Spanningen vanwege stiefzoon
Het is alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst hier iets plaatste. Ook omdat mij de negatieve reacties van een aantal leden hier mij ervan weerhielden om weer te vragen om advies/een luisterend oor. Toch merk ik dat de behoefte om mijn verhaal te doen groot is.
Stiefzoon is ondertussen 16 en flink aan het puberen. Alles wat je zegt of doet wordt een discussie en hij ziet ook geen grenzen of wilt deze niet zien. Een plantje op tafel is al te veel want dat kost hem weer extra tijd bij tafel dekken. Zeggen dat ik de woonkamer gezellig wil maken, helpt niet. Van hem mag ik het niet gezellig inrichten. Als er iets is wat hij raar vindt, dan moet je je bijna gaan verdedigen. Ieder ding wordt uit zijn verband getrokken. Gelukkig zit hij vooral alleen met eten beneden en tijdens de afwas. Voor de rest zit hij heel de avond te gamen. Ik merk dat als hij er is, een bepaalde spanning voel en dat ik niet 100% mezelf kan zijn. Als hij weer naar zijn moeder is, dan is heel die spanning weg.
En ja ik weet dat een puber is, die hebben zo hun eigenschappen, maar ik ken ook genoeg jongeren van zijn leeftijd die niet vooraan staan om commentaar te leveren, die wel doen wat er gevraagd wordt zonder te mopperen en die naast de computer ook nog een hobby hebben.
Ik wil dit helemaal niet hebben, want ik wil niet zo over hem denken. Vind dit ook niet leuk tegenover mijn vriend. Al ziet hij tegenwoordig ook steeds vaker waar ik tegen aanloop. Maar het gebeurt toch soms zelfs zo erg dat ik er voor zorg dat ik niet thuis ben als hij er is.
Ik vraag hier niet om meningen van Gerda's, maar vooral van andere stief/bonus ouders die kampen met eenzelfde soort verhaal?
Wat erg dat jullie nu allemaal van alles vinden vanwege een vermeende diagnose, dat vanuit een ander draadje herinnerd is.
Naar mijn weten is dit niet toegestaan. Het is privé-informatie uit een ander draadje. Misschien heeft ze wel besloten om er in nieuwe draadjes niets over te zeggen.
Ik ga het melden.
Stampertjebloempje schreef op 20-04-2026 om 13:44:
Ik denk dat biologische ouders nooit zo in xd gaten hebben hoe het kan zijn om om stiefouder te zijn. Het stuk: dan laat je hem toch zelf beslissen is wel een beetje bijzonder. Taken zoals glas wegbrengen zou hij inderdaad zelf kunnen inplannen. Qua tafeldekken heb ik met hem een regel wanneer hij dat moet gaan doen. Een aantal antwoorden hier komen bij mij echt over als gentle parenting. Alsof het kind mag beslissen. En ja dat mag tot bepaalde hoogte, maar alsnog hebben wij als volwassenen de uiteindelijke beslissing. Ik krijg nu echt het idee alsof het de bedoeling is dat ik hem als een prins moet gaan opvoeden. En over dat ik geen empathie heb, die conclusie is wel heel vooroordelend, gelukkig weten de mensen die mij echt kennen wel beter.
Jij hoeft hem helemaal niet op te voeden. Het is niet jouw kind.
Daarnaast lees ik dat jij je een huishoudster voelt omdat jouw stiefzoon z'n glas niet opruimt en nog wat van dergelijke dingen. Zolang dat zo blijft wil je niks voor hem doen. Sorry hoor, maar dat vind ik toch niet echt empathisch klinken. Het is een puber! Driekwart van de pubers doen dit soort klusjes niet uit zichzelf. Dit is echt heel normaal gedrag. Dat jij vroeger niet zo was en dat je kinderen kent die niet zo zijn dat zegt natuurlijk helemaal niks. Laat je partner hierover het gesprek voeren met stiefzoon. Laat hem je zoon aanspreken als dat nodig is. En trek het je niet aan als hij geen tafel dekt of andere dingen nalaat. Dat heeft niks met jou te maken. Dit is doodnormaal pubergedrag.
Egel. schreef op 21-04-2026 om 17:26:
Wat erg dat jullie nu allemaal van alles vinden vanwege een vermeende diagnose, dat vanuit een ander draadje herinnerd is.
Naar mijn weten is dit niet toegestaan. Het is privé-informatie uit een ander draadje. Misschien heeft ze wel besloten om er in nieuwe draadjes niets over te zeggen.
Ik ga het melden.
Ga het maar melden. Maar het blijft een openbaar forum die TO niet op privé heeft gezet . En daarnaast is het echt belangrijk om te weten . Als zij autisme heeft zullen de adviezen inderdaad anders kunnen zijn .
Roos57 schreef op 21-04-2026 om 18:47:
[..]
Ga het maar melden. Maar het blijft een openbaar forum die TO niet op privé heeft gezet . En daarnaast is het echt belangrijk om te weten . Als zij autisme heeft zullen de adviezen inderdaad anders kunnen zijn .
Aan de ene kant eens, aan de andere kant, als ik me in TO probeer te verplaatsen, lijken sommige berichten me echt vreselijk om over mezelf te lezen. Van sommige berichten is de strekking wel heel erg persoonlijk en gaan wmb over de scheef
Ik vond het gesprek ook een beetje een rare wending nemen, om iemand op diens vermeende eigenschappen aan te spreken “want anders kun je niet goed adviseren”. Tja dan niet. Het lijkt wel alsof mensen het zich persoonlijk aantrekken als iemand hun adviezen niet overneemt of niet kan toepassen. Laat TO hier zelf uithalen wat ze kan gebruiken. Overigens vind ik het redelijk doorsnee dat er eerst weerstand komt als een advies ingaat tegen de fundamentele waarden die iemand heeft. Daar heb je geen etiket voor nodig.
Aviendha schreef op 21-04-2026 om 21:51:
[..]
Aan de ene kant eens, aan de andere kant, als ik me in TO probeer te verplaatsen, lijken sommige berichten me echt vreselijk om over mezelf te lezen. Van sommige berichten is de strekking wel heel erg persoonlijk en gaan wmb over de scheef
TO kiest ervoor om hier op een openbaar forum te schrijven, ze weet dat er gereageerd gaat worden, ze weet dat dat allerlei reacties kunnen zijn en zij heeft de keuze om zelf te reageren De zoon van haar vriend heeft die keuzes niet.
TO deelt persoonlijke info over hem en daar is TO alleen maar negatief over. Verplaats in hem. Hoe zou hij het vinden dat de vriendin van zijn vader keer op keer zulke prive info over hem en ook nog op zo'n negatieve manier op het openbaar internet zet? Dit is juist vreselijk voor hem.
Dit gaat ook om zijn privacy.
linn19 schreef op 21-04-2026 om 22:30:
[..]
TO kiest ervoor om hier op een openbaar forum te schrijven, ze weet dat er gereageerd gaat worden, ze weet dat dat allerlei reacties kunnen zijn en zij heeft de keuze om zelf te reageren De zoon van haar vriend heeft die keuzes niet.
TO deelt persoonlijke info over hem en daar is TO alleen maar negatief over. Verplaats in hem. Hoe zou hij het vinden dat de vriendin van zijn vader keer op keer zulke prive info over hem en ook nog op zo'n negatieve manier op het openbaar internet zet? Dit is juist vreselijk voor hem.
Dit gaat ook om zijn privacy.
Ik dacht niet dat hier heel duidelijk herkenbare informatie over die jongen staat. Er zijn wel meer puber jongens van 16 met een stiefmoeder. En er zijn meer puber jongens die gamen.
Dat van dat plantje is misschien wat specifiek, maar toch alleen herkenbaar voor mensen die allang precies weten wat daar in huis gebeurt.
Zeespiegel schreef op 22-04-2026 om 06:32:
[..]
Ik dacht niet dat hier heel duidelijk herkenbare informatie over die jongen staat. Er zijn wel meer puber jongens van 16 met een stiefmoeder. En er zijn meer puber jongens die gamen.
Dat van dat plantje is misschien wat specifiek, maar toch alleen herkenbaar voor mensen die allang precies weten wat daar in huis gebeurt.
En zelfs dat plantje kan best iets heel anders zijn geweest.
Ik kan me wel voorstellen dat je er af en toe doorheen zit. Pubers zijn niet altijd leuk. Ik vind mijn pubers ook niet altijd leuk, maar bij jou is dat meer beladen omdat het je stiefzoon is. Het is denk ik moeilijk om positief te zijn als het enige wat je van hem ziet is dat hij gamet en ruzie probeert te maken. Ik merk bij mijn eigen kinderen dat verbinding vaak ontstaat als ik ze bijv wegbreng met de auto naar sport ofzo, maar dat soort momenten lijk jij niet te hebben. Dan zie je maar 1 kant van hem.
Als de jongen inmiddels 16 is, is het misschien ook de vraag of hij nog wel elke keer bij jullie wil komen. Het klinkt of hij jullie ook vermijdt door alleen maar op zijn kamer te zitten en gefrustreerd is. Veel grote pubers van gescheiden mensen die ik ken, kozen op een gegeven moment ervoor om bij 1 van de ouders te wonen. Gewoon vanwege het op en neer gereis, het gedoe met spullen die hier en daar liggen en ze hebben hun eigen vrienden en bezigheden. Het klinkt of hij bij jullie niks heeft aan sport, vrienden etc en zijn leven zich bij moeder afspeelt. Dan is het in feite voor hem ook als hij bij jullie is de tijd uitzitten tot hij weer terug mag naar zijn eigen leven. Ik denk dat het misschien zou helpen als vader een keer met zoon zou praten over hoe hij de huidige regeling ervaart en of hij dingen misschien liever anders zou hebben zodat hij beter in zijn vel zit.
Overigens merk ik bij mijn eigen pubers dat heel veel gamen of op de mobiel zitten, vaak goed is voor een slecht humeur. Lastig voor jou is, dat je de vader nodig hebt om hem bij te sturen.
En onbeleefd zijn, je hoeft niet op elke slak zout te leggen, maar je hoeft ook niet alles te pikken. Pick your battles klinkt goed, maar welke zijn dan wel de moeite waard. Als hij altijd vervelend tegen je doet als hij bij jullie thuis is, dan zou ik daar een keer met zijn vader over praten om daar grenzen aan te stellen.
Ik kan me zomaar voorstellen dat er wel meer pubers moeilijk doen over een plantje. Hier staat er eigenlijk altijd wel wat op de eettafel dat eerst aan de kant moet. Dus riepen de kinderen ook wel eens dat ze de tafel helemaal niet kònden dekken. Ik heb hier allerlei reacties op andermans spullen gezien.
Dàt stuk van TO's verhaal is volgens mij dus niet heel uniek en daardoor herkenbaar.
Wat wèl bijzonder is, is dat het bij TO een hele toestand wordt. In plaats van dat ze dat plantje even zelf wegzet, gaat ze in discussie over wie er verantwoordelijk is voor dat plantje. Het is niet 'haar plantje', het is een 'gezellig plantje'. Onderdeel van de inrichting en leuk voor iedereen. Dus ook een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Daarnaast moet haar stiefzoon gewoon doen wat ze vraagt. Ze probeert in de discussie een puber verantwoordelijk te maken voor iets dat zijzelf heeft bedacht omdat zij dat leuk vindt. Maar het is een puber. Hij heeft moeite met verantwoordelijkheden. Bovendien vinden pubers veel dingen die ouders leuk vinden en die nooit een probleem waren, ineens stom. Uiteraard roept hij dan dat hij helemaal geen behoefte heeft aan haar gezellige dingetjes. En TO vertaalt dat vervolgens naar: ik mag het niet gezellig maken. Wat natuurlijk een heel vervelend gevoel is.
Ik denk dat TO gebaat is bij het loslaten van de opvoeding (dus meer overlaten aan de vader en wat vaker haar schouders ophalen) èn bij hulp om beter te begrijpen hoe je een gesprek niet laat escaleren tot op het punt dat je je persoonlijk aangevallen voelt.
Ik denk dat bijna elke puber regelmatig discusieert/ discuzeurt en het laatste woord wil hebben een soort van puberhobby. Met een beetje pech is jouw puber daar ook heel bedreven in.
Als ouder of andere volwassenen moet je voor je zelf bepalen of en hoever je hierin meegaat en bij welke onderwerpen.
Een hele discussie over een plantje of vergeten melk beker en daarna een rot sfeer is het mij niet waart.
Bepaalde schoolzaken ging ik de discussie wel overaan maar liet ik meestal de uiteindelijke beslissing bij mijn kind.
Had mijn kind een bom in mijn keuken laten ontploffen dan werd er ook niet gediscussieerd dan werd er gehandeld.
Ben je als ouder nog wel echt aan het opvoeden als je meegaat in een plantjes of ander klein leed discussie. Ik denk dat je dat beter met een beetje humor kunt oplossen en zorgen dat je in een goede sfeer in verbinding met je (stief)kind blijft.
Als je regels, waarden en normen wilt door geven gaat dat het beste in een goede sfeer waarin een kind door heeft dat het geliefd is en er van hem gehouden wordt.
Ik begrijp dan ook al die ouders die met een kop thee en een stroopwafel naar boven lopen. Het is een manier om in contact te blijven met je kind en de band goed te houden.
Opvoeden is niet makkelijk, je moet jezelf ook regelmatig afvragen doe ik het goed, kan het anders, moet het anders. Opvoeden is een wisselwerking waarbij je ook af en toe kritisch naar jezelf moet durven kijken.
Ook als TO een diagnose heeft, wat ik niet (meer) wist, blijven alle adviezen wat mij betreft staan. Verbinding zoeken, pick your battles, humor, naast het kind gaan staan ipv er tegenover, afspraken ipv regels.
Alleen denk ik niet dat ze er deze keer wel iets mee gaat doen. Die adviezen zijn allemaal herhaaldelijk gegeven in vorige draadjes. Toen stiefzoon nog veel jonger was. Al vanaf het begin is TO ervan overtuigd dat het kind, en haar vriend trouwens ook, haar alleen tolereren als hulp in de huishouding. Die insteek ga je na zoveel jaren en een inmiddels puber niet meer veranderen. Pubers hebben namelijk net als katten personeel ipv ouders/eigenaren. Dat gaat weer over, op een dag verbazen ze je door ineens spontaan te stofzuigen, maar tot die tijd zijn ze allemaal bang dat ze teveel doen.
TO: ik wens je oprecht toe dat je door deze discussie tot (zelf)inzicht komt. Je kunt een ander niet veranderen, alleen je eigen gedrag veranderen. Want als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. De sleutel tot verandering heb jij echt zelf in handen. Succes.
Tuinfluiter: Mooie samenvatting van dit topic.
Zo waar wat je allemaal schrijft.
