Home » Forum » Hoe om te gaan met een lichtverstandelijk beperkte moeder

Hoe om te gaan met een lichtverstandelijk beperkte moeder

31 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
anoniem
Hoe om te gaan met een lichtverstandelijk beperkte moeder

Hai lezers,

Ik wil heel graag mijn verhaal kwijt, dit omdat ik er heel erg mee zit en niet meer weet waar ik het zoeken moet.

Ik ben 23 jaar en verder wil ik me graag anoniem houden. Momenteel ben ik inmiddels 2 keer terug verhuisd naar mijn ouders huis. Hier woon ik nu weer en ik hou het echt niet meer vol. Ik wil heel graag weer op mezelf wonen, maar daar heb ik het geld niet voor.
Mijn moeder heeft een ontwikkelingsachterstand (licht verstandelijk beperkt) het is voor ons als gezin heel vermoeiend om met haar te wonen/leven. Ze vraagt enorm veel aandacht en verwacht dingen van ons die we niet altijd kunnen waar maken. Ik probeer mijn leven in orde te krijgen, door het volgen van therapie en gesprekken met mijn coach, schulden af te lossen en ik heb een nieuwe baan waar ik veel voor moet leren.

Omdat ik ook al eerder op mezelf heb gewoond, heb ik toch mijn eigen regels en merkte ik dat ik pas op mezelf tot rust kwam, al hoewel kwam mijn moeder sowieso 3 keer in de week onverwachts langs en appte/belde elke dag (wat heel lief is, maar waar ik niet altijd de behoefte aan heb) Het is voor mij een hel om hier elke dag te moeten zijn en waar ik me niet altijd kan concentreren voor mijn nieuwe baan.

We leven in een hoop rotzooi, wat nooit anders is geweest en waar ik me als kind zijnde ook al behoorlijk aan ergerde. Ik heb daarom ook een opruimplan gemaakt, mooi uitgewerkt op papier en stap voor stap. Ik liet het zien aan mijn vader en mijn vader reageert niet eens. De dag daarop ben ik toch maar ergens mee begonnen wat boven aan het lijstje stond. Ik bedoel het alleen maar goed en het is voor iedereen beter dat het opgeruimd is. Vervolgens helpt niemand mee en krijg ik de kous op de kop dat ik dingen weggooi. (het ligt er al jaren, dus ik ga er vanuit dat het niet meer word gebruikt) Ik probeer gesprekken aan te kaarten, maar word vollop genegeerd of er worden dingen gezegd dat ik maar niet zo depressief moet wezen en dat ik me sterk moet houden omdat ik dat altijd ben geweest. Nu is voor mij echt de maat vol.. Ik hou het hier niet meer uit en weet niet meer waar ik het zoeken moet. Ik wil heel graag weer een huisje en dat ik volledig tot rust kan komen voor mijn nieuwe baan en mijn EIGEN toekomst. Ik wil niet meer de spil in het huis zijn. Boos zijn op mijn moeder kan ik niet, ze kan er overigens niets aan doen. Familieleden kan ik niet heen, daar zitten de huizen al vol en het contact is niet heel goed.

Iemand een idee voor hoe ik hieruit zou kunnen komen? En dat er misschien een potje is voor eventuele verhuizingen?

Dankjewel voor het lezen!

Lanza
Je bent

23 jaar hoogste tijd om voor jezelf te gaan zorgen en op jezelf te gaan wonen. Ga werken, zodat je zelfstandig bent.

e
Bericht naar Lanza

Op zo'n reactie zit ik niet te wachten. Ja ik ben 23 jaar en ik weet dat ik voor mezelf moet zorgen, maar als ik moet zorgen voor mijn moeder, hoe wil ik dat voor mezelf doen?

Lou
Lompe Lanza

Ze heeft een baan, Lanza. Met dit soort adviezen kan ze niets. Lees eerst eens.

En voor TS: wat lastig! Een potje weet ik niet voor je.... maar als je werkt zul je er toch over een tijdje financieel beter voor staan? Misschien heb je dan iets om naartoe te leven, zodat het nu wat lichter voor je wordt. Gelukkig heb je therapie. Blijf overeind, ook voor jezelf. Ik hoop dat je goede tips krijgt, van je coach of hier op het forum.

Lanza
Je ouders zorgen

voor elkaar en voor jou, omdat je nog thuis woont en betalen waarschijnlijk ook nog het grootste deel. Je ontzorgt hen juist een beetje door op jezelf te gaan wonen.

Je hebt een baan, dus het moet mogelijk zijn om op jezelf te wonen, al is het maar een klein kamertje, ik zou ervoor gaan.

AnneJ
Stichting MEE

https://www.mee.nl/
Je kunt advies en hulp vragen aan de stichting MEE. Voor je moeder maar ook om zelf advies te krijgen hoe je als kind verder moet als je ouders je niet kunnen steunen.
Ik zou ook de mentor op school inlichten en je situatie uitleggen.
Je financiele situatie is zorgelijk begrijp ik. Mogelijk dat je daar wat mee kunt bij het jongerenloket van je gemeente.
Is er geen familielid waar je tijdelijk bij kunt wonen tot je je zaken op de rit hebt? Vragen kun je altijd.
Ik wens je heel veel sterkte.

AnneJ
Lotgenotencontact

https://www.sien.nl/levensfases/kinderen-van-verstandelijk-beperkte-oude...

Misschien is het handig om je eerst hier te melden voor tips en iemand om je mogelijk bij te staan? Hulp vragen, zeker als het om diverse instanties gaat kan veel gedoe zijn dan is het handig als je mensen hebt die daar vanuit jou positie ervaring mee hebben.

e
Lou

Ja, ik moet een hoop leren voor mijn nieuwe baan. En ik heb mijn huisje op moeten zeggen I.v.m. Te hoge woonlasten en onzekerheid in werk. Het leren lukt momenteel niet en heb vanalles geprobeerd, bij een vriendin, opruimen in huis, muziek op zetten om me beter te kunnen concentreren, de bieb heeft helaas hier rot tijden.. Ik probeer het te stampen en wil er echt voor gaan maar ben bang dat mijn hoofd te vol zit. Daarnaast moet ik hier zelf ook alles doen terwijl mijn broertje van 18 niets hoeft te doen. Mijn vader zit thuis omdat hij niet werkt, dus die zit ook constant om mij heen. Ik probeer een oplossing te zoeken, door misschien te verhuizen en wat verder van mijn ouders af.. Maar helaas zit dat er nog niet in... Daarom vroeg ik me af of er eventueel een potje is.

En lanza, ik moet meer voor mijn ouders zorgen dan voor mezelf. Ik heb nooit echt kind kunnen wezen dit omdat mijn moeder veel aandacht vraagt. Ik wil werken, graag zelfs maar door mijn psychische omstandigheden worden sommige dingen mij te veel. Daarom ben ik ook in therapie zodat ik voor me zelf kan zorgen.

Pennestreek
Huisarts

Bespreek het eens met je huisarts. Die kent als het goed is de sociale kaart in je gemeente. Vaak is er wel wat te regelen als je de juiste weg maar weet te bewandelen. Ook MEE is een goede tip.
Ik zou met je coach een prioriteiten lijstje maken. Op 1 staat dan denk ik je financiële situatie. Ik begrijp dat je schulden hebt en dat je die aan het aflossen bent? Heb je daar begeleiding bij, vanuit de gemeente of een instantie als Schuldhulpmaatje? Zo nee, dan zou ik daar eens naar op zoek gaan. De vrijwilligers van bijv Schuldhulpmaatje kunnen je misschien ook verder helpen met het zoeken naar oplossingen.
Heb je een uitlaatklep? Iemand om tegen te praten? Naast je coach? En wellicht iemand bij wie je regelmatig kunt logeren?

Je kunt proberen jezelf te ‘verhuren’ als huizenoppasser, bij mensen die lang weg zijn (expats, wereldreis). Of kijk naar mogelijkheden tot antikraak wonen. Dan heb je in ieder geval een eigen plek.

Probeer uit de paniek te blijven en creatief te denken. En een stap tegelijk, hoe graag je ook alles tegelijk op wil lossen.

Sterkte!

Lanza
Ts komt niet

in aanmerking voor een jongerenloket, ze is 23! En mentor op school? Ze heeft een baan, is afgestudeerd, dus hoe bedoel je mentor?

Moeilijke financiële situatie, eeeh?? Ja misschien, net als de rest van de 23- jarigen die net zijn begonnen met werken? Daarvan woont toch echt het grootste deel op zichzelf.

V@@s
je schrijft over schulden?

Hoe lang moet je nog aflossen voor je schuldenvrij bent? Heb je daar voldoende hulp bij? Hoe zijn je schulden ontstaan?

Heb je voldoende inzicht waar het de vorige twee keren mis ging?

Overigens is het jongerenloket tot 27 jaar, en heet dat per gemeente volgens mij anders.

Kun je thuis je niet wat meer terugtrekken op je eigen kamer en je eigen plan trekken i.p.v. te proberen om daar de boel te reorganiseren? Zo te lezen heb je voorlopig genoeg aan jezelf.

Bosbes
Let maar niet op Lompe Lanza

Let maar niet op Lompe Lanza, hoor 'e'. Jij hebt daar niets aan. Zij komt hier op OO al een tijd alleen maar om anderen te laten zien dat zij weet hoe het leven hoort te zijn en dat zij dat ook al doet, want ze is Miss Perfect.

Had ik maar wél wat zinnigs bij te dragen, behalve dat ik met je meeleef. Mijn enige tip is dan, om de mensen om je heen goed uit te zoeken. Aan wie besteed je aandacht, of beter nog: van wie kun je wat leren, wie kan als een gids voor je zijn? Liefst zijn dat meerdere mensen, want let op: in dit soort situaties is een mens vaak kwetsbaarder om 'gered' te worden door mensen waardoor je achteraf liever niet gered had willen worden. Weet je soms pas 10 jaar en 3 kinderen later, waarna het ook voor de volgende generatie -- sorry. Ik draaf door.

En negativiteit zoveel mogelijk weg uit je leven. Superieure mensen zoals Lompe Lanza kun je bijvoorbeeld niet gebruiken, daarvoor hoef je je dus niet te verantwoorden. Een vriend(in) waar je goed mee kan praten, of die je kan helpen, of waar je juist iets leuks en luchtigs mee kan doen: investeren! Een vriend(in) die je vooral energie kost: nu even niet.

Maar nu eerst het hoogstnoodzakelijke: loskomen, financieel hopelijk snel minder afhankelijk worden van de huisvesting van je ouders. Anderen hebben je daar al betere tips voor gegeven.

rode krullenbol
Hmm ...

Je zou bijzondere bijstand kunnen aanvragen bij de sociale dienst. Daar kunnen ze je ook van relevante informatie voorzien.

Lanza
Op grond

waarvan zou ze bijzondere bijstand krijgen?

rode krullenbol
Allemachies Lanza ...

Op grond van de Bijstandswet natuurlijk en haar situatie.

https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/bijstand/vraag-en-antwoord/wann...

En het is aan de gemeente om te bepalen wie er recht op heeft.

e
Bedankt voor de tips!

Ik zal eens gaan informeren naar stichting MEE, coach van mijn vorige school weet van mijn situatie, die heeft ook geprobeerd om mee te denken en kwam toen in aanmerking voor een woning, maar omdat er een viespeuk naast mij woonde, voelde ik me daar niet veilig en hun niets voor mij konden doen moest ik verplicht naar mijn ouders verhuizen... Ik kwakkel nu al 5 jaar zo rond en maar weer terug naar mijn ouders terwijl ik heel graag op eigen been wil staan..

Het boek van Sien heb ik al grotendeels uitgelezen en herkende me in heel veel dingen dus het is ook shokerend om te lezen en ook wel inspiratievol. Ik heb mij ingeschreven bij stichting Sien zojuist. Hopelijk komt daar wat uit en kan ik praten met wat lotgenoten.

De schulden is mijn grootste probleem ja.. Het zijn niet veel maar dat brengt ook enorm veel stress mee, omdat ik maar 23 ben.. Ik heb gezien wat schuld kan doen bij mijn ouders, daar wil ik liever zo snel mogelijk vanaf. Mijn coach vind ik niet altijd de beste want ze heeft niet altijd evenveel verstand van zaken, dan ben ik juist degene die er meer verstand van heeft, met haar kan ik hier wel over praten maar niet echt diepgaand. Het is meer oppervlakkig. Daarvoor heb ik therapie. De schulden die ik heb verwacht ik zo gauw mogelijk te kunnen betalen. Maar daarvoor moet ik eerst wel aan het werk kunnen bij het bedrijf waar ik enorm veel voor aan het blokken ben...

De huisarts is hiervan op de hoogte en die heeft een gezinscoach ingeschakeld, zij is ook mijn 1 op 1 begeleider. Hij heeft een aantal jaren ook de diagnose gesteld bij mijn moeder. Ze wisten al langer dat er iets anders was aan haar, maar is nooit ter sprake gekomen wat. Tot dat ik zelf ouder werd en het anders zag gaan bij mijn vriendinnetjes.

Antikraak sta ik voor ingeschreven maar omdat je daarvoor echt wel 1500 euro nodig hebt om erin te kunnen wonen, kom ik daarvoor nog niet in aanmerking. Ik heb een tijdje verder van mijn ouders gewoond en dat ontnam me veel stress.. Wel stress om hoe ik nou de volgende maand kon rond ging komen met alleen de studiefinanciering die ik ontving. Ik zou heel graag weer wat verder willen verhuizen, dit ook omdat mijn vriend wat verder woont. Maar ik weet niet wat de gevolgen zijn voor mijn aankomende nieuwe baan. Er zijn meerdere vestigingen in het land..

Ik zal mijn coach ervan op de hoogte houden over het gemeenteloket voor jongeren. Misschien heeft die wellicht wat informatie.

Ik heb hier een kamertje en een zolder, waar ik me terug kan trekken maar iedereen dumpt hier letterlijk zijn bende neer.. Als ik het opruim en ik ben vervolgens een weekend weg, staan er weer dingen die ik opgeruimd heb.. Kortom er is veel troep in huis, die ik graag aan de kant wil hebben zodat ik mij kan concentreren.

Ik heb wel vrienden en vriendinnen, die mij wel begrijpen maar ze weten niet hoe ik mij soms voel en hoe het hier dagelijks aan toe gaat. Ik snap hun wel dat ze niet altijd mijn gezeur willen aanhoren.

Pennestreek
Je kunt trots zijn op jezelf

Je bent duidelijk een doorzetter. En dat zal uiteindelijk wat opleveren, daar ben ik van overtuigd.
Ik denk dat je moet beginnen met je schulden aan te pakken want het hebben van schulden is een van de grootste stressfactoren in een mensenleven. Ik begrijp dat je bij een grote(re) werkgever werkt, die hebben soms mogelijkheden om de schulden van hun werknemers over te nemen, die je dan uit je salaris afbetaalt. Of ze kunnen je een voorschot geven waarmee je die schuld in een keer aflost. Ga een gesprek aan met P&O en leg je situatie voor. Zij zijn er ook bij gebaat als jij je opleiding vlot afrondt, dus wellicht willen ze je tegemoet komen.
Verder schrijf je over je vriend. Als je overplaatsing naar een andere vestiging kunt regelen en dan bij hem kunt intrekken is dat wellicht ook een oplossing. Maar natuurlijk alleen als je zonder de financiële prikkel ook met hem zou willen samenwonen!
Je opmerking over antikraak begrijp ik niet. Waar zou die €1500 dan voor zijn? Inrichting? Dat kun je toch zo duur maken als je zelf wil? En ook daarvoor geldt, als woonruimte zo belangrijk is voor jou, zou je werkgever daar misschien iets in kunnen betekenen.
Ik merk dat je veel invult. Bijvoorbeeld voor je vrienden. Dat ze niet op jouw verhalen zitten te wachten. Maar, daar heb je vrienden voor! Je moet ze er niet mee overladen maar je kunt best regelmatig je hart uitstorten. Ik zou daar zelf niet uit voorzorg te terughoudend in zijn. En een beetje vriend(in) zal je af en toe ook wel vrijhouden als ze weten hoe jouw financiële situatie is lijkt me. Niet dat je daarvan moet profiteren, maar hou vooral ook niet de schijn op dat alles prima gaat.
En dan je thuissituatie nu: probeer je zoveel mogelijk af te sluiten voor alles. Je kunt niet in je eentje alles oplossen, dus pick your battles. Sowieso is dat een goede les in het leven, het is een van de motto’s op dit forum 😉. Laat de zooi de zooi, zet een slot op je zolderkamer zodat die niet toegankelijk is voor de rest van de familie en zorg dat het daar netjes blijft. En je vader en broer, heb je daar nog wat aan? Kun je die mobiliseren? Of is er met hen ook wat ‘aan de hand’? Zou een gesprek met jouw coach wellicht iets kunnen helpen daarin?

Heel veel succes!

Lanza
Dit verhaal

klopt van geen kant. Je hebt geen 1500 euro nodig om anti kraak te wonen. Ik heb zelf jarenlang anti kraak gewoond en dat kostte me vrijwel niks. Paar honderd euro om er te wonen en verder niks. Wel altijd de onzekerheid dat je er misschien ineens uit moet, maar als je weinig bezittingen hebt, dan is dat geen ramp, dan ging ik weer ergens anders anti kraak wonen.

Je werkt, dus je hebt inkomen. Je hebt zelfs alle tijd om te werken, want je hebt geen studie meer en geen kinderen, dus totaal geen verplichtingen. Ga gewoon fulltime werken (als je dat nog niet doet, regel een tweede baan ernaast, of vraag of je meer kunt werken) en regel een anti kraak woning voor jezelf. Je bent echt niet de enige die op zijn 23e geen steun meer krijgt van het thuisfront. Sterker nog, op jouw leeftijd staan de meesten toch echt op eigen benen.

Zonder bijzondere bijstand, want dat lijkt me meer iets voor bijzondere gevallen. Niet voor een gezond persoon in de kracht van haar leven, die gewoon is afgestudeerd en een baan heeft.

Angela67
Dftt

Dftt

Kenfan
Documentaire

Moederliefde, misschien heb je hem al gezien. Daarin staat een leeftijdgenote van jou centraal die zich in dezelfde situatie bevindt en daar ook in dreigt vast te lopen, depressief, opleiding in het slop, schulden. Aan het eind lijkt ze uit het dal te klimmen, krijgt eigen woonruimte en ik las een update dat het nu een stuk beter met haar gaat.

Het moet een groot gemis zijn op te groeien zonder moeder als rolmodel en te vroeg in een zorgende rol te worden gedrukt Aan de andere kant maakt het jou wel wie je bent, en je klinkt krachtig, dapper en slim. Maar je bent nog zo akelig jong om helemaal emotioneel op jezelf teruggeworpen te worden. Is er een vertrouwd iemand in je omgeving op wie je naast je vriend een beetje op durft leunen, als is het maar een bemoedigende arm om je heen. Een tante, de moeder van een goede vriendin.?

Maja
afhankelijk

van de opleiding die je volgt, bij HBO/Uni bijvoorbeeld, zijn er met decanen ook wel dingen te bespreken over woonruimte. Soms door voorrangsregelingen of juist voor situaties als de jouwe, waar je (dreigt) studievertraging op te lopen....

Anders via maatschappelijk werk /POH-GGZ de situatie voorleggen, zij hebben vaak ook wel inzichten. Laat je ook vooral goed informeren over toeslagen waar je recht op kan hebben, wat zelfstandig wonen wat gemakkelijker maakt.

Je komt op me over als een sterke jonge vrouw, je pad is niet over rozen gegaan, gaat nog steeds niet over rozen, maar je ziet goed je valkuilen en problemen. Het is heel erg moeilijk om alleen binnen een gezin veranderingen door te voeren, die toch voor jou heel noodzakelijk zijn.

Sterkte

e
Beste lezers

Momenteel ben ik nog niet aan het werk bij het bedrijf waar ik voor gesolliciteerd heb. Ben wel aangenomen maar je moet eerst je wft behalen, die is behoorlijk pittig en is een behoorlijk droge stof als je er nooit eerder in hebt gezeten. De toets heb ik aankomende vrijdag. Hiervoor werkte ik 24 uur bij een ander bedrijf. Waar ik eerst 32 uur zou werken, maar helaas konden ze mij dat niet bieden.

Voor antikraak wonen is de eerste maand eerst duur, je hebt de borg nodig, inschrijfkosten en de maand huur. Ik sta daar allemaal al ingeschreven. Ik heb voor mezelf eerst genomen om mijn schulden weg te werken.. Daar ben ik tenslotte voor naar mijn ouders gekomen. Dus regel ik iemand die misschien mij een overzicht kan sturen/geven. Soms is een overzichtje van je financiën wel even handig.

Toeslagen etc. Kreeg ik toen ik nog op mezelf woonde maar omdat ik in de schulden stond en geen zekerheid qua baan vlak na mijn studie (wel nam ik alles aan) ging ik weer terug waar ik nu ongelofelijk veel spijt van heb.

In mijn studie heb ik vertraging gehad, wel gehaald dit jaar! Maar waar ik nu niets meer mee kan. Omdat er niet je brood mee valt te verdienen momenteel. Dit is iets waar ik later wel weer wat mee ga doen. De coach van mijn school heeft mij enorm geholpen en gesteund en daar ben ik haar ontzettend dankbaar voor.

Pennestreek
Hmmmm

Als je in de financiële dienstverlening aan de slag wil is het misschien niet verstandig om aan de grote klok te hangen dat je schulden hebt? Heb je al iemand die je kan helpen met je schulden? Bij veel gemeenten zijn er geldcoaches en er zijn ook veel vrijwilligersorganisaties. Maar als het je gaat om het opzetten van een budgettering kun je dat ook zelf doen via de website van het Nibud. Die stap kun je al zetten.

Als je vrijdag die toets haalt, wanneer kun je dan aan de slag? Per 1 november of al eerder? Welke inkomsten heb je nu? Helemaal niets? Vraag hoe dan ook zorgtoeslag aan als je dat niet (meer) hebt, alle beetjes helpen. Goed dat je je opleiding hebt gehaald! Dat staat sowieso goed op je cv. Maar ik zou voorlopig inzetten op geld binnen halen en niet op 'leuk' werk, of werk in de richting van je studie. Dat doe je ook niet zo te lezen, lijkt me idd verstandig.

De kosten voor antikraak wonen schat je volgens mij te hoog in. Ik vind dat een gemiddelde huurprijs ca €200 is. Een maand borg, dan ben je voor max. €500 toch klaar?

Voor nu nog even full focus op je opleiding. De rest even laten voor wat het is. Daar kun je vrijdag na je toets weer mee aan de slag. You can do it!

Lanza
Naar mijn weten

zijn de kosten voor anti kraak niet zo hoog. Het is juist bedoeld als alternatief voor kraken, voor mensen die niet veel te besteden hebben. Misschien is de situatie veranderd in de tussentijd, maar ik geloof van niet.

Wat betreft inboedel kun je gratis het meeste regelen. Of voor bijna niets.

vlinder72
Lanza

Er zijn wel degelijk kosten. Borg en vaak eerste maand huur.

Hoe iets vroeger was betekent niet dat dit nog steeds zo is.

Sandy
Beetje eens met Lanza

Ik snap dat je behoorlijk wat opstakels tegenkomt.
Voor mij ook herkenbaar, zelf ook niet zo'n makkelijk thuisfront gehad en minder steun gekregen dan ik nodig had.

Maar wat me vooral blokkeerde was toch een grote portie zelfmedelijden.
Zelfmedelijden wat in wezen echt wel terecht was.
Ik zou ook zeker de goede tips die hier en daar gegeven zijn in dit draadje (ik ben het niet met alle tips eens) opvolgen.

Maar dat zelfmedelijden hield me ook tegen iets van mijn leven te gaan maken.
Hoe verdrietig ook, (dat je vroeger niet kreeg wat je nodig had) je ouders zijn *sowieso* geen echt belangrijke factor meer tav jouw levenskwaliteit. Je moet het nu zelf, zonder ze doen. En zo te horen zijn je ouders er ook lang en breed aan toe om jou los te laten en willen ze los gelaten worden door jou.
Ze willen op hun manier leven, en dat botst nu met de jouwe.
Dat is, los van alle problematiek, niet erg vreemd als je op jouw leeftijd na alleen te hebben gewoond terug komt.

Probeer echt uit je slachtofferrol te komen. Dat is misschien bot maar echt heel goed bedoeld. Het is het grootste kado dat je jezelf kunt geven.
Het zal niet makkelijk zijn en wrs een lang traject. Maar gedeeltelijk is het ook *simpel* het veranderen van mindset en dat kan heel snel grote vooruitgang geven!!

Mijntje
hup

23 jaar, moeilijke jeugd, verstandelijk gehandicapte moeder en dan meteen maar hup schouders eronder en kruip niet in de slachtofferrol. Wat moet je daar nou mee?
Even snel een andere mindset? Hoe dan?
Ik lees over een jonge meid die enorm goed bezig is. Door hulp te vragen, met die coach en door hier op het forum te zoeken naar tips, door haar opleiding af te maken, door te solliciteren.
e: Je zit in een situatie (mn met je moeder) waar maar weinigen kennis van hebben. Dat moet vreselijk eenzaam zijn. Je kan bv bij Sien.nl kijken naar een lotgenotengroep.
Het gaat allemaal natuurlijk nooit zo snel als je wilt, voor nu kan je proberen niet alles op te lossen voor je ouders, laat die zooi maar. Als je je thuis niet kan concentreren, ga naar de bieb oid. Je bent goed bezig! Je kan het!
Succes met je toets vrijdag!

Tijgeroog
Slot

Ik sluit me aan bij Mijntje, je bent goed bezig. Probeer zo door te gaan, dan wordt het echt beter. Voor nu, is het mogelijk om een slot op de deur van je kamer en zolder te zetten, zodat dat in ieder geval opgeruimd en overzichtelijk blijft? Het opruimen van de rest van het huis moet je volgens mij los laten, dat ga je in je eentje niet voor elkaar krijgen, en je huisgenoten gaan je er duidelijk niet bij helpen.

Jasmijn
idd slot

Inderdaad wilde ik ook al schrijven wat Tijgeroog schrijft, zet een slot op je deur. Ligt even aan je deur welke mogelijkheid het beste is. Een schuifslotje of een oog en haak op je deur schroeven met een hangslot eraan. Doe maar even net of je op kamers woont. Hoe deden ze dat toen je het huis uit was? Koken ze wel voor zichzelf en voor jou of moet je dat voor jezelf doen?
Omdat je nu thuis woont kan je wel het meeste sparen, meer dan dat je op kamers woont, zo moet je het maar even bekijken.
Studeren kan je ook op andere plekken inderdaad, bibliotheek of buurthuis bijvoorbeeld.
Blijf tegen jezelf zeggen dat het echt maar tijdelijk is en dat je nu wel het meeste geld bespaart, dat is dan het enige voordeel, ondanks alle chaos.

Pennestreek
Succes vandaag e!

Ik zal voor je duimen!

Lanza
Goede post

van Sandy. We kunnen natuurlijk erg meeleven allemaal, maar uiteindelijk gaat dit om een volwassen, 23 jarige vrouw die toch echt zelfstandig moet gaan worden.

Werken dus en zelf oplossingen gaan bedenken. Van een 23 jarige mag je dat echt verwachten. Dat het leven ongelooflijk lastig kan zijn, dat weten we allemaal, maar het is nu tijd om door te pakken en het roer van haar leven in eigen hand te nemen.