kampeerder schreef op 09-11-2026 om 08:22:
[..]
Maar dat hoeft dan toch niet zo passief-agressief?
Je kunt dan toch een gesprek met je kind hebben daarover? Gewoon als mensen onder elkaar. Het kind in kwestie stelt zo'n vraag omdat het misschien wel ziet dat andere kinderen een bijdrage krijgen en kind vraagt zich af of dat voor hen ook geld. Hij is nog in ontwikkeling, dus komt misschien wat rot uit zijn mond, maar is niet rot bedoeld.
Zag jouw reactie pas na mijn bericht en hier ben ik het zo mee eens.
Kampeerder schreef op 09-11-2026 om 07:38:
[..]
Hè ja, gezellie, het is nog een kind hè.
Uit genoeg om alleen op vakantie te gaan, dus oud genoeg om manieren te leren.
En of dat dan op deze manier gebeurt, of op een andere, hangt af van de gangbare omgangsvormen in het desbetreffende huishouden.
Zeespiegel schreef op 09-11-2026 om 08:37:
[..]
Uit genoeg om alleen op vakantie te gaan, dus oud genoeg om manieren te leren.
Misschien je eigen manieren ook nog even wat bijschaven?
Kampeerder schreef op 09-11-2026 om 08:22:
[..]
Maar dat hoeft dan toch niet zo passief-agressief?
Je kunt dan toch een gesprek met je kind hebben daarover? Gewoon als mensen onder elkaar. Het kind in kwestie stelt zo'n vraag omdat het misschien wel ziet dat andere kinderen een bijdrage krijgen en kind vraagt zich af of dat voor hen ook geld. Hij is nog in ontwikkeling, dus komt misschien wat rot uit zijn mond, maar is niet rot bedoeld.
Het hoeft niet, maar het maakt wel meteen duidelijk wat het probleem is met de manier waarop hij/zij de vraag stelt. Dat vind ik een betere basis voor een gesprek dan de houding 'het is nog een kind, dus we moeten voorzichtig zijn'.
Kampeerder schreef op 09-11-2026 om 08:39:
[..]
Misschien je eigen manieren ook nog even wat bijschaven?
Waarom? Niets mis mee.
Kind kan kennelijk goed met geld omgaan, als het nu al het bedrag bij elkaar heeft. 1000 euro is heel wat uurtjes werken als je 16 of 17 bent.
Idd in gesprek gaan, maak kind er van bewust dat de gezamenlijke vakantie ook geld kost.
Wij (vriendinnengroep) betaalden op die leeftijd de vakanties zelf. Ik herinner me dat ik wel wat zakgeld/eetgeld mee kreeg van ouders op de dag van vertrek. We werkten in de zomers met een groepje op hetzelfde bollenbedrijf, zo hadden we ook ongeveer evenveel te besteden. Van reizen voor school of kerk betaalden ouders de helft.
Tuinfluiter schreef op 09-11-2026 om 08:28:
Het is nog een kind wat waarschijnlijk gewend is dat zijn ouders dingen voor hem betalen dus dat hij het vraagt vind ik niet zo gek. Veel ouders geven ook wel een bijdrage dus als hij van vrienden hoort dat ze een bijdrage krijgen snap ik wel dat hij er een vraag oversteld. Mooi moment om met je kind een gesprek te hebben over financiën, wat betaal je zelf van je bijbaantje en wat betalen wij. Als je geen bijdrage wilt geven is dat gewoon goed en voor hem handig om tijdig te weten.
Het is een puber van 16 die misschien rare vraag stelt daar mag je daar als volwassen ouder gewoon rustig en vriendelijk op reageren. Een harde opmerking of gestrekt been van een ouder vind ik weer niet normaal en is echt niet nodig als je een kind opvoed.
En al wat die kinderen gewend zijn wordt ook nog eens veel meer gedeeld dan ooit in onze tijd. Mijn zoon vroeg ooit wel cadeau hij zou krijgen als hij geslaagd was voor zijn typediploma. Hij hoorde van klasgenoten dat zij hele sets Lego etc zouden krijgen. Wij vonden de lessen en de mogelijkheid om dit te leren op zich al een cadeau. Meer dan hartelijke felicitaties zaten er niet in. Maar is voor een kind best lastig als zo'n beetje alle andere ouders er heel anders in staan.
