Puberteit Puberteit

Puberteit

Lees ook op

Verstoorde relatie met puberzoon

Het contact tussen mijn puber (15) en mij loopt zo moeizaam. Ik krijg de hele dag verwijten. Alles maar echt alles ligt aan mij. Hij zegt: Ik kan niet communiceren, niet nadenken, ik jok, ik luister niet. Nu heeft puber ook besloten om niet meer mee te willen eten met ons. Hij wil de hele dag alleen zijn op zijn kamer en dus ook daar eten. Ik heb aangegeven dat het zo niet gaat, dat ik mij zorgen maak. Hij wil geen hulp, ik moet gewoon normaal doen. Ik heb niet per se veel regels in huis, veel in overleg, maar samen eten als je thuis bent is er wel 1. Dus als je thuis bent eet je mee, zo niet dan is dat jouw keuze, maar dan eet je dus niets. Maar wat ik zo lastig vind is dat ik elke dag meer uit contact ga. Hij geeft ook aan dat hij niets met mij heeft als persoon heeft. Geen gedeelde interesses, gewoon geen binding. Ik ben zo verdrietig en radeloos. Ik heb tot zijn 12e altijd voor hem gezorgd, vanaf zijn 5e samen met mijn nieuwe partner. Altijd goed en liefdevol contact. Vanaf zijn 10e waren er wel eens wat incidentjes, brutaal, gedoe op school, maar geen big issues. Maar al die dingen blijft op terugkomen. Nu heb ik daar zeker wel ruimte voor maar dan moet hij wel hulp aanvaarden of met ons willen praten of samen eem oplossing zoeken. Maar dat wil hij niet. Ik moet vooral normaal doen. Korte achtergrond: Biologische vader was tot vorig jaar sporadisch in beeld. Sinds een jaar zijn het de allerbeste maatjes. Dat vind ik fijn voor mijn zoon. Tegelijkertijd heb ik hem wel gevraagd als hij mij (en stiefvader) zo vreselijk vindt of hij niet liever bij vader woont. Dat wil hij niet want vader woont in andere stad en hier heeft hij vrienden en school (waar het ook niet goed gaat trouwens). Wat kan ik doen? Ik lees me suf over dit thema, ik heb zelf hulp gezocht, maar wat ik ook doe, ik raak alleen maar meer verwijderd van mijn kind en mijn kind zondert zich volledig af en wil zich amper aan regels houden. Iemand een goede tip?


Mickey80,

Ik heb laatst deze podcast gehoord. Misschien is dit wat extreem maar ik moest aan je denken en misschien heb je er ook wat aan. 
Het gaat over geweldloos verzet. Ik had er nog nooit van gehoord maar vind het een pakkende "theorie" maar jongeren die veel grenzen opzoeken.

https://www.2doc.nl/documentaires/series/radio-doc/2018/Het-Thuisfront.html

Lastig hoor, ik heb zelf een zoon op de middelbare school in de beginnende puberteit en hij kan zich enorm afzetten, en jawel ook alleen tegen mij! Ik hoor en lees van iedereen dat het een compliment is maar ik vind het sommige dagen ook lastig.

Ik lees veel tips in laat hem zelf zijn " gang" gaan en merk dat dat hier thuis wel helpend is. Want hij weet alles al.
Wat ik steeds meer merk is dat hij er echt bij gebaat is zijn neus steeds keer op keer te stoten en nadien toch hulp komt vragen. 
Wat ze mij tijdens de hulp ook leerde is:

Je hoeft hem niet los te laten maar anders vast te houden.
Lieve groet, ik lees je onmacht en voel je. Goede hulp is veel waard. Wellicht kun je daar iemand in gaan zoeken die waardevolle ondersteuning kan geven.
Hoop dat je wat aan de podcast hebt.

indrukwekkende podcast!
@Micky80 hoe is het nu met je?

Micky80

Micky80

03-05-2022 om 21:50 Topicstarter

Zonnig77 schreef op 03-05-2022 om 13:39:

indrukwekkende podcast!
@Micky80 hoe is het nu met je?

Heb alle reacties gelezen.  Fijn al die tips en het meedenken. Als je je onzeker voelt, is dat echt wel een hart onder de riem. Ik sta op de wachtlijst voor ouder opvoedondersteuning. Qua eten laat ik het nu even en probeer ik te kijken of we ergens in het midden tot elkaar kunnen komen. Het is gewoon een akelige situatie maar hopelijk vinden we een modus. 

Ik vraag me soms (zoals vandaag) af of je als ouder nou echt zoveel goed of fout doet hoor. Als je echt finaal uit de bocht vliegt als ouder (lees: mishandeling etc), ja dan doe je het fout; maar binnen de marge van de redelijke mensen krijg je erg vaak de schuld voor heel normale dingen en moet je maar afwachten wat er nou weer aan woede op je afkomt terwijl je niks anders deed dan sokken in de was doen of vragen of iemand de vaatwasser uit wil ruimen.
Elke klimplant heeft een steun nodig om te groeien en jonge mensen dus ook, maar waarom moet het zo hardhandig?

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.